6267 resultaten.
29 februari
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 We leven, als bekend, nog wel in maart
Waar Mars de oorlogsgod met gouden zwaard
Traditioneel met hagel onrust baart
En als vanouds in stormwinden rondwaart
Nu roert hij in de sprokkelmaand zijn staart
Zelfs de Kalender raakt zo van de kaart
En denkt één dagje nog, dan is 't pas maart
...alsof hij in de sterren had gestaard...…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Schuilplek
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
471 Er ontwaakt een droomwereld in mijn werkelijkheid
alsof ik weer dat stoute jongetje ben geworden
in een boom geklommen om de horizon te zien
van verre landen, adembenemende vrouwen
die de vuile was schoon weken in de rivier
stevige billen vilein naar achteren gestoken
en ik roep vanuit mijn hoge schuilplek
om vrijheid en het recht om weer…
De stille passen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Na het springen leer ik
tussen tranen en lach
met vaste partners
de stille passen
Soms huil ik om later
steeds weer om vroeger
en de herhaling ervan
alsof het over moet
Dansend denk ik
ook aan het fijne
dat niet mogelijk is en
waar ik van verlost ben
ofschoon ik het mis
wat ik rijm als ik rust –
door een oude kier
sluipt fantasie…
N)iet (S)poren
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
556 De toegang tot werk
onmogelijk maken
Wij doen opzettelijk irritant
Het wordt weer een
zootje in het land
Lekker tijd en geld verkwisten
Alsof ze niets beters wisten
En het helpt geen ene moer...
de stopzetting van het
Openbaar Vervoer...…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 In de sombere wintertuin
zie ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een…
Ze speelde toneel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
579 ze gedroeg zich niet
zoals ze zich voelde
zei niet wat ze dacht
ze speelde toneel
ze lachte terwijl ze
vanbinnen huilde
deed alsof ze plezier had
ze speelde toneel
toen zette ze haar masker af
ze vertelde hoe ze zich voelde
zei waaraan en hoe ze dacht
en wat haar mening was
ze verloor daardoor vrienden
maar degenen die bleven…
Golven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Energie die nergens heen kan
gevangen als het ware
wachtend op ontsnapping
klaar om uit te varen
Maar niet geheel gevangen
Soms geeft iemand een gil
of ontstaan er zomaar golven
uit het niets, buiten je wil
alsof er iets naar buiten wil
Bewegingen, geluiden, een
storm pal na de stilte
Het valt wel te proberen
Het valt te overwegen
Maar…
De ruigpoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ze zeggen dat hij bij de wolven hoort
zijn stoere kop blond in de ruige wind
op zondagavond op het groene grasland
de ruigpoot eet zijn rapen gaar
in de schaduw van het windgebaar
bespeelt hij vaak zijn luchtgitaar
hij drinkt soms whisky
alsof het limonade is
want bier smaakt hem
naar lauwe kattenpis
de ruigpoot is een dierenvriend…
Dobber
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Er braken forellen uit
toen een visser uit Oud-Zuid
zijn harde dobber las
alsof het was
dat een leesbaars hem vroeg:
schuilt er in de reet
die ik door jou in ademnood
beet in het zand
ginder aan de waterkant
van deze sloot
uit de lap van Zijn Laars
wat leeswaars
toen ik daar en passant
ook nog een vlinder sloeg
of is…
S.O.S
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
224 Een lichte belediging
alsof ik voor haar zicht
ben opgelost.
.
Maar zij twijfelt niet.
Haar ogen rusten op iets
wat voor haar werkelijk is.
Ik volg haar blik.
De lege ruimte boven mij
dan kijk ik haar aan-
Een stille vraag tussen ons-
Is Teun weer in huis?…
snijvlak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
84 vergeet niet door te pakken
met het krommen van een boog
om aan te leggen voor gelijke
afstand, liefst rechthoekig
aan de zuivere zijde van het
gelijk of de gedachte daaraan
op het punt waar onze lijnen
onversneden kruisen, doch
evenwijdig aan een
gemeenschappelijke richting
zodat het voorkomt alsof
het werkelijkheid lijkt door…
Een onmogelijke strijd
hartenkreet
3.9 met 47 stemmen
2.957 Je lacht alsof de lucht niks anders is dan blauw
Maar van binnen, zo zie ik in je ogen
Is het niet meer dan diep donkergrauw
Elke behandeling lach je tegemoet
De pijn negerend, alsof het je niks doet
Opscheppen dat het wel meevalt, de pijn
En mij verzekeren dat er ergere dingen in het leven zijn
Twee behandelingen verder na de vorige drie…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Scheef z'n hoedje en het gele haar,
de wanhoop om wat is mislukt
en toch te doen alsof het lukt,
verraadt in hem de kunstenaar.
Zijn duikelingen op en neer,
het ongeschonden verder gaan
na 't vallen, opstaan en dan weer
het drogen van z'n laatste traan.…
De boom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.952 In de avondschemer sta jij daar
grillig en krom, een beetje raar
Alsof je uitkijkt over de velden
met een enorme bos verwilderd haar
Donker en grauw en waar kijk je naar
Eenzaam en geen andere boom te zien
Krom, door ouderdom versleten,
bijzonder als je bent,
jij wordt dus niet vergeten
Donker en grauw, een oude vrouw
Geen heeft zo…
Negentig seconden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.054 Ik heb verloren niet vergeten
Heb gerouwd en veel gedacht
Dat het op een dag toch goed zou komen
Zelfs hier midden in de nacht
Laat ik tranen zoek ik adem
Hikkend hijgend hoestend snel
Ben ik in diepe rouw om mij
Hart gebroken hard verscheurd
Diep van binnen voelt het
Alsof het elke dag gebeurt
Die paar woorden maar één blik
Gewoon twee ogen…
Drummagie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 In de kathedraal slingerde wat in het rond
en ik was blij weer buiten te staan, waarna
ik naar de Sorbonne ging en deed alsof ik
daar één van de studenten was om zover mogelijk
binnen te dringen, maar bij de bibliotheek was
een pasje nodig en dat had ik niet, dus droop
ik verslagen af en ging ik als een hazewindhond
naar de Bibiotheque Nationale…
In het licht van een roos
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
529 Alles in mij vangt die
details op en draagt ze met zich mee, alsof ze fluisteren: dit is ook deel van het geheel.
Het is niet altijd licht, dit veel
voelen en blijven stilstaan. Maar in een roos zie
ik hoe zachtheid nooit zwak is.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Het ijs aan de randen van
de donkere sloot glinstert in bleek en
aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig
landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
Zonder handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
438 niet veel tranen los
in dit penibele land aan de Lijdensweg
met de kerst in het vooruitzicht
we gaan gebukt onder eenzaamheid
alle vroegere welvaart lijkt verdwenen
boodschappen zijn gewoon te duur
je streept wat nieuwe vragen weg
over de natuur die lijdt onder de mensheid
je neemt wat nieuwe verlangens mee
naar jouw kunstenaarschap
alsof…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Maar wij
met handen
en een hart dat open staat
kijken in spiegels
alsof wij rechters zijn.
Wij meten ons aan schaduwen.
Wij verbergen onze scheuren.
Wij dragen gezichten
die niet het onze zijn.
Wij knikken naar verwachtingen
alsof het wetten zijn.
En toch
juist in die weigering
schuilt onze vrijheid.…
Ruimtelijk ontluiken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
300 vallen
hier niet wordt begrepen
zij zit ertussen zonder
midden
zonder richting die zich
vastlegt
vastlegt want alles wat
leeft en begeeft
zich juist haar richting
op
alsof haar ruimte niet
om haar heen ligt
maar zich ruimtelijk
ontluikt.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 hij er niet is
voorwaar geen wil meer heeft
geen verbinding met zijn gevoel
geen ik om op te reflecteren
Alsof hij doelloos afstevent
als een laatste dodenoffer
zonder bemachtigd avondmaal…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Onder je brede, lichte
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even wil luisteren naar wat in
mij onuitgesproken blijft en aarzelend vorm zoekt in het ruisen.…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
389 Langs het raam rustte een
verdwaalde vlinder alsof ook hij niet wist
waar hij mocht landen zonder te breken. Ik keek naar het
trillen van zijn vleugels en hoorde daarin mijn eigen voorzichtigheid ademen.…
Waar niets van mij verlangt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
319 Tussen helmgras dat deinend
beweegt in een wind die luistert, ontstaat
een ruime helderheid waarin mijn aandacht zich uitstrekt,
alsof mijn lichaam eerst verstaat wat mijn gedachten pas later volgen.…
Het tribunaal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
174 Voetbal blijft mij
telkens opnieuw verbazen
alsof ik niet op een tribune zit
maar ben opgeroepen
als getuige in een tribunaal,
er wordt van
links naar rechts gespeeld
alsof recht
een richting is
overal klinken dezelfde woorden
straf
overtreding
bezit
buitenspel
balbezit als oudste eigendomsrecht
De scheidsrechter spreekt…
Eenvoud
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
138 Ecologische systemen
functioneren
geenszins, door eieren
weg te nemen uit nesten
van broedende vogels
niet door bijeen te rapen
wat beschadigd raakt
alsof bewaren hetzelfde
is als bezitten
alsof de natuur behouden blijft
door haar uit elkaar te dragen,
het onnatuurlijke schuilt
in het verzamelen zelf
De bij haar strepen niet gunnen…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 Haar vleugels bewaren een
gloed die pas zichtbaar wordt wanneer
ze zich langzaam beweegt, alsof natuur de mooiste
kleuren alleen prijsgeeft aan wie zonder haast durft te kijken.…