Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Opgespoten land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over een horizon van waterplezier van een gastvrij merenland opgespoten tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er…
pama8 oktober 2010Lees meer >

een laatste tango in de hel

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 888
een laatste tango in de hel de zilte koperkleur die op de golven schuimt verwarmt mijn ogen als roodkokend zilver welke zichzelf toch steeds sluiten tot de vorm die in mijn hoofd zit en het hemelsblauw met regen is vermengd in eindeloos gezever over een horizon die er nooit is geweest dáns, gééf jezelf in een helse tango die…

Seizoenen vol hoop

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Waar zal het hart in late herfst zich keren omgeven door het dor kleurloos kale hout een hemel bewolkt grauw somber en koud geen plek waar nog warmte is te creëren huilen van de wind door troostloze bomen de velden leeg en dor zelfs mistige horizon in mijn brein slechts verlangen naar de zon wanneer zal ooit het nieuwe leven komen maar…

“ Het doet er weer toe,”

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Het doet er alles toe, de echo’s van wat is geweest zich nestelen op de juiste plaats als kwetterende muzen in het avondrood op lichte vleugels aan de horizon verschijnen.…
pama30 december 2011Lees meer >

Lodeizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 991
Hij ging naar buiten om de wereld te zien, want hij wilde op reis gaan met die ene wolk die over de horizon holde. Maar zag dat het te laat was. Men zei dat hij witte kleren droeg en een jacht bezat waarmee hij zeilde op een Zwitsers meer.…

Een oceaan van levende gezichten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
De zwerver zwaait met zijn dirigentstokje beroert de melodieën van morgen luistert naar de nachtegaal die klaprozen uit vingers tovert en zeesterren over de horizon laat vliegen.…

Gecultiveerde parels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Op de blanke toppen van de duinenrij maakte ze haar uitzicht en boezem vrij, de adem van de horizon borstelt het golvende helm en bindt het gebronsde haar, gebleekt door het zout van eerdere jaren, waaruit haar meeuwen waren opgestegen.…
Pama17 juni 2013Lees meer >

Intieme verschillen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Je voelt je als een jong meisje dat in haar eerste gedicht tot de ontdekking komt dat de wereld veel fraaier is dan zij in werkelijkheid heeft bedacht terwijl jij jouw zinnen probeert te verleggen ademt de zomer een wildlied voor de horizon alle dwergen zijn dappere tuinmannen die nippen aan een lauwe advocaat de stad is een oneerlijke…
mobar23 juni 2013Lees meer >

Heimweeheuvels

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Daar liggen de heimweeheuvels in het verloren land achter de horizon waar wij als kinderen dapper speelden kraaien op molshopen blote billen op papier Zie!…
mobar21 juli 2013Lees meer >

De dijk, de duinen en de zee.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
De dijk, de duinen en de zee, aan de horizon een schip, silhouet in avondlicht van ondergaande zon. De dijk, de duinen en de zee. De dijk, de duinen en de zee, aan de lucht een vogel, schaduw, vliedend avondlicht van ondergaande zon. De dijk, de duinen en de zee.…

gesternte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 396
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek, de verte nieuwe horizon en tijd onthult, dan ligt de toekomst voor mij open, laaf ik me aan eigen, onbedorven bron.…

Weerspiegeling?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik zag mij in een droge oase, waas verblindt de ogen, hitte verstoft een vermalen horizon, waar een schorpioen de staart doopt in het venijn van besluiteloosheid, zijn angel als medicijn en verbonden aan zwart satijn, het zal mijn onwetendheid verklaren, het lot ijlt na in een vergeten maan tot op het bot versleten in werelds…
Pama3 april 2014Lees meer >

Lijnen van vloed

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
aardbeving van 5,7 op de schaal van Richter huiverend heeft doorstaan Kefallinia boeit door een opeenvolging van liefde voor hare schoonheid die in 't azuur groeit Glooiend landschap met verkenning bergen, dieren speurend naar minimaal standaard Beter natuurlijk meer voor alles dat zijn grenzen uiteraard houdt Lijnen van vloed en horizon…

Spiegel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
Ik zie het wel en geloof me, ik heb nog nooit zo'n mooi persoon gezien Dus draai je weg ik beloof dat ik je weg zal houden ik houd je vast je gezicht gericht op de horizon Draai je weg van de spiegel die maar tegen je blijft liegen je littekens zijn niets je lichaam is prachtig je angst ongegrond. Kom op, we gooien hem kapot.…
Robance19 maart 2015Lees meer >

met stroop en honing

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
herkent in het vluchtig scheppen van een god en altaar spinsels uit het vergankelijk vlees dat met beelden is geschapen - want buiten mij staat alles stil en beweeg ik voort op het huilen van soldaten steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada, boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen boegbeeld met een verloren strijd die de horizon…
elze13 september 2015Lees meer >

Ronnie Bierman

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
De decennia, Waarin een ster haar roem vergaarde Licht soms al ver achter de huidige Horizon; die een herinnering aan haar Heeft kunnen bewaren en zo nu en dan Iets laat gloren van een roem dat toen Nog leven kon.…

VERLANGEN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.509
Er brandt een huis in 't donker van de nacht, ik zie de vlammen aan de horizon, en rond het laaiend vuur - losband'ge kracht, die, niet bewaakt, haar vrijheid weder won,- zie 'k vele mensen, klein en zwart, bevracht met luttel water, of dit doven kon van 't vuur de brede, majestueuze kracht, waarmee het rossig blank ten hemel klom!…

Aan het bed van de dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
stem, zachtjes een beetje bedeesd, in korte zinnen klinken zijn woorden, en ik luister aandachtig naar wat hij te vertellen heeft hij vraagt me naar de zee ik vertel hem over golven meeuwen boven de einder en spelende gedachten ik laat hem foto’s zien hij pakt mijn hand in de zijne die uit een korte stilte komt land met de stenen horizon…
mobar5 augustus 2016Lees meer >

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
waaide, spelende kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij, eindeloos vakantie droomde een behaaglijk leven: aan de kust onder helderblauwe hemel maar er lag geen zee naast niemandsland er was geen horizon…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Woestijnreis

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 586
Soms val ik en zit mijn mond vol met zandkorrels, maar meestal ruk ik met betraande ogen sproeiend op naar de dwarrelende horizon van de vurige hoop, terwijl ik zwaarverdoofd in shock ben zonder borrels.…
Joanan Rutgers20 september 2016Lees meer >

Naamloos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Een blauwe maan dwaalt eenzaam over nachtelijke velden de strandjutter vertelt zijn zeewaardige verhaal aan ouderloze buurtkinderen uit een ver land zonder horizon is het de herkenning die projectie veroorzaakt van oermensen in ingewikkelde verhalen of de projectie die raakt soms naakt en onbeholpen in het bewegen in de herfst op straat…
mobar11 oktober 2016Lees meer >

Mijn vluchtige vrijheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
leven materie en verschijnen had maar onze werkelijkheid is zintuiglijk verschraald in onze hersenen zijn die talenten nog niet verdwenen voel hoe de eerste stromen door de neuronen van onze vingers glijden in elkaar tintelend begroeten ik zie zee in je ogen proef het zilt van jouw golven als mijn wolken je raken aan de verre horizon…
wil melker25 november 2016Lees meer >

Wachters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
neerdalen en vogels tuimelen in de mond van dolle hond met schuimkoppen rond de mond dan verlangen we naar wachters op de muren om te schuilen tegen hun kloppend hart als buiten licht en duisternis elkaar bestrijden angst zweet dat uitbreekt in het wanhopige lichaam uitgeblust komt tot rust aan de zoete kust met haar oneindige vrije horizon…

vandaag vieren - van harte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
die je bent voor anderen omvat met om jou heen betekenende mensen die gelijk jij hen van harte en vanzelfsprekend met geluk graag strooien dat stralend deze dag voor jou als mensen mens een dag mag zijn vol licht en kleur die jou het leven tint dat vandaag de opmaat mag zijn naar volgende toekomst die jou morgen en daarna de horizon…

Ilonka zingt.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 881
- Ze lacht naar de horizon en ziet niet om naar het dorp, daar zijn de huizen weinig en arm, nog staat de staldeur open voor het kale erf... Ze heeft linten in het haar, linten op de schouders en een kleurig corsage... Men heeft haar geen uitgeleide gedaan, geen heeft haar bij haar tooi geholpen... Waar gaat ze heen?...…

Raadselachtige landloper

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
spraken konden we verhalen formuleren maar misschien was het slechts taal om elkaar te achterhalen in frisheid van de ochtend jij houdt mij slechts bij je om te blijven dromen over zwijgen de eenzaamheid is ondraaglijk in de nacht waarom koester jij mijn dromen omdat de maan weer naar je lacht is alles wellicht zinloos achter horizon…
mobar23 februari 2018Lees meer >

Oude huizen, nieuwe deuren

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 943
Achter de horizon slaat een vlag de gongslag van de wind. Wie weet wat ik vind in vers steen: een oude wandelstok, een nieuw been.…

Dichter tot elkaar verbonden?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
We sjouwen onze molenstenen over een maakbare wereld, haar grond wordt zachte aarde die we delen Het kompas geeft de geschatte afstand in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde memoires die allen over de horizon gedijen De zon richt zijn pijlen op de roos van de ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek tot aankomst waarin hopen…
Pama7 januari 2019Lees meer >

Open en niet gekooid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
Verwen het liefst een naamloos en eenzaam kind wat ik ken en ben, in het idioom van het beleven is het moeilijk in te schatten op welke oprechtste schouder je de bron van tranen vindt Ik misgunde mij die horizon, er bestaat geen wereld zonder droom, in de schoonheid van de broosheid wint alleen de liefde als grootste aandeelhouder.…
Pama8 februari 2019Lees meer >

Muze van-tot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Hoe vaak bewonderde ik niet de ochtendgloed De gouden glans die de horizon besproeide Over smaragdgroen veld werd nieuwe dag begroet Terwijl over ‘t stille meer ’t licht met golfjes stoeide Schone belofte vanaf ’t eerste uur der dag Gesteund door allereerste prille vogelzang Verwekte bij ’t vroeg ontwaken een blijde lach Die blijft de hele…