18193 resultaten.
Nacht-schaduw
netgedicht
4.8 met 70 stemmen
1.324 als een schaduw van een
glimlach in het gras
alsof al dat licht
teveel voor je was
maar jij wacht tot de dag
voorbij zal gaan
dan steek jij voor mij
het licht weer aan
als een kaars in een
langzame schemer
daar vind ik jou terug
altijd dichtbij, nooit verder dan
een schaduw van
een voetstap
bij mij
vandaan...…
NARCISSUS OF WATER-SPIEGELING IN AMSTERDAM
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.088 ZO strekk' mijn ziel der wereld tot een bad,
Welks waatren niet haar hemel-lichten doven!…
Crescendo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Bladeren aan bomen
langzaam verkleurend
om uiteindelijk
door een zuchtje wind
te dwarrelen op de grond
Worden met een ferme haal
opgeveegd
weg
Wat rest is een kale boom
waarvan takken reiken naar het weinige licht
wachtend op wat komen gaat
Want eens
onder invloed van warmte en licht
zal het leven terugkeren
en zich zichtbaar uiten…
Gelijk een vogel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.453 -
Zo strijk ik telkens, Liefste, moede neder
Op 't nestje van uw liefde, tussen lover
Van fijne huislijkheid, en als ge u over
Mij neigt na rust, ontwaakt mijn ziel of teder
Haar wekte morgenglans tot Dag van Zegen -
Zij stijgt in 't licht het Licht der Liefde tegen…
Aap Mij Na
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Mijn afspiegeling is daar,
Waar het licht vraagt om zegeningen.…
Samenleven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
795 Samenleven
Het vuur doorgeven
Ieders licht in de ogen
Aanschouwen
En aan een nieuwe wereld bouwen
Gods licht
Straalt
als een ster die aan de hemel daalt
Als je je handen geeft
En je leven in positiviteit beleeft
Vrede kan
In een wereld vol oorlog
Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen
Om onze veiligheid te bewaren
Om onze eigen boot…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Maar je ging
Naar ’t eeuwig licht.
Nu, is je leven uitgewist
als golven over 't strand.
Verstrooid als as,
verscholen in het gras
nog steeds ontmoet ik je gezicht,
bij iedere avond,
teder licht.
Je geest,
die ooit je lichaam droeg,
bewaar ik in mijn hart.…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 En zag een stofje zwevend als een ruimteschip
in het onmeetbaar grote licht en kende
zorg noch vrees voor zwaartekracht
te kunnen vallen in zijn macht.
Maar wendde bij de grenzen van zijn reis in tijd
en keerde weder naar 't licht
wat het omsloot als lang verwachte deelgenoot
en werd tot licht, wat zeven kleuren bood.…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 hun bestaan vonden
in een licht loos milieu
waar mijn streepjes
licht de portalen
aangaven waar dood
en verderf energie
produceerden uit
lichtgevende symbiose
van ongehoord en
nooit geweten die
daar hun supers voor
voeding vonden die
wij uit onze overvloed
aan naam en daklozen
hebben gegeven om
echt leven op te sporen…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 lammetjes dartelen, licht en vrij
een kievitsei ligt in de wei verstopt
de koolmees nestelt in zijn huisje
de buurt daarbij fluitend verkennend
licht en krachtig kondigt zich de lente
met een belofte die naar ons lacht…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 en als wraak zal ik
uit de luwte stappen
in opvallend licht leven…
De nacht is veel te groen
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.718 De nacht is veel te groen
om krekels van het
blauw te onderscheiden
waar is het licht
dat leeggezogen weiden
uit hun stramme schaduw dwingt?
Je hoort geen stilte
die luider snikt
dan legers meeldraden
- ze vechten voor wat licht -
schrijf met glazen woorden
de scherven op hun dode bloemenmond.…
Zinloos
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
759 Deze wereld
Wordt langzaam donker
Het licht van tolerantie
Gaat geleidelijk aan uit
Steeds vaker neemt geweld
De plek van het licht in
Deze wereld
Wordt langzaam besmet
Met een virus dat terreur heet
Het sluipt als een roofdier
Dat hongerend jagende is
Op zoek naar een prooi
Deze wereld
Wordt langzaam gedood
Als wij niets doen
Tegen…
Winterdipje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
984 het licht laat me dromen…
De vraag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 Een traan van water en een traan van licht
Als je kijkt naar deze lucht en zee
Het leven van ritme en dans stopt nu
Dit uitzicht voert je mee
De wereld staat even stil
Geen geweld, geen ruzie, geen oorlog
Maar licht, leven, hoop en perfectie
Zoals het op aarde moet zijn, toch?…
Kerstfeest
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
3.556 Het geschitter en geflikker
van miljarden lichtjes
doven het licht
dat schijnt in de duisternis.
De voegen tussen de stenen
trekken sporen in mijn rug.
Het gedreun van orgels,
trombones,
trompetten en
cornetten
in het "Ere zij God"
doet het gedoofde licht uitgeleide.
Gelukkig duurt het maar twee dagen.…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
de ijzeren trap
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
724 ik zie het licht worden
zonder zonnestralen
in het grijs van de ochtend
terwijl de slaap nog vecht
tegen de nieuwe orde
onder de indruk
van gedichten
die over de ziel verhalen
de ijzeren trap
leidt mij omhoog
naar de zolder,
van de avond ervoor,
met licht in glas
met geluid zo zacht als was
waar het gezochte woord
in beelden schiet…
ROZENFEEST
hartenkreet
2.4 met 44 stemmen
4.614 Ik zag ze staan
in het licht der maan
die blauwig stond te blozen.
En in dat licht
zag ik jouw gezicht
bij de blauw gekleurde berken.
Ik was verrukt
en ik heb geplukt
de mooiste rozen uit de perken.
Ik gaf ze jou, die blauwe rozen.
Maar pas bij dag,
zei jouw lieve lach,
dat ik rode rozen had gekozen.…
Gerechtigheid
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.140 Nemesis, Maät, Portia
Godinnen van gerechtigheid
Met zwaarden zilver en zuiver
Trekken zij ten strijd'
Zij doorboren ieder onrecht
Totdat ieder recht is gedaan
En wie hen op hun weg komt
Kijken zij genadeloos aan
Hun zwaarden treffen het duister
En het licht breekt er doorheen
Voor wie de weg ooit kwijt was:
Dat licht, daar gaan we heen…
WATER BIJ DE WIJN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
618 Ach laat de nacht
de dag maar zijn,
de dag lacht mij al langer uit
Als de dag
weer dag is,
trek ik er weer op uit
Ach laat de traan
de lach maar zijn,
de pijn straalt in beide door
Pas als de lach
de lach is,
dan ga ik er weer voor
Ach laat het licht
het licht zijn,
zodat ik altijd schijn,
op dag, op nacht
op traan en lach…
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
de glazenwasser
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Ik zie terwijl ik bezig ben,
de ruit zat bijna dicht,
ik haal de spons er over
en ik zie weer het Licht.
1 Joh.1:9…
Stigma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
864 De vroegoude man dooft het licht van de pijn,
gewoon,
om niet ziende blind te willen zijn.
Om te ontkomen aan zijn rauw schurend gemoed
omgordt hij het vege lijf met verenschaduw
zodat het licht zijn ogen geen zeer doet.…
in een handpalm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
467 We verbonden onze voeten met het licht
vonden het diepst denkbare donkerblauw
en streelden het met poreuze handen.
We gaven de giftige liefde vleugels
en zagen het licht van onze ogen.
Er viel niets te begrijpen
en niets was wat het leek.…
Misschien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
583 Omsloten door haar huis
maar verdwaald in zichzelf
pijnigt een vrouw
zich met een gestolen verwachting
Geen hoop
verloren is een toekomst
waarin zijzelf een plaats had
Nooit zal het dierbaar zijn
Licht kan zuiveren, filteren
net als de tijd
Maar hier kan licht van dag noch tijd
het Niets doen wijken
Ze sluit de ogen
en denkt in de…
Spelenderwijs
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 ze kent
het verschil tussen
donker en licht
maar wat
zij echt wil
staat in de schaduw
heeft met lichtende
vingers getracht dat
leven zacht te bewegen
maar het zwart
bleef ijs en gaf geen
enkele emotie prijs
waar actie faalde
konden zonnestralen hun
warmte en koestering kwijt
spelenderwijs dansen
nu schaduw en licht als
eenheid…
Wedergeboorte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 Wie, zoals ooit de wijzen
Getroffen door een licht
Niets anders kan dan reizen
Met steeds dat licht in zicht
Symbool van ’t nieuwe leven
Waar men zo lang op wacht
De som van al ons streven
Die vreest niet meer de nacht
Ze ziet al glans en kleuren
Vanuit de dageraad
Die alles op gaat fleuren
En opstaat tegen haat
Haar pijn geeft pit en zin…
De eerste stap.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.411 Op de kruisweg van het leven
Is zo licht een valse tred,
Vrienden, in de grond gezet,
Die er nooit wordt uitgewreven;
Is zo licht een stap gedaan,
Die ons nooit terug laat gaan.…