Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Resurrectie,

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
louter vreugd voor velen, zuiver als het pas gedorste graan, jeugdigheid uit de eenvoud van het hart, een verlosser en de boodschapper tegelijk van de oogsten zover men ziet, verlossend maaier in een wervelende show van stralen, in een oceaan van hoop, de ogen vlammend gericht op het aards verdriet, deinende ritmen door de weidse ruimten…
pama17 oktober 2010Lees meer >

I K BEN WEG VAN JOU

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Ik ben nog nooit zo ver weggeweest hoe dichter ik bij je kom hoe verder de verwijdering eerst had ik nog hoop dat is ook al verleden tijd hoe gaat zich dit oplossen hoe breien wij er een eind aan loskomen zullen we nooit want de intimiteit was te intens ik heb me totaal overgegeven mijn gedachten zijn altijd bij jou ruimte voor iets…
Hans Uding25 november 2010Lees meer >

Langdurige momentopname

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 440
Een gele maan kijkt me aan tussendoor de kale takken van de winterbomen in dit naakte bos de koele waarheid vinden lijkt makkelijker in de volle zon maar eigenlijk wil ik niet zoeken niets vinden wat ik niet al wist opgesloten in een momentopname kom ik niet verder in het denken over oorzaak en gevolg laat staan dat een oplossing ruimte…
geeraardt28 januari 2011Lees meer >

Bloemend hart,

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Ik berijd hun vuur als bagage, ongezadeld op hun ruggen over de onbeperkte weiden van een ongebreideldheid, in een laatste sprong over hindernissen van het leven, de ruimte die ik hen gaf, een vrijheid zonder barrage met bloemend hart en nieren, in dartel bloed vervult het avonduur de gloed van mijn slaafse erfgenamen, misschien wel…
pama5 maart 2011Lees meer >

De Lichten

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.208
De zeeman ziet de snelle schemer die zij stichten In 't bouwland, en de bundel op de rotsen slaan, En met een koene zwaai de waatren overgaan, De ruimte door, - en dan in nacht en nevel zwichten. Hoe weinig is zijn oog verschenen en hoe kort Ontwikkelt beeld aan beeld zich, waar de stralen treffen.…

Reconstructie

gedicht
1.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.827
Rakelings het plein waar ruimte om je oren waait als vlinderslag in vlagen van paniek. Neem een k voor in je mond. Een stokkende kade om aan te staan. ------------------------------------- uit: 'Er staat een stad op', 2007.…

Zó mooi

hartenkreet
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 976
Een vurig schouwspel dat verdriet geen millimeter ruimte biedt, mijn onrust blust, dankzij dit plaatje dat mijn fototoestel schiet. Ik rende naar “bené” op ’t strand en was al dichtbij zee beland om deze schoonheid zonder ’n mens vlak vóór mijn lens te vangen.…
Zeni17 maart 2012Lees meer >

aandacht in frustratie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
hebben ze je afgenomen die heb je weggegeven onbedachtzaam ben je nu leeg van reden je doet wat je doet omdat het je voorgedaan is je zegt wat je zegt omdat het je voorgezegd is je kijkt waar je kijkt omdat ze het je voor de ogen houden je bent vergeten van wie je aandacht is je bent vergeten waar je heen wilt en toch sta je daar en neem je ruimte…
coen12 augustus 2012Lees meer >

de weg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.210
nu het weer beter gaat met jou na deze lange weg haal ik weer even adem en komt er ruimte vrij in mij en in de tijd nu moet ik je dus loslaten dat is een hele kunst ik moet weer leren vertrouwen het gaat met vallen en opstaan maar op een dag dat weet ik zeker dan kijk ik naar jou en zie ik een volwassen vrouw, iemand die straalt van…

De tand des tijds

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Er komt ruimte in het hart, dat vast zat van ernstige smart. Onverwacht, dat je dacht: ik heb dit ooit gewenst. Je lacht. Je zwijgt, je berust, je blijft stil. Het was jouw wil.…

Dochters in 't klein

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
jaren waren zij al onderweg maar in toenemende mate vroegen zij vaak, onbewust, om meer ruimte en om wat "zekerheid" achter te laten ach, ik zag hen van klein naar groter groeien en toch, ze bleven zo teer in mijn veel oudere hart al doende zag ik ze bloeien, en ze vaak met hun innerlijk en uiterlijk stoeien.…

Geesten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Als ik mijn ruimte met de geesten deel. Bezoeken zij mij bij leven als een straf? Zijn zij een geweten van een zielengraf? Mijn geweten lijkt mij schoon in het lichaam waarin ik woon. Nu, sterf ik duizenden doden voor al die geesten van mindere goden. De geest houdt van mij het meest. De geest van de zondagse kater.…

De bus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
In de bus Elkaar bekijkend ontmoetend Snuffelend De klanken de ritmes Van het zijn op weg De haast de drukte De ruimte ingenomen De een kijkt uit het raam Is aan het dagdromen De moeder ontfermt zich over het kind De oude man praat over Waar de wereld zich vandaag de dag in bevind Oude en nieuwe verhalen Hoe is het leven Van alledag…
ebba30 november 2017Lees meer >

De huidige malaise

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Leg het vertrouwend weg in de kamers, 'n hart heeft echt ruimte, is er goed voor 'n spanningsveld levert allerlei gedoe op. Wees als mijn schriften, ook ik kan ze sluiten, mijn pen gewoon neerleggen alleen al door dat ene is ook mijn schrift een product met een verborgen gezicht.…

groter zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
wat zou ik graag veel groter zijn toch dan de mensen en de dingen in de wereld om mij heen wat zou ik graag de verbazende werkelijkheid van ons doen en laten dan veranderen kunnen wat zou ik graag voor mensen groot en klein overal ter wereld dan ruimte maken kunnen wat zou ik graag tussen rijk en armoe de bron voor haat en nijd…

een vader betekent

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
betekent zoveel dingen voor mij een begrijpend hart is hij een bron van kracht en ondersteuning die mij vriendelijk doordacht aanmoedigend dan wel mopperend corrigerend en vergeeft met zijn eeuwige bereid om te helpen een krachtige berg is hij een rots in de branding van het leven die mij steeds weer de juiste weg wijzend toch ook de ruimte…

Losgelaten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
spelonken van je geest die collega die vriend of vijand diegene die je stiekem aanbad die ouder die je nooit zou vergeten zij allen die ooit zijn geweest steeds dieper en dieper dalen ze af sterke gevoelens vervlakken smelten langzaam weg als ijskappen je moet ze los laten of laten zij jou los ter bezinning laten ze je alleen staan om je ruimte…
catrinus11 februari 2019Lees meer >

windpaden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
maar blauw gelagerd zijn het tolken een hoge kim trage slepers van een vraag banken van zwaar vermoeden grenzend aan een land vol avond een gids voor windpaden ruimte opsteken van aanwakkeren gedreven.…

Genadevol

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
het was er niet geruisloos daar op de bank bij de sloot (eigenlijk verworden tot greppel) maar geluid ontbrak, de innerlijke stilte groot, die eeuwige ruimte bood, het was dicht bij de rust in mijn leven waar vind je dat nog, in deze tijd waar het hart het enige is dat slaat; als in een symbolisch gewelf, in de droom bij volle bewustzijn…

Gevangen en toch vrij?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Een aarzelende kus van begroeting, lippen stijf gesloten, verdooft het denken, lichtverval verdampt de trede in de ruimte of vult zich met mist, daarin een gebroken stem, in een tegendraads bestaan een blik die oplicht, kleine glimp van herkenning kleefden beelden in haar hand, vaag album van de geest, contouren en beelden…
Pama10 mei 2019Lees meer >

Wat ze zagen ..

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
De zorgen, de ruzies, het vechten om ruimte, de nooit betekende bestanden..... De woorden soms met vileine zorg gekozen besloten in beduimelde anekdotiek. Toch werden de ruggen gestreeld, liefdevol en teder in de late uren van wijn en doffe vermoeidheid hun benen en voeten wisten ze stram, geen één die nog wou gaan.…

Stijlfiguren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
voorbij sporen van naamlozen beklijven met wildkrassen aan steile wanden toch, hemelgewelven krimpen tot kleine boeken, zijn in oogwenken gewist condens drijft af, vliedt en vlijt zich neer, teneinde aardse laagheid te raken strenge structuren, voorboden, louter stijlloos vooruitlopen op kataforen; tot aan weerbarst de bron van ruimte…
Iniduo8 december 2019Lees meer >

Bevrijding (opgedragen aan Theresia)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Een donkere ruimte waar alleen valt te treuren, is dan het enig jou overgebleven toegangsoord, waarin je met je verdriet niet wil worden gestoord. Het leven daarna is slechts een stuk op het toneel, want elke blijk van vrolijkheid voelt als één teveel.…

Storm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
21 storm Fietsend in de schaduw van de het jonge daglicht Waar alleen de wind vandaag de weg lijkt te weten Van Vught naar Tilburg maakt het asfalt traag vaart, bespiegelt de hemel de ruimte die ik was vergeten.…
Frank14 februari 2020Lees meer >

Horizon

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Eenzaam in de ruimte donker, saai en kil is dat wat ik wil ? Ik wou dat ik weer kon terugkrabbelen over de horizon dit heb ik dus verzonnen was ik er maar niet aan begonnen.…

Misplaatste grap?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
Kijk niet om of terug in de ruimte naar jezelf of in iemand anders gespiegeld, herkenning wat je wel of niet wilt zien, te volgen of te begrijpen, een reepje pijnloos licht, waarin je in wil vluchten, stiekem weg te glippen, voegt niets toe aan de doelen zonder dat vroegere dromen zijn verteert, in ervaringen wat tegen zichzelf of tegen…
Pama9 augustus 2020Lees meer >

De twee bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Maar het plaatje intrigeert me: twee bomen die de ruimte attenderen dat zij hier heersen, de verre blik hypnotiseren met hun kracht - overtuigend de akkers symboliseren: wat hier groeit is nooit geëvenaard! Hé, daar komt wat aan: een open koets met bruidje. Vonkende blikken aan luxe auto's, joelende jongeheren met hoeden...…
K.Bladzij2 februari 2021Lees meer >

Grenzen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Beter is het toe te geven, laat er ruimte bestaan, zodat de ander kan bewegen, niet steeds over grenzen moet gaan.…
Antje16 juni 2021Lees meer >

valentijn zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
als jij mijn bloem bent zal ik jouw zon zijn die regenbogen schildert als het regent ik zal jou met een warm licht koesteren zelfs als ik mijn baan veranderen moet als jij mijn wereld bent wil ik maan zijn een nachtlamp in schemering en nacht die als baken van licht jouw toeverlaat is wanneer tijd en ruimte zich verweven als jij een eiland…

de wakkere en de slapende

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
ofschoon deze wereld mij constant in een verbeterde staat van Zijn wil zien, verzet ik me onvermoeibaar om mijn gesettelde aanwezigheid te behouden telkens wordt de ruimte in de binnencirkel afhankelijker van hen die zich bij me hebben geschaard, daar wij bij een horde horen die schijnbaar ” wakker “ is merkwaardig, mijn slaap is niet…
elze4 maart 2023Lees meer >