4016 resultaten.
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
EEN VERDOOLDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.356 Zij kwam een avond met een lach
en bleef ook na de eerste dag;
zij is mij met een lach verschenen,
na vele tranen ging zij henen;
ik gaf haar meer dan kleed en brood...
Nu is zij dood!
Nu is zij dood!…
Beëlzebub
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Zelfs nu het zowaar routineus avond lijkt te worden.…
Anonimiteit of rode loper?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
612 de bekendheid willen leven,
zou ik mijn gemoedsrust en sereniteit
alsook mijn privé leven op willen geven,
zou ik handtekeningen uit willen delen,
aan jou en hem kortom aan velen,
zou ik in de bladen willen staan,
over een rode loper willen gaan,
zou ik beroemd, berucht in ons kleine landje willen zijn,
zodat men weet wat ik des avonds…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als 's avonds laat de stad lijkt uitgestorven
en binnenshuis de lichten zijn gedoofd,
als de illusie van de waan haar deuren opent,
soelaas biedt en vergetelheid belooft,
dan komt de nacht tot leven.…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 hoe wispelturig en onstuimig ik ook ben
te moeten struinen
door vroeg donkere avonden
kun jij mijn blazen begrijpen
of speel jij mij de zwartepiet toe?…
Van de koude grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 stotteren,
Vallen over eigen woorden
Dat soms clownesk
Overkomt bij de
Nietsvermoedende luisteraar -
Verlegenheid die mij
Bijna aan de afgrond bracht
Maar nu tot mijn grote
Sterkte is geworden -
Verlegenheid die geleidelijk
Overging in het kunnen
Vermaken van een zaal -
Publiek dat het geweldig
Vindt wat ik doe,
En mij de avond…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 's Avonds trek je ze uit, de volgende dag
weer aan, maar geschoeid op een andere leest.
Mijn schoenen prangen bij tijd en wijle,
knellen, terwijl ik er enigszins onder lijdt.
Maar dan ga ik nieuwe kopen en vervolg
mijn weg met herinneringen, verlangens en
weer hopen...…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 De avond dekt me toe
de branding spelt haar woorden
zwart op zwart.…
Beroepskeuze
gedicht
3.8 met 8 stemmen
17.914 Dan zou ze eindelijk echt vrij zijn
zo treurig kijken als ze wou, in winkels
voor haar beurt gaan, bij optochten
vooraan staan, geen mooie kleren aan
en elke avond zachtjes snikkend
zou ze zeggen heus niet om mij
maar om die last voor jou.…
Betaalde liefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.197 Tien uur in de avond
rijd ik opgewonden naar haar toe
mijn vrouw weet ervan
ben verliefd geworden zeg ik
kan er niets aan doen
hoe vertel ik het deze Spaanse schone
dat ik hals over kop voor haar gevallen ben
voor haar rood gestifte lippen
die dansende blik in haar ogen
de pracht van haar flamencojurk
wat een gevaarlijk overspel
speel…
Altijd gevaarlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 een keizerlijke kleur wil ik door de regen spreiden
sterk en baldadig
de vlag van mijn verveling zwaai ik door uw middens
en onthul de zevenentwintigste letter aan hen die niet geloven
want het wonder moet mijn teken zijn
ook dit beken ik
dat mijn armzalige bewakers elke avond bij mij biechten
en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Te vroeg donker op een
avond van stilstaand water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.…
dag Jos
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 dag Jos
ik zag je zo'n tien jaar geleden
voor het eerst in 't Hoeckhuis
je hield niet van hoeken en grendels, zei je
toen je met mij naar binnen ging
je bewoog een hoek naar het midden
alleen voor mij
je sprak zachtjes verder
de avond waarover je struikelde
het papieren zakdoekje
waarin je mijn goedlachs naampje voor je
verfrommelde en…
De eerste keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 En zo zijn wij diezelfde avond nog
in hartstocht één geworden.
Die hartstocht hebben we nog vaak herhaald,
maar toch, die eerste keer,
het tasten, zoeken naar een teken
en het dansen, dansen maar,
het valt niet te herhalen,
maar ik zou het toch zo graag,
zo reuze graag,
nog tig keer over willen doen.…
Rampjaar tot heden = 1 mei
gedicht
4.1 met 7 stemmen
8.180 Het jaar begon goed op 1 januari
het was droog toen ik opstond
ik zette 's avonds ervoor al de wekker
deed het licht aan van het aquarium
Daarna ging alles fout, erg fout,
er viel van alles uit de lucht
ik was er niet op bedacht, jij?
niemand zag het aankomen, niemand?…
Moederdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
846 Haar doodvermoeide ogen wel misschien
aan ’t einde van de avond, rondom tien.
De hoofdpijn bouwt zich op met felle vlagen.
En als ze haar gebit in 't water zet,
dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~…
Mijn weg
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
593 Groet mijzelf de avond met
een avondgroet.
Hoe simpel kan de dag voor een eenling
zijn. Kwelt ieder dagdeel een ego met
gevoelde pijn. Ik vergeet het andere maar
blijf mijzelf trouw. Ik wil niet weten hoe
het anders wezen zou.…
Kranig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 jouw knuffel
heb ik
neergezet tegen
de vallende
avond
je missen
doe ik
iedere dag
terstond
kijk ik
naar boven
weet waar
jij je
bevindt
veilig in
de kinderhemel
mijn innig
geliefd beeldschoon
kind
op de
rug van
een schitterende
kinderengel zweef
jij door
het heelal
oneindig ver
jij koestert
de warme
zonnestralen…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 nergens nog vreugde:
als hij haar ziet
is het al avond. als zij hem ziet
herkent zij hem niet.
dat zij toch niet heeft te klagen, dat zij
woont in mooie kamers.
zij kijkt niet op wanneer hij liegt,
zij is vergeten
dat bij het vuilnis van de dag
soms zilver wordt gevonden.…
De arbeid is ook de bron van het weten
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.408 De aarde wordt door een goud licht omgeven,
Als 's avonds, als de zonnedraden weven
Om haar heen een evenwijdig zacht licht,
Dit licht het is het gouden geestesleven
Van haar kindren, de mense', uit stof geheven,
Door 't bloed straalt het goud om haar aangezicht.…
De Wierschuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 Op het wad vonden we krabben en kwallen,
we moesten piepers pitten en 's avonds
kusten we de meisjes aan de overkant.
's Nachts moeten pissen betekende met
de zaklamp door het donker waden, naar
een koude, houten WC met tochtgaten.…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan
en voor het eind van deze avond zakt de dood
mijn longen in.
De zon was mij nooit opgevallen als hij niet
steeds onderging. Geen lucht, geen flonkering, geen hoop.
Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.
De bomen wuiven tijdeloos en ieder uur.
Gij zult niet eenzaam zijn.…
DORPSSCHOOLMEESTER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
851 's Morgens vroeg en 's avonds laat,
Nimmer, Meester! zijt ge moede,
Om de kinderkens ten goede
Op te kweken, naar hun staat;
Om ze in kennis, deugd en eer
Op te kweken, voor de Heer!
Worde op Aarde u karig loon...…
In mijn hart
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.018 Rozengracht
Door de wind mijn haar verward
Elke minuut aan jou gedacht
Met jou in mijn bloed
Spel ik langzaam het Parool
Steek een veer in mijn hoed
Terwijl ik door het parkie dool
Met jou aan mijn hand
Sta ik op de pont
Samen op ’t IJ geland
Zoen ik je zachtjes op je mond
Met jou op mijn schouder
Fiets ik zwevend op de Zeedijk
De avond…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt.…
Geen reden om te klagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Elsschot
“en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.”…
Nog eenmaal...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Hij wist reeds dat die avond de laatste was
En dat ze Hem allen zouden verlaten
Verraden ondanks dat Hij vrij van zonden was
Door één van hen die bij Hem aan tafel zaten.…
Allardsoog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
531 Werkman
we lopen het zandpad op
de akker rechts, iets verder de bosrand
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt van
die avond, terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verlagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld…