3212 resultaten.
Wederkerige wals
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
612 De regen spoelt de voren vol
die zomers zijn geboren, dragen
rivieren water aan, zonder naar
de tol en hun afkomst te vragen,
kleurt gras en grond antraciet,
een mengeling van zwart en wit
waarin de wereld zich laat wassen,
gewogen in een mondiale spel
een streepje licht in verschiet
in ongelijke plassen.…
HERDENKEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 zwak aflopend duin
bloeien de blauwe distels
als nooit tevoren
Sterke bladeren als metalen schilden
maken het insecten moeilijk om te landen
De wind snijdt een gat in de lucht
je ziet een herinnering
die vergeefs probeert
één gebied te omlijnen
Een veld vol blauwe tractoren
de gele lucht geladen
groene voren lopen door het zwarte gras…
Een traditioneel gedicht
gedicht
4.9 met 352 stemmen
11.879 We haperen, het lange gras gesmolten,
we konden erop wachten: een van ons raakt achterop. Jij was er al,
jij ploetert voort. Tot uit het zicht. Wind. Een formatie trekvogels.
Was dit volgens afspraak, dan hebben we elkaar niet goed begrepen,
we zouden voor het donker thuis.…
Het verlangen
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
3.562 geef je me een kus
Houdt me vast
Houdt alles in me vast
Kijkt me aan
met die prachtige oogopslag
Je rode lippen leggen
je gezicht in een lach
Spreekt woorden uit
Spreekt alles wat ik horen wil uit
In je ogen lees ik
wat dit voor jou betekent
Het is zomer in jouw hart
ook al is de nacht verregend
In een weiland
rennend door het gras…
Struikelstenen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 Haar voeten, allang niet meer geschoend
vereelt door doelloos dwalen
liepen over verlaten wegen
waar boerderijen en bunkers
het vredig landschap braken
en ochtendnevel in stilte huilde om gras
ooit gezaaid voor dikke koeietongen
en grauwe wol op pootjes
werd groen plotseling een dode kleur
maar nergens vervloog méér leven
dan in deze serene…
Lieke
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.151 lange sjaal
en grote bellen in haar oren
een zwarte panty met een haal
haar blonde pony recht naar voren
Ze droeg een roze zonnebril
en een olijfgroen hoepelrokje
op die zonnige lentedag in april
nam ze genietend nog een slokje
Ze droeg het haar los in de wind
die danste met de gouden draden
zo zat ze daar het zondagskind
in het jonge gras…
'r mosselen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.080 als zij ‘r niet meer is
zou ik me van geen raad weten
zou ik verloren zijn
maar voor ‘t zover is
zullen we mosselen eten
en zal ik ‘r troosten in ‘r pijn
voor 't onrecht dat ‘r is aangedaan
door de jongens uit ‘r klas
die ‘r aan ‘r haren trokken
die ‘r geniepig alleen lieten gaan
en zonder ‘r afspraken in ‘t gras
langs de IJssel…
aabb (fietsen 4) (poëtica 8)
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
4.920 Gulzige ganzen in het gras,
wolken weerspiegeld in de plas,
een fietser, zon in zijn gezicht,
die vraagt: “Weet u waar Vreeland ligt?”
Kasteel van lucht, bergen van goud,
aa, bb, het rijm is oud.
Een kind dat rondfietst op een erf,
een boot die klaar ligt op een werf,
en dan de zuivelboerderij:
daar is altijd een kamer vrij.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 of zag ik de zon door een bril zonder glazen
hoe het ook zij, mijn geest is te helder
voor mijn slaaptegoed in bed:
het bloed blijft door de hersenen razen
ik tuur in de verte van het verleden
en verdwaal in de massaliteit van minuten
die wel verstrijken, maar als de dood zijn
voor het ongrijpbare heden
hoe is de zomer
waarin ik het gras…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 Mijn dag is goed,
mijn zonnebril van plastic doopt de bomen,
het gras, de stoepen en de deuren
in transparante zachte groene olie,
er kan mij niets gebeuren.…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 In het effen gras
valt die ene paardenbloem
gewoon prachtig op.
Snel verdwijnt de ree
in 't moeras, verraadt zich nog
met spattend water.
De werkmachine
staat in helder morgenlicht,
glanst fris rood _ doet niets.…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 op het gras, nog nat van dauw
dwarrelt, uit de geleide groene kruin
als stervende zwaan, wel roestig bruin
een eerste blad van de plataan
zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken vreemd gebroken
dat valt niet te rijmen, dat zou ongerijmd zijn
als je tegenwind krijgt
de wind waait waarheen hij wil
overdonderend
de vogels zingen schor
hun geluiden doven in de bomen
het vochtige gras…
Moeder Aarde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
693 Friesland
tussen mijn vingers
gloeien gekozen woorden
het begeleid de pen
gebogen op papier
van het moment van beelden
om het leven
op de geur van regen
zintuigen trillen, ik weet het
en ik weet waarom
mijn warm hart reageert
dit zal de lucht zuiveren
minder belast
laat m’n gedachten vrij gaan
op woensdag
het is de regen en het gras…
De grote oversteek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.158 De geur van gras troost onvoldoende. Hij pakt zijn Lidlkijkertje en tuurt lukraak naar het westen.
een trekvlinder
op het biestarwegras
de windepijlstaart
aarzelend
voor de grote oversteek
Meneer Jeronimo 2…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.113 Je zei dat woorden altijd kunnen wachten
op het goede moment, en dat dat zo moet zijn,
en dat de lucht hier erg strakblauw is,
groots in z’n oneindigheid,
en dat de tijd zich verplaatst tussen een steen
en een andere steen, van boterbloem naar
pinksterbloem, een lijn langs de weg,
in het gras, over prikkeldraad naar daarginds,
die alsmaar…
VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 In het effen gras
valt die ene paardenbloem
gewoon prachtig op.
Snel verdwijnt de ree
in 't moeras, verraadt zich nog
met spattend water.
De werkmachine
staat in helder morgenlicht,
glanst fris rood _ doet niets.…
Aprilzonnetje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.087 Voorzichtig, argloos bloempje in 't gras !
Dat valse zonnetje is er pas,
of 't wijkt voor strenge koude, en ras
is 't knopje prijs gegeven
en boet zijn jonge leven,
kwijnt langzaam weg en mijmert stil
„'k Vertrouwde op 't zonnetje in April!…
Mijn pleit beslecht?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 Ben ik het groene gras dat door
de wereld wordt begraasd met een
brok van onverteerde waarheid in de
keel ? Het licht wordt stil omdat het
woord zwijgt, zal ik opstaan als het
duister stijgt en zal ik spoedig opgaan
tot mijn pleit is beslecht ?
Saudade 3 ( de heimwee van de ziel )…
Najaar III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 'k Doorleef het alles weer, de stille weg,
Omgroeid met wazig-blauwe slee, de heg,
Waardoor zich 't rood gestip van vruchtjes wond;
Ik treed weer in gedachten langs de grond,
Waar stapklank zich in 't fulpig gras verloor,
Doorgroefd van 't diepe, zwarte wagenspoor.
----------------------------------…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 De weg, gisteren nog uitnodigend en breed
deuren openend, de vensters op de wereld
waar het koren kinderhand en magen vulde
en het gras niet werd bevloeid met tranen,
nu domweg afgekapt in het allerwreedste leed.
De buurman van toen is de vreemde van vandaag
in deze onbegrijpelijke wereld
van zegevierend recht van de sterkste.…
Komt zomaar langs
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 en konijnen
op een uitgestrekt lachend grasveld
mijn grote liefde krijg ik niet
zo ver is het park, dichtbij
hier vandaan
in de lucht
waar muggen zoemen
mijn grote liefde is de blauwe lucht
die boven het grasland hangt
in momenten van herkenning
blijf ik bij haar
krijgt ze al mijn knuffels
en lieven we de liefde
als vers gemaaid gras…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.440 Dit alles doet mij denken aan het kind
dat uren op een stadsveranda stond
en uitkeek over haveloze tuinen,
terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond
dan 't schamel rijtje rafelige kruinen
van zes verwaaide bomen middenin
het triest patroon van schuttingen en was,
van vuilnis, kiezel en gehavend gras,
waarin het speurend zocht naar een…
In het donker liep ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Mijn benen weigerden
op een goed moment
en net als ik in de gras kant
wil gaan rusten zegt een stem,
het is geen welterusten,
het is goeie morgen
we moeten eruit.…
Dáár zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Dáár zijn
vanwaar ik ooit vertrok
in de tijd van langzaam ontluiken
in de tijd vóór 1+1
in de tijd waarin sprookjes geen sprookjes waren
in de tijd van moeders veilige armen
in de tijd van hop paardje hop op vaders knie
van lieve beesten
van enge mevrouwen
van boze meneren
van grote ontdekkingen:
de lucht is meestal blauw
en gras is meestal…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 In het park
gaan wij liggen op doodmoe gras, in de verte
murmelt de stad. We kijken tevreden omhoog,
hij en ik door de takken van de plataan.
----------------------------
uit: 'Hoor de stad', 2015.…
Witte veder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.912 Ik wil een stoere naam: Dappere Bison
of Sterke Spier en van me afslaan
als de grote jongens het voetbalveld
innemen, het enige doel veroveren,
mijn broer op het gras nagelen
en van mij Hijgend Hert maken
dat om zijn moeder roept.
Waarom gaat schaamte langer mee dan geluk?…
Lente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 Nachtvorst op het gras, terwijl de krokus zijn kop laat zien.
Is de winter van pas of de lente te vroeg misschien.
Het voorjaar geurt op en de dagen gaan langer zijn,
moeder natuur op haar kop, de merel zijn nest te klein.
Wat een drukte alom, gefladder heen en weer,
Japanse kers in blom, de kachel hoeft niet meer.…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij viel als dauw op mijn hart
waarvan ik de parels mocht proeven
door jou mocht ik groeien
als jong kiemend gras.
Jij gaf mij de tinten
om mij naar jouw beeld te kleuren
en je nam mij mee naar de bron
waar ons nieuw leven begon.…
druipend tafereel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 De dag begint kregelig uit tegenzin
zonder eerst een boterham
de zon is in de wolken gewaaid
ze woeit daar
vecht er met sissende kussens
slaat het vocht eruit en
giet de mist over de velden
steekt een paar kozijnen tussen de buien
brandt een regenpijp vanuit de erker
en loeit nog even na uit hitsigheid
Het gras snijdt de druppels aan…