Alle inzendingen over gras

3212 resultaten.

Sorteren op:

Wederkerige wals

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 612
De regen spoelt de voren vol die zomers zijn geboren, dragen rivieren water aan, zonder naar de tol en hun afkomst te vragen, kleurt gras en grond antraciet, een mengeling van zwart en wit waarin de wereld zich laat wassen, gewogen in een mondiale spel een streepje licht in verschiet in ongelijke plassen.…
pama5 oktober 2008Lees meer >

HERDENKEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 885
zwak aflopend duin bloeien de blauwe distels als nooit tevoren Sterke bladeren als metalen schilden maken het insecten moeilijk om te landen De wind snijdt een gat in de lucht je ziet een herinnering die vergeefs probeert één gebied te omlijnen Een veld vol blauwe tractoren de gele lucht geladen groene voren lopen door het zwarte gras…

Een traditioneel gedicht

gedicht
4.9 met 352 stemmen aantal keer bekeken 11.879
We haperen, het lange gras gesmolten, we konden erop wachten: een van ons raakt achterop. Jij was er al, jij ploetert voort. Tot uit het zicht. Wind. Een formatie trekvogels. Was dit volgens afspraak, dan hebben we elkaar niet goed begrepen, we zouden voor het donker thuis.…

Het verlangen

hartenkreet
4.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.562
geef je me een kus Houdt me vast Houdt alles in me vast Kijkt me aan met die prachtige oogopslag Je rode lippen leggen je gezicht in een lach Spreekt woorden uit Spreekt alles wat ik horen wil uit In je ogen lees ik wat dit voor jou betekent Het is zomer in jouw hart ook al is de nacht verregend In een weiland rennend door het gras…
Namasté25 januari 2009Lees meer >

Struikelstenen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
Haar voeten, allang niet meer geschoend vereelt door doelloos dwalen liepen over verlaten wegen waar boerderijen en bunkers het vredig landschap braken en ochtendnevel in stilte huilde om gras ooit gezaaid voor dikke koeietongen en grauwe wol op pootjes werd groen plotseling een dode kleur maar nergens vervloog méér leven dan in deze serene…
metha17 april 2009Lees meer >

Lieke

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.151
lange sjaal en grote bellen in haar oren een zwarte panty met een haal haar blonde pony recht naar voren Ze droeg een roze zonnebril en een olijfgroen hoepelrokje op die zonnige lentedag in april nam ze genietend nog een slokje Ze droeg het haar los in de wind die danste met de gouden draden zo zat ze daar het zondagskind in het jonge gras…

'r mosselen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.080
als zij ‘r niet meer is zou ik me van geen raad weten zou ik verloren zijn maar voor ‘t zover is zullen we mosselen eten en zal ik ‘r troosten in ‘r pijn voor 't onrecht dat ‘r is aangedaan door de jongens uit ‘r klas die ‘r aan ‘r haren trokken die ‘r geniepig alleen lieten gaan en zonder ‘r afspraken in ‘t gras langs de IJssel…
fp. tuinder19 september 2009Lees meer >

aabb (fietsen 4) (poëtica 8)

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.920
Gulzige ganzen in het gras, wolken weerspiegeld in de plas, een fietser, zon in zijn gezicht, die vraagt: “Weet u waar Vreeland ligt?” Kasteel van lucht, bergen van goud, aa, bb, het rijm is oud. Een kind dat rondfietst op een erf, een boot die klaar ligt op een werf, en dan de zuivelboerderij: daar is altijd een kamer vrij.…

Bomenlandschap

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 742
of zag ik de zon door een bril zonder glazen hoe het ook zij, mijn geest is te helder voor mijn slaaptegoed in bed: het bloed blijft door de hersenen razen ik tuur in de verte van het verleden en verdwaal in de massaliteit van minuten die wel verstrijken, maar als de dood zijn voor het ongrijpbare heden hoe is de zomer waarin ik het gras…

De zonnebril van plastic

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.457
Mijn dag is goed, mijn zonnebril van plastic doopt de bomen, het gras, de stoepen en de deuren in transparante zachte groene olie, er kan mij niets gebeuren.…

VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
In het effen gras valt die ene paardenbloem gewoon prachtig op. Snel verdwijnt de ree in 't moeras, verraadt zich nog met spattend water. De werkmachine staat in helder morgenlicht, glanst fris rood _ doet niets.…
Han Messie20 augustus 2010Lees meer >

knappende tak

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.104
op het gras, nog nat van dauw dwarrelt, uit de geleide groene kruin als stervende zwaan, wel roestig bruin een eerste blad van de plataan zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht storten zich met z,n allen in de vlier eten zich rond, kwetterend van plezier dan trekken zij weg, hoog door de lucht eikels in de dop, een wilde framboos fel gekleurd…
lijda26 augustus 2010Lees meer >

Ie wie waai weg

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 795
onder hun last een wilde jacht is begonnen in ie wie waai weg avonturen die voorwaarts gaan het getij brult huiv’rend op zware takken vreemd gebroken dat valt niet te rijmen, dat zou ongerijmd zijn als je tegenwind krijgt de wind waait waarheen hij wil overdonderend de vogels zingen schor hun geluiden doven in de bomen het vochtige gras…
Quicksilver30 augustus 2010Lees meer >

Moeder Aarde

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 693
Friesland tussen mijn vingers gloeien gekozen woorden het begeleid de pen gebogen op papier van het moment van beelden om het leven op de geur van regen zintuigen trillen, ik weet het en ik weet waarom mijn warm hart reageert dit zal de lucht zuiveren minder belast laat m’n gedachten vrij gaan op woensdag het is de regen en het gras…
Quicksilver8 september 2010Lees meer >

De grote oversteek

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.158
De geur van gras troost onvoldoende. Hij pakt zijn Lidlkijkertje en tuurt lukraak naar het westen. een trekvlinder op het biestarwegras de windepijlstaart aarzelend voor de grote oversteek Meneer Jeronimo 2…

Op herhaling

gedicht
3.0 met 80 stemmen aantal keer bekeken 27.113
Je zei dat woorden altijd kunnen wachten op het goede moment, en dat dat zo moet zijn, en dat de lucht hier erg strakblauw is, groots in z’n oneindigheid, en dat de tijd zich verplaatst tussen een steen en een andere steen, van boterbloem naar pinksterbloem, een lijn langs de weg, in het gras, over prikkeldraad naar daarginds, die alsmaar…

VOORTSCHRIJDEND VOORJAAR

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
In het effen gras valt die ene paardenbloem gewoon prachtig op. Snel verdwijnt de ree in 't moeras, verraadt zich nog met spattend water. De werkmachine staat in helder morgenlicht, glanst fris rood _ doet niets.…
Han Messie16 januari 2011Lees meer >

Aprilzonnetje

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Voorzichtig, argloos bloempje in 't gras ! Dat valse zonnetje is er pas, of 't wijkt voor strenge koude, en ras is 't knopje prijs gegeven en boet zijn jonge leven, kwijnt langzaam weg en mijmert stil „'k Vertrouwde op 't zonnetje in April!…

Mijn pleit beslecht?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Ben ik het groene gras dat door de wereld wordt begraasd met een brok van onverteerde waarheid in de keel ? Het licht wordt stil omdat het woord zwijgt, zal ik opstaan als het duister stijgt en zal ik spoedig opgaan tot mijn pleit is beslecht ? Saudade 3 ( de heimwee van de ziel )…
pama30 maart 2011Lees meer >

Najaar III

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.253
'k Doorleef het alles weer, de stille weg, Omgroeid met wazig-blauwe slee, de heg, Waardoor zich 't rood gestip van vruchtjes wond; Ik treed weer in gedachten langs de grond, Waar stapklank zich in 't fulpig gras verloor, Doorgroefd van 't diepe, zwarte wagenspoor. ----------------------------------…

Grenzen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
De weg, gisteren nog uitnodigend en breed deuren openend, de vensters op de wereld waar het koren kinderhand en magen vulde en het gras niet werd bevloeid met tranen, nu domweg afgekapt in het allerwreedste leed. De buurman van toen is de vreemde van vandaag in deze onbegrijpelijke wereld van zegevierend recht van de sterkste.…

Komt zomaar langs

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
en konijnen op een uitgestrekt lachend grasveld mijn grote liefde krijg ik niet zo ver is het park, dichtbij hier vandaan in de lucht waar muggen zoemen mijn grote liefde is de blauwe lucht die boven het grasland hangt in momenten van herkenning blijf ik bij haar krijgt ze al mijn knuffels en lieven we de liefde als vers gemaaid gras…
mobar23 juni 2014Lees meer >

Uitzicht

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.440
Dit alles doet mij denken aan het kind dat uren op een stadsveranda stond en uitkeek over haveloze tuinen, terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond dan 't schamel rijtje rafelige kruinen van zes verwaaide bomen middenin het triest patroon van schuttingen en was, van vuilnis, kiezel en gehavend gras, waarin het speurend zocht naar een…

In het donker liep ik

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Mijn benen weigerden op een goed moment en net als ik in de gras kant wil gaan rusten zegt een stem, het is geen welterusten, het is goeie morgen we moeten eruit.…
Johanna26 juni 2015Lees meer >

Dáár zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Dáár zijn vanwaar ik ooit vertrok in de tijd van langzaam ontluiken in de tijd vóór 1+1 in de tijd waarin sprookjes geen sprookjes waren in de tijd van moeders veilige armen in de tijd van hop paardje hop op vaders knie van lieve beesten van enge mevrouwen van boze meneren van grote ontdekkingen: de lucht is meestal blauw en gras is meestal…

De stad herboren

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.451
In het park gaan wij liggen op doodmoe gras, in de verte murmelt de stad. We kijken tevreden omhoog, hij en ik door de takken van de plataan. ---------------------------- uit: 'Hoor de stad', 2015.…

Witte veder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Ik wil een stoere naam: Dappere Bison of Sterke Spier en van me afslaan als de grote jongens het voetbalveld innemen, het enige doel veroveren, mijn broer op het gras nagelen en van mij Hijgend Hert maken dat om zijn moeder roept. Waarom gaat schaamte langer mee dan geluk?…

Lente

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Nachtvorst op het gras, terwijl de krokus zijn kop laat zien. Is de winter van pas of de lente te vroeg misschien. Het voorjaar geurt op en de dagen gaan langer zijn, moeder natuur op haar kop, de merel zijn nest te klein. Wat een drukte alom, gefladder heen en weer, Japanse kers in blom, de kachel hoeft niet meer.…

Jij de roos in mijn verzen

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Jij viel als dauw op mijn hart waarvan ik de parels mocht proeven door jou mocht ik groeien als jong kiemend gras. Jij gaf mij de tinten om mij naar jouw beeld te kleuren en je nam mij mee naar de bron waar ons nieuw leven begon.…
Greta Casier15 november 2017Lees meer >

druipend tafereel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
De dag begint kregelig uit tegenzin zonder eerst een boterham de zon is in de wolken gewaaid ze woeit daar vecht er met sissende kussens slaat het vocht eruit en giet de mist over de velden steekt een paar kozijnen tussen de buien brandt een regenpijp vanuit de erker en loeit nog even na uit hitsigheid Het gras snijdt de druppels aan…