8371 resultaten.
schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
659 sta stil
en ga voorbij
maar pluk haar niet
geen gouden, met diamant beladen kooi
zal zij overleven,
gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan
huil maar
maar laat haar staan
want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn
laat het verdriet
je kneden
de Liefde in je hart doen gisten
om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door grijze luchten…
de kunst van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 het kost wat jaren om te weten
dat slagen in het leven
verdraaid en haaks staat
op het slagen in de dood
dat grote daden niet meer werken
maar enkel lucht en leven
en slechts het kleine rest
dat trots vervliegt in 't ijle avondlicht
het achterlaten van het liefs
jij kent het delen van de last
en ook de kunst
van overleven…
Fiets
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.797 Hij is een zwijgzaam dier van staal en lucht,
zo zul je hem bestijgen en bedwingen:
je benen springveer, voeten vogelvlucht,
de wind zal samen met je spieren zingen,
je hijgt het ritme, achtergrondgerucht,
ik maak en breek mijn evenwicht,
ik trap mijn val onder mij weg, ik schrijd
op jonge wolken door de stad, ik rijd.
------------…
Liefde op vleugels
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
723 Ik laat jou, mijn liefde, vrij vliegen
hoog in de lucht
en kijk je na met een liefdevolle zucht
want ik weet
deze liefde vliegt altijd weer
keer op keer
liefdevol en dankbaar terug
waarop we weer samen verder zweven.
Echte liefde doet elkaar vrijgevig vleugels geven.…
Doorzien
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
585 In de ledigheid van lucht
zijn er volop bochten
om ons in te wringen
een onmetelijke ruimte
zonder weerstand of verzet
Een smalle basis
een breekbaar draadje
het meest wankele evenwicht
het is genoeg om rechtop
naar de hemel te reiken
Tegen onze bevlekte achtergrond
schieten we nietig en vluchtig op
we denken hermetisch
met een doorzichtig…
Op de vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Bij het vechten
heeft het resultaat
zich tegen je gekeerd
de frustatie overwon
je laatste woede
aanvaarding rest
laat me maar met rust
is wat je wilde zeggen
dat is echter niet
wat men horen wil
wat jij horen wilt
dus zwijg je
ga je door
met vluchten
voor jezelf
voor de ander
voor de realiteit
een zwarte lucht
met hier en daar…
Iets dat me duint
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
516 is iets dat me duint
naar het Wad, de tocht
door het vlakke land
pluimt nog na, na deze
langgerekte dag
toch telkens als ik staar
over het water valt het
me op dat het me eigenlijk
niet meer boeit, alleen
de emotie spreekt nog
uit een andere tijd
maar steeds is er die drang
om weer die kraag te beklimmen
en de witte punten in de lucht…
Geént
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Rotsvaste muurbloem
bloeiend hout aan de zon verbrand
breed omstrengeld verwarmd het goed
bloemkelk in kleur geschoond
aan de schaduwkant vals herinnerd
mijn gebrekkig loopvermogen
stampvoetend
verschijnt een blos op verbleekte wangen
nieuwe geur verspreid zich
als stuifmeel door de lucht
loopvermogen kentert
in een laatste vlucht.…
Begraafplaats Wierum
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.701 Vogel schreeuwt
tegen de lucht.
Zo brons kan dood zijn.
De schelpen zijn een weg
naar Santiago de Compostela
hier in Wierum.
Onwennig liggen zij op
dit eiland zonder branding,
zonder zon. De gloedgele bol
is een roestrood hek, tralies
om het leven.
Mijn liefste!
Mijn medepelgrim van de Weg.
Bewonder mijn vleugels.…
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
heimwee
netgedicht
2.0 met 40 stemmen
2.782 (voor Annelies)
juist omdat je zoveel achterliet
voelen vingers nog de randen van jouw leven
ergens daar
vertoeft jouw glimlach op een foto
en ik beef
geef me jouw tekens in lucht
aan de wand en in geluiden, maak me blij
want jij, je bent niet ver
ik voel me bij je
altijd als de achterkant van morgen
zoveel schemert in vandaag…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
Naar het licht
hartenkreet
2.2 met 29 stemmen
2.149 naar het licht
steeds minder kracht
minder lucht minder zicht
steeds minder leven
meer donker dan licht
hebben uren met glans
soms een dag wat verlicht
steeds meer werd leven
meer lijden dan licht
aan het eind van de kracht
in rust brengend inzicht
levend lijden losgelaten
nu is er alleen nog het licht…
Mijn vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
723 Ik schrijf,
opdat mensen niet vergeten
wat leven is,
opdat mensen niet vergeten
wat vrijheid is,
opdat mensen niet vergeten
wat de frisse lucht is,
opdat mensen niet vergeten
wat gezondheid is.
Ik schrijf,
zodat mijn vrienden niet
vergeten wat vriendschap is.
Ik schrijf,
zodat mijn familie niet
vergeet wat liefde is.…
Het illusieparadijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 Droomkleurig als ze waren
verwachtingen doordrenkt van rozengeur
vol open deuren naar de toekomst
met de schone schijn van als en dan
maar het was een sprong
naast het gat in de lucht
recht in de geslepen messen
van wat het noodlot leek
maar eigenlijk gewoon de realiteit
die zich niet weg liet dromen
rest de repeterende vraag:
hoe desillusie…
Scheren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Een fabrikant van scheerschuim heeft daar door toevoeging van baconparfum de lucht van gebakken spek aan weten te geven.
“Als wij dit jaar weer sinterklaas gaan vieren,
Dan krijgt mijn man van mij geen aftershave
Omdat ik nu dat scheerschuim aan hem geef,
Wat zal dat spul mijn lieveling plezieren!…
Kleur Contrast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Intussen
hoog in de lucht zijn de
reizigers maar met één
kleur bezig: bruin.
Want
gaan ze hun witte
winter lichamen opbruinen
of
komen ze gebruind terug?…
Indepedentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Open de cel
waarin mijn ziel
gevangen zit
neem muren weg
die mijn brein
het zien beletten
zuiver de lucht
waar mijn hart ademt.
Schenk mij vrijheid
mijn leden
te strekken
woorden te spreken
mijn brein ontlasten
van zorg en pijn
en zuiver het licht
waar mijn oog ziet.…
ritme
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
732 zoals mussen
van tak tot
tak
hiphop ik met
mijn vingers
rond hetzelfde
plekje
je glijdt naar beneden
vangt mij op
terwijl ik al weer vlieg
met een strootje
uit je borsthaar geplukt
ik vraag nog meer
terwijl je de lucht
loslaat
leen je lange benen
om te klimmen
verlangen, zeg je zacht
en krult je zinnen
tot een nest…
Ultieme vrijheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 ik heb nooit
als vogel gevlogen
die ultieme vrijheid gekend
wilde altijd wel
naar boven
beneden was ik gewend
draaien en keren
zweven en scheren
in tijdloze vlucht
duiken en stijgen
landen en krijsen
in koud warme lucht
geen auto of huis
maar een tak in de boom
‘s nachts een zorgeloze droom…
Een snel dispuut
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
695 waar het vroeger
bliksemde in
een snel dispuut
neemt nu traagheid
toe met de minuut
antwoorden
hangen in de lucht
maar trekken
in een lichte mist
aan hem voorbij
hij kan ze
niet meer raken
wolken die
de hemel maken
het blijft een brij
toch is er soms
een open plek waar
een nieuw vergezicht
hem zekerheden geeft
die hij al tijden…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
daardoor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 dacht ik
dat het leven
het leven was
zonder einde
dood gaan was
voor anderen
zou mij niet
overkomen bleef
eeuwig leven
maar er hoefde maar
een geliefde dood
te vallen van de fiets
waardoor ik opeens wist
dat het leven en al dat leven
slechts een glimlach is
trillend in de lucht
van de hete middagzon
die niet daalt of opkomt…
Zomeravond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 De stoelen staan onbeweeglijk in de tuin,
Boven is de heldere lucht.
De beelden van de dag
Gaan over in de zomernacht.…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo vol
tonnetje vol
met voeten,lange tenen.…
De gonsregen, regen -
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.300 De regen maakt grauwe strepen
in de gladgrauw geslepen
lucht - de gordijnen hangen
treurig, de dag lange.…
Niet zo heel lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Vervreemdde -
Dat ik ook van mijzelf
Vervreemdde, mezelf
Uitsluitend nog zag als
Vreemdeling die zijn leven
Als een oud laken
Met vlekken en scheuren
Op een hoop zag vallen,
Als een man waarmee
Moeilijk te leven was,
Heeft wat meer tijd
In beslag genomen -
Nu is het zover,
En resten mij slechts nog
Adem, grond en lucht…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…