2969 resultaten.
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet werd herkend
het eindigde toen een schoolbel klonk
en zij verdwenen in een straat
waar alle geluid verstomde
tijd in onbruik raakte
en zij warmte inlijfde
nog voor het begin, niet wetend
wat een uur vreet uit onwetendheid
het eindigde op een strand…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zo blij dat ik niet meer hoef
Gisteren nog gespeeld met 't
idee naar de zwarte Zee
waar 'k mijn ex, kelner en student
ontmoette in een restaurant,
we daarna op strand, in zijn barak,
hoe hij naar 't vliegveld mee wou gaan,
toen ik terug met de Nederlanders,
hij met zijn lange bakkebaarden achterbleef
Even wilde ik die zee zien weer,…
Maling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Al aardig opgeschoten
na vele slobberige sloten
wat wuivend weiland
en het stroeve strand
verlieten we getwee
en hand in hand
ons tweede vaderland
nu proefden we het zoet van zee.
Totdat een kiel ons overgleed
een net het water overviel
en ons o wee de das omdeed
die domme kotter ons achilleshiel.…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 ze wentelen op het strand
beplakt op de dijen met
zacht glinsterende plakjes
zand in dun zilver en met
zwarte puntjes gemengd als
exotische peper aangelengd.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Vanop kale tak brengt moede huismus
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
HALTE EDE-AMSTERDAM in BENIDORM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 een kletskous, dat heb ik van mijn moeder
En mijn moeder weer van haar verborgen verleden
In het heden in de zon op ‘t bankje praten we volop
Gedeng, gedeng, gedeng
Een dialoog volgt die niet liegt
Die heel veel blootlegt
Eigen maakt en bij de ander laat
Maar waar respect de boventoon voert
Benidorm stop
Mijn man wacht verder op het strand…
Kinderen en Sinten
netgedicht
4.9 met 40 stemmen
810 tonen
Tempeliers van het volk
Bezwaard met koffie en melk
Lust-liederen om het meest
De begeerte die de mens verdeelt
Zelf-Zucht in alle Standen
Verdroogde bosbranden
Strandwater die oorlogen blust
“De Wapenstilstand” lust
Loopgraven die worden als beken
Kleuren verbleken
Sint-Maarten, Sinterklaas geland
Geen boot komt tot aan het strand…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
528 Vanop kale tak brengt moede merel
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 De blonde jongen van het strand is weg.
Hij is nu een aantrekkelijke vreemde.
Een broos verhaal.
Het verbleekt in de avondzon.
Het leven is een harde minnaar.
Het belooft veel.
Maar het breekt de eenzaamheid niet.
Toch tilt hij zijn voeten op.
Hij heeft geen spijt.
Hij loopt de open leegte in.
Hij is warm van drift.…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Een glimlach die haar "ik" verstopt
en zo zichzelve heeft ontpopt
tot méér dan een bekleedster
van water, groen en kikkerdril
van wegen, molens, stranden stil
waar wieken kunnen draaien
de oogst komt na het zaaien.
Haar hoed ontneemt ons 't volle zicht
de schaduw valt, ontneemt het licht
ook in haar eigen leven.…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Op jouw schiereiland waar we fluisteren,
De bestorming van het strand,
flarden van een zalig slagveld.
De muren zwellen en wij zweten.…
Zwembad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.830 Buurman groef een gapend gat
in zijn achtertuin
Daarin plaatste hij een zwembad
en dat kostte hem een fortuin
Buurman had geen zin meer
om naar het strand te gaan
Want om daar te komen
moest hij uren in de file staan
Die nacht werd buurman wreed gewekt
door krassend krijsend schreeuwen
Want op het water van het zwembad
dobberden wel…
Orvieto
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.009 je vol ongeloof
je ogen even en over je oogleden strijkt zijn schittering
het goud van een heel verleden uit
getemperd, wijngeel licht valt
door wat marmeren triten lijken, met een nervatuur
van verkoolde bliksemschichten, van eeuwen terug geronnen
levenslopen, van vloedlijnen, opgestuwd
en onderaards nagolvend bloed dat in gebergten
strandde…
Kusadasi
hartenkreet
2.3 met 19 stemmen
2.394 Kusadasi
Ritme van de zee
Golf na golf spoelt melodisch aan
De glinstering van het water spettert
Op het strand zijn toeristen
De blauwe lucht is oneindig
Samos ligt aan de overkant
In de nacht zijn vissers aan het werk
Een verliefd stel loopt hand in hand
De stadsnaam klinkt exotisch
Baclava, Turks fruit en de bazaar
Restaurantjes,…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 Gisteren huilde ik enkel en alleen
zijn ruw vergane as
mijn treurnis deed dat stof
enkel en alleen wat dansen
dacht ik
Vannacht blonk hij
als glinsterende ritselende confetti
zweefde woordeloos en onherkenbaar
ergens tussen
de zandwitte sterren
slechts opgeblazen eilanden en
de bleekgestraalde stranden
slechts gevallen sterren
Tot…
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 begin
Elke keer als ik tekende potloodgrijs
Was ik al snel van de wijs
Mijn grijs werd wit op het blad
Het sneeuwde terwijl ik daar zat
Sneeuwvlokken uit de boom
Gewoon, wonderschoon
Schitterend, verlicht door de zon
Waar ik mijn ogen niet afhouden kon
Was een vogel in de sneeuw
Al leek het een eeuw
Voor hij was geland
Op het witte strand…
Odysseus tot Penelope
poëzie
4.4 met 9 stemmen
2.053 Neen, kan Uw hand
Geen tweede wereld op doen kleuren
Uit dezer draden teer verband,
Waar de gestorvne, na zulk treuren,
Zich moegezwommen op mag beuren,
En reidanst over 't zonnig strand?
Weef dan dit land.…
In het twee en dertigste jaar
gedicht
2.2 met 25 stemmen
24.170 Ik wilde wel slapen als een kind op het strand,
als het kind dat ik niet geweest ben, de man
die niet uit het kind kon groeien, de mens
die nu dan hardloopt in mij, gekke sprinter.
Lieveling, zeg niet. Ik heb zo lang,
eigenlijk zò lang geleefd, het is belachelijk.…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Zijt gij dan ook gestorven, koor der uren,
En ligt gij bleek en roerloos, hand aan hand,
In huivrig duister, naast gedoofde vuren,
Ergens ver weg aan een verlaten strand?…
Overvloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.388 Van lieve vrienden ansichts
waardoor ik zo op Toscane kijk,
me in een museumstuk verdiep,
het helm zie waaien aan het strand.
Dominant
hangt mijn portret hierboven,
welk me vol mededogen
maar ook met lichte spot bekijkt.
Een omhelzing op een kaart,
staat wat verscholen,
omdat gebogen en allang bewaard.…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 ijskoud zeewater van de brandingsgolven beroerd mijn enkels
harde wind doet fijn zand in wolken opstuiven
schelpen op de vloedlijn knarsen onder mijn voetstappen en
schuren de huid van mijn onbeschermde voeten open
ik ben niet de enige die vandaag aan het strand loopt
achter mij ontwaar ik ook enkele dik aangeklede figuren
die met de rug tegen…
DE VOGELS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.441 De winter scheert de lustwaranden
En schudt de naakte lindentop:
De vogels slaan aan andere stranden
Het schommelende nestje op;
Maar, waar ze ook elders nederstrijken,
Vergeten doen ze ons nimmermeer -
De winter doet de vogels wijken,
De lente brengt de vogels weer.…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 - Moeder, 'k stond aan 't strand en keek,
Toen hij henenvaarde;
Haastig vloog het schip voorbij,
Maar hij lachte nog op mij,
Als hij mij ontwaarde.
- Kind, gij mint uw vader zeer,
O, in storm en regen
Lacht hem, bij het scheepsbestuur,
Ook gewis van ver het uur
Der tehuiskomst tegen.…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 Mijn straten, sluizen waar ik speelde
nieuwe huizen bij eiland Vloek,
zacht zand en de warmte, Kijkduin,
drommen op zoek naar Pokamon,
door Grieks raam, zicht op Haags strand,
hapjes eten,
langs strandmotor,
hoe parel en moer schelpen glommen,
wij bloot in golven sprongen
borsten deinden,
de pijpen waaruit wolken verwoeien,
Waterweg, hoe…
Is het de doorzichtige inktverdeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Elke zee kent ook een strand, 't ware gevoel van verwant.
Onze gedachten zullen we nooit te woeker geven
nu voelbaar hoge bescherming hem is wel genegen.
Wellicht is leven slechts een kans of een rituele dans.
Is leven inderdaad die rode oranje of een groenere dag
elk uur meteen ons verleden, tijd vermengd nu dit heden.…
Familie-ap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 welk dier er in een ander dier
want ja de een die maakt plezier
in rijm
de ander op een veld
met schoen die uit
en op geschoende voet
steeds blijven moet
terwijl je rolt en hij niet tolt
maar blijft staan
weer iemand stuurt
een foto van een straat
een volgende van een valk
die een muisje vallen laat
en dan een foto van een strand…
Gebenedijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 'Ja, voor altijd', zal je zeggen en nooit meer: 'Misschien'
En die keer, toen wij tevergeefs visten bij de zee
riep U naar ons vanaf het strand, en niet eenmaal, nee
'Heb je Mij lief', heeft U gevraagd, en dat wel, driemaal
en ik wilde roepen, 'Meer dan dat', in elke taal
en ook nog, voor wat ik niet kan dragen in mijn tijd
'Laat mij zien, het…
WAT VOORBIJ GAAT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 zegeviert, totdat het struikelt en verzwakt
en bij de eindstreep ontluisterend ineen zakt
want wij omhelzen wat ons bindt en ons hart raakt,
waarvan, ach, uiteindelijk onze greep wordt losgemaakt
Elk mens verliest, alleen U bent de man Die overwon
Ongelooflijk, daar stond u vòòr ons, Die de dood aankon
toen U op ons wachtte aan de oever en op strand…
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…