4280 resultaten.
Liefdesland
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.154 Liefdesland waar ben je ook al weer
Oost west ben ik al geweest
Maar heb je grenzen niet gevonden
Toch zie ik soms je bergtoppen
Maar de wolken blijven ze
In mysterie verorberen
In het zuiden heb ik gezocht
Maar in het heetst van de strijd
Zoek je toch weer de zee van genegenheid
Noord was mooi en wit
In alle sereniteit
Heb ik je maar verlaten…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is.
poëzie
3.6 met 41 stemmen
5.895 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd én schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Mijn gebroken lied niet meer te zingen,
zelfs smekend om dit alles te verlaten.…
Verlichte nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
3.055 Met haastig weggedraaid gelaat
schuilen de zonnebloemen voor het poollicht
Het geluid van hoog afgestemde harpen
sterft weg over de juichende steppen van weleer
een schrale wind, een jammerlijk knarpen
omlijst de schepping van de vroegste Ambachtsheer
De engelen, ze zijn wat verlaat
zo dachten de grijzen onder het oostenlicht
Voor een…
Geen verdriet meer .....
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.392 Losjes ligt de paarse schelp in haar hand
de schoonheid verbaast hen beiden
even zijn vingers niet meer gevlochten
maar gedachten verweven in verleden
zoveel mijlen overspoeld door vloed
en verlaten door eb, terwijl monden
alles deden om scherven te vermijden
werden zachte lippen getekend door
het brakke zout der aarde
Gepekelde tranen…
Koningsmantel
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.930 Mijn voeten hebben geen grond meer nodig
om verder te gaan of om sterk te staan
het gekozen pad maakt het overbodig
de verlaten wegen, de ontbladerde laan
ik ga ze zwijgzaam door de avondnevel
langs menig onttroonde achtergevel
Het bladgoud van mijn levensdagen
ligt versplinterd onder het bladtapijt
de koningsmantel is nu afgedragen
gesloopt…
moedertjelief
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.506 zei wat ik dacht
heel verdrietig over
wat nooit kon nooit was
je had je deel
meer dan gehad
recht op zielerust
je leed was geleden
blijft het rondzeuren
of je misschien minder alleen
van ons van mij
had kunnen gaan
vast staat wel
althans dat geloof ik
dat je tot in den treuren
voor ja waarvoor hebt gebeden
ons overtuigd hebt verlaten…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Ik moet daar lezen een oneindig boek
Vol marmeren tekens grillig uitgehouwen,
Bij iedre bladzij gaat mijn zien verflauwen;
Het wordt al donkerder in gindse hoek;
Ik zou wel willen, maar het licht,
Het teerbeminde licht gaat mij verlaten;
Tochtig en somber-trots zijn deze hallen.…
knuffelkleuren
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.150 Zoals de liefde in het nu
het straks verlaten zal,
om te keren naar een einde
waar het allemaal begon.
Zouden wij de sporen zijn,
die samen zullen komen,
indien we verder zouden lopen
dan die ganse weide einder.
Of zouden onze zolen
de realiteit verrassen
door nimmer meer te slijten
totdat we samen zijn.…
Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.412 met grote kracht
Op gruwelijke wijze
Meedogenloos
Het werd immens verdriet
Wereldomvattend
Onbeschrijfelijke onmacht
De wereld weent
Weet niet hoe
Gezichten grauw en verdoofd
In hun ogen de gruwel
De onmenselijke schreeuw
Koortsachtig zoekend naar anderen
Hoop
Kinderharten verschrompeld
In onwetendheid verslagen
Gehuld in verlatenheid…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Ontaarde troostprijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
665 Dit keer geen troost of prijs
geen doop
geen eer
noch het genoegen van euforie
in een portaal
waar 's nachts de regen
door gebroken ramen valt
sigaretten gaten hebben gebrand
in dromen zo dronken
en waardeloos
verdomme
whiskey droog
en liefde loos krijst
uit getande monden
halleluja
kogels genadeloos
de door God verlaten…
Breekt en beukt
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
420 Je harde blik verstikt
woorden die je mikt
Loodrecht in mij ziel
geen dialoog geen deal
Mijn hart jankt kraakt
diep heb je mij geraakt
Alsof je me intens haat
nu je liefde mij verlaat
Geen greintje tederheid
jouw kil en koud beleid
Breekt en beukt me kapot
ik voel me gekwetst rot
Boos ben ik dat is zeker
jij roekeloze hartenbreker…
Ineens
gedicht
2.5 met 1027 stemmen
115.615 Toen volgde K. met
'eenzaam', 'verlaten', 'dood', 'koud', 'angst'.
Hij won.
De dag daarop kwam ik zijn nieuwe aquarium
bezichtigen. Hij stond in de gang met twee
verschillende touwen in zijn handen en vroeg:
'Welke is het stevigst?'
Ik koos het touw in zijn rechterhand.…
Hij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 verletteren
Met citaten als wervelstormen
waaide hij
ons culturen aan
En hij griekste
lange teksten
tot een Herakles
Hij machineerde
tussen vier muren
een oude tijden orkaan
En met zijn ervaring
kon hij ons in sneltreinvaart
voorspellingen vergeven
Hij verliet de grond
hij verliet de wereld
hij verliet het leven
maar ik verlaat…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
als ik naast je lig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.566 heen
de eerste vogel het dak aanraakt
een vroege auto de straat opzoekt
weet ik dat het goed is
en dat ik je gevonden heb
op de plek die ik vergeten was
zo heel dicht bij
maar soms zo ver
zo vergeten ver
als ik naast je lig
jouw haren als een krans
als aureool van zo veel liefde
in ’t vroege ochtendlicht
een traan mijn oog verlaat…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Het huis ‘Herinneringen’
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
875 kwellingen
van ontrouw en verraad maar ook daad
krachtig het besluit om boter van het hoofd
te halen en het briefje te versnipperen
doch eveneens -
is dit het huis van uitzonderlijke dingen
van indrukwekkende gebeurtenissen
die ik in mijn hart en ziel gesloten heb
waar er nieuw leven werd geboren
dit is het huis dat ik wel moest verlaten…
Zinloos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
786 steriele straten ogen
niet alleen verlaten
de bewoners verslapen
in haastig opgetrokken wijken
jaren die zonder betrokkenheid
vreugdeloos verstrijken
in weekenden rapen
de gapende massa’s moed
voor verplichte werkweekritten
ontladen dan het onbehagen
door zich stevig te beklagen
vittend op verzuurde buren
uren turend naar de buis…
HOEVENZAVEL
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.694 En men verlaat zijn straat, op zoek naar een dorp.
Men droomt van grootse liefdes in betere steden
en men kijkt uit het raam in een huis in een dorp.
En het dorp wordt een stad en de stad de wereld.
-------------------------
uit: 'Lagerwal', 2008.…
Stilte
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.512 zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer
leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven
als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik
zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil
in een toekomst ongewis, is het bovenal deze
allesoverheersende stilte die de leegte opvult
met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat
hunkeren naar het…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 er is een tijd van komen
de eerste stap van gaan
een poging tot scheppen
om dat weer los te laten
ja, ik was met veel begaan
maar het meeste bleek al
in een ver verleden verlaten
of tot stof te zijn vergaan
torens van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte…
Alle mooie dingen verminderen
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.266 Alle mooie dingen verminderen
En verlaten mij nu -
Mijn lieve zinne-kinderen
Haten mij nu -
De gouden, de grauwe, de blauwe,
Ze gaan, ze gaan allen heen -
Tussen grote mensen-gebouwen
Sta ik alleen -
In de mensen, in de zon-straten
Koel, onbewogen. -
Ik ben heel alleen gelaten
Door mijn ogen.…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu ga ik voor het laatst de akkers rond
De lege kassen en verlaten…
Extatische Verslaving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
991 zo mooi maakt
Als het transparante schijnsel van de volle maan
Mijn hart klopt sneller dan het licht
Terwijl jouw handen rode plekken achterlaten
Op mijn bezwete huid
Zonder het te beseffen betover je mij
Met jouw allesziende, zilvergrijze ogen
En drogeert mij met jouw kus
Jij, mijn lustopwekkend fenomeen
Zal mijn gedachten niet verlaten…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer mijn hitte jou verrast
Neem geen afscheid in de morgen
kijk mij aan, verlaat…
Je bent voorgoed verdwenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.383 Ik zit alleen op een verlaten strand
ik ben me niet bewust van de ijzige kou
ik schrijf je naam in het mulle zand
en vraag me af: waar ben je nou?…
Om jou
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.300 Om jou
bouw ik kastelen
in de tuinen van mijn dromen
en leef erin met jou
als ik de wereld ooit verlaat.…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…