5126 resultaten.
Moer
gedicht
3.5 met 14 stemmen
13.782 Nee, zij bijt ze niet dood,
maar knibbelt en kaagt aan hun adem,
snibt in hun taal, roert haar tong
in de heimelijkheid tussen hun lakens.…
Briesje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
700 Laat deze liefde een licht kind zijn,
zoals een veertje uit de ganzenpen
van de verdronken componist Joe
O'Reilly, die enkel componeerde
wanneer woeste stormen de
branding lieten zingen
Mocht later het vederlichte kindje,
door een windvlaag, belanden in
een modderplas, dan zullen wij
haar wiegen op onze adem,
tot zij weer zweeft
en lacht…
Met intiem gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
954 waren snel
speelden hun spel
en met intiem gebaar
ontvouwden zij geheimen
je ogen hielden mij
gespannen op mijn plaats
ze daagden uit verlokten mij
mezelf te vergeten jouw spel
ik had het kunnen weten
was gevangen in jouw blik
met passievol gezicht
joeg jij mij heen en weer
kwam keer op keer
en kreunde mij de beste
met laatste adem…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 De uitgeslapen surfer die als een vreemde vogel
dan vliegt, dan daalt, dan heel diep adem haalt
om met zijn plank als hele grote zwemvlies
boven te blijven, de zee van tijd te overleven.…
het griezelkabinet
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
740 onder glooiende gedachten wil kruipen
om het gewicht van angst te ontwijken
geen genade, meedogenloos diep
in de strakke vorm van toewijding
zo zwart het gat, wat voor mij ligt
wanneer zijn ogen bruggelings wijzen
van binnenuit beweegt het spreken
wanneer het licht mijn lip doorboort
rij na rij, de haakjes geopend
gehoorzaam adem…
liedje van verlangen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
747 laat me in de holte van jouw oksel
voorbij de voorttikkende tijd
eenheid en versmelting voelen
als vastberaden eeuwigheid
laat me tasten in het duister
elke liefgeworden plek
kus met ingehouden adem
zacht het kuiltje in mijn nek
laat me ruiken al jouw geuren
offer van immens formaat
even nog alleen met jou zijn
in stilte die de storm…
Beperkt zicht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.765 Hoor ik iemand naar adem snakken
of is ook dat een gewoonte,
een manier
en is de bodem nog steeds niet bereikt
en ben je alleen te redden
als voedsel voor de aarde.…
treurspel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.546 Blanke sprankels van licht
Worden tekens op jouw lijf
Dat ademend openvalt.
Buiten:
Een kraai met de snavel op scherp
Schiet uit de kale struik
Vleugels van roet weren zich door de winter.
Jij fluistert...een verzoek
Een berekende gok in het lustspel
Waarin de kansen kantelen.…
reis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.305 in de verhalen van je aangezicht
mijn woorden tasten
in teruggehoudenheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
uit elk gaatje in je blik
ontstijgt zijn kernen
een vreemde warmte
ik lijk erop te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem…
Samenvatting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.454 Ik adem je uit en
zing een lied van liefde,
bijeengeraapt de scherven
van ontzilte moed.
Gestulpt liggen we
in elkaars vergulden
en ontwikkelen we als sieraad
de schittering van de nacht.…
Diep in jezelf
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.397 Een plek waar je
alle gevoel van tijd verliest,
waar er een blijvende,
indrukwekkende stilte heerst
een plek waar je
een gevoel van leegte ervaart,
waar hete tranen
je de adem afsnijden
een plek waar het
in je binnenste woelt,
waar je gedachten kunnen
vluchten in een beven bang
een plek waar een dof gesnik
een rustplaats vindt…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 Ingehouden adem, een windstilte
wakkert de rijzende dreiging aan
zonder beroeren trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis…
Bleek gezicht
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.529 met een handgebaar
en enkel ogen
schopten schoenen
naar zeepbellen;
leeg geblazen
op ongehoorde windvlagen
woorden werden gescalpeerd
en tranen beschilderd
met oorlogskleuren
die in langgerekte jaren
het knikken deden beven
in dunne lijnen en met
stijve armen splijt ik
de navel tussen tepel
en handen en haal nog
één keer diep adem…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen
het is zo zalig om je zelf te horen
de harteklop en het ruisen van het bloed
de wervelingen van de eigen adem…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 plotsklaps
schiet mijn hand los
ga ik kopje onder
ten onder in totale chaos
happend naar adem
kom ik boven
grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 - Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
...'k Voel me zo vreemd, - zo vreemd
bevángen zijn...
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Wolkjes dampende adem ontsnappen uit mijn mond.
Stroef glijdt de staldeur open.
Sneeuwvlokjes dwarrelden van het dak.
Mijn paard kijkt naar buiten,
rilt,
Snuffelt aan de sneeuw.
Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.
Ovder de sneeuwitte velden komt een gouden gloed.
Ik galoppeer aan.…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Schacht
gedicht
2.9 met 10 stemmen
9.148 adem haalde hij sporadisch onder uit
een schacht, ze zegt, waarin hij zomaar op een zomeravond bleef steken.
ook ik val, steeds als ik zingend voor mijn dood uit loop, onherroepelijk in slaap
------------------------------------
uit: 'en gingen uit sterven', 2005.…
tussen diepte en dauw
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
803 spreek zachte woorden, liefje
in het onbeslapen bed
van heimwee
laat mijn handen strelen
naar alle zijden
van je taal
in een wervelstroom
tussen dromen en ontwaken
dek me toe, mijn liefje
met de warme zucht
van je zwijgen
mijn lichaam heeft jouw lichaam lief
doorheen de diepte van het linnen
adem mij, je liefde
ik wil samen…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem doen ontwaken
dan vouwen we het duister dicht
terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Ik adem niet
de steen of ergens anders
het warm van iemand,
kleurloos van wind gevangen
vertrouw ik kloppend bloed
aan je hals.
Het ware kind in liefde
opgegroeid huivert als
mijn meesters aanslag
van hervonden letters
op de kille zerken krabben
onder elke voetstap die je zet.…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.…
Nacht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.052 De stilte hoorbaar gemaakt
Oorverdovende stilte
Jouw gezicht niet te zien
Je hand die mijn huid raakt
Beklemmend en mooi
Adem stokt
Twee harten bonzen
Een tak die ik gooi
IJzingwekkend duister
Een oehoe roept
Je knijpt in mijn arm
Zacht liefdesgefluister
Een ster, soms de maan
Versluierende wolkenslierten
Spookachtige kruinen
Gauw…
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 Een kleine afstand naar het einde
jouw woorden in mijn lege maag
rommelen, onweer verwacht
een statige ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp nu mijn kans
genoeg afgewacht
Vechten zal ik nu
alle pijn voorbij
Opbloeien, ademen…
The particularity of nakedness
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
3.233 als ik jou ruik
wordt mijn adem harig
krijgt mijn stem kippenvel
je mond proeft naar pit voor je penetreert
je borst een en al nicotine
en honing je blozende
bedonderde besneden penis
vouwt reukloos langs je dijen weg
in je koele scrotum mengt sperma
zich met accuzuur
de holte van je arm draait haar poes naar mij toe
maar je ligt zo…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 ; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers
en waar de dag zichzelf niet
in steen schrijft met grijs en zwarte tinten
maar waar ik in mijn slaap
geen adem…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 op de lange zeedijk
dicht ik mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 mijn boezem blaakt
bewogen door een schoot
die je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt…