14830 resultaten.
bloesem
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.451 wit in blauwe lucht
wind die zachtjes zucht
speels het wit laat zweven
steels verlang ik even
wind of wit te zijn…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Zucht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.244 Verzonken stad
nadruppelend in de wind
aan een touw
van schapenwol.
Heersers van steden
door bloederige strijd verbonden
overdenken daar hun zonden,
naast die stad,
in de wind.
Wilgen die schudden,
wiegen,
draaien,
bij de heersers
naast die stad
en in de wind.…
Ik deserteer
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.875 Ik zeg mijn lidmaatschap op
Of beter nog: ik deserteer
Wil niet meer horen bij de troepen,
waarvan ik het uniform ooit droeg
Ik doe niet meer, ik wil niet meer
Ik stap uit het leger van de dommen
en ook uit dat van de verslaafden
Verlaat dat van de berekenenden
Laat mijn stem bewust verstommen,
ben doof voor hen die mij laafden
Vind het…
Sem Peters : archeoloog
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
963 met groeiende gewassen
als over een bollende brug
naar de knoptoren van Rooi
op deze grond
in de jaren van mijn jeugd
ging vader voor
op zoek naar oude schatten
als eerbare deugd
de passie is daar geboren
en door aanleg bevrucht"
schrandere ogen
bekijken het landschap
alsof hij de dieperliggende
lagen doorziet
ervaart,
stap…
zo veel ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 allereerst begin ik met excuses
voor de vele vertrapte slakken en kikkers
van de afgelopen herfst
ik kon er echt niets aan doen
ik kon er echt niets aan doen
als wel opgevoede man met fatsoen
zette ik stap voor stap naar bestemmingen
had soms wel last van remmingen
zoals m'n zelf gewaande obstructies
zag ik soms beren langs de levensweg…
vieren wat stralen laat - van hare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
689 net nog maar begonnen
is het seizoen van belofte
als wij het feest mogen vieren
van jouw jaardag bart
jij die voelt als ons eigen
als stralend jouw ogen
charismatisch en charmant
jij jouw liefde betoont
in het ervaren weten
dat haast voorbij geluk snelt
doorloop jij het leven
eenvoudig - stap voor stap
als geluk zich verkopen laat…
En ik denk alleen tranen zie ik soms in vragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Want bij welke stap in het leven ook al sinds mijn doop
vrees ik geen wanhoop, dat is wangedrag van de hoop.…
Morgenster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Venus staat op
om duister weg te duwen
en brengt dageraad
Een prachtige schittering in een donkere hemel
waar zij puur en zuiver een vroege morgen aankondigt
Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om
diverse wegen te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen.…
Augustus
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
743 Van huis uit heette hij Octavianus
de eerste echte keizer van het rijk
die rome tot in uithoeken liet groeien
en heersen over volken tegelijk
Hen bood hij het romeinse burgerschap
in ruil voor vrede maar met recht
en plicht
ze konden dienen in de legioenen
en hoger klimmen, zij het stap voor stap
Zo maakte octavianus imperator,
van Gaius…
triangolo
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
960 wennen
eigenlijk was het een teken
van ons verbond, nog samen
waren we: zij, jij en ik
zes nachten met haar
slechts één met jou
maar die ene, vol passie,
ging haar toch te ver -
met z'n drieën kon moeilijk wennen
rusteloos wacht de roos op
haar eerste bloem, zoals ik op
jouw eerste teken van leven
dat van een verre plek ooit over
bergen…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 De stormen razen over grijs metaal,
waar ooit het woud de wind kon overzingen.
Een lege wereld fluistert haar verhaal,
begraven onder bergen oude dingen.
Wij lieten achter wat men niet wou zien,
verloren in de zucht naar meer en meer.
En we vergaten in onze vlucht misschien:
de broze aarde ademt maar één keer.…
De vliegende vriend
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
185 Daan luisterde naar de fluisteringen van de wind,
en vertelde verhalen aan elk nieuwsgierig kind.
Of het nu over bergen, rivieren of bossen ging,
Zijn avonturen brachten altijd iets nieuws.
Met een zachte zoem in de lucht zo stil,
was Daan een met de wereld, was dat zijn wil?…
MET DANK AAN GERRIT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 ik heb stenen platgeslagen
bergen opgepompt
vulkanen aan - en uitgeblazen
doe het niet meer
raak hiervan zo afgestompt
ga nu vlinders behagen
zie kikkers krabben aan hun kont
ga al kietelend brandnetels plagen
bijt in de vinger die
zich om mij wond
als je dat dan hebt gedaan
valt niets meer uit de toon
als een gans een aria fluit
is…
Roodborstje
gedicht
2.3 met 29 stemmen
11.034 Geen vlakten maar bergen.
Geen ijs, maar graniet.
Nodig voor het roodborstje om zijn snaveltje te scherpen.
Zijn snaveltje sterker dan het ei.
Sterker dan Groenland.
---------------------------------------------
uit: 'Geen man, want geen vrouw', 2001…
dochter
netgedicht
3.4 met 44 stemmen
10.290 in de stem van Nafiss
het accent van Ispahan
tussen de stijlen van het balkon
het gezicht van Amir
het gemekker van schapen
dat van het dorpsplein klinkt
de geur die van de bergen komt
ik dagdroom voort
maak me ongerust
drijf mee met de stroom
val over de rand
kijk om me heen
zie hoe breekbaarheid
vleugels krijgt
met op de rug
twee op…
Een Droom
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.056 Een droom
Niks meer dan een illusie
Ontsnappen aan de werkelijkheid
De perfecte wereld
Een droom
Alles is mooi
Een spiegeling van realiteit
Alleen maar genieten
Een droom
De hele wereld aankunnen
Bergen verzetten
Alle wensen vervuld
Een droom
Overvloed van liefde
Mensen van wie je houdt
Oneindig geluk
Een droom…
Geoloog De Luc in Groningen (1778)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.744 De grote berg moet weggezonken zijn
In de klei
Voor de boeren groeien
Ze in de aarde
En vermenigvuldigen zich voortdurend.
Groeien overal behalve in het vuur.
Dit is in ieder geval bewezen.
In het vuur staakt de groei
Van de hoefsplijters
Ze wachten hun tijd af
De stenen.
Zo weinig vlees
En bloed.…
For an autistic friend
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.542 Zo alleen in zijn eigen wereld
-soms plots zo helder
Klimmend op een berg frustratie
-soms zo teder en diepgaand
gesloten en niet te peilen
-zo hard vechten tegen jezelf
zo vol levenslust, dan weer in de put
-krampachtig claimen
zoeken naar houvast
-buiten zinnen van woede
in een rustig vaarwater
-verstrengeld in de liefde
twee zielen
-…
Elkaar zien
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.141 Ik zag jouw hemel en jij zag de mijne;
ze zouden beide vol met sterren staan
boven de bergen die al eeuwen vragen
of steen ook transparant kan zijn.…
woord voor woord
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.159 woorden waaien
door mijn hersens
zinnen vormend
zien zij licht
ik kleur ze in
met mijn gedachten
proef hun klank
met ogen dicht
laat mijn vingers
stil bewegen
streel de toetsen
van het bord
laat mijn lippen
woorden fluisteren
oren luisteren
naar wat het wordt
als het ritme
blijkt te kloppen
berg ik alles
netjes op
zullen woorden…
De ware voor mij
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.298 Zeker weten ben jij dat voor mij
Jij bent diegene van wie ik hou
Hoge bergen, diepe dalen
Alles kunnen we aan
Als we maar willen, mijn moppie
Samen kunnen we alles doorstaan
Dus nou vraag ik nog een keer
Denk je dat we het kunnen, allebei?
Lieverd, ik hou van je met heel mijn hart
Je bent de ware voor mij…
Zelf dichter worden
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.424 Trek halverwege de berg je kleren aan.
Leef, maar haast je.
----------------------------------
uit: 'Dat zij mij leest', 1998.…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
10 seconden surreëel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
920 Ik staar naar een flat in de verte, zie de wolken tussen
toppen van een zelfgebouwde stad
roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen
voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag
Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn
schouders op de koepel van een grote glazen lach
Diep daar beneden produceren / consumeren
de geprogrammeerde…
niet alles groeit
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
960 ik maak de nacht wakker
omdat ik de boom
van blad tot
karton
niet krijg gedicht
hij braakt bergen uit
en kinderen zonder glimlach
een moeder met gebrek aan geluid
en ongekuste lippen
afwezig
van elkaar en mij
hoe anders kan ik
schrijven
dat de betekenis van haar borsten
mij uit mijn slaap houdt
wanneer ik mijn doorschijnend…
Aanpakken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Ik berg ze op.
De stallen worden uitgemest.
Ik stoom me warm. Ik was me koud.
Het sist, het schuimt, het reinigt, ruimt.
Op alle slakken leg ik zout.
Ik heb mijn straatje schoongeveegd.
Alleen die beerput staart me naar -
die riekt, die walmt, en gist, en galmt -
Zand erover. Ik ben klaar.…
Bulimia
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
741 In die prachtige bergen en dalen
valt er veel genot te behalen
en in het midden van de taart
wordt sinds eeuwen het geluk bewaard.
Ik zuig met alle krachten die ik heb
de kruisspin uit haar web,
ik slik ze allemaal in,
van een non tot de koningin,
mijn buik zit barstensvol,
toch lust ik nog een snol!…
Cheeta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In Safaripark “De Beekse Bergen” is een jongen van 10 jaar door een cheeta in zijn schouder gebeten, toen hij met zijn moeder tegen alle instructies in de auto had verlaten en was gaan wandelen.
------------------------------------------
Je mag beslist niet uit de auto stappen,
De ramen moeten ook hermetisch dicht,
Die regels zijn voor iedereen…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…