Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

Vrijhei

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 346
Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee. Gewoon genieten. En dit dankzij mijn mobilhome.…
Patricia1 januari 2026Lees meer >

Zeilen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 379
Een lichte stroom onder het oppervlak tilt elke indruk op, alsof gewicht verdwijnt, een beweging die de zee ruimer maakt, alsof een last oplost zonder dat iets hoeft te veranderen.…
CB3 september 2026Lees meer >

Eeuwig getij

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 260
Ruisende branding spoelt alle prikkels zacht weg zee brengt diepe rust Het water wast de grens van de wereld weg, waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht. Voeten zinken diep weg in het natte zand, terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt. Een trage ademhaling van eb en vloed, diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
CB13 september 2026Lees meer >

Eb, geen vloed!

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 118
Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt keek ik naar naar tankers aan de horizon geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend op ijle klanken van een englenkoor dat op het scherm niet nader werd genoemd Doch vloed spoelt in het algemeen nooit zacht de tijd terug, doch veeleer met een kracht die zeehelden trotseerden in de eeuw…
MacZym13 september 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Straks slaat zij haar vleugels uit naar het open water, en wast de zee de laatste jeugd van haar rug.…
CB16 september 2026Lees meer >

Vuurtoren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
Zijn heldere straal snijdt krachtig door de mist, een warm baken voor de eenzame schepen op zee. Het draaiende licht kust de rimpels van het water en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht. De wind fluistert oude verhalen in het rond, van verre reizen en veilige thuiskomsten.…
CB15 november 2026Lees meer >

Leugenlabyrint

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 106
Voor jonge mannen is heldendom aantrekkelijk, en als het hen lukt om het monster te overleven zullen ze kiezen voor de eer van de leugen en niet toegeven hoe het zit maar zich houden aan het verhaal en pochen op hun moed wetend dat het monster een schemerig labyrint is dat ook hun voorgangers bang maakte totdat ze beseften dat de botten…
Zywa13 augustus 2026Lees meer >

Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 328
Hier om mij heen bij het glasachtige ochtendlicht dat het bed leger laat de kast te groot en overbodig maakt de schaduw van parfumflesjes bij de spiegel raakt haar geur die in het diepste van mijn herinnering leeft als een zee haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree Ik dacht aan eeuwigheid het…

VLEERMUIS

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.469
plooit als een sierlijk membraan Gereinigd en ingevet Spaarzaam behaard Een netwerk van zenuwen en kloppende aders De vleugel treft doel Gespierd in de schoudergordel Wiekelt hij als een torenvalk Wacht een tel op de stille prooi Plukt hem van een twijg Als een grote, zwarte vlinder Schiet hij door een wirwar van takken Het oor leest de echo…
Wim Veen18 april 2005Lees meer >

Herdenken

poëzie
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.244
o te wenen, Zich in lach en tranen geven, Tot te lachen of te wenen Wordt der lichte ziel om 't even: O te wenen, o te lachen Tot de neevlen zijn doorschenen, En haar wenen wordt als lachen, En haar lachen is als wenen: Land van lachen en van schreien Tot de stille dood haar strekte, Waar haar smart en haar verblijen Al de zuivere echo…
P.C. Boutens13 december 2023Lees meer >

Nagalm van een liefdeslied

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Als de stilte koel mijn ziel beroert En de leegte door mijn lijf voert Zwelt jouw kielzog op van oud zeer En slaat helle lucht mijn blik neer Diep begraven, reeds vergeten Onder 't puin en half vergaan Bedek ik, mijn wil verbeten, Het pad dat wij zijn gegaan Echo's van een stil verleden Nagalm van een liefdeslied Deze weg, eens platgetreden…

in eeuwenoud gezang

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.103
streelde gebeden in eeuwenoud gezang verstierf de pijn die door de mensen is geleden je liep de stappen na van refter naar kapel hervond zo hun gedachten in toewijding aan God sleten zij een leven vol verwachten zag hun liefde in de tuin het zorgen voor de morgen alleen ogen mochten spreken woorden zijn zo langzaamaan vergeten en de echo…
wil melker5 december 2004Lees meer >

mijn nieuwe huis

netgedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.308
ingepakte dozen mijn ogen dwalen in het rond in hoeken blijft mijn blik nog pozen mijn hoofd gericht naar het plafond ik luister naar de nieuwe klanken hoe kleppert deze brievenbus ik leun vanuit de vensterbanken en geef het raam een stille kus mijn heimwee mag niet langer duren ik tel de treden van de trap de stilte van de kale muren de echo…
klaasje9 oktober 2005Lees meer >

Vrede met mezelf

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.087
ik zocht mezelf alleen, in de stilte maar het klikte niet zo goed vervreemd als ik was na jaren lang dwalen tot ik wat verder keek dan mijn eigen spiegelbeeld ging graven in de puinhopen van mijn verleden toen vond ik tussen mijn eerste rimpels wat restjes vreugde en vrolijkheid hoorde ik als een echo mijn spontane lach daarna kwamen…
Nadine22 oktober 2005Lees meer >

de woeste hoeve 1945

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
in het bevrijdingsjaar klinken dodelijke schoten in de stille bossen van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn niemand beseft nog de echo niemand herkent de generaal wiens leven langzaam wegvloeit hij die beschikte over leven en dood wiens pen gedoopt werd in bloed om doodvonnissen te bekrachtigen honderdzeventien mannen kwamen daar verdeeld…

Hemelsblauw

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.970
Bol en vol van verlangen Streel ik je zacht lief kind Spartel maar lekker rond Nu jij de ruimte nog vindt In meer dan zes maanden Werd jij een deel van mij Kind van mijn grote liefde Stoei je nog speels en vrij Vol tederheid glimlach ik Als ik naar jouw echo kijk Lief zoontje mijn mannetje Jouw leven maakt mij rijk Mijn buik is jouw…
car21 mei 2007Lees meer >

mocht hij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.823
alleen met haar en hij voor haar wilde maar niet kon waar is er nog een wereld vol poëzie en niemand om te delen wat in hem wroette dan zijn vergeten Verdano een geweten Daar Dan en durf niet huilen om wat dan nog nu is er troost voor iedereen die graag vlinders zag in een tuin die al verwilderd niet te onderhouden was en een echo…

Vanuit de leegte huil ik

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.376
een speld, ligt op haar rug en straalt mij glanzend toe het doet me goed het doet me pijn al die jaren zonder haar te zijn ik wil je welkom heten in de ruimte die ons scheidt, waar onze zielen een zijn ik steek een kaars voor je op waarbij de warmte symbool is voor de liefde die ons nog bindt je stem in mij spoedt zich voort als een echo…
Bob Vorama9 januari 2008Lees meer >

ware liefde

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.468
hier leef ik maar droom ik weg naar jou die ik eens zal vinden zullen we elkaar ooit zien is het wachten de moeite waard zo schrijf ik je simpel een brief weet dit blijft volslagen anoniem tot levensvatbaar woord bewogen het geluk in enkele zinnen in een gloed te zullen verklanken wees een echo in gedreven koper dat het komt de tijd vooruit…

opstijgen om te dalen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.433
ik dacht in de echo nog kussen te horen maar het was de valse hartslag met hijgende tranen zweefde al in mijn hoofd zonder al te vallen voelde nog wel de aarde was de hoogste riggel van de stenen rots in zwart/wit of minstens grijs flikkerde de dolgedraaide film alles als grabbelton voorbij uitpakken. uitpakken ja nu.....…

levensrealiteit

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
gefascineerd bleef hij kijken gevangen in een menselijke kramp van nieuwsgierigheid bewegingloos begreep hij wat er ging gebeuren hij dacht nog aan morgen zag daarbij gisteren of wat daar voor doorging maakte nieuwe plannen met de geur van verbrande synapsen en echo's van flarden bewustzijn in verstard grijnzende ogen gevangen ging hij…

protestman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
hier is de wereld klein er staan muren rond onneembaar zonder moker die geen mens meedraagt voelen wij ons veilig, wij zijn een eiland en jij ergens anders hier worden platen gedraaid grijs en wijs en versleten klinken hier de oude echo's van eigenzinnigheid, wij weten van het weten wat er te weten valt en als wij dan plat gaan voor…

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.652
Zo zingt in dorrende twijgen een eenzame nachtegaal, Dra zal, - daar de echo's zwijgen, verstommen zijn weemoedstaal.…
Emanuel Hiel29 september 2025Lees meer >

Voorbij

hartenkreet
4.5 met 57 stemmen aantal keer bekeken 3.768
Scherven onder jouw voeten echo van mijn ziel vreemdeling die mijn emoties bevroor als ik toch kon ontwaren jouw gezicht jouw gedachten kon voelen misschien, heel misschien zou daardoor mijn verstard hart nog kunnen bloeden Geen woede geen verdriet geen pijn geen besef van plaats en tijd Fragiel als glas, ligt aan jouw voeten alles wat…

leeg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
de huls van het laatst geschoten woord, die echo die kale ruimte de uitzichtloze uren. kijk ik op van het blad waar, opgezogen uit het niets, in zwart het wit zich vult.…

ver van mij

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 674
mijn masker nam ik af toen ik voor jou viel maar jij kwam te dichtbij en kraste koude winterwoorden op de ramen van mijn ziel ik dacht toen dat die woorden voor altijd bij mij hoorden en leefde lange tijd in de echo achter die leugen als bevroren maar niet alles ging verloren in die kilte want nog steeds kan ik de warmte van…

Nico van de Wetering : troubadour

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.013
getalenteerd musiceert hij zijn stijl in eigen stiel vertaalt als echte bourgondiër de gevoelens van ons mensen nog bekend met boerenkiel over vanouds en heden in zang en dialect eigen aan ons groene Rooise land dat hem heeft verwekt een kleurrijk baken in snelle tijden de troubadour die waakt over een bindende cultuur in de echo…

Liefde

netgedicht
3.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.792
zie ik liefde in je ogen als tranen beter weten voel ik warmte indien schaduw rimpels kleurt voel ik je diepe bestaan wanneer woorden worden gemeten en vertrouwen flinterdun geurt ben ik doof als jij je adem tot me richt hoor ik dan een echo die ik mezelf in ongeschreven geluiden alsmaar toedicht ik hou van schoonheid die verwondering…

onder de oppervlakte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
waarin gespit moet worden stenen vormen de inspiratiebron steeds weer omgekeerd door werkende handen vormen om te watertanden opgeraapt en schoongeveegd vertonen ze hun huid die onbeschreven lijkt als een niet gezongen lied de snelle vliet geeft de geheimen vrij aan het einde van een lange reis de pen weerlegt het tegendeel in echo…

Als de dag van gister

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
vraag of ik ooit eens “morgen” als zuiver beleven mag iedere keer opnieuw plak ik de verscheurde krant om te zien of oud nieuws eens zal verjaren of het verleden een keer verzandt al was het maar dat zwarte inkt in een grijze tint op zou klaren als ik op mijn kussen de ogen open zoek ik als van zelve naar de verdreven echo…