3533 resultaten.
Engelenzang in de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.791 Is dit moment voorbij
en lopen we door de stad
bedenk ik hoe het zou zijn geweest,
Maria en Jozef op pad.
Zie ik verlichte kroegen,
hoor ik muziek en lach
dan moet ik er niet aan denken
dat Maria daar binnen lag.
Gelukkig kreeg ze een rustiger plek
om de Redder van ons te baren.…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 De geur van wierook
en het gemompel van gebeden
kringelt op uit tempeltjes
langs het pad.
Dan stopt het krijsen der vogels!
Geen oog doordringt nog het duister,
geen hart kan
de oerangst ontkennen!
Terwijl de blinden
worden gesloten
rijst een brullende maan op
tegen een achtergrond van stilte.…
Nachtlatijn
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.179 Alleen ging hij op pad, floot zich
door het duister, omdat iets in
hem ontstoken was, nog lichter
dan het uitgedoofde avondlicht,
langs wanen, als snoevers in
stijf ornaat, in rusteloos beraad,
op een straatlengte van elkaar.…
mama
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.344 moeder
koos voor een ander partij
op zoek naar haar man
zonder kindjes daar bij
zo kreeg mijn leven een valse start
vanaf die dag een brandend hart
vol pijn en verlangen
naar de moeder
die er niet bleek te zijn
voor haar 4 kindjes
nog zo klein
zo vroeg getekend door het leven
is mij niets bespaard gebleven
zo heel veel kwam er nog op mijn pad…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 van een weg in de verte
het is geen kwaad
dat schuilgaat in de dag
wat ik ontsluiten wil
mijn nacht is de ongeziene bodem
van mijn werkelijkheid
om die te betreden daal ik af
naar onbekende diepten
kan geen muur van licht
mij weerhouden van mijn weg
maar steeds wordt mij het zicht ontnomen
trekt de dag mij terug
en opnieuw is het pad…
Inspiratie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
844 als ochtendmens floreer ik al
als dagmensen nog half slapen;
staat de zon hoog aan de hemel
dwalen mijn gedachten al traag
en inefficiënt over vage paden
creatief denken is 't combineren
oude kennis tot ‘n nieuwe creatie;
onbedwingbare zin creatief te zijn
is met mystiek omgeven inspiratie
informatie wordt gearchiveerd
achter coulissen…
Gedicht zonder naam
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.491 Ze kon dus ook niemand laten weten
Dat ze daar naar toe zou gaan
Want hoe noem je een land zonder naam
Ze zou het ook geen naam geven
Dat was wel lekker rustig zo
Niemand die het adres zou weten
Het lag zelfs op geen kaart
Geen treinverbinding of autowegen
Ze zwom erheen over een groot water
Met de zon in de rug
Ze liep over ongelijke paden…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid van vrede
waar mijn hart
een overvloed verwacht
van zuchtende ruis
in aanbiddende gebeden
maar kruisende paden…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Zand over het pad, ruwe sporen van water
waar zee door de duinen brak, planten afgerukt
en nog bloeiende, slap op het strand.
Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen.
Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld
en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.…
- Reizen -
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
920 Vakantie verder dan gebaande paden
volwaardig wegdromen
zonder officiële verplichtingen,
wij, de consument...
elk jaar opnieuw
de verdiende droomvakantie
ervaring in de reiswereld,
naar veelbesproken plaatsen,
meest verrassende en exotische plekken.…
Doolhof - tweeluik
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 I
tussen al je zwijgzaamheid
trillen snaren
melktobbe gedachten
wortels raken niet gehecht
aan de grond tussen paden
als je de eindregels
niet kan vinden
over de goddelijke deugden
(geloof, hoop en liefde)
ter inzage tot geluk
liefste mijn lief
in ogenschoot
van oeroude klanken
van innerlijkheid
primavera
amen
II…
EEN ZUCHTJE WIND
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.100 Een zuchtje wind gaat langs me heen
aangevoeld de streling van je huid
een lichte blos, je stribbelt nu niet tegen
de jeugd verdwijnt, een vrouw beweegt
op paden zonnig licht
kronkelig oneindig
je adem gaat soms zwaar
waarom?…
Aangeraakt in vriendschap
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.919 Peter mag ik je feliciteren
al wat aan geluk warmte en liefde en gezondheid
op je pad voorbij komt, wens ik je toe
je vond een nieuwe liefde in je leven
nog vele jaren lieverd
toegewenst door mij
met de fluister van de wind
dikke kus Cobie
Voor Peter de W…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 verblijf
vind ik zilte harmonieuze klanken
alle vriendelijkheid waait hier rond
langs het witte tij
van zomerdagen
ik reis op mijn moedertaal
gekleurde vleugels
echoën taferelen op hoogte
‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad…
Nachtrefrijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
561 Alleen ging ik op pad, floot me
door het duister, omdat iets in
mij ontstoken was, nog lichter
dan het uitgedoofde avondlicht,
zocht langs wanen, de snoevers
in hun stijf ornaat, in rusteloos
beraad, op armlengte van elkaar,
versloeg gestaag de lust te
luisteren naar mijn geestesoog,
doorgeschoten, zweeg het in alle
talen, alleen te…
Opgedroogde bronnen,
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
677 zaten hem te wijd, de riem te
strak, muilkorf van discriminatie
stak over beide oren, bij voorbaat
een verloren strijd, achtervolgd
door gesmoorde stemmen, die de
wereld in bezit namen, kon het
denken niet remmen, bleef daarin
trouw, respect naar zichzelf is
niet te temmen, gebrand in het
eelt van elke hand om zich in
zijn eenzame pad…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 De fijne rijm bedekt nu boom en plant
En ’t stijf-gestolde water, spiegelglad,
Kaatst hel de zon terug van ’t glanzig pad,
De blanke sneeuw ligt blinkend op het land.
En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.…
Om de hoek
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.032 Ik liep wat door de gang-
paden en ineens liep ik vreemd
genoeg weer naar achteren en toen
ik de hoek omliep stond ik oog in
oog met een vrouw, die ik al lange
tijd bemin, maar die ik nooit zal
kunnen veroveren, maar we groetten
elkaar wel als oude bekenden en dat
verraste me en deed mijn hart goed
om de hoek wacht soms wat klein geluk.…
Waar rozen doornen baren
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
961 lichaam uit tot aan een gedroomde hemel
die alleen leeft in ongeschreven romans
deze kant kleeft aan jouw liefde
maar hield mijn oever onbereikbaar
voor jouw aalmoezen
Mijn hand op je schouder rust als een laatste gebed
om de schreeuw te verdoezelen
in een stilte die geen oren heeft
Resten nog de wegstervende voetstappen
op het gekozen pad…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 als tederheid is uitgeteld
in de goed ommuurde hof
en de man zijn vonnis velt
huilt de vrouw van Willendorf
zetel van de ziel is zij
nu gaat hij alleen op pad
speer en roede houdt hij bij
wie heeft haar ooit lief gehad?…
Een doel verder...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.283 Ooit had ik een mooi doel,
het kwam op mijn zeldzaam pad,
zal ik stoppen of doorgaan ?
zonder nadenken, enkel gevoel.
Ontsprongen kracht van de zon,
in passie, genegenheid zo warm,
vele mooie werkelijke dromen,
vanuit mijn ziel, de eeuwige bron.…
Te...oude foto's
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.562 In stilte zal ik opnieuw opladen
en wie weet leiden onze paden
ons ooit opnieuw naar elkaar
waarop ik je kan vertellen, ik ben klaar
ik ga enkel en alleen voor jou
omdat ik voor altijd van jou hou.…
De onweerstaanbare Vos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
583 Beide cirkelen om mij heen
De vos sluw en gemeen
Moeilijk om goed in het zicht te blijven
Af en toe zie je de vos verstijven
Om je met zijn uitdagende blik te verleiden
Het hert huppelt vrolijk door de heiden
Te makkelijk om te grijpen
Niets in mij dat het hert wil volgen
Met de vos zou ik kunnen pronken
Ik besluit de vos te volgen
Het pad…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 Onder een dak van vals licht
plaveit de nacht haar sinistere adem
over verregende paden
en lacht grimmig naar een dronken maan
die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…
Amanda Todd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Zij sprak de taal van eenzaamheid
gaf pesten vandaag een nieuw gezicht
men gunde haar helaas niet de tijd
voor ademloos is zij gezwicht
Haar donk’re haren, lang gekruld
verbloemden het gebroken zijn
gelakte nagels, rose, onverhuld
verborgen diep innerlijke pijn
Geen pad kon haar meer bekoren
elke weg was donker en lang
in het verleden…
“Als de vliezen breken… “
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 Dit oneindig spel verbindt de tijd
met mijn eentonigheid, of het nu naar
links of rechts is, ik blijf gevangen in
een verwezenlijking van een verlangen
de kortste afstand op mijn pad te kiezen.…
De tand des tijds
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
620 Ik weet, ik mag waarderen,
dat wat op mijn pad kwam, komt en zal komen.
Weet mensenkind: de tand des tijds behoort tot
de goddelijke waarheid en eeuwigheid.
Je kunt lopen en dwalen op aarde
slechts dat valt te behalen
wat je reeds opgaf...
God geeft je dat
wat al achter jou lag.…
Ik viel stil,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Het pad in de heemtuin liep dood,
eindeloze rondes die ik heb gekozen,
om uit alle omwegen niets te verliezen,
geen voldoende tijd meer om te belopen.…
Lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Mijn voeten
brengen me op paden en in landen
die ik niet had kunnen raden
aan kusten en op stranden,
ze lopen en ze dragen mij,
ze dansen met me,
geven kansen aan me,
ik neem foto's van mijn tenen
van mijn benen.
Ze vragen mij
wanneer ik teveel loop,
stil te staan.…
Het vuur van de hartstocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Over kronkelende paden dwaalden mijn gedachten
zwervend door kille winternachten
op zoek naar tekens van leven
eender welk vuur, het was mij om het even
Als eerste kwam ik een kleine kerk tegen
het licht van kaarsen kon me bekoren
alleen om de zegen zat ik niet verlegen
en de moed ontbrak, Gods nachtrust te verstoren
Een knus bordeel kalmeerde…