3511 resultaten.
Diep gemis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 Al zoek ik in
onbekende steden vergetelheid en vertier,
in alle ramen zie ik jouw gezicht, achter
elke straathoek verwacht ik jou opeens
terug.…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 Niemand
tikt er op het raam, tijd om te gaan, zand
te happen, te ontmaagden het onthaal
van droog zandsteen en zwijgende silhouetten
die fikken van de hitte. Met lome stappen
zweef ik over de vlakte, overkappen
de bende hier, uit de grond stampen hotels
met zwembaden, woonwijken en winkels
een reisbureau met retourbiljetten…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 achter de haag,
en de struik zit de man
bij een raam, dit laatste
nog enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien rond
met hun zoete suikerkont
De regen klettert tegen het raam…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Zoet bloed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 Echtpaar Wij. zijn op vakantie geweest
en opgeladen met veel energie; tot alle dag
Hij door dominantie op het werk en zij bedeesd
geen energie gehaald uit de aantrekking; de vlag
aan de stok hangt slap en drijfnat uit het raam
Zij zeurt; en hij snurkt; maar vrijdag is het weer
Een toffe dag met een lang weekend en zo meer
Voor mij de gelegenheid…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe muts
en het meisje met roze jas
plakken het rijstdun wit
stevig vast in de handen
tot grote ronde ballen
ze hollen uitgelaten tot
ze later moe zijn en dun
van adem als het traag
rijzend rood van de avond
het vlies ijzel op de ramen…
Oproep van de overheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 We gaan er wat aan doen
Want met 10% besmet
Zijn we tot onze spijt
Nog heel ver weg
Van groepsimmuniteit
Zoek een drukke winkelstraat
Sproei aerosolen goed gericht
Organiseer een zangfeest
Doe ramen, deuren dicht
Knuffel je medemens
Betaal enkel nog contant
Was je handen zelden
Doe het voor je land
Intensiveer je contacten
Na een…
Machteloos...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
574 Hetzelfde raam, waar eens jouw vader stond.
Ik weet het allemaal nog goed.
Bij het weggaan zwaaide hij naar ons.
Precies zo jij nu doet.
Je bent zo ziek mijn zoon,
we vrezen voor je leven.
Zo heel erg ziek,
jouw arme hart wil het begeven.
Zo dikwijls heb ik het gezegd:
“O nee, niet nog een keer.”…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 De winter is reeds ongezien vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een…
HOE VRIJ IS VRIJ
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
624 een groot grijs gebouw
een man staat te kijken
vanachter een raam
en ziet de vogels vrij aan het zwerk
kijkt dan naar beneden en ziet mij staan
en bedenkt was ik maar even zo vrij
als die vogels en die man daar op straat
vrij van verplichtingen van
hypotheek gezin hond en haard
en ik denk had ik in dat grijze saaie gebouw
maar zijn baantje…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 verliest zwaartekracht
we zweven eenzaam
naar het bed van stille
in onbeslapen uren
is verlaten erotiek
zonder dimensie
niet rekbaar in emotie
de leegte van het niets
vergeet ons werkeloos
geen valse hoop
of een verzonnen lach
tussen ons onsje
zelfs de poepdoos
voelt zich hopeloos
sleept zich geledigd
door een volgende dag
ramen…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Verscholen zit zij achter het raam
Dat haar vertelt
Van haastige mensen
Van passerende seizoenen
Die alsmaar sneller in elkaar overgaan
Van de regen die tikkend
Straaltjes op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 Jouw stoel,
bij het raam,
bij het licht
dat niet meer komt.
Buiten valt as,
langzaam as,
van dromen
die te laat waren.
Ik open mijn handen,
weer mijn handen,
maar er blijft alleen
een echo liggen.
Tussen de regels
een kind,
een oude stem,
bijna weg.…
Gevaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
296 sane man must appear insane - Kurt Vonnegut
De straten zijn grauw
en zien er bedreigend uit
en de gebouwen lijken net
kolossale monsters
Auto’s racen langs
Zombies aan het stuur
Bezeten
Allemaal waanzinnig
Al die gezichten om me heen
Grijnzend, afwijzend, angstaanjagend
Ik kan nergens heen
Ze zijn overal
Al die ogen
achter de ramen…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 De wagons glijden als donkere schaduwen,
warm licht achter beslagen ramen,
mensen die praten of lezen
zonder te weten dat hier een hartje klopt
zo klein, zo koud, zo alleen.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.
De vlammen die straks de woestijnen besturen,
droegen in eerdere eeuwen een naam.
De blauwdruk ligt vast in het diepste sediment,
de runen gekerfd en de sagen bepaald.…
De open horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
170 De lege bank, het dichte raam,
dát is de ketting van de tijd.
Want wie het woord wordt onthouden,
raakt haar eigen toekomst kwijt.
De sluier dekt slechts haren toe,
het dogma dooft het jonge licht.
Geef haar de pen, geef haar de taal,
en schrijf het ware recht in haar gezicht.…
AFSCHEIDSZAAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
29 Het wijde raam toont dierlijk leven
van Huis ter Heides veld- en boskringen.
Vrije begraafplaats blijft naar vreugde streven.…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 hoor hoe de kamer ademt
alsof zij iets wil zeggen
dat zij al jaren spaart
achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem
nader
het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil…
Raad van een vader aan zijn dochter
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.033 Wanneer je glazen staat te zemen
Hou dan je rokken bij elkaar,
Want anders worden slechte mannen
Je benen en je broek gewaar.
Wanneer ze in de hoogte waaien,
Als jij zo op je trapleer staat
Denk dan 's an je grijze vader
Die lid is van de kerkeraad.…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Gij zat voor 't open raam en uwe handen
gleden mijn ogen over, o zo zacht.
Mijn hoofd lag rustig in uw milde schoot.
Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen.
En even beefde uw stemme, als gij dacht,
Of gij mij wel zoudt weerzien na de dood.
----------
09 06 1911…
Zwichten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.518 Ze zalft de schroeivlek in haar nek
Haar schroom wordt nauwelijks ontsluierd
Ze strekt haar arm tegen een zuil
Bewaart op het eerste zicht het evenwicht
Grijpt een schaar
Knipt een vernestelde lok weg
Met gekruiste armen
Haalt ze haar borsten op
Toont ze en reikt een hand
Een lillende roos
Een slappe lelie
Ze ademt snel tegen het raam…
zo zou het moeten zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.248 vingers
met ongelakte nagels
voelend aan de stoppels
zacht en kietelend
lachend duw ik hem weg
en trek hem terug
en dan
zachte, zoete lippen
op het gras onder de lucht
bijtende kou
sterren zachtjes schijnend
harde housemuziek
overwaaiend vanuit de stad
en dan
verschrikte open ogen
vol met natte tranen
druppels op mijn dekbed
het raam…
Onder spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.564 Wanneer ik thuiskom
danst daar die kleine
ook als ik wegga
staat ze te zwaaien op
de stoel voor het raam
Het is allemaal spel
en elke vraag die zij stelt
roept spelregels te voorschijn
uit mijn eigen onwillige mond.…
apathie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.193 Een gedicht hierover lijkt zinloos monnikenwerk
Verspilling van kostbare energie, papier en tijd
Elk woord thans is van onschatbare waarde
Die bij mij vaak in een dualiteit ontaarde
Ze strelen mijn lippen, erotiseren elk gebaar
Verscheurd, naakt en eenzaam blijf ik achter
Met het besef dat lettergrepen uit lucht bestaan
Ongrijpbaar zijn, ramen…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 Nog rul van zaterdagse hark is 't zand;
Voetstappen staan voorzichtig langs de rand;
Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad
Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad;
Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen
Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…
Margariette's Soldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.197 De vage inktvlek verbergt
zijn sinds lang gesneuvelde traan
daarbij het raam
ver boven het oorlogslawaai
lees je, Margariette
je werd wakker, samen met
de koude, blauwe ochtendglorie
nooit meer
vergetend hoe het voelt
eindelijk herinnering te zijn
die goeie oude tijd
binnen grenzen van waanzinnigheid…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 De lucht is helder, de wind voelt kil,
De bloesem siert het park rondom,
Buiten vangen oudere mensen,
De eerste stralen van de zon
Het licht valt door het raam naar binnen,
Toch moeten de gordijnen dicht,
Om mijn vader te beschermen
Die in het kleine kamertje ligt.…