3148 resultaten.
De reizende ziel, een gesprek met Cailleach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Ik ben èèn van de vele druppels
die de rivier laten stromen,
ik ben pijn en strijd en een kus,
een verhaal om te dromen.
Wat laat je na?
Wat ik hoop na te laten
zijn goede herinneringen;
wellicht een gedicht, een lied
om het leven te bezingen.…
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
619 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
Langs de rivier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
Het gras is blauw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
599 verteren
zonder die lifeline
die ons nu nog bindt
hoelang houdt die stand
ondanks alle zorgen
tot het einde waarvan we
nooit terug zullen keren
Het sneeuwt in de tropen
het vriest op de zon
mijn tranen zijn poolijs
dat smelt, c'est si bon
ik voel me gelukkig
en blij ook, voor jou
de hemel is groen
en het gras hemelsblauw
De stroom…
De buhne 2
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
492 voeten en handenwerk
als de blonde die nu
tegendraads draaide
en het geharrewar
in de ogen nam af
maar stilte gaf als
rustgever geen pas
het publiek genoot
in pure ongeremdheid
behalve wat kleine
correcties geen
onvertogen woord
tijd voor de halve blonde
die met magie en mystiek
de ogen en de lach
liet rollen in tegengestelde
stromen…
Het geheim van geluk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
530 Het is de stilte die zich nestelt in een
leeg moment, rust die de druk even lijkt in te slikken,
waar de geur van de aarde na een regenbui dieper ruikt dan ooit,
en de zachte ruis van de wind mijn gedachten als een zachte stroom begeleidt.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Geen woorden nodig,
alleen het weten, alleen de stroom tussen ons. Soms een branding,
soms een bries, soms een eindeloos drijven. Maar altijd onlosmakelijk verweven.
En als de wereld te luid is, te scherp, te
zwaar om zacht te blijven, weet dan dat ik je draag zoals
je mij draagt—zonder vraag, zonder grens.…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Aan de waterkant, in stilte,
houdt de wereld even halt en weerklinkt een stroom van emoties in trillende refreintjes.
Van jubelend hoog tot wiegend laag,
van sprankelend kort tot dragend lang, zingen vrije
kunstenaars met snavel en ziel hun toon.…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Met handen vol van vlammen weeft zij stil zijn dromen,
laat zand en tijd door vingers glijden als een stille stroom.
De manden zweven, door geluk ontrukt aan zwaarte’s wet,
terwijl de zeppelins der herinnering tussen daken dwarrelen.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Ik sluit mijn twee ogen niet om te
vluchten, maar om te landen, zodat ik niet verdwijn in de duizeling van de stroom van alles.
Ik ben als de vlinder: licht, stil,
kwetsbaar, gevoelig en zacht, maar voortgekomen
uit grondige transformatie.…
Natuurfluisteringen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
534 Als ik mijn hand erin
leg, word ik herinnerd aan de stroom van het leven zelf, eenvoudig en waar.
Als ik terugkeer naar de wereld
van paden van steen en haastige stemmen, blijft
er iets in mij achter — een zachte echo, een fluistering die zegt:
keer terug, telkens weer, want hier vind je de kern, de rust, het ademen van de natuur.…
Ritme en Beweging
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 een bevel
ontsnapt uit het ventiel
van ons primitieve
reptielenbrein
dan barst de
amandelvormige
amygdala in ons
lymbische systeem
dan is ritme
een danser
en beweging
een rivier
die zich onzichtbaar
slijpend voortsleept
na het traag
morenenscheurend
trillen van
massief geraas
van de sneeuw
bevroren gletscher
in stroom…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Schenk ons je ritme, harmonie
en melodieën, laat ze stromen als licht door
ons wezen, en geef ons de taal die ons raakt zoals muziek
ons omarmt, opdat je naam nooit zwijgt in het lied dat de mens altijd zingt.…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 En blijven
Nacht na nacht
Slag na slag
Duurt de duur
Macht onguur
Dan terug
Het station
Op het spoor
Trein na trein
Zoek de zin
Woorden brij
Razend spoort
Stad voorbij
Geen wolken
Zonlicht vrij
Razend spoort
Veld voorbij
Het coupé
Geeft ruimte
Het landschap
Geeft het licht
Dag na dag
Ik word gek
Woorden stroom…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Als er een onafgebroken lente gloort,
een felle, kille stroom
die weigert te vertragen.
Dan zal de aarde buigen door haar hoeven,
het gewicht dragen van wie niet meer gaat,
er geen schaduw meer is voor de jeugd,
omdat de oude bomen blijven staan tot in de eeuwigheid.
Dan moeten we wel omhoogkijken, naar de abyssen.…
Ochtengloren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
128 Dra doet ze weer de aderen stromen, intens en zo rein ook puur
Knap verlichtend geesten, lichamen, zielen passievol warm; charisma
Goudgeel rond spetterend passievol oplaaiend; schoonheid vetjes troef waarvoor dank
Mondhoeken modus positieve betrachtingen; welkom kersverse broederlijkheid zo vredevol
Etmaal boordevol vrijheid en blijheid; nooit…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 Belinda staat aan de kade met een kater
en hoort het gejank van die gekke tante
een prachtige vrouw die dacht
dat de wereld op haar wachtte
het water van de Amstel sleept zich voorbij,
een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi
net als de tijd van toen
en de teringzooi van nu
niks verandert
de wereld is oneerlijk
echoot de stem…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 Een marmeren fantoom, gekeerd tegen de stroom.
Zijn veren dragen de trots van een gekreukeld koninkrijk,
een witte vloek die de modder tart.
Laat de winter maar vreten aan de botten van het hout,
en de nacht haar zwarte gal over de aarde spuwen.
Angst? Een kreupel woord voor deze vogel van albast.…
Over de hel en de hemel
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
50 allebei niet bestaat, tenzij: als
je er bent, went het nimmer, want de oneindigheid van
immers alles waar jij het meest voor vreest, dat wat jou
meer bezeert dan je pijnlijkste herinnering, die dingen
die jij dacht te verhullen voor jan en alleman, - ja, ook zij
zullen alom vertegenwoordigd zijn; je ontkomt nergens aan,
in die oneindige stroom…
De Kamperbrug.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 De IJssel, het sieraad van de Hanze en de levenschenkende stroom van Overijssel.
Alleen maar bruggen van koper, beelden en herinneringen hellen over deze rivier.
Uitmondend in het donkere ketelmeer.
Dit smartewater.
Vol vissen met smart.…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 Zaagt ge nooit van gaan en komen,
Ebbe en vloed de vaste regel,
Nu in harten, dan in stromen?
Want dat schonk een god op zegel,
Koopbrief van uw tijdgedragen,
Etherhel en bloedwarm leven.…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Overdag wordt taart gegeten en ijsco
En ik eet rode krab in de nacht
Overdagmensen zijn mensen van Jantje lacht en Jantje huilt
En mijn tranen bevochtigen mij bijna nooit in de nacht
En als ze stromen stromen ze over mijn schoot,mijn heupen tot over mijn blote voeten voor alle zieltjes
Ach ik ben verder zo zondig…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 De Vorst spreekt: reeds vloot 't bloed met stromen, stromen.
Soldaten, op! Uw moed is landes kracht en eer...
Ik snel vooruit met 't zwaard, volg mij ten landesweer!
Ach, hoort men moeders angstig snikken, wenen...
Vooruit! de vijand vlucht verslagen henen...
Daar klinkt een zegekreet, als donderklank!…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 in schokgolven
Elkaar kruisend als de letter X
Tot de lijnen botsen, kortsluiten en breken
Zich hechtend tot nieuwe lussen
Krom als de gespannen boog
De straal die klaar zit voor een trillend vlucht
Atomen die versneld van de top naar beneden schieten
Alsof een stip verhit raakt
Een onploffing van sprankels licht
Miljarden tonnen gas stromen…
Bevlogen heks
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 sneller dan haar vermoeide merrie
Dan slepen ze haar naar de kardinaal
Radeloos wil ze uit een torenkamer springen
door duimschroeven bedreigd
bekent ze dat de stemmen doven
Door een list verleid
draagt ze opnieuw de ruige kleren
Haar vrouwelijk lijf brandt op de stapel
Het verkoold silhouet is het bewijs
Strooi haar as maar in de stroom…
STOMEN
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.996 Stomen, stomen, stomen,
Snel door veld en bos,
Over diepe stromen,
Midden door de rots!
Aangevuld de dalen!
Bergen omgehakt!
‘k Ga een theeblad halen
Van Chinees verlakt.
Gloeit het vuurtje lekker?
Raast je water, maat?
Voort maar met de trekker,
Die me vliegen laat!
Stomen, stomen, stomen!
Kerel! ben je gek?…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 In stralenspel leeft met de jaargetijden
Mijn ademing, zwaar van de geur der aard'
En uit mijn borst gevloeid gaat blinkend glijden
Door 't lage land der stromen trage vaart.…
Cirkelgang
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 Liep jij met mij als kind niet langs dezelfde stroom ?
En gaf ik antwoord op de door jou gestelde vragen?
Hielp jij me, als ik moe werd, dragen ?
Of was dat alles maar een kinderdroom?
Wreef jij mijn koude vingers met je warme handen ?
Was ik een jong, onzeker, zwart geboren kind?
Waarom is mijn verleden en jouw toekomst blind?…
Wil(d)
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.763 Verderop een groepje hazen
Of nee toch niet..., het zijn konijnen
Die zijn daar jolig aan het stoeien
Vanuit de bosjes komt een roedel zwijnen
Waarvan de helft nog groot moet groeien
En vanonder een grote vlierbesstruik,
loert een kleine bruine wezel
plat liggend op zijn witte buik
en gespannen tot in elke vezel
in het water van een smalle stroom…
Hoeveel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.385 Hoeveel woorden nog
die verkeerd worden begrepen
voordat ze een brug slaan
naar die man die naast je staat
hoeveel mensen die elkaar
blijven volgen
voordat ze zelf na gaan denken
wanneer het dogma
het toneel verlaat
Hoeveel rivieren van bloed
moeten er stromen
voordat ze stollen en we
walgen van hetgeen we
hebben aangericht…