5288 resultaten.
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Een milde herfstdag, vol van vogels
die hier nog niet vertrokken zijn;
het water rimpelt onder zonlicht
en kinderen juichen om het geel
dat wel in duizendvoud wil vallen
rondom hun vele, kleine voeten.…
Wolk-breuk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
692 Vogels schuilen verder
tot de storm weer overdrijft.…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Laat de vogels fluiten
hoor zo graag hun lied.
Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 de rij van dromen
dagen gaan voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom heb ik me niet méér kunnen voorstellen
dan de vogel…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 de zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
Ik vond elan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
2.832 eens was ik vergeten
hoe mooi het blad kon zwieren
hoe ze telkens door de wind
weer verder werd gedragen
ik worstelde in stilte
onder een mistdeken
als in een web
van gesponnen vragen
ik hoorde en zag wel de vogel
ze zong zover bij mij vandaan
ik liep en liep, maar wist nog niet
waarheen mijn stappen zouden gaan
maar,
ik las…
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Schrijven op zolder,
opgevrolijkt door vogels
onder dakpannen.
Over de bouwplaats
vol machinegeraas waait
rijpe kuilvoerlucht.
Aan de jachthaven
bloeit, hoekig - in spiegelbeeld,
een oud-franse tuin.
Kaal, stram bos glanst verwarmend
vol oranje lichtkransen.
Japanse bloempjes
hangen doods over een koud
lieveheersbeestje.…
WACHTEND VOORJAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 Vogels doen hun nest.
De kraai pikt in gras,
maakt van het veld een kunstwerk:
"kastanjebolsters."…
De liefde doet alles
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
978 Ik zie de liefde
in de bomen, blaadjes,
bloemen, zee, sterren en vogels.
Ik zie overal de liefde
in jou en mij, ja in iedereen.
Ik zie waarachtig overal
de aanwezigheid van liefde.
Ik ben in vervoering en
in een vuur van liefde.
Zelfs mijn lichaam
is niet mijn lichaam.…
tijden die zijn aangebroken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
555 vogels vliegen in een koor langs de vele
bomen, op zoek naar het ideale
huis. De maan schijnt door de bomen als
de tijden even stil staan voor deze winterslaap.…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 vele rozen lagen er; maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten…
bronnen en barsten
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
636 jij denkt aan de ochtend
jezelf nabij
maar soms
houd ik op met leven
zet de wereld stil
en het geluid uit
zoek onderdak
om de ongelijkheid in mij
tegen de grond te drukken
of wens een vogel
die ik van buiten kan leren
en in mijn buik trekken
tot het schrijven, aangetast
door de tweestrijd, een landschap
neerlegt
in het diepe…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 herdenk nu stil de uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam
een vogel…
Stilleven
gedicht
3.2 met 9 stemmen
5.111 Bij Willem van Aelst: Stilleven met
Jachtattributen en dode vogels, uit 1664.
--------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1983.…
brokstukken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 aangemeerd waar geen mens
het leven kan verdragen
slechts tijd
houdt mij hier nog gevangen
neergestreken daar
waar vogels zelfs ontwijken
mensen rietstengels lijken
eenzaam deinend in de wind
engel, ach, engel
was jij niet mens geworden?
waar moet ik zoeken
dit eiland groeit te snel
mens, ach, mens
was jij geen engel geworden?…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wie leeft zonder dankbaarheid
en ziet dit allemaal niet
gaat voorbij aan die grote Liefde
Die dit alles schenkt om niet
dank zij Hem zingen de vogels
geeft de zon haar warme stralen
komt voorjaar weer tot bloei
kleurt de wereld weer met bloemen.…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 Aan deze zijde een vlucht
Vogelen met gekerm,
Onze hoofden over, vlood.
De grond bekroop wat groen.
Schril staken stengels riet.
De wereld stond ontbladerd
Uitstervend in seizoen,
Dat zon voorgoed verliet,
Weer tot de maan genaderd.
Wij vonden nog een zoen.
Ergens zijn wij ons toen
Ontweken of genaderd?…
Water valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 bewegen
kraanvogel rekt haar vleugels uit
Vangen de grote bal links
vervolgens van rechts groter
Zo kruipt een slang door het gras
gevangen met één hand om haar nek
duikend naar vaste grond, ratelend
met de verdroogde delen van haar staart
Hier vormt zich ledigheid, maakt plaats
vult zich met doorluchtigheid
Daarbinnen wiekt een witte vogel…
Gelukkig wie........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Gelukkig wie hier
vast op God vertrouwt
en als een bloem zich
naar de hemel openvouwt,
gelukkig wie voor God
met heilig vuur
zijn lied zingt
als een vogel in
het vroege morgenuur,
gelukkig wie
Gods liefde ondervindt
in 't suizen van
de koele avondwind,
gelukkig wie de
zegen uit Gods hand
ervaart als milde regen
op het dorre land,…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Het opzomerend besluit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Het is zaak in de bezwangerde lucht
het koren aan de molen te onttrekken
vóór de vliedende vogel opnieuw vlucht.
Het kan een omstandige kwestie worden
indien er zonder uitzicht op goed fatsoen
geen verlichting komt voor deze lastige horde.…
’n dialoogje met de liefde
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
729 jouw ogen
wanneer ze mijn wereld
raken
zachter in verbazing, jij mens;
man van duizend dromen
je kleurt me
in het klaverveld, het verlangen
welwillend bevrijd
ik fluit naar herfst
en hoe hij ruist en reikt
naar stille rust
naar de vogel en zijn maatje
die samen het antwoord
voltooien
in de warme ruimte
van hun nest
jij…
gevallen engelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
978 rond de explosie van een wolk schuilden
eindeloze stranden
daarboven in het hemelsblauw dreef een vogel
op de stijgende thermiek, wiekend
met een loom gebaar
ik keek ernaar en vond
zijn sporen in het zand, toen licht
naar lager viel
zochten schelpjes mijn ogen
en ik vond ze met mijn hart; een zilte zoen
van onvermogen
liet zout met…