5126 resultaten.
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 Vogels schrijven onze namen
ondertussen in de bevroren ijs-
blauwe lucht. en wij ademen
wolkjeslucht uit. En thuis
bij de ecologische kerstboom
nog een verhaaltje voor het
slapen en/of vrijen gaan.
en morgen staan we op
met een echt nieuwe zon.-…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
De ommekeer
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
819 hoe kon ik denken, dat haar adem
ons weer feilloos zou vinden,
mijn besef voorgoed zou veranderen..
jouw terugkeer
deed mij verder gaan,
deed mij weer wankelen.…
Indrukwekkend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
634 Heroïsche daden
gedreven door diepere kracht,
waaruit men adem put
om door zwaar gruis
zich 'n weg te banen naar iets
dat leven heet
rangen en standen verwoest
religies vervagen
wat rest is puur
wat het volk verenigt
om samen te bouwen
aan de toekomst
Lady Love
----------------------------------------
http://www.ad.nl…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 de melodie van mijn gedicht
groeit in de adem die ik voelbaar leg
tussen het spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren…
Heiligschennis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 niet
alleen, je prachtig glanzende blonde haar
ook niet, dat prachtig opgestoken
verfrissend richting de hemel schiet,
je stijfrode lippen die lachen al zijn
ze gesloten, je wipneusje die je iets
grappigs geeft, je rode wangen die
stralen als door zonbeschenen appels
en verder al je fenomenale golvingen
een landschap dat je naar adem…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende fractie
één soepele beweging
zien
en voelen
dat onze lippen op elkaar passen
en Liefde
met adem…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
- Wakker worden -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
575 De poëtische nacht, ze treurt
ruikt de troost zo duister als rozenhout,
ruikt amberkleurig meerduidigheid
de inhoud ademen zonder te kijken, ruikt
naar dampend geurende rozemarijn
lijk de korte avondwandeling,
het gevoel van daadwerkelijk uitgeslapen zijn.
Het gevoel van wakker worden
tegen de achtergrond....…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 O, heerlijke zon
met je warme gloed
je beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het…
Luctor et emergo
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
924 hoe bezwaard moet ik zijn
zodat de aarde moe wordt
om mij verder te dragen
mag ik nog wel geloven
en weer om adem vragen
wie beschermt mij immers
tegen verzuurde grauwe wijn
die bij voortduring, zo lijkt,
voor mij wordt ingeschonken
het is alsof elke dag, ieder moment
zich steeds meer van mij afkeert
mij vervreemdt van zuiver zien…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 En als de schaduw met het licht speelt
raak ik in dromen verzonken,
ontstaat een schouwspel dat nooit verveelt,
ben ik van tederheid dronken,
omdat de zon zijn meesterwerk verricht
aan de linde die ik omvadem:
de schepping van leven uit adem,
een onverdicht gedicht...…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Als ik op een lentedag
mijn huisdeur zal openen
vloeit mijn gezicht over
daadkracht, getekend in
een gele zee van velden
van gisteren,in zoverre mijn
huidskleur die weelde kan
verdragen, stroomt de natuur
van onbegrepen zinnen over
mijn gelaat, onbehagen
schept een tijdloze adem van
onbegrip in half bereikte
doelen.…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk
de navel van zijn bestaan, men laat
zijn leeftocht vallen, niets klopt, alles
verpopt in het wachtglas, achter de adem…
Weer en wind voorbij
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
654 Geen einde, niets dan dromen
van vergeelde vingers langs
beslagen spiegels waarin
ik, ziende blind, de adem
van het verleden wilde
uitwissen met de zee
in Zandvoort, terwijl
de wind jouw haren naar me toe
streek in een duinpan liefde,
alsof ik je moest laten
besterven in ruisend riet.…
Liefde is een mysterie
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.331 Je vulde mijn hart
met een lied dat ik zingend
op het ritme van mijn wandelpas
bleef herhalen en herhalen
totdat ik uitgeput bleef staan
om diep adem te halen.
Men lijf voelde gelijk
een vol glas
bruisend helder water.…
Visarend
gedicht
2.6 met 43 stemmen
9.737 Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand
heeft nog een naam, precieze tekeningen
rekken tot strepen die aan het eind
van de zindering abrupt de grond in gaan
wat je weet raakt achterop, adem
wordt afgesneden als een koord en
als kreten…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt
nu vrije ruimtes adem…
Geweldig feest
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
682 Opgezweept door de muziek
dans ik op de tonen van de ochtend
adem met volle teugen de nummers
van de TOP2000
verrassen sommige stukken mij
die me nog niet eerder ter oren waren
gekomen, zing ik anderen luidkeels
mee
verbroederen de klanken groot
en klein tot een muzieklievendvolk
die dagen omdraaien met de nacht
om extra van hun favoriet…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Op de driesprong van mijn
leven kwam ik veel verdriet
maar ook gevoelens tegen
aan het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds…
Voornemen
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.330 bovendien, ’t was één januari
men zegt dat het dan moet
Ik stop ermee, zoals ik al zei
alleen ‘k weet nog niet hoe
doe ik het ineens, of beetje voor beetje
eerst alleen in de morgen, dan de hele dag
ik twijfel over de lengte, de hoeveelheid
houd ik het wel vol tot aan de avondstond
ik ga denk ik maar mondjesmaat beginnen
en gewoon blijven ademen…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 De bomen die kaal zijn ademen romantiek, de
mensen waaraan je je stoorde storen je niet meer,
je kijkt ook wat verloren om je heen en denkt
aan haar en aan morgen. Aan samen zijn.
En dat dan de hele dag!…
schuiven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
555 gestolen nacht
doorsnee donker rondt de buitenwacht
sluipend koude wind
gierend tussen ‘t open raam verschijnt hij
in mijn wapperend gordijn
zijn zuchten schuift mijn hart opzij,
adem proeft als pijn
huid als boter
langs plafonds spint filigrein
’t is daar mijn kind, waar ik wil zijn
jij maakt mijn hemel
groter
gedichtendag…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 De nacht heeft rust gebracht, eindelijk de
mogelijkheid om weer te kunnen ademen
en dan ook nog lentezonnestralen in het
raam, een licht verlangen komt op in mij.…
In een fractie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
785 Maar belangrijk is het wel
Een tel is vaak al het verschil
Tussen brons, zilver of goud
In een tel moet je soms keuzes doen
Waar iemand je aan houdt
Een tel te laat
Een tel te lang
Of zelfs een tel teveel
Het maakt niet uit wie er nu telt
Een tel is essentieel
Eén blik van jou dat was genoeg
Je sloeg me uit het veld
Hield één moment mijn adem…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de adem…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Zoals ik het drink , zoals
ik adem, later proef ik de
nasmaak wat ik geschreven
moet hebben. In een
vlaag van bewustzijn
valt de keuze in een vat
vol tekens die de stilte
verbreiden, keren in
een woordspeling tot
zichzelf terug in de
afdronk van de taal.
“ In elke taal ligt de beproeving
van haar betekenis ”
Pama…
Overgang
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
798 te stuiten
straks zul jij mijn ogen sluiten
teer in een voorgoed vaarwel
ik neem je dromend met me mee
de verste reis zal ons niet scheiden
voor eeuwig wil ik naast je staan
hoever ik ook van hier moet gaan
mijn liefde blijft jou begeleiden
het duister valt te vlug, mijn lief
ik kan niets anders dan berusten
met jou mijn laatste adem…
Jouw kus draag ik op mijn lippen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
593 De weg bereidt zich voor
waar mooie ogen kruisen
waar hemelbogen welven
naar zichzelf en naar elkaar
We waden stevig door
in de spiegel der gedachten
de hemel kan wel wachten
als menselijk metafoor
Jouw handen dansen sierlijk
de ruches rond mijn hals
en waar wij liefde zingen
droomrijk en geriefelijk
zal ik jouw adem flanken
jouw…