Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

hunkering

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
bent als een vergezicht gedroomd in oude tijden door geliefden, een woud zei jij mij niet: 'hunkering' is het goede woord dat mij beschrijft zoals ik ben of wat ik voel een smachten nu en in een levend verleden vrouwelijkheid zei jij me niet: 'laat me' geen man kan rode stenen dragen gloeiend als de lava dat ben ik, het gloeiende…

Hinderlaag?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
, ik heb de specie van je pijn tot de laatste genen geïnspecteerd , het blijft een muur met stenen en verder niets meer.´ ´Je hebt de voegen bijgewerkt, laag voor laag geredigeerd naar eigen werk, je hebt geleerd het masker van het ongeloof te laten zakken om deze hinderlaag te ontmaskeren en de angsten op heterdaad te betrappen…
pama13 september 2011Lees meer >

Dijklichamen*)

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.585
De namen op de stenen zijn bijna verdwenen in zoutbeslag en regen die familie Toxopeus wist wat sterven was. Deze botten houden de dijk op orde kraakbeen en knekelwering. Ze liggen daar maar open en bloot, missen de schaduw van de kerk als schapen in de zomer de bomen. Pak het zand vast, dijklichamen en houd de zondvloed tegen.…

eigen beheer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
tijden Zere voeten in knellende schoenen schoppen het leven omver waar het niet wil wijken IJzer breekt ze met vaste, zonodig met losse of andere handen Een leeuw gaat ze te lijf met blote vuist, ondertussen een wolk met gif verjagend met een pennestreek Na een lange en eenzame weg vleit ze zich neer op een uit tijd gehouwen stenen…

Opdracht

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Begraaf de woordbijl, leg hem onder steen. Behandel haar met eerbied: niet. Ruim baan, en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan. ---------------------------- uit: 'Zwijghout', 2000.…

Vredespaleis 100 jaar

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
het lijkt een onbereikbaar ideaal toch strijdt men hier hartstochtelijk voor vrede de wapens heten wijsheid, recht en rede geen oorlogskreten, doch juristentaal de stenen van dit trotse tribunaal zijn dienstbaar aangereikt door mogendheden die lessen trokken uit een wreed verleden de toekomst kreeg een zonnig voorportaal de witte duiven…
Daan de Ligt27 augustus 2013Lees meer >

voorspoed in spijt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
gedreven tot, zijn mijn naasten de hilariteit voorbij gestreven en haken tekens op het schors dat ons allen heeft verwond, niets kan mij ontvlieden want wat mij bindt is de zoete adem van mijn eigen klucht nu en straks, de leefregels terzijde gelegd raak ik noch steen en beitel, herzie ik de tekst van wat ik schrijven wil, geen poëzie…
elze19 januari 2014Lees meer >

Gevleugeld forum

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
stad van voorheen schraagt het verleden in marmeren brokken de jaren hebben de treden van de keizer van het marktplein gewist luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden in oude kleuren begraven alleen de pilaren rijzen nog ten hemel de eerbied ligt gebroken en verborgen onder de alles vertredende voetstappen van heden elke steen…

Avondmaaltijd in gethsemane

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
zijn getrouwen maar op een kon hij niet bouwen door het romeinse recht veroordeeld met twee moordenaars te hangen wordt de kruisweg aangevangen in het donkeren van het derde uur geeft hij de geest weer terug aan vader zijn dood bevestigd door de speerpuntsteek vrouwen zorgen voor zijn graf wachten bang en eenzaam op de dag maar de steen…

Voorjaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 865
Er valt een steen op zwarte aarde voordat jouw reis met Hem begint God gaf, maar heeft een hand genomen en voert haar verder als Zijn kind.…
Chatfant16 april 2015Lees meer >

Bij een dode

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.966
In het schoon doorzichtig stenen Masker voor zijn aangezicht Dat de dingen er om henen Met zijn bleke toorts belicht. Lief ik kan geen tranen vinden Als mijn hart hem elders peist, Waar zijn ziel met de beminde Sterren van de avond rijst En ons, dagelijks verblinden, Hoger wegen wijst.…

Het paradijselijke van ooit

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
machtiger dan de wereld te zijn onverwacht tot uitbarsting gekomen in het groene landschap van mijn dromen waar zon en vruchtbaarheid weer het paradijselijke van ooit hadden bereikt ik voelde mij de schepper van elementen zonder te denken aan de mensen om me heen zag de confrontatie van generaties leven met rode lava in lagen hete as en steen…

Door het oog van een naald

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
Maar dan, valt er een steen in onze vijver. Geworpen door iemand of door ons levenslot. Ineens. Onverdiend. Onaangekondigd. Zomaar. Vermomd als diagnose, pech of als kwade god. Dan moeten we kruipen leren. Kruipen. Kruipend door het oog van een naald, vallen de schellen van onze ogen, en leren wij zien wat puur geluk bepaalt.…

Thuiskinderen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
boek opent en een potlood pakt het is de regen die het land verliet terwijl de vloer langzaam aan verzakt je gaf genoeg om het ouderlijk huis waar de vloer bij elke voetstap kraakte en wij als kinderen bij het fornuis niet over elkaar uitgepraat raakte we hadden vrijheid en een stukje drop kochten vaasjes voor het mooie meisje met wat stenen…
Wijnand Raben16 december 2015Lees meer >

De overspelige vrouw (Joh. 8,1-11)

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
‘Wie zonder zonde is, die werpt de eerste steen,’ En dus ging ieder diep beschaamd maar heen.…
Adeleyd12 maart 2016Lees meer >

Christus Salvator

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
Christus Salvator gebeiteld uit steen. Een middeleeuwse gevelweergave met het oog op het wereldse religieuze algemeen. De mensenzoon voor wie in hem gelooft stierf eens voor een wereld in zonde aan wie door hem sedertdien de eeuwige vrede wordt beloofd. Vanaf het Paushuize te Utrecht omklemt hij de rijksappel van de wereldse macht.…

het zondag gevoel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
de kerk luidt mijn ontwaken in met klok-geschrei, hoe luider de klanken de toren verlaten huist den angst in ogen die zoekend hun god nimmer zullen vinden god is als lego, een bouwsel van steen een puzzel die deze raadsel ontrafelt in oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god en is zijn woord de mist die ik doorklief doch mijn…
elze23 oktober 2016Lees meer >

Nieuw jaar

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
Het is begin tweeduizend zeventien De ijzel is na één dag al verdwenen Weg koude handen, wangen, neus en tenen De school gaat weer beginnen zo te zien Een jongetje, gelaarsd, speelt vliegmachien Er dansen paraplu’s over de stenen Het is begin tweeduizend zeventien De ijzel is na één dag al verdwenen Vervaagd zijn kaarsjes, goud en haute cuisine…

Zelfbehoud.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
Wie zonder zonden is werpe de eerste steen.…
sweetje15 februari 2017Lees meer >

ataraxia

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
bloot stemt meerdere zonnen mild ter plekke denderen dreunbuffels omheint een hek einde verharding altijd honderd meter, zelden zacht enige wrijving dringt zich op zoals een wandelaar bukt voor een stormsonate modderstromen, zonsondergang ergens gloort schijnlicht uit vuurkorf en brandgang een sloot doorgrondt roerloos hout, steen…
Iniduo16 maart 2017Lees meer >

de juiste persoon.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
moe en uitgeput, nee er valt niets meer te zeggen, oh ja het deed je pijn, je liefde te moeten vergeten, nooit meer zul je samen zijn, nooit meer samen eten, maar buiten schijnt de zon, en die lacht naar iedereen, al is er geen antwoord op waarom, je bent nooit echt alleen, leef nu maar je eigen leven, niemand heeft een hart van steen…
j.m.hofman.10 november 2017Lees meer >

de einder nabij

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
als verlaten natuur haar kille kim vertoont dan verdwijnt hoop en taant vaak innerlijk vuur verte groeit onzichtbaar groot stof verwordt tot koude steen maar legt het in en uitademen wel steeds meer bloot; dat nabijheid het enige doel blijkt en als je je ogen verder opent valt vaak het ware gevoel in je schoot; dat wat je nodig hebt…

In ontkend bestaan

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
interesseren voor hun vorm en kleur slingerde zich in een meer dan paradijselijke omgeving waarvan lente op dit moment hoofdbestanddeel was dat zij in vol ornaat met alles wilden delen daar waar ik van wondertjes sprak communiceren zij met hemel in schitterende weerkaatsing van de zon op haar mozaïekale vloer gelegd met duizend stenen…

Landelijke Liefde I

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Haar voetje stiet Een steen in 't water en terstond Verdwenen we. Zo was het altijd: Verschijnen, verdwijnen, weerzien, afscheid, Zoeken in elkaars ogen en mond. Een zoen, niet bij machte kortstondige weelde Te geven, die alleen het voorgevoel Van het wellicht voor 't laatst te doen Een zekere ernstige wellust verleende.…

de plek die ik nog niet ken

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
verkend de rust nog niet gevonden ooit werd ik met een plek verwend en voelde mij hecht verbonden ik lachte, studeerde vol levenslust en heb mijn plek iedere ochtend gekust waarna ik haar dan intens omarmde en in gelukzaligheid onstuimig verwarmde de plek verdween, een woontoren verscheen de zon kwam niet meer binnen langdurig klaagde ik steen…

Tegenspel

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 464
door tegenspel te geven ik heb vertrouwen in eigen vaardigheden zo heb ik mijn grote verliezen altijd gemeden jij bent gespind op de toevallige zaken die maken dat jij vaak tot winst kunt geraken van manipulaties hebben wij geen kaas gegeten willen er ook niets van weten een ontspannen gooi met een losse zwaai geeft aan de steen…
wil melker16 december 2019Lees meer >

TERRA INCOGNITA

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.231
Dacht dat je ver was, vader, een ander land was, mijn stem daar niet kon horen, dat je grijs gestold als steen, grimmig als een oude boom nors omschorst was. Ik kijk naar het omlijst gezicht, de stroeve blik langs mij gericht.…

stadsschip

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
blonken onder een steven van loom varende gevels je moest geloven dat torens staand tot het want behoorden scherp getekend door wolken die grauw over de toppen joegen gebogen wandelaars verdroegen het was een bekend gerucht dat dagen laveerden op gedrang van stadswerken fietsen in het rond gesmeten en diepe kuilen van los gebikte stenen…

Een nieuwe avond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Buiten puft het gras en ook de stenen maar het is geen droeve nacht voor deze of gene. In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen. Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los deze week loste ik al het vrachtschip met haar tros.…

Reiderwolde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
de Dollard is daar lag dan Reiderwolde groot rijk dorp hoe dat kan verdrinken, verdwijnen vissers schijnen uit de kust een zeemeermin niet met rust te hebben gelaten ze dolden, rolden haar in een visnet voeren terug naar Reiderwolde lieten haar niet gaan ze richtte zich op en sprak de vloek "Reiderwolde zal vergaan er zal geen steen…