5765 resultaten.
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 Laat de bloemen bloeien, laat de dromen vrij,
in de pluktuin van mijn dochter, is de hemel nooit grijs.
Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.…
pasen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
331 Lente brengt hoop, nieuw leven ontwaakt,
met bloemen en kleuren die niemand verzaakt.
Pasen, een feest van vreugde en pracht,
verlicht ons hart, als een stralende nacht.
De dagen worden langer, de wereld ontwaakt,
de liefde en vreugde die niemand ontzegt.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Misschien is dat
waarom we naar boven blijven kijken,
waarom we bloemen blijven planten,
waarom we een kind vasthouden
tot het slaapt —
we zoeken de tuin
in alles wat vergat
dat hij gesloten is.…
rode rozen in woestijnen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
926 ze strijkt
met pen
teer teder
zwijgend
precies concies
op perkament
fragiele streepjes
trillen
van zonder
woestijnen eeuwige
stilte
verlaten verlangens
zanden verstuiven
bloem en palm
zij tooit zich
in roos in jurk
eeuwig haar zand
nomaden
zwerven
zwijgend
langs haar
haar rode rozen
ogen geloken
versluiering
zware gewaden…
Fluister flinterdunne woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.004 Liefste, fluister flinterdunne woorden,
maar serveer geen plastieken bloemen van groen
die verlangens stotteren in kreupele zinnen
zonder de smaak van een zoen.
Liefste, dip versleten woorden eerst in morgendauw
en laat ze zonnen in het morgenlicht.
Spel hun letters als vlinders op dansende lijnen.…
Tederheid zal ik u noemen
gedicht
3.5 met 122 stemmen
47.037 Gij maakt mij wilder, wilder dan gras
en bloemen, ik die al wilder dan water ben
hoe zal ik u in mijn hartstocht noemen
u die ik nauwelijks ken.
Zal ik u lief en beminde noemen
in hoeveelheid namen vloeit gij mij uit
nooit stond een zomer zo te bloeien
in al zijn linden, in al zijn kruid.…
de jaarringen heb je geweten
netgedicht
3.4 met 35 stemmen
11.512 je hebt
mijn boom gemeten
je vingers
op mijn bast
de jaarringen
heb je geweten
waarin jij
voor de helft past
aan wortels
kon je niet veel vinden
je storm
verstond geen kracht
de takken
droegen nauwelijks bloemen
ze bloeiden
slechts als jij ze zag
jij hebt me
aan die boom verhangen
alleen de dood
kwam later pas
je dacht…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
Zon.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
924 Zon, zon
Gouden bol
Laat de bloemen bloeien
Zon, zon
Overal
Doe mijn wangen gloeien
Smelt het ijs
In mijn glas
Laat je stralen
Stralen
Schijn je licht
Op mijn hoofd,
Op mijn huid
En haren
Kom,
Zon
Laat je zien
En jaag weg
Die regen
Kom,
Zon
Warme bol
En straal
Aller wegen…
tuinpad van mijn vader
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.837 starend over het pad zie ik hem
nog lopen
kijk ik met dezelfde ogen naar
z’n kwistig gezaaide bloemen
langs het zomergroene gras
beluister de vogels met gelijke
oren en betast ik de wereld
met zachter hand
starend over het pad zie ik hem
stilletjes verdwijnen, sluimert
in het lover een droef gemis
voel diep van binnen dat…
Engel
netgedicht
4.1 met 69 stemmen
16.240 Ik hoorde jouw stem
en zie
er was licht
ik proefde je lippen
voelde je gezicht
je liet me in je hart
in een tuin met de prachtigste bloemen
mijn vingers glijden door je haar
gedachten vliegen weg
en even ben ik daar
het paradijs
ik ril, naakt
kippevel over mijn lichaam
en zie,
jij bent daar
om je armen om me heen te slaan
ik verdronk…
vlindersonnet
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
10.889 gulzig draait razendsnel
een klein harmonicaatje
rondom een frisgroen blaadje
als een dolgedraaide carrousel
vreet zich wel 5x uit zijn vel
telkens een groter maatje
dan weeft het zich met een draadje
tot een pop: dag rups, vaarwel
plots knapt wat het omspon
en kruipt met natte lapjes
als een verregende bloem
uit zijn beschermend cocon…
klaprozen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 catacombe di san callisto a roma
als ik als een tere bloem
ophoud te bestaan
in een wiegend veld
van pure schoonheid
zullen velen me
nooit missen
maar jij bloeide naast me
ik hoorde jouw muziek
en zag je zuiverheid
vergeet me niet
we deelden de zon
zagen de sterren
lachten naar het leven
dat altijd weer zal
opbloeien in hen…
ijsland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 gletsjers stoom en zwavel
een donkere dreiging
van verre sombere vulkanen en
traag gloeiend lavageweld
rokende watervallen
eeuwig beukt wit schuim
op zwarte basaltstranden
onder wolken krijsende vogels
op ongenaakbare rotsen
bloeien kleine bloemen
fel rood en paars
op de troosteloze aarde
eens gloeiend en trillend
nu koud en wachtend…
Morgen is nog onbeschreven
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
1.113 het penseel ligt ongeduldig klaar
om het fel begeerde morgenrood
dat nog nietsvermoedend slaapt
uit haar dromen te wekken
een leeg doek wacht met smart
op de streling van de dageraad
die een blozend begin zal maken
met het inkleuren van de dag
geen lijn is al uitgestippeld
de perspectieven zijn oneindig
schakeringen van wilde bloemen…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen. Om het stilzwijgende
van liefhebben en het bewegen
in licht
en op een dag
zal ik naar huis terugkeren
om het afscheid te beginnen;
in de schaduw van een déjà-vu.…
Ik keer mijn huid
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.298 lekkend langs mijn gewonde bast
zoekt water vaste grond in aarde
waar zaad verholen wacht
op kiem verwekkend baren
doch gezichtsvelden wilde bloemen
wiegend in diepe dalen
verwelken onder het wolkenwier
van mijn vruchteloos verlangen
want in mij vergroeit de levensader
langs schier verweerde ribben
en onbezwangerde schoot
bloeiend rood…
De vlucht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.909 En mocht hij zich verschuilen
In liefde en plicht,
Een kever in rozentuilen
Tussen schaduw en licht,
Gij schudt hem uit de bloemen
Met tedere spot,
Tot hij U zal noemen:
Mijn Heer en mijn God!
----------------------------
uit: Kringloop (1936)…
Ben geen hemelpaard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
655 ik ben geen hemelpaard
weet als geen ander
wie jouw bewaarder is
de engel die
steeds op je schouder zit
stukjes geluk vergaarde
jij draagt ze aan
met kleine deeltjes in een
goed gevoel van verder gaan
opent klavertjes van vier
papavert de bloemen
ja bloei en kom maar hier
jij voorop mijn hemelpaard
in groen en rood geef ik mezelf…
glimlach
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.920 de zon kantelt
en de aarde slaat om
een dode moeder
laat een tuin achter
de heg en de kastanje
keken door het raam
naar een bleek, wit gezicht
zij was hun klein gedicht
langzaam kleurde de dag oranje
naar de helende nacht
vlinders en bloemen
begroeven haar heel zacht
de aarde kantelt
en de zon schijnt niet meer
lichtvoetig waait…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.159 En dat er steeds weer nieuw leven is:
kinderen, bloemen, knoppen in de herfst,
beloftes die ooit gehouden worden,
al moeten we nu nog
wachten en dulden.…
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Niemand rook de geur van je liefde
niemand wist
van de nachtegaal op je tong
of dat er hinden door je schedel holden
en bloemen zich in rijen
achter je adem verschansten.
Ik klampte me vast aan je lenden
tussen kruiden en schoven
werd je blik een verre wolk.…
Verwensing van geluk
gedicht
3.6 met 290 stemmen
39.008 Ik ben dit niet gewend,
dit snikken van je harde
armen, dit warme klauwen
in mijn hals
De bloemen gillen roze.
We slapen ons voorbij.
------------------------------------------------
uit: 'Muziek voor de overtocht', 2006.…
Omhoog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
809 Een traan biggelde langs m'n wang omlaag
En vond zijn weg naar het diepe dal
Opgejaagd door m'n geweeklaag
Geen tijd voor herstel na de rauwe val
Stuitte hij op een zaadje in de grond
Omringde het even met z'n vocht en zonk
Daarna was 't een kiem die daglicht vond
En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
m'n zomertuin en ik...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.304 ik doezel samen weg met haar
mijn dromen worden waar
tussen de bloemen, hier in de zon
is 't waar onze liefde begon
herinneringen keren
ik zal ze niet weren
gloeiende wangen
in heimelijk verlangen
de geuren in mijn tuin
maken me steeds lomer
ik heb geen haast, ze zijn er
de hele zomer...…
de reiziger
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.235 de reiziger staat stil
hij overwelft de gehate vlakte
hij wikt de taal van zijn herinneringen
het lied des vaderlands
de reiziger leeft in gemeenschap
met uur, dag en tijd
hij groet de nederige passanten
en de bloemen aan het venster
loopt gezwind over het water
peilt de weemoed van de vissen
hij bezielt geen plan
stuurt geen kudden…
De laatste reis.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.262 Bloemen worden neergelegd
als laatste liefdevolle gebaar.…
we wikken woorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
604 we wikken woorden
wegen zinnen op
een gouden schaal
maar de betekenis
gaat weer voor ieder
aan de eigen haal
wat naadloos lijkt
te passen geeft bij een
ander soms gemene krassen
een bloem die geuren moet
zet bij een derde
onbewust kwaad bloed
toch laten we de poëziezon
schijnen al verbreken eigen
wolken soms haar…
bloeien in het wild
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 weet niets
van poëzie
maar laat mijn
bloemen bloeien
in het wild
lezers die het
kaf van koren
willen scheiden
bewandelen nooit
de holle weg
treden paden
die door anderen
zijn uitgezet
zien niet het
onkruid dat ik ploeg
na jarenlang
gezwoeg zal het
de lente geven
die tot heden in
gebreke is gebleven
dan breekt de bol…
ik rook Parijs
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
911 zag je door
beslagen ramen
aangekomen
nog op reis
een vleugje buitenland
verdromend in je ogen
je kuste me
ik rook Parijs
ik nam je hand
de koffers
maakten grenzen
een eiland in
de mensenzee
we lachten samen
de omgeving deinde
met de golven mee
je stem had
zuidelijke klanken
woorden nog
een licht accent
ik gaf je bloemen…