18193 resultaten.
Het laatste Uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Tussen licht en duister
loopt een schemergrens.
Hoorbaar, in zacht gefluister
van ieder mens.
Jij goed, jij slecht,
drager van schuld.
Jij fout, jij recht,
in onschuld gehuld.
Bevroren prikkeldraad,
ommuurde waarheid.
De laatste dageraad
die licht en donker scheidt.
Op de dag der wrake
is angst een voorteken.…
Schaduw van de schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Noem het maar de schaduw van de schemer,
die valt over de schouder,
of het licht van de zon
dat in mildheid smoort.
Het is zinloos het laatste licht
te vangen.
Het wachten op de dageraad
is al begonnen.
Ofschoon de avond valt
voordat de dag zich heeft bezonnen.…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
de dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 gedachte
zo licht als
de sneeuwvlok
die maar valt en valt zo mooi
maar zo droevig kan je dan zijn…
Ontspiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Glazen die weliswaar
Ontspiegeld zijn
Maken mij het
Zien gemakkelijker
Maar gelijkertijd
Lijkt het alsof
Ik door matglas
Naar de wereld kijk -
Maar deze dag
Die geboortedag
Van een bijzonder Kind
Genoemd wordt
En waarop het licht
Uitbundig schijnt
Het schitterendste licht
Dat er bestaat
Komt rechtstreeks zonder
Ontspiegeling…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als
een veer licht als
de kleine zwaluw altijd
op de voorsteven van
de doorleefde zonneboot…
Gordijnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 Aan de bovenkant
van de gordijnen valt een strook licht.
Het gordijn gesloten. Het raam dicht.
Gesloten ramen en gordijnen zijn open.
Ze kijkt nog een keer naar de gordijnen
die ze had dichtgedaan. Het raam is nog
niet helemaal dicht aan de buitenkant.
Het licht, het raam, en ook de gordijnen.…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 je kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende…
Voor Iniduo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Kruipend vanuit de krochten
der catacomben
in miljoenen nerven van windsels
In het subspinale cerebellum
in de onderhuidse regionen
van de kleine hersentjes
Wolkt een louterende kleuter
met bovenmenselijke,
goddelijke kundalinikracht
door het tunnelcomplex
van mijn ingewanden omhoog
En ontwaart het licht,
het licht van de…
Zo leeg, zo energieloos.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Steeds opnieuw wachten op dat licht.
Minuten voelen als uren.
Alles blijft een donker zicht.
Zo leeg, zo energieloos.
Waar blijft dat kleine licht.
Alles is uitzichtloos.…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
Speels dansend gaan
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
487 je haar
lichtte op
in het speels
dansend gaan
onder vrolijke ogen
licht priemde
tussen de krullen
waar de slag
van de vlechtjes
ruimte gaf
en droop in
gekamde ruimte
naar beneden in
ochtends ritueel als
de zon verscheen
misverstanden
waren er niet
ieder had met
eigen sores genoeg
aan het hoofd
pas in het
gouden blinken…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 Wanneer ochtend geen nieuwe morgen
meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt
ademen uren in alle rust de tijd in en uit
de wind waait tijdloos door alle dagen
glimlachend schrijdt de klok wijselijk
voorbij verloren gewaand verlangen
waar het gewonde hart weken snijdt
splijt een eerste narcis de aarde in licht
bevroren grond, haar hart…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Vliegende bloem uit glanzen van opaal,
Drijft, levend spectrum, in 't geweldig licht
Van tropenzon de vlinder, even licht,
Neen - drijvend, lichter dan de zonnestraal.…
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.789 Lief, klein, eenvoudig vlindertje, zo licht,
Zo zwevend licht, als was je levend licht,
Wat ritsel je om de grijze distel rond?
Pas op, dat niet schijnbaar onschuld'ge wind
Jou, zachtjes meegezogen, spart'len vindt
Met stukgescheurde vleugels op de grond.…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 Ritselend komt een vlinder aangevlogen
En weifelt rond rondom de lichte plekken;
Hij zit; en nu zijn vleugels plat zich strekken,
Staart in de zon de pauwglans van vier ogen.
Stille magie sprenkelend op 't verleden,
Komt, uit onzichtbare oorsprong aangegleden,
Vreemd licht mijn schemering in vlammen zetten.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
838 Als de maan de zon verduistert
heel de natuur naar het lichtspel luistert
het licht op aarde uit lijkt te gaan
moet de mens wel stil blijven staan
Als de maanschaduw over de aarde jaagt
en met zijn schemer het licht verjaagt
de mens omhoog naar de hemel kijkt
dan wordt zijn ervaring verrijkt
Daar zijn de sterren die hij eerst niet zag
de…
Nieuwe wereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
842 het witte licht
geef ons vrede, sprak een stem
tot Hem
en hij brak de wereld in gelijke delen
verbond ze door de draad der tijd
Hij sprak tot hen
zo de ochtend, zo de avond
zo de dag en zo de nacht
tijd voor waken, tijd voor slapen
leef het licht en slaap de nacht
de wereld begon te draaien
en de stem zweeg
voor altijd tot in…
Vijver
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
2.578 te vangen
één straal van ´t scheppend licht
toont zichtbaar het verlangen;
de glans van Zijn gezicht
Wie luistert die zal horen,
ik hoorde luid mijn naam,
opnieuw in ´t licht geboren;
kon ik Hem nu verstaan!…
Zonder prullaria
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
574 van mijn dromen
verzamel licht aan jouw boezem
van natura zintuigen binden
Flora als ik val, houd jij me vast
waarvoor ik jou zo lief
dit maakt me blij als de dag lang is
zonder ijdele schijn
ben nog steeds verliefd op jou
voor zover ik kan zien
om dat licht van jou
kan ik zien
de hele dag…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord
van licht naar licht uit de hemelbogen
wekt bloem, blad en kruid
die vriend alle goeds toe!…
EEN NACHT MET JOU
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
829 Ik kan mijn ogen nog maar net sluiten
en ook het licht laten we maar branden
Louter duisternis heerst er thans buiten
ik laat mij stil leiden door mijn handen
We hebben toch maar ‘t licht gedoofd
om ons door de maan laten verlichten
Ik streel jou teder en geroerd het hoofd
nu wij de liefdesdaad gaan verrichten
Ik draag jou door gans het…
De Twee Koningskinderen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.214 in zijn bek
Licht en leven bracht zij mee
Het donker begon te wijken
De kloof oogde minder zwart en minder diep
Rakend aan het nieuwe licht
Werd het donk're gat geleidelijk aan geslecht
En kwamen de twee koningskinderen
Na een lange, zware tocht toch weer
Bij elkaar terecht
In liefde opgedragen aan Jeannet
1980 - vandaag…
Zondagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 rozen
God laat het licht schijnen over goede en bozen
De bozen ligt in 't stof verloren
Al wie het kwaad hebben verkoren
Met aardsgezicht zonder licht
Gods kinderen psalmzingen Davids gedicht…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In het licht van deze volle maan
luister ik niet meer naar de letters,
leg de woorden als mijn kleren af
en vind in hun schaduw
mensen die met mij
bewegen door de straten,
maar niemand houdt echt
mijn hand vast – enkel in de vorm.…
Wanneer Sterren Fluisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
876 Zodat de ontberingen van dit leven
ons niet breken,
maar ons even doen vergeten,
dat elk licht uiteindelijk
uit moet gaan.…
Bol vol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
335 hand van
ergens verder
de lichte zaden
naar mij stuit
de bol is rond, maar sluit
niet in
geen rand die mij
gevangen houdt
de pluisjes dalen zomaar
neer
als iets dat zacht wordt
toevertrouwd
ze raken tafel, hondenvacht
mijn hand , de lucht die
open bleef-
alsof geluk soms onverwacht-
heel licht
naar iemand overzweeft.…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Zo ontstaat een
open ruimte waarin niets
ontbreekt, het donker bewaart de glans
van elke ster tot mijn blik rust vindt in het blijvend licht.
Wanneer de eerste
schemer de hemel voorzichtig
opent, blijft hun fluisteren verweven met
het licht, stil gedragen tussen hemel, aarde en mijn adem.…