3517 resultaten.
Nachten III
poëzie
1.4 met 5 stemmen
2.627 Wij, armen, laten ons weer en weer bedriegen;
Illusie is behaagziek als een vrouw;
Haar sluier veegt de wolken weg tot blauw
Het Niets weer glimlacht, en de sterren liegen.…
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd
in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op
en draagt de lucht de aarde
Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk:
Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft
die achter verdroten ogen woekert
die troost zoekt in schone kunsten
onophoudelijk, rusteloos…
Wat heeft ze ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 Als ze dromen van een verte,
die mooie ogen, onpeilbaar diep,
zie ik de maan, zie ik de sterren,
maar ook zie ik verdriet.
Wat heeft ze mooie ogen.
Groot en vragend staren ze melancholiek
en als een zee van rust en stilte,
maar ook zie ik krassen in je ziel.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Nu ben je hier (afscheid)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Stralende sterren, ongehoorde stilte
Er valt niets meer te zeggen,
enkel te zwijgen en te beminnen.
Tijd, wat is tijd?
Ze bestaat hier niet.
Ik besta in jou en jij in mij.
De wereld,
wij sluiten haar buiten.
Want hier is ons paradijs.…
Bij de terugzending van een dichtstuk
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.264 Het idee ontstond dat die geleiachtige klompen van sterren afkomstig waren en uit de lucht vielen. Sterrensnuitsel of sterrenschot, ook wel sterrensnot genoemd.
Reigers en ook andere vijanden als bunzing en buizerd merken dat kikkers in het voorjaar zwaar op de maag liggen.…
Cascais
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.366 Toen sprong ik luid op haar aan
en sloeg neer met mijn hoofd
op arduin; sterren en maan
flitsten en werden gedoofd.
Wie weet waar de droom begint,
waar de wind, waar het graan,
waar de moeder, waar het kind,
gekomen en gegaan.
Zalig ontwaken, in pijn
op haar schoot, en daarom
ontwaakte ik bij een fontein.
Moeder, ik kom, ik kom!…
Dans Met mij Mee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
677 Want dansen dat doen de sterren.
Schoonheden in een liefde van een nacht.
Op hun glazen muiltjes zie je van verre.
Assepoesters die wenken
Naar de ware die op hun wacht.…
De waaromvraag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Subtitel: Een leven verder
Een tweede leven werd mij gegund
een derde ben ik reeds begonnen
terwijl de zon scheen werd het nacht
een tijd zonder sterren, ver van hier
Mijn tweede leven beviel zeer goed
ging redelijk geruisloos over
in het leven dat ik nu leid
maar in principe niet had gekund
Tijd trok toen onverwacht aan de bel
de dood…
Laudato Si
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 U prijs ik om de sterren,
de zon ook en de maan,
de frisse groene bladeren
die nu weer sterven gaan.
U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Het schijnt dat een ander schip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.432 Het schuim ligt klaar
als een fijn tapijt
geweven met sterren,
daarachter het blauw,
het groen, de ultramarijne beweging,
alles wacht.
En de geopende rotsen,
schoon, gewassen, eeuwig,
hebben zich in het zand geschikt
als een cordon kastelen
als een cordon torens.…
Die allerlaatste tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 voor mij open, die brug
De wolken huilden tranen en tuiten;
in feite weenden zij tranen voor mij
Al hun tranen spatten op haar ruiten
ritmisch trommelend, het is voorbij
Grachten die lonkten in het duister
edoch de wind hield mij aan de wal
Zei: Iemand wacht op je, dus luister
Sta toch niet toe dat zij je leven stal
De maan lachte en sterren…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach! de maan is zo hoog aan de kimme!
Ach! zo laag, in haar bedding, de zee!
Hoe zij smacht', hoe zij tracht', hoe zij klimme,
Onverhoord blijft haar brandende beê.…
Eenvoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Tussen al het sterren gewemel
ziet Hij ieder mens in zijn bestaan.
Laten wij in alle eenvoud tot Hem gaan
en in God’s trouw blijven geloven.
Hij laat geen bidder staan
Zijn liefde gaat het al te boven.…
Eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 Tussen al het sterren gewemel
ziet Hij ieder mens in zijn bestaan.
Laten wij in alle eenvoud tot Hem gaan
en in Gods trouw blijven geloven.
Hij laat geen bidder staan
Zijn liefde gaat het al te boven.…
Zomertijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
654 Zal nu een zomer lang de zon weer schijnen
De dagen kleuren door bloem en kruid
Bomen weer jubelen van het vogelgeluid
Eindelijk kou en sombere wolk verdwijnen
Zal nachtelijke hemel weer vol sterren staan
Ergens in het hout de nachtegaal zingen
De wereld is weer vol jeugdherinneringen
En aan de hemel schijnt een glanzende maan
Dan wandelen…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf sloeg de klok de schaduwen
tot katers
langs het haar van de maan klommen we
door het dakraam naar buiten
maar daar
konden we ook na lang zoeken
niet half genoeg bomen vinden
om de weg naar huis kwijt te raken
stevig
hielden we elkaar vast en lazen
door de takken in de sterren…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 legt een baken in de tijd
we draaiden de klok terug en
bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille woorden
zullen altijd in ieders armen rusten
sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid
als we de helderste sterren…
Avondschaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 begrijpen, laat
dan de masserende stralen je vibreren
Om de nachten te begrijpen, moeten we de
sensatie van onmetelijke ruimtes voelen
in de vaagheid van afstandelijkheid
Om je door het maanlicht te laten
masseren is het noodzakelijk dat
jouw avondschaduw zichtbaar wordt
Om te kunnen wedijveren met de
eenzamen en verguisde sterren…
Heilzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Natuurlijk ben ik kleiner dan ik dacht,
heb ik sterren geslikt, planeten verorberd,
kwam ik als een angstig molletje tevoorschijn,
bracht ik van mijn revolutie geen donder terecht.…
Groot verlangen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Worden de zintuigen dood geboren,
licht verzonken in lege ogen, ontstaat
geen beeld om het leven aan te leren,
zijn de sterren uit de nacht gekropen.…
Getijdekracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 Sterren zetten hun koers uit
vanaf hun geboorte, groeien
planeten die mij huizen –
waarnemingshorizon,
geen ander deeltje dan vertrouwen
kan ontsnappen.
Ik heb gezwegen, al die tijden
en daarmee alleen niemand geholpen –
geen ander woord dan vertrouwen
heeft mij verlost.…
Onze nationale kijkdoos?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 alle dieren sluipen er onder door, maar
kinderen moeten nog even wachten
vrije geesten reizen ongeschonden,
over de heilige zones van ons
territoriale gedachtegoed, niet
gebonden aan enige culturele orde,
zelfs de sterren niet zijn te benijden,
als zij naar ons kijken, onberekenbaar
vanuit hun afdruk van hun stralen,
ontstaat nieuwe…
Twijfel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 Net een zwarte hemel zonder sterren.
Bedachtzaam zijn
want tegenslag ligt op de loer.
Het kan ook vastberaden zijn
zonder erg of pijn.
Op uw strepen staan
en de zebra verslaan.
De boot, breng je misschien
naar een veilige haven
maar daar is waakzaamheid niet overbodig.
Bedrog ligt op het droge.
Alles is in kannen en kruiken.…
DURF EEN NAAM TE NOEMEN
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.119 Ik sta met hem op, ga met hem slapen
en tussen de sterren zie ik hem fonkelend staan
en moest de donkerste nacht hem ooit weer vervagen
dan nog blijft hij dat licht waarmee ik verder kan gaan.…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Er blijft slechts de nachtelijke glans
van ontelbare hemelse sterren
en mijn verlangen van voor jouw sterven
toen je mij in jouw passie had gevangen
toen alles nog verlangen naar de toekomst leek.…
Cup met de grote oren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 Het zijn geen kleine namen,
Coen Moulijn
Van Hanegem De Winter
Johan Cruijff
De Boer en Dennis Bergkamp met z'n kuif
Ook Neeskens en John Rep mochten er zijn
De sterren die de cup met
grote oren
De beker van Europa's kampioenen
(Soms op een slof of oude voetbalschoenen)
Wel vijf keer wonnen en nadien verloren
Aan oil- en oligarchen…
Als allen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 dat hun jaar begint
En ik, geplaagd door hitte
Ik denk aan werk dat spoedig wacht
Ik denk aan de mensen die denken
Aan de rode bloem van de oorlog
Het geweld dat men nog wil beginnen
Naast me slaapt nog een ander
Die niet denkt aan Kabul of doden
Die nog rustiger liggen
Aan nog minder denken
Met het oog op de maan door de sterren…