4425 resultaten.
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 achteloos woel ik het zand
wil de kleuren vragen welke
voeten zij ooit hebben gedragen
in de losheid van de wind
opent glimlach donkere ogen
met een heldere herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen…
Draag me zacht...
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.050 Draag me zacht: door al mijn leden
Klopt het baemren van uw voet:
Draagt me zacht: bij iedre schrede
Drupt mijn klare, levend bloed.
Draag me zacht: door de ijle landen
Waait de nijd'ge wind zo koel;
Of zijn 't al uw kille handen,
Dood, die 'k om mijn slapen voel.…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 ze staan er nog
de wind, gevangen in hun kruinen
struint de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed…
zondebesef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 voor de een is het makkelijk
voor een ander juist weer niet
van dag tot dag te leven
zoals het komt en gaat
waarom weten wij mensen
het leven te verrommelen
door telkens weer te kiezen
voor net die verkeerde weg
als blinden gedragen wij ons
voor de gevolgen van het doen
dat de grond onder onze voeten
langzaam zeker doet verschroeien…
Jij bent anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 ....naar de valk in de lucht
Het moet een teken zijn
een opdracht uit de hemel
en de zoektocht begint
.....Het welzijn van heel de natie
.....staat op het spel, de vraag
.....is: vinden of verloren gaan
Het hof trekt van huisje tot huisje
langs de vrouwen en de meisjes
heel de wijde delta door
.....De hemelse slipper past aan de voet…
ik koester haar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik zal
mijn angst wiegen in mijn armen
het koesteren zoals ik haar koester,
mijn god uw smaak van humor
heeft alle vertrouwen geslonken
tot het jaar nul, toen alle
flauwekul begon
alles is vreemd nu mijn
voeten uitgeput haar stappen
volgen en de geur van chemo
mijn geest bedwelmd zoals
ik oliebollen vermijd
het leven is mij in haar…
Rafels en pluizen
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
429 bevallig wapperden
flarden sierlijk
tegen de lucht
eindelijk bevrijd
en losgelaten uit
hun dagelijkse rust
jij hebt ooit
de wol gesponnen
garens gekleurd en
geweven en met
kromme naald het
patroon erin gedreven
die combinatie
van technieken
baarde het tapijt
waarop generaties
hun voeten uitgebreid
hebben gespreid
het kleed…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…
Bruisend juichten
netgedicht
4.5 met 65 stemmen
434 rust meer overblijft
als jij vroeger ging
neuriën en bladeren
konden wij aan je
handen en ogen al
zien waar jij zou gaan
stoppen en lachen
dan keek jij de kring
eens taxerend rond
hoe de stemmen
zouden klinken als de
eerste aanzet het nog
stroeve had gepolijst
bruisend juichten dan
de tonen weer geschiedenis
van plezier als voeten…
AUTOFOCUS
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
850 meer in de ogen gekeken en stil naast je gelegen, je gevoeld
tot op het bot, meer mijn voeten
gevolgd in het zand en het zout
niet versteend maar geopend
voor wat nog wil groeien en zoekt
naar boven het licht te gaan…
Wattenzacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Mijn voeten werden 's morgens vroeg gekoesterd, gemasseerd
Ik kwam thuis en zag haar bezig
met mijn keukenkastje
De buur kwam aan de deur
wou mee naar schilderen,
ik verder met een perspectief
dat maar niet lukte
' k liet los,
schilderde harten
en hing ze aan de deur
Ik kookte, er was eten,
mijn benen trapten toen ik fietste,
zat…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 Water stroomt onder mijn voeten.
Grote golven spoelen over straat.
Kletsnatte schapen steken over,
naar een stukje grasland over een sloot.
In de verte zie ik jou.
Ik zwaai en roep naar jou.
Je kijkt niet en loopt snel verder.
Verder van mij vandaan.
Waarom, het doet zo zeer.
Dus roep ik weer.
Je reageert niet meer.…
Oudejaarsavond
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
589 Mijn benen en voeten deden 't,
mijn ogen in 't donker zicht gevend
De bange katten en honden levend…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 door de glazen van ver
voor gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan…
SLAPEND BESEF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Steeds beter de Blijde Boodschap verastaan
bij wat het denken of voelen uitbroedt,
is tijdens levenswandel een sterke voet.
Er zweeft een verlangde geloofsvraag aan:
"Veel sluimert onder de menselijke geest,
waarvan men zelf misschien niets zal merken,
of verdwijnt snel na vluchtig te zijn geweest.…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
270 ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi klimt verrijst opeens
de skyline met de hoge wolkenkrabbers
als palmen op een onbewoond eiland
rijzend uit de stenenzee van laagbouw
aan de voet…
We noemen hem Kees V
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
429 zijn fingerspitzengefühl
voor de fijnste snaartjes in de laatjes
die hij openzetten kon door letters
om te vormen tot woorden zonder
de lezers in keuzes mee te nemen
zo zou hij zich dan ook de hemel in kletsen
proberen de juiste figuren niet te kwetsen
maar hen te raken met pure verhalen
over de onverdiend zware taken
voor zijn zwakke voeten…
Bladgroen ener druiloor
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
292 Zeer geleerde heer druiloor alhier,
Wij zien dat u - helaas - alweer
een volslagen nietswaardig poëem in het openbaar publiek domein
over spel zonder knikkers afscheidt
Hoe vaak, domme druiloor alhier
hebben wij u verzocht, gesommeerd
te voet en te vuur en te zwaard
uw episteldwang elders te voeren?…
het wiel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 het gaat mij om
het wiel hier
en nu opnieuw
uitvinden hoe
in uitvliegen
de zinnen binnen
vluchtige banden
elk begaand pad
weer spiegelen
laat in woorden
het gaat mij om
het spaaklopen
van verse voeten
in metrummeters
als oefenkwatrijnen
of zo’n net sonnet
vol toerenchagrijn
eindigend in rijm
schema per thema
of vorm beklommen…
‘met de wolven’
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
382 Met zijn rug tegen de boomstam
op het kruispunt neergestreken
kijkt hij naar zijn lege handen
die zijn leven lang gedragen hebben
in elk duister blindelings betastten
wat hij niet uit het oog verliezen kon
Wegen liggen immers aan zijn voeten
hij hoeft slechts de route te gaan
waaraan zijn gevoel niet ontkomen kan
over onverharde paden en…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 Met mijn voeten bloot de trap afgelopen,
mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor het laatst.
Daar liep iemand voor mij uit die ik mij
herinneren kon. Ik fluisterde, maar hij keek niet om.…
gedachten
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.300 grond
het regent
een geur van bos
tijd staat stil
mistig en vol geheimen
geheimen van mij
problemen die ik niet kan ontvluchten
waarmee niet valt te leven
verdronken in een diepe zee
vol van gevoelens
m'n leven beeindigen
soms speel ik er mee
zacht en eindeloos zinken
voor altijd liggen op de bodem
van de zee
stenen aan m'n voeten…
verzoening
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.086 gangen van een golvend lichaam
bij het geschuur op aarden wanden
waardoor ik languit neergestoken lig
weet ik wat zuurstof betekent voor geluk
overwinterd sta jij liefdevol
naast mijn vermoorde onschuld
lang geleden al gekrompen
toen ze bekeken opgenomen
blind met open ogen doorgegeven werd
je zit nu lachend bovenop de ladenkast
voeten…
Vaes
gedicht
2.9 met 16 stemmen
8.697 bedorven resten
van huiselijk attest...Gehavende
kabels, skeletten van
een fiets, verroeste teugels
en laatst het beeld van een engelen-
vrouw zonder vleugels
Vaes wist, als hij haar harde boezem voelde
wat hij met die vrouw niet krijgen kon
zijn handen op de maan, zijn lippen
op de zon; waar de heuvel uitziet
over de weg begroef hij haar voeten…
Lucht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.586 Van 't laatste krijg ik altijd natte voeten.
Ik lig aan 't overvolle strand voor aap
en kijk vergeefs naar vrouwen van m'n dromen.
Het uitzicht wordt me door m'n buik ontnomen.
Ik schik me in m'n lot en val in slaap.
Ik ben ontwaakt. Het strand is dunbevolkt.
Ik geeuw.…
Worsthans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 op de schedelberg kruis mij
de wonden aan zeven
pijnkorsten kleven
een lans in zijn zij
twee voeten twee handen
verdriet doornt zijn hoofd
'mijn schaamdoek geroofd' zegt hij
op zijn rug striemen branden
kruis mij kruis mij
de redenen aan scherven
spreken van lijden en sterven
de hemel voorbij
donder bliksemt nacht bij dag
geven…
Verwondering
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.733 Het lijkt gisteren dat ze de zonnedagen
in mij zachtjes draaide en elke aanraking
met haar voet beantwoorde
hocus-pocus
van liefde bezwering
glazen potje jam vol vuurvliegjes
sterrenvlinders en een maancroissant
hocus-pocus,
dromentasje van lachen en ongeduld
vol aardbeienknikkers en kersenoorbellen
verentijgers, papieren zwanen
ballonnenkikkers…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen voet…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Als ik je niet met voeten stamp en plet
tot in de perskuip barst je gladde huid
en 't sappig vlees uit buiken opentuit
dan word je nooit in wijnsap omgezet.
Als ik je korrels in de molentred
niet ongenadig maal tot meel waaruit
de bakker brood en koeken bakt dan sluit
je leven uit en sterf je onverlet.…
iemand zoals jij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
990 Iemand zoals jij
Die me de liefde geeft
Waar een mens voor leeft
Net zo iemand als jij
Iemand perfect voor mij
Iemand net zoals jij
Tussen papieren naast de prullenmand
Vind ik een foto van ons samen op het strand
Ik voel de zee zacht langs m'n voeten gaan
'T is net of we daar weer staan...…