Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Adem gunnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Hoewel begrip eigenlijk heden ten dage vaak ver is te zoeken laat het zich vandaag nauwelijks meer vinden 'k Respecteer mensen die geloven Geenszins zal 'k ooit snappen waarom mensen elkaar adem gunnen terwijl de oogst verschroeit en de laatste waterput 's opgedroogd 't Antwoord ligt verscholen op of misschien tussen wolken…

Streelme, liefme, kusme

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
kom geliefde, laat ons lieven ‘t leven zweven en beminnen wiegen over Zephyr’s krullen op de warme zomerwind ‘k zwierje, saffierje en irisje blauwer dan m’n ogen strelen liefme, kusme, streelme deinme over liefdezeeën ‘k zweefje dromend donzend vederlicht op witte wolken hemelme en tederme, beroerme daar waar eeuwig sterren glimmen…

DE VOLGENDE DANS

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Lopen wil ik alle dagen tot mijn benen mij niet meer dragen liefhebben en mij af blijven vragen de buitenlucht proeven onder dieper wordende groeven het groen en blauw met alle tinten ertussen vanaf de bruine aarde kussen de wolken en sterren van onder mijn wimpers bekijken de schuchtere lente omarmen als had ik haar eeuwen niet…

De poolvulkaan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.905
Wolken sneeuwen steeds, Zwaar en eindeloos; Wit en eindeloos Ligt het poolland rond. ‘t Laaiend Noorderlicht In staalharde nacht Houdt in mij de hoop Dat een langre schicht Mij inééns losscheurt uit mijn krater En in vlammenvloed Al het eeuwig ijs Smelt tot groen, schuimbekkend water, Waar ik rood en donker uit verrijs.…

Huisvlijt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
En uit de rode schoorsteen blazen grijze watten wolken stil omhoog terwijl zij rustig voortborduurt. Met zuiverzijden kruisjes berekent ze haar leven op het gele tafelkleed wat was, wat is, wat komen zal.…

In mijn rookkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik kijk door witte wolken heen. Ik hoor het tikken van zijn klok. Ik weet en heb altijd al gedacht, dat verleden tijden niet vergaan. Mijn grootvader verschijnt en zegt: Zestig jaren heb ik al gewacht. Zestig jaar heb ik je gemist. We roken pratend zijn sigaren. Nu weet ik wat hij ook al wist. Ik laat hem los en dankbaar gaan.…

Dreiging

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.004
Kaal en dood is de herfstmorgen de zon wil haast niet opkomen wolken versperren het licht plotseling een regenboog Onheil of geluk?…

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Droevige omhelzing van lucht en land waaronder een wenend kind traant in wolken van zure wind, neerslachtig door hartstocht overmand. Weemoedig land, verzopen van verdriet doordrongen van kil bestaan onder snakkende lucht, in grijs vergaan en geen zonneschijn meer biedt.…

Zee van Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
Zwemmen naar verre horizonnen, waar momenten ons leven leren, waar wolken eeuwig verder drijven, waar zandlopers steeds weer keren.…

tijdsbeeld

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
op de valreep van de herfst luistert elke vrucht voor vogels nauw ze gaan als gauwdieven verzamelend, totdat het grauw van deze tijd verspreid het rijpe fruit inhaalt de dag sluit eerder, nu het meerdere verscheiden onzer zon vanachter grijsheid naar omlaag schijnt daar verdwijnt het schemeruur in als het meezit, rode wolken als de…
switi lobi15 oktober 2015Lees meer >

Kerstkaart

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Wolken bestaan uit ijskristallen echt veel ijs-glas en waterdruppels in lucht die koud is, met daarin veel water zeshoekig van vorm, aaneengeplakt; SNEEUW In vele landschappen op kerstkaarten ontelbare ijskristallen in overvloed ZET NU DE AARDE OP 1 Geen sneeuw en ijs is geen leven Veel wateroverlast; dat dan NATUURlijk weer wel; steun…

Voor de kade

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.726
Voor de kade wisselt een wolk meeuwen als strooibiljetten op een sterke wind van aanblik als 't verloop van eeuwen. Het is windstil. De wind is een klein kind dat met geluidjes brood staat uit te strooien. Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien verschilt niet veel, 't is stenen toch voor brood.…
Jan Emmens2 januari 2016Lees meer >

Verloren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
Witte vleugels breken het prille ochtendlicht aan de einder tussen wolken en zee waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister Gedachten rapen schelpen ranke vingers glijden door zand en het zilte schuim vangt dromen waarin alles verloren ging tussen het wit en zwart van woorden Daar buigt de wind zich in haar schoot en zij buigt…
Almaresare27 februari 2016Lees meer >

Dagdroom

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
En die elkaar ontmoeten in hun vlucht, zich samenpakken in de wolken om mee te liften op regendruppels terug naar beneden. Op zoek naar nieuwe hoofden, achter andere ramen, in een straat net als deze, met huizen waarin mensen wonen die ook graag willen dromen.…

De bijslaap van mijn dromen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Vannacht droomde ik Dat ik lag te slapen, Terwijl ik wel beter wist, Ik lag immers wakker Zoals alle and're nachten - De wolk met een beker Warme melk met honing Hing aanlokkelijk boven Mijn hoofd, tot het moment Dat zij haar intrek Nam in de bovenkamer Die al zo lang had Leeggestaan, en ik besefte Dat ik vandaag best ver…

Onheilspellend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
ik wist de wolken op hun vlucht een donkere lucht rolde windstilte vooruit warmte klamt en laatste vogels zoeken schuw een veilig onderkomen onheilspellend is het wachten op de eerste klap in een vernietigend ontladen waar angst het luider spreken zichtbaar maakt staken de woorden bevrijdend knettert bliksem en hoost een…

Een vlucht in extase

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
ik drijf buien uiteen men de wolken tot zij uitgeraasd zijn boven het vlakke land span de wind voor mijn wagen om ze stormenderhand weer op te jagen bliksem licht op als we de aarde raken wielen aan bruggen en kerktorens haken donder rolt bulderend door lagen warme en koude lucht een vlucht in extase ik heb dit fenomeen al…
wil melker4 oktober 2016Lees meer >

avondgevoel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
zeewater, onverwacht uitéén gevallen in talloos spiegelende scherven rood en purper roepen ze de ondergaande zon een noodkreet lijkt het dit uur vertrekt nu, bijgelicht door wat er onder grijze wolken door verschijnt roze sfeer drijft lichtend verder, kleurloos rolt de maan vanachter grauw het schouwspel schijnt volmaakt door schoonheid…
switi lobi14 november 2016Lees meer >

Knisperend ritselend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik zeg u dank, hoge platanen Ook dit jaar is het uw tapijt Weer dat verrast en zeer verblijdt Al kan het nat zijn van uw tranen U plengt die samen met de wolken Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan Straks humus, zal het blad vergaan Jong groen zal u daarna bevolken De levenskracht die in u schuilt Die zie ik aan met winterogen Ik leef…

soms is één leven niet genoeg

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
grijs waaien winden tochtig de dag onder zware wolken gaat de dood gebukt morgen - denkt zij morgen zoveel morgens trekken voorbij niets en toch... die hoop altijd weer die hoop er komt een dag waarop lente de lucht zal vullen met zachtheid maar op dit uur is het huis kaal staan ruiten gebroken in hoge lege kamers…

Als toen.

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 970
Wat blauw en wat wolken die blank staan stil boven de duinenlijn, de bogen van duinhelm die rank gaan rijzen uit wiegend gedein. In 't voetpad de zandige sporen van 't karrenwiel, breed en zo diep; ver over de velden de toren een wachter en toch of hij sliep.…
Augusta Peaux12 februari 2017Lees meer >

Vespers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
tegen het avondtij meen ik tussen de golven een gezicht te zien zonder naschrift, peilloos als kleurenblinde as deze droom houdt adem wakker, verweesd, beducht maar soms beklijft 's ochtends een druppel tot ijs zolang het duurt, tot mos op een stenen zuil een ontscheepte maaltijd, een stempel op geheugen een kooi voor wolken…
Iniduo18 februari 2017Lees meer >

Wedergeboorte

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
van de vers ontloken sneeuwklokjes rol ik zomaar in de kro die ik kus met beide handen gooi ik wolken over naar degene die ze vangen wil tot dat er één uit elkaar ploft rond zwevend op kleine waterdruppels waarmee de aarde besprenkeld wordt die onuitputtelijk lijkt tovert zij wederom de lente tevoorschijn waar ik ieder jaar weer opnieuw…
LadyLove11 maart 2017Lees meer >

Is er nog hoop?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Donkere wolken bij klare hemel zijn mijn gedachten in mijn hoofd. Wriemelende vingers die zich kruisen, net of zij aaneengespijkerd zijn. Ongerustheid maakt zich meester als een vermanend beeld. De lust is weg, net als water dat het strand verlaat zonder nog terug te keren. De ziel verschroeit, als verloren in de hel.…

Ver

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik stond aan de kust En kuste de wind Streelde de golven Met mijn ogen Zout water prikte In mijn open wonden Schelpjes staken In mijn blaren In de verte zag ik Een schip varen En ik voelde me Ver weg Wolken trokken weg En mijn adem steeg Er bovenuit Een zucht ontsnapte Ook vissen Bubbelen hun adem Tot boven het Oppervlakte…
Mae14 juni 2017Lees meer >

Tekenboek van liefde

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Ik teken een horizon in het tekenboek van liefde er ligt een lichaam te zonnen een zomer straalt over zijn schouders een zon tovert een lach op zijn gezicht wolken kietelen hem met schaduw ik kan zien dat hij van me houdt hij tekent een boom naast mijn illusie om de dromen in stilte te bewaren nu de zon lager zinkt en de maan een lach…

Krishna

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Blauwe god zo hoog verheven Afgebeeld met gouden banden om zijn armen Heeft de mensheid inzicht gegeven Waar gelukszoekers zich aan warmen Vroeger zag men hem in de wolken zweven Afgebeeld met een witte koe Als symbool van wijsheid en het leven Het spelen op zijn fluit nooit moe Zijn allerhoogste persoonlijkheid Liet legers eeuwen terug…
M. Bos16 november 2017Lees meer >

De Sint

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Daar komt de Sint in een wolk stof. Hij kijkt rond en zoekt de brief Die ligt vlak bij de haard. Kijk eens naar zwarte Piet hoe hij staart Naar die zwarte man met de witte baard.…

Was ik wind

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 815
Was ik wind zouden mijn vlagen flirtend langs de flanken van een ranke zwaluw strelen zou ik blauwe vlinders fluisterend naar dansen zingen wolken warm omgeven tot ze nevelen voor mijn zucht ik zou de zee doen deinen ritmisch haar getijden plagend stuwen en tot stormend golven blazen was ik de wind dan legde ik mijn vleugen verlangend…
sacrajewa14 februari 2018Lees meer >

Jouw ziel is als een lentebloem

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 626
niet de mooiste lentebloem van verlangen jouw meeldraden verdwalen langzaam in verliezen of worden trager in beweging je spint een eenzaam kleverig web tegen de kale muren van jouw ziel misschien dat na de heimweedood een verlangende bloei zal voltooien maar tot die tijd kan het vriezen en plotseling dooien als eenzame grauwwitte wolken…
mobar15 maart 2018Lees meer >