Alle inzendingen

177318 resultaten.

Sorteren op:

Energie al één

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Ik ben Ik En jij bent jij Alles zit In mij Alles zit In jou En wij zitten In alles We Zijn Al één

Paskwil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
Je bent mijn steen des aanstoots waaraan ik me vaak stoor. Met je adem rins en je ogen doods ben je onveranderlijk goor. Je bent een naar productiedier dat ik graag slachten zou. Voorlopig ben ik slechts een gier die cirkelt boven jou. Wanneer ik naderbij kom en in je gele ogen kijk d...

Papaversap

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
Wat heerlijk om iets ondeugends te telen! Iets dat geinig de wet ontgroeit. Zet de plantjes maar richting zon, pap, ze moeten nog emmers warmte eten om al het serieuze uit te zweten, mensen te doen vergeten wat ze zoal met hun kemphaangevechten hebben aangericht... Hoe ontsnap je anders a...

Door God geroepen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
Door God worden geroepen bij dag en bij nacht waar kan ik U ontmoeten? zeg mij dan waar Gij op me wacht? Moet ik U zomaar geloven die Stem diep in mij of blijft Gij er wonen en ben ik niet langer vrij? Moet ik al mijn bezit verlaten U volgen in dienstbaarheid daar wil ik toch over pr...

alle verf gemengd is bruin

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
. . Als alles gedaan is komt er een punt achter En alles komt uit de wind met een bruine aardesmaak Ik ben blauw als ik mezelf niet bewaar veegt mijn vrouw me uit met geel groen is de breuk de deling De schilder schildert met doorzichtig Een dichter zet woorden die op zich n...

Kudde schapen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Er loopt een kudde in de velden in een weide vol overvloed. Schapen die de dagen niet telden dat hun herder hen weidt en voedt. Schapen die onder het weiden blaten en vragen om beter en meer. Niet dat ze ooit beter bezaten maar zo is hun rede en leer. Hoe pijnlijk is de gelijkenis die o...

meidagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
de sluimering die lijkt te ontwaken in een figuurlijke windstilte van bevroren tijd een weten dat verborgen gaat achter zwijgen het verlangen naar een onbetreden landschap vrij van belastend gewicht niets is onbeschreven, alles ongeheeld en vervlochten met geheugenweefsel vroeg in de o...

Publieke geheimen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
Dromen vertellen een waarheid die je nog niet weten wilt, maar op een divan kun je vrijuit spreken tot een buitenstaander die jou begrijpt en jouw geheimen uitlegt die iedereen kan zien en velen fluisteren er schande van Rijkdom wordt verspild, en wie er iets van zegt, krijgt klappen...
Zywa10 mei 2021Lees meer >

Mettertijd

netgedicht
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 518
Herinneringen Dankbaar en dierbaar ze zijn Zij vliegen nooit weg. Wanneer de avond in de nacht verdwijnt sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte...
CB10 mei 2021Lees meer >

Beter anders doen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
De noodzaak om op te schrijven, wat anderen zo niet schrijven. Het onvermogen om te zwijgen, over wat je innerlijk beweegt. Kritiek op eigenwaarde schatten, hoe je anders moet gaan leven. Hoe je anders moet gaan doen. Dat je beter anders schrijven kunt. Zoals geleerde mensen schrijven. Zo...

Stalkende spoken

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 380
wij zijn de zon achterna gelopen jij schaduwde wat langer in stalkende spoken vlinders wolkten vol van boven in alle kleuren van buitenaards geloven pas toen de zee ander tegenlicht golfde wisten we dat de avond volgde we zijn terug gegaan waar onze sporen vlagden voetafdrukken ...

Terug bij mezelf

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
De wind is ijzig het beneemt me de adem laat de tranen over mijn wangen rollen terwijl ik tegen de stroom op moet roeien rondom vissen strooi ik het brood boven de donkere golven de blauwe hemel de hongerige meeuwen maken herinnering wakker het gekrijs de pijn in t...

Een vers dat als een nachtkaars uitgaat

poëzie
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 12.107
In een diligence zaten Negen mensen bij elkaar; 't Was een dag van grote hitte, En de lucht was drukkend zwaar. Alles, wat die mensen zeiden, Kwam zowat op 't zelfde neer: Niemand hunner sprak tenminste Anders dan van 't warme weer. Naast een jonge dwaze dandy Zat een onderofficier; ...

Zodra ik mijn ogen opsla

gedicht
1.4 met 1370 stemmen aantal keer bekeken 123.190
Zodra ik mijn ogen opsla is het onzichtbare mij ontglipt en begin ik te zien wat ik zie: herinneringen aan wat ik zag en ooit al zal zien. Door te zien blijf ik mij herinneren; en hoop ik dat ik besta. Vooral als ik naar haar kijk wanneer zij zo haar hand door haar haar haalt, haar elleboog...

Het zoveelste conflict

snelsonnet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 810
We denken dat bejaarden strijd verfoeien, dat zij genieten van hun oude dag, omdat nu niets meer moet en alles mag, totdat ze zich met politiek bemoeien. Wat ik als dichter denk van 50Plus? Het rijmt op 'knus', maar meer op 'mordicus'.

Houd me vast

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Regenachtige dagen, onder de kilheid van gebreken Jouw armen de enige overbrugging die mijn verstopte geluk kan doen laten leven Verlangend gestreeld te worden tot alle onmacht en verdriet is uitgewreven Kijk ik in de vele regendruppels, de weerspiegeling van het gevoel dat was uitgebleven

Zwijgend leren leven

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
Misschien mag ik alles verstaan begrijpen, dieper voelen lezen en de muren blijven zien de deuren en de ramen in het afscheidsgedicht dat jij schreef over de grachten in het niemandsland waar verdwaasde weeskinderen zoeken naar de spiegel van de kalme horizon en weet je, in mijn kleine ...

Zeg Vogels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
zeg vogels vertel me hoe je van boven op ons beneden neerziet zeg vogels vertel me de betekenissen van jullie diverse lied wat is de boodschap wat willen jullie ons zeggen of is het valse hoop en is die er gewoon niet proef ik liefde voor de natuur? Of is het slechts het verh...

6.6 Km op Bach

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Ogen schijnbaar onbewogen plengt mijn lichaam bij iedere stap en iedere noot een druppel En laaft daarmee telkens volstrekt ademloos de bodem van mijn verlangen Onder dit muzieklandschap lijken alle bomen en elke steen daar voor de eeuwigheid Ooit hoop ik jou alhier te vinden o...
tel9 mei 2021Lees meer >

Mama

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 980
Hoera, hoera, hoera Het is vandaag moeder-dag De mijne is al jaren dood (1913-2009) Maar de zijne nog jaren niet Die van mijn levenspartner, mijn man Het is mijn schoonmoeder van 86 Zij heeft al weer 3 jaar een nieuwe vriend Is ondernemend, fietst, rijdt auto Is actueel, sensueel en humori...

limiet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
hoe lang geleden kan een afstand heten wanneer je dichtbij bent om tegenwoordig te zijn van geest noem het glas halfvol, de rest is verbeelding als je maar lang genoeg wacht, wordt alles van steen zelfs wilsbekwaamheid verandert in gedurig vergeten wist je dat glas eigenlijk vloeiba...

corona na nadenken

snelsonnet
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 765
beheers corona: dáárom vaccinatie! onbuigzaam tegenwerken ongeschikt in elke bovenarm met spoed geprikt corona meester zijn: een topprestatie! “totaalgarantie”? wát een dom fantoom perfectie blijft een wereldvreemde droom

Schuldig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
We kennen het verhaal van de grote overstroming als straf van God Dat was eenmalig heeft Hij beloofd, Hij geeft sindsdien andere straffen en zoals Job en Franz K geloven gelovigen dat ze altijd schuldig zijn en blij moeten zijn dat ze leven en dat God hen niet vermorzelt Maar God...
Zywa9 mei 2021Lees meer >

Een beetje sterven?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Een beetje stervend zie ik vanuit ’t raam druilige regen bedekte hemel met wolken somber grauw glimmend natte straten een beetje stervend mis ik bloemengeur en heldere horizon aan ’t einde van de dag breken toch de wolken zodat ik in laatste zonlicht niet meer hoef te sterven...

Doodse stilte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
“Kaken toe”, Riep de papegaai Die haaibaai Dus zweeg de kaketoe Hield zijn snavel toe En dacht: “saai, saai!”

Fietsen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Ik hou van fietsen Niet van nietsen Ik fiets overal en Nergens naar toe Ik word niet moe Laat mij maar gaan Ik zie mijzelf Nu al weer staan In een vreemde laan Van een dorp of stad Maakt niet uit.....wat

Meanderend schrift

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 500
in zon verdwijnen langzaamaan de woorden stromen zinnen onsamenhangend uit het kabbelend water tevoorschijn maar schrijven gaat uitstekend in meanderend schrift is het midden constant zijn hoogte en diepte extravagant is de inhoud in contemplatieve rust als de drukste golfjes ...

Met eerbied en ontzag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
O God mijn Heer Mijn enige gids ten leven Met eerbied en ontzag Gedenk ik U nu en op Hemelvaartsdag

Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn

poëzie
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: – Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt Van d...

De weg

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.240
Onder de boom van verlichting zat Siddhãrta, toen de schande ontsluierd was van ouderdom, van ziekte, en van dood. Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht ging schemeren in een ledig vergezicht, een glimlach lichaamloos achter het Rad. Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee, licht...
Meer laden...