177318 resultaten.
Energie al één
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ik ben Ik
En jij bent jij
Alles zit
In mij
Alles zit
In jou
En wij zitten
In alles
We
Zijn
Al één
Paskwil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
845 Je bent mijn steen des aanstoots
waaraan ik me vaak stoor.
Met je adem rins en je ogen doods
ben je onveranderlijk goor.
Je bent een naar productiedier
dat ik graag slachten zou.
Voorlopig ben ik slechts een gier
die cirkelt boven jou.
Wanneer ik naderbij kom
en in je gele ogen kijk
d...
Papaversap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
664 Wat heerlijk om iets ondeugends te telen!
Iets dat geinig de wet ontgroeit.
Zet de plantjes maar richting zon, pap,
ze moeten nog emmers warmte eten
om al het serieuze uit te zweten,
mensen te doen vergeten wat ze zoal
met hun kemphaangevechten hebben aangericht...
Hoe ontsnap je anders a...
Door God geroepen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
688 Door God worden geroepen
bij dag en bij nacht
waar kan ik U ontmoeten?
zeg mij dan waar Gij op me wacht?
Moet ik U zomaar geloven
die Stem diep in mij
of blijft Gij er wonen
en ben ik niet langer vrij?
Moet ik al mijn bezit verlaten
U volgen in dienstbaarheid
daar wil ik toch over pr...
alle verf gemengd is bruin
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
927 .
.
Als alles gedaan is
komt er een punt achter
En alles komt uit de wind
met een bruine aardesmaak
Ik ben blauw
als ik mezelf niet bewaar
veegt mijn vrouw
me uit met geel
groen is de breuk de deling
De schilder
schildert met doorzichtig
Een dichter zet woorden
die op zich n...
Kudde schapen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Er loopt een kudde in de velden
in een weide vol overvloed.
Schapen die de dagen niet telden
dat hun herder hen weidt en voedt.
Schapen die onder het weiden blaten
en vragen om beter en meer.
Niet dat ze ooit beter bezaten
maar zo is hun rede en leer.
Hoe pijnlijk is de gelijkenis
die o...
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de o...
Publieke geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Dromen vertellen een waarheid
die je nog niet weten wilt, maar
op een divan kun je vrijuit spreken
tot een buitenstaander
die jou begrijpt
en jouw geheimen uitlegt
die iedereen kan zien
en velen fluisteren
er schande van
Rijkdom wordt verspild, en
wie er iets van zegt, krijgt klappen...
Mettertijd
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
518 Herinneringen
Dankbaar en dierbaar ze zijn
Zij vliegen nooit weg.
Wanneer de avond in de nacht verdwijnt
sluit ik mijn twee ogen tegelijk dwarrelen mijn gevoelens
naar jou die diep en intens mij terugbrengen naar de eerste ontmoeting
Stralen van jouw toentertijd uitgezonden licht en warmte...
Beter anders doen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 De noodzaak om op te schrijven,
wat anderen zo niet schrijven.
Het onvermogen om te zwijgen,
over wat je innerlijk beweegt.
Kritiek op eigenwaarde schatten,
hoe je anders moet gaan leven.
Hoe je anders moet gaan doen.
Dat je beter anders schrijven kunt.
Zoals geleerde mensen schrijven.
Zo...
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 wij zijn de zon
achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken ...
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in t...
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.107 In een diligence zaten
Negen mensen bij elkaar;
't Was een dag van grote hitte,
En de lucht was drukkend zwaar.
Alles, wat die mensen zeiden,
Kwam zowat op 't zelfde neer:
Niemand hunner sprak tenminste
Anders dan van 't warme weer.
Naast een jonge dwaze dandy
Zat een onderofficier;
...
Zodra ik mijn ogen opsla
gedicht
1.4 met 1370 stemmen
123.190 Zodra ik mijn ogen opsla
is het onzichtbare mij ontglipt
en begin ik te zien wat ik zie:
herinneringen aan wat ik zag
en ooit al zal zien. Door te zien
blijf ik mij herinneren;
en hoop ik dat ik besta.
Vooral als ik naar haar kijk
wanneer zij zo haar hand door
haar haar haalt, haar elleboog...
Het zoveelste conflict
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
810 We denken dat bejaarden strijd verfoeien,
dat zij genieten van hun oude dag,
omdat nu niets meer moet en alles mag,
totdat ze zich met politiek bemoeien.
Wat ik als dichter denk van 50Plus?
Het rijmt op 'knus', maar meer op 'mordicus'.
Houd me vast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Regenachtige dagen, onder de kilheid van gebreken
Jouw armen de enige overbrugging die mijn verstopte geluk kan doen laten leven
Verlangend gestreeld te worden tot alle onmacht en verdriet is uitgewreven
Kijk ik in de vele regendruppels, de weerspiegeling van het gevoel dat was uitgebleven
Zwijgend leren leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
579 Misschien mag ik alles verstaan
begrijpen, dieper voelen
lezen en de muren blijven zien
de deuren en de ramen
in het afscheidsgedicht dat jij schreef
over de grachten in het niemandsland
waar verdwaasde weeskinderen zoeken
naar de spiegel van de kalme horizon
en weet je, in mijn kleine ...
Zeg Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 zeg vogels
vertel me hoe
je van boven op
ons beneden neerziet
zeg vogels
vertel me de
betekenissen van
jullie diverse lied
wat is de boodschap
wat willen jullie ons zeggen
of is het valse hoop
en is die er gewoon niet
proef ik liefde
voor de natuur?
Of is het slechts
het verh...
6.6 Km op Bach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ogen schijnbaar onbewogen
plengt mijn lichaam
bij iedere stap en iedere noot
een druppel
En laaft daarmee telkens
volstrekt ademloos
de bodem van mijn verlangen
Onder dit muzieklandschap
lijken alle bomen en elke steen
daar voor de eeuwigheid
Ooit hoop ik jou alhier te vinden
o...
Mama
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 Hoera, hoera, hoera
Het is vandaag moeder-dag
De mijne is al jaren dood (1913-2009)
Maar de zijne nog jaren niet
Die van mijn levenspartner, mijn man
Het is mijn schoonmoeder van 86
Zij heeft al weer 3 jaar een nieuwe vriend
Is ondernemend, fietst, rijdt auto
Is actueel, sensueel en humori...
limiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hoe lang geleden kan een afstand heten
wanneer je dichtbij bent om
tegenwoordig te zijn van geest
noem het glas halfvol,
de rest is verbeelding
als je maar lang genoeg wacht,
wordt alles van steen
zelfs wilsbekwaamheid verandert in
gedurig vergeten
wist je dat glas eigenlijk vloeiba...
corona na nadenken
snelsonnet
3.8 met 18 stemmen
765 beheers corona: dáárom vaccinatie!
onbuigzaam tegenwerken ongeschikt
in elke bovenarm met spoed geprikt
corona meester zijn: een topprestatie!
“totaalgarantie”? wát een dom fantoom
perfectie blijft een wereldvreemde droom
Schuldig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 We kennen het verhaal
van de grote overstroming
als straf van God
Dat was eenmalig
heeft Hij beloofd, Hij geeft
sindsdien andere straffen
en zoals Job en Franz K
geloven gelovigen
dat ze altijd schuldig zijn
en blij moeten zijn
dat ze leven en
dat God hen niet vermorzelt
Maar God...
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven...
Doodse stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 “Kaken toe”,
Riep de papegaai
Die haaibaai
Dus zweeg de kaketoe
Hield zijn snavel toe
En dacht: “saai, saai!”
Fietsen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Ik hou van fietsen
Niet van nietsen
Ik fiets overal en
Nergens naar toe
Ik word niet moe
Laat mij maar gaan
Ik zie mijzelf
Nu al weer staan
In een vreemde laan
Van een dorp of stad
Maakt niet uit.....wat
Meanderend schrift
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
500 in zon verdwijnen
langzaamaan
de woorden
stromen zinnen
onsamenhangend
uit het kabbelend
water tevoorschijn
maar schrijven
gaat uitstekend
in meanderend
schrift is het
midden constant
zijn hoogte en
diepte extravagant
is de inhoud
in contemplatieve
rust als de drukste
golfjes ...
Met eerbied en ontzag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 O God mijn Heer
Mijn enige gids ten leven
Met eerbied en ontzag
Gedenk ik U nu en op
Hemelvaartsdag
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van d...
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.240 Onder de boom van verlichting zat
Siddhãrta, toen de schande ontsluierd was
van ouderdom, van ziekte, en van dood.
Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht
ging schemeren in een ledig vergezicht,
een glimlach lichaamloos achter het Rad.
Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee,
licht...