3445 resultaten.
Brief aan Lorelei
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
2.939 Lieve L.,
Ik mis je zo, maar maak je niet ongerust
ik sla me er wel doorheen
Soms lijk ik zo vol verdriet
dat er niets meer bijkan en dan
stulpt mijn lijfje weer wat uit
geeft ruimte aan nog een liter
Ben een flexibel mens, een plastiche
Al je gedichten weer gelezen
als therapie, maar deze keer
werkt het niet.…
Hond
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.942 hebben al een jaar een hond
gelukkig is het niet zo'n grote
de kinders lopen af en toe
wel eens een blokje met hem rond
al jaren hebben we een hond
nog altijd moet hij poepen
maar niemand loopt er ooit
nog een blokje met hem rond
we hebben een hele taaie hond
hij lijkt z'n dooie punt voorbij
alles doet 'ie in de tuin
nog elke dag ruimt…
Verliefd
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
2.696 Vanaf de eerste oogopslag bewerkte je
de erogene zones van mijn brein dat
jou als partner zag voor 't nageslacht
en produktie stuurde van liefdesdrugs
Verliefdheid maakte mij beter dan ik was
ik deed dingen die in nooit durfde
in m'n geest was er naast jou geen ruimte
oude vrienden verruild voor 'n onbekende
Ik zwierf onder van Gogh's sterrenhemel…
Jezus volgen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
3.409 aanbidden is veel meer
Dan een gebed met eind’loos mooie woorden
Het gaat veel verder dan muziek maken
Met harmonieuze akkoorden
Jezus dienen, en Hem volgen,
aanbidden, prijzen, eren
Is een leven geheel en al
in afhankelijkheid van de Here
’t Is een keuze van je hart,
’t Is een manier van leven
’t Is de Geest in alle dingen
alle ruimte…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 als hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de…
Rijmloos alarm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.102 Een claustrofobische ruimte van een paar vierkante meter, aan de linkerwand een groen/rode knoppenkast met bereikbaarheids touwtje, een één-deurs linnenkast voor de zomer en wintergarderobe, aan de rechterkant een muur met uitsparing,waarachter de rioleringsbuis van de bovenetage zichtbaar leek weggewerkt.…
Kwantummechanica en ik…en u
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.151 Ze tonen foto’s in film en boek*…
Tenslotte schrijf ik hier, zonder dat men kijkt
Tegelijkertijd ben ik daar, zonder dat men kijkt
In zelfonderzoek
Maar het gaat nog verder
Tijd en ruimte spelen een vrolijk spel
Wat was er eerder niet en daarvoor ineens weer wel?
Zag ik eerst de film en schreef ik dit nadien?…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 De permanente percussie van de Peugeots en de Honda's
creëren een gesloten ruimte, een blijvende waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend…
Landen, Sikkel, Maan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.203 verdrietig, de passie is vrij
Samen geslapen en samen de dromen
Tranen gedroogd voor 'k weer iets zeg
Gelukkig zijn zij, zei de één tot de ander
Verdriet in de kiem toen gesmoord
Denk nou maar niet dat ik dus verander
Wijzig verandering, heb ik dus gehoord
Hoewel dus sterren ineens kunnen vallen
Belanden in de sikkel van de maan
Kan dus de ruimte…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik lanceer al mijn gedachten
de ruimte in van duizend sterren
en lichtjaren aan nieuwe dromen.
Ik splijt van mij diepe duisternis.…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 verzwijgt
de muur -met daarachter de weg
naar Tongeren - verblijft
de stilte, op deze plek waar
goden met de doden bewegen
als reizen
de grens ver schemert
als in een visioen van leven
- dat het golfde over water
ruiste in de bomen
vleerde in duister
nissen van dood -
ik adem, luister hoe ik niet adem
in het netwerk van stenen ruimte…
taal der liefde was toen in
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 weer spreken
met je ogen en je handen
de taal van liefde was toen in
contacten vriendschap
werden liefdesbanden
met je mond mocht ik
de liefde proeven
maar je woorden
bleven kil en koud jouw
hart werd niet vertrouwd
lang heeft onze strijd geleden
onder wederzijds protest
toekomst is nu heden en
hand in hand doen wij ons best
om ruimte…
valschermsprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.040 na de duik uit de stalen romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing…
valschermsprong
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.149 na de duik uit de stalen romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing…
Aantrekken en afstoten
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.289 persoonlijks wat intiem
Ze kruist haar armen voor zich
Ze houdt het voorlopig voor gezien
Ze stoot mij af door kilte in te bouwen
Zo vaak is zij bedrogen uitgekomen
Als ze iets meer dan buitenkant liet zien
Aantrekken en afstoten lijkt een spel
Maar is doodserieuze strenge realiteit
Ze wil zo graag maar is zo intens bang
Ze vult de ruimte…
nabunasir en de oogstgetuige
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
720 hun stem blijft door spelen
de kosmische strijd
een vuurtoren in deze tijd
leiden sleutelstad
rode letters van Eugenio Montale
de straten en verhalen
hoge bomen vangen veel wind
het tegengif van de dood
begint
mythische jagers
positief blijven ademhalen
vuurspuwers van teken en taal
heilige eik
heeft gelijk
samen deze strijd
de ruimte…
Ziet u iets?
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
707 Ik kijk in de spiegel en zie niets, zo doorzichtig
Ik kijk in het water en zie niets, weerspiegeld
Ik kijk in de lucht en zie niets, een luchtspiegeling
Ik kijk in de zon en zie niets, een weerschijn
Ik kijk voor me uit en zie niets, als een staarreflectie
Ik kijk in de ruimte en zie niets, een zwartgat weerkaatsing
Ik kijk naar de…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen dan de oorsprong
van minnaars die met volle stem
omlijste spiegels veroveren
één ruimte…
Dodenklacht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.412 Laat dicht de luiken; 't zonlicht dringe
Niet in deez' ruimten, waar geen morgen
Haar langer wacht.
Ga, laat m'alleen met mijne dode.
'k Wil mèt haar zijn in d'eerste wake
Van hare nacht.
Ik wil de teedre woorden spreken,
Die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde;
'k Zei niet genoeg.…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 vandaag zoek ik naar nieuwe pannen
in een laan nabij mijn dorp
spoel mijn mond met het water
van een nabijgelegen vijver
om ook de mist voor mijn ogen
even te doen wegnemen
het is schelmen verschuiven
en zien naar een nieuw nest
zal ik al voelen dat er ruimte is
nachten weer stil zullen worden
meldt zich nieuw licht door de ramen
van…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 Er broeit iets, de lucht werkt
landlieden luieren in de verlaten ruimte
zien terug op het zwoegen van de dag
Vlijtig en vol ijver
stapten ze de bedauwde morgen in
een zuidenwind bracht slepend
de dagelijkse droogte aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 dompel ik
onder in water van ontzag
een rilling rolt over mijn huid
de kerkklok slaat zwijgzaam
over hellingen van zwart fluweel
ik wacht op het vuur van de hemel
en het vallen van de vloed
op majestueus tapijt
dit aanzien verblindt
bij nacht en ontij
ik omarm de naderende averij
alleen voor dit moment
voor dit uitzicht
op de trillende ruimte…
Niemand
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.787 Nu word je dan op handen gedragen
en door bloemenpracht omringd
Nu de mensen eindelijk zwijgen
Horen ze je naam die door de ruimte klinkt
Nu eens gaat de aandacht naar jou
En luistert men ademloos naar wie je bent
Ik zie tranen van verdriet, of is het van berouw
Dat niemand jou ooit écht heeft gekend?…
Ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
614 Jawel het leven
is helaas al weer begonnen,
maar zeur niet
aan mijn kop
tot ik met koffie mok
Woorden kan ik zo vroeg
helaas nog niet verzinnen
dus kwaak maar in de ruimte,
'k zeg wel gewillig; : "humpf"
Wat ondertiteld zoveel
als niks betekent
omdat ik heel niet luister
slechts voortleef
met gefluister
van een te vroeg verstoorde…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 herinneringen laat vervagen en oogst het vuur
met kralen die zich niet willen laten rijgen
ik kijk naar de klok en volg de dunne wijzer
terug vanwaar ik kwam, uit het niets en toch
gevlogen mis ik nu mijn nest maar ik broed
me op de toekomst voort en rui al bij
de gedachte wanneer mijn laatste klokslag wordt gehoord
ze zeggen dat de tijd in de ruimte…
de ijssteden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 donkere hal nacht bedekt de aarde
door het schijnsel van een lamp wolkt
adem van mannen die wachten op trage
seconden kort door een explosie ontbonden
stort de troep uit de benarde ruimte
in het zwarte blok duister
langzaam klaart de verste rand
over een wijde baan trekken schaatsers
groepen lossen van trossen
schuiven zon aan de…
Ontdekken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Een baby-kleuter zoekt zijn weg
Door een ruimte, weet heg noch steg.
In tijgersluipgang als geen beter
Langzaam, zeker, centimeter voor centimeter.
Probeert een wereld te ontdekken.
Kruipt van hoek tot hoek,
naar allerlei plekken.
Met een rammelaar in zijn handje
en nog nauwelijks een tandje.…
Veld.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Niemand schouwt ze, niemand ruimt.
Hier wonen we vier jaar te lang met tegenzin.
We malen niet meer. Wat we moeizaam wonnen,
ploegen we nu tot braakland om. Je schuurt en schurft
ons lijf. We kunnen niet wennen. We willen niet angstig
sterven. Wanneer, wanneer rust je weer ?
Ik ben de grond waarin je vaders knieën zakken.…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 hond jouw silhouet ontwaar
tussen de vele mensen die aangelijnd
het leven eens zullen verlaten
bij het ontwaken ligt het laken koud
aan die kant van jou, ik durf het niet
te raken want mijn hand spreekt de nachten
die ik heb gehuild terwijl de kraters op mijn
huid zich vullen met het zoute water uit mijn ogen
lief, het zwijgen vult de ruimte…
Salto immortale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 Zwevend door de ruimte,
touwtje niet meer daar.
Onverwacht bezweken.
Act voortijdig klaar.
Van bovenin de nok,
hij was nog nooit zo snel benee.
Zijn fladderen helpt niets.
Daar zit de tent bepaald niet mee.
Een groots applaus weerklinkt
als hij zich in het zaagsel boort.
Een donderend succes.
Het beste ooit op’t slappe koord!…