3835 resultaten.
Galerij van wensen,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
555 Vreemde gedachten verlopen
in een goede orde en in hun
gemeten pas en tempo die
niet zinloos zijn, slechts
herinneringen die voorbij
gaan in hun intrinsieke schijn
in een vervallen aards gerief,
wanneer het oude stierf nooit
meer in z’n originele lijst te
zijn gehangen in de galerij
van onvervulde wensen.…
Aan Dorothy H.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.774 Hoe vreemd, hoe dwaas: hoe kan hem dat behagen!"
En keerden weer naar de eigen grijze dagen.
Doch geen van hen gaf mij 't verwachte loon.
En 'k schreidde zacht wijl sinds wij beiden scheidden
Geen warme hand mij leidde bij mijn dwalen,
Mij die alleen zo droef ben en zo zwak.…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Verlangen deed hen gaan met sneller schreden,
Hun weemoed zweeg bij deze vreemde schroom
Het vage pad samen zo vaak betreden
Leidde naar 't dal, het einde van hun droom.…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
979 In vlammenpracht, die pralend hem omvangt,
Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros,
De wapperende manen waaien los
Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt,
Waar reiner lucht het vonkelend omprangt,
Waar het zal dolen door 't fantastisch bos
Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos
Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 En in de nacht, wanneer het vreemde duister
Mij met zijn broze sluiers had omhangen,
Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw,
Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister
Van liefde en teerheid en een zacht verlangen
Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Zo vol die huizen - en zo leeg de straat,
Waar, hol en vreemd, nog enkle stappen klinken,
Maar nooit de stap, die tot haar woning gaat!
Zij laat haar hoofd in de open handen zinken.
Haar hart moet eenzaam de eigen tranen drinken.
Nooit komt hij weer en kust haar blij gelaat.…
Boom
gedicht
2.7 met 11 stemmen
5.705 Ik maak me van je los, zo vreemd verward,
zoveel nog hier, alleen wij samen niet.
-----------------------------------------------
Bekroond met de Concept Poezieprijs 2000.
Publieksprijs literair festival '100 jaar Sonsbeek'.
Opgenomen in verzamelbundel 'Als je weggaat'…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 Maar 't vreemd geheimvol-stille van de tijd,
Der voog'len zwijgen en de diepe rust,
Die als een angst beklemmend alles sust,
Doen voelen dat een macht'ge wordt verbeid,
Die langzaam nadert, en de vlammendos
Verniet'gen zal van 't nu nog pralend bos.
-------------------------------------
uit: Tonen en…
Mijn merels en jouw kerels.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
717 Doe jij me ondertussen dan maar
kond van je eigenlijk toch wel
vreemde, late lusten
en je gescharrel steeds maar weer
met andere kerels
Maar wat ik me dan afvraag schat:
Is dit nu wat je uiteindelijk
ook wilde, geef eens eerlijk toe?
Ligt je leven niet
een heel klein beetje aan puin?…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 die moeten vluchten, naar vreemde volken.
Hun vuurglans siddert, verdwijnt dan langzaam,
waart echter nog onzichtbaar, zwijgend rond
als vlinders voor een donker, open raam.
Tussen riet en deinende oevergrond
verblijft soezende doollust, tóch waakzaam,
wekt het leven op met waaiende mond.…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 Dat vreemd bedwelmen... zijn 't mijn harte-aromen?...
Is 't àl een toversproke, in lichte dromen
Eens stil gedroomd als wondre werklijkheid?...…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Op stille tocht en eenzame ommegangen,
Voel ik mij dichtst bij die mij zijn gebleven
Als sterren in dit al te duistre leven,
En 'k leef in hen en ken geen vreemd verlangen.…
Broekzak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Huis en haard voelen als
de twist van een dubbelspiraal.
’s Nachts buigt de horizon
onder het mom van een vreemde taal.
Het bekende is niet veel anders,
niet echt anders dan gewoon.
Toch is er een verschil,
iets ziet de kans schoon.
Om toe te slaan,
ongemerkt binnen te sluipen.…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.
Evenwel, wat zouden ze betrachten?…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 Ik bezit niet de natuurkracht
om jou van bladeren te voorzien
winterse koude heeft al mijn zondes
blootgelegd in stil verdriet
ik praat zelden tegen vreemden
omdat jij niet weggaat
blijft schaduw naast zon
bestaan op hoop van zegen
misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor…
Van modder, moeras en veen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Toen we overal langs de
Oostkust door anderen
Die ons niet accepteerden
Werden weggestuurd, wisten
Wij het niet meer, overal waar
We ons wilden vestigen werden
We als nakomers, als vreemde eenden
In de Amerikaanse bijt weggehoond
En soms zelfs letterlijk weggevochten
En toen we het helemaal niet meer wisten
Was er nog maar één weg…
In de kim, de ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Gezichtsveld, kim, horizon of
einder
Lange lijn, zichzelf vormend de
verte
Op afstand, streep benaderd
Van dichtbij, geen vreemd of bekend
Helder spiegelt zich het licht
in water vrij van kragen
~~ ~~ ~~
Kleurstelling is ingetogen
waardig
Kalm of stemmig, zoals men ook
wel zegt
Vervaagd landschap is de kneep
Slimheid kijkers te verrassen…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten vervreemd van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, zijn licht gespeend
van sterren die opstijgen als het
avondrood zijn vleugels openslaat.…
Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
15.676 We kwamen hier aan
om het land te zien
als toeristen uit verre streken
wat keken we vreemd:
alle akkers geploegd
een kaarsrechte lappendeken
de wind krulde wit,
de kleur van stilte die
de inkt van mijn brief liet verbleken,
maar blies warme woorden
in hoofden van mensen
zo regen zich dagen tot weken
tot de kerst een van hier
o…
Gij zijt het midden maar van dit gedicht
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.692 Gij zijt het midden maar van dit gedicht:
Een zelfvolmaakt, goddelijk gaaf fragment,
Maar in de tijd zonder begin of end
Met al wat al-schoon door dit donker licht:
Diep uit verledens sproke vreemd-bekend,
Rijmend naar U, rijst mens- na mensgezicht;
Vanwaar der toekomst meer luideloos ligt,
Deint Uw echo met ver-eeuwig accent.…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
649 Al het vertrouwde wordt beetje bij beetje ontnomen
ik leef in een wereld die ik niet meer kan verstaan
nieuwe technologieën zijn veel te snel gekomen
misschien ben ik te lang aan de zijlijn blijven staan
het is net of ik ontwaak in een vreemde omgeving
Bevolkt door creaturen die ik totaal niet meer ken
wonend in een wereld met een andere beleving…
Een opdracht
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.085 In onze min niets onverklaard:
laat ons zijn zonnig of bewolkt,
maar niet vergeten dat deze aard
alleen door vreemden wordt bevolkt.
Wij zien het leven zachtbestraald,
en toch, o hart zo roemgezind,
besef dat niemand naar ons taalt,
niet eens wijzelven, lieve kind.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Vreemd, maar toch vertrouwd,
komt onze laatste dag.
Door tranen breekt een lach.
Het groot geschenk keert terug.
We geven lichaam en de geest.
Heel onze ziel en zaligheid.
Verlost van wat was en is geweest.
Vanmiddag zwemmen we als een vis.
Vanavond vliegen we als een vogel.
Samen luisteren en zien.
Proeven van onze levensdis.…
Tussentijd?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en gevoel gespeend
van naam, wie zal weten hoe
het licht er voorstaat, als het
rood van de morgen zich opendraait?
in het zicht van goden die verdwijnen
de overdaad van stilte, vertelt zich door
in een nieuwe vraag, wanneer zal deze
in een andere afbeelding verschijnen?…
HET WONDER
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.091 Zo heeft mijn vrezen zich tot u gewend,
Naar 't vreemd begrijpen dier aandachtige ogen,
't Spreken dier stem die enkel liefde kent.…
Al tastend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 tast u ook wel eens
in het duister
of minstens zoekend
in een vreemde schaduw
ik luister dan
zo scherp mogelijk
naar elk woord, soms
maakt het me schuw
immers ik zie geen ogen
of zij zich al dan niet
op mij willen richten
of zomaar kijken in de nacht
ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht…
Lust en liefde.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 mijn hart klopt als nooit tevoren
ril van jouw aanraking, zo warm en fijn
voor een paar uur weer helemaal de mijne te zijn
voel me zonder jou volstrekt verloren
motor slaat op hol als ik je lieve gelaat ontwaar
bloed klopt in mijn aderen, gelijk een trom
eindigend met een tweetal paukenslagen als ik bij je kom
vreemd gevoel; maar gelukkig zonder…
Is het leven soms niet raar?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Eerst ben je zo close met elkaar
en nu ben je vreemden voor elkaar
Is het leven soms niet raar?
Terwijl je zo veel om elkaar hebt gegeven
Geef je nu niks meer om elkaar…
Mijn hart heeft littekens van het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
702 Het pijnlijkste in het leven is een gebroken hart
Je hart kan alleen maar gebroken worden
door mensen die je lief hebt of mensen die je lief had
Je kinderen die je te weinig ziet of niet mag zien
Een geliefde die vreemd gaat of de relatie verbreekt
of een dierbare die overleden is of vermist is
Het doet pijn, het hart breekt, je voelt verdriet…
Verzekering omhoog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
538 economie zijn denk ik dan
Het zal wel iets opleveren
ik ben nog nooit omgeblazen in de bocht
Maar ja je weet het niet
misschien zijn ze wel van karton
ik ga niet in discussie dat verlies ik
Al weet ik dat blikschade op de weg wel meevalt
Misschien dat ze wel verlies lijden
dan moet je iets verzinnen
maar ja met al en al ik vind het vreemd…