5107 resultaten.
Gesloten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.404 Om na een tijd
Weer te herstellen
Een ander vinden
Open te stellen
Haar liefde schenken
Kwetsbaar te zijn
Vertrouwen hebben
Geen angst voor pijn
Het wordt steeds zwaarder
Spontaan te zijn
Te durven vallen
Wennen aan pijn
Na iedere keer
Gaat het meer moeilijk
Doet het zo zeer
Mijn hart van steen
Nog te doen smelten
Dat is voorbij…
Haar Wereld!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
560 Ik lees geen angst
in haar lieve blik.
Zij voelt zich in haar
wereld niet alleen,
terwijl ik soms stik.
Omdat ik bang ben
iedereen verdween.
Zij is in staat om
dankbaar te kijken
naar U, naar boven.
Dank voor haar blijken
van vertrouwen.
En leer me elke dag
in haar wereld
te geloven.…
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Al ben je nog niet volle bloei
en lijk je angst te hebben;
toch geniet je van de zon
en van de kleuren om je heen.
Er ontschiet mij een glimlach
bij het zien van zoiets fragiels
zo puur, lief en meer dan dat je ziet
toch blijf ik stil en uit het zicht.…
Gek...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
759 ik eet chinees van gisteren
en schrijf mijn gevoelens op de verpakking
Ho Zji Wang,
(alleen de allerwijsten en de allerdwaasten
veranderen nooit van mening)*
mijn probleem is niet zo groot
als ik zweef naar de overkant
waar de hoeren dansen
op de tonen van verloren gedachten
en de nieuwe meisjes hun angst
verstoppen onder een glaasje…
Plotseling
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
807 Ze voelde geen oorlogsverdriet
en angst voor terreur had ze niet,
maar plots kwam de ramp ven d'r leven.
Ineens bleek d'r wereld een bende.
Ze kwam in een crisis terecht.
Geen plek was er zonder ellende.
Paniek bleef d'r rust maar verstoren.
Waardoor ging het eensklaps zo slecht?
Het antwoord: toen werd ze geboren.…
Op papier
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.082 Praten, dat zou men dan graag willen
't zou de angst misschien even stillen
geen internet, praten zo dan op papier
maar doe ik je hiermee wel een plezier?…
Vrijen nu de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
689 nog glibbert liefde
in angst door ongeloof
het houvast is nog niet groot
door jaren van misrekening
jij ben in mij gegleden
ik heb jou aangeraakt
we hebben vroeger beiden
zeker iets niet afgemaakt
jij gaf een hand
ik je mooi gevijlde nagels
een zacht gebaar
dat je meteen verstond
ik was ontroerd
omdat er iemand iets
herkende in woorden…
De eenvoud van de dood
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 aangezien
een moment
op zijn langst
luttele seconden
ons allen
doet leven als wij leven
en als wij leven
ons verlangen
altijd afgekeerd
van dat ene moment
hoe kan ik
zonder prangende vragen
of jouw angst te doen dagen
toch zeggen
ben een vent
luttele seconden
waarin je geest nog rent
altijd afgekeerd
van dat ene moment
ben…
voor de dood of het leven
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
3.984 Voortgekomen uit jouw schoot,
zo zacht en zo geborgen
Als kind op diezelfde schoot,
luisterend naar je lieve stem
over Donald of Pietje Bell
Erin vluchtend voor de dood
of het leven of mijn angst
Altijd had jij ruimte in je over
voor mij waar ik veilig was
In jou kon ik krachten kweken
Door alle rollen die je speelde,
van Zwarte Piet…
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 waar mijn vluchtgedrag
me kielhaalde en me deed verstikken
alsof er vele herfsten aan me schraagden
ontvelden mijn zienswijze aan de afgekeerde zijde
waar liefde en angst streden om de eer
want wie ik ben is geen antwoord
maar zeker ook niet de vraag…
Liedje
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.238 Wen w´in levens angst en pijn
naar vertroosting dorsten,
geef ons liefde, geef ons wijn!
O, dan zijn wij vorsten!…
Zo kort slechts zijn we hier
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
710 Zo kort slechts zijn we hier,
vluchtend voor angst en vragen,
voor duisternis en pijn, voor chaos en
vertwijfeling, voor zinloosheid,
dat delen we met allen.…
Tom - Tom
hartenkreet
3.5 met 21 stemmen
1.389 Ik ben je geheugen
je houvast op Zn tijd
Neem veel voor lief
ben altijd toegewijd
Ik ben je zekerheid
in onzekere tijden
Kus je tranen weg
zal je angst bevrijden
Ik ben je stilte je lach
de arm om je heen
Hart vol met liefde
en toch soms alleen
Ik ben het rechte pad
tom tom van je leven
Je nachten vol passie
steeds weer verweven…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 want kraaien hadden velden
nog lang niet in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu…
La Mort
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.449 vandaag weet ik geen vragen
op antwoorden die ik hoor
het lijkt een zinloze bijdrage
indien ik het luisteren verstoor
ik laat het gezegde verdrinken
in onuitputtelijke gedachten
angsten zullen onophoudelijk klinken
kan zelfs mijn verscheiden verwachten
*
morgen zal er niet meer toe doen
immers mijn ziel tracht heden
de overgave…
Gebed
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
796 ik heb geen angst
ik was in gesprek
met onze Lieve Heer.…
anorexia
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.188 Angsten, onderzoeken, 'k vreesde kanker
In de wachtzaal dacht men: wat een janker...
De eindconclusie bleek: anorexia nervosa
Ik ging naar de koopjes vergezeld van vriendin Rosa
Mal, dat jij steeds bij de kinderkleding zoekt en vindt
Mijn antwoord, geinig, ik bén nog een kind..…
glimlach
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.750 Maanden van onzekerheid, angsten en véél verdriet
Ik heb het allemaal overwonnen, voel je dat dan niet?
Slapeloze nachten, tergend langzaam kropen de uren
Nu zit ik naar mijn hersenspinsels te gluren.
En, ja, het werd echt lente in mijn hart
Het zonlicht vervangt nu de vroegere smart.…
terug naar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.778 op reis
met de zon in mijn rug
naar een leven terug
in de tijd
ontmoet ik weer
de verdrongen geesten
van feesten op de weg
achtergelaten
alles wat ik heb
uit angst
te worden verlaten
maar liefde
duurt het langst
je roept
ik voel je lach stralen
op mijn rug
ik draai me om
en keer terug
knijp mijn ogen dicht
en voel de zon
de zon…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai heuvels om
of de duinen
herlees mijn angsten…
De dood van de oude dame
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.007 kijk ik het leven aan, de dood van de oude
dame is slechts een wond die sluit
haar gezicht lijkt vertrapt maar is slechts
een bladzijde uit een oud geschrift, geen
doctorale betekenissen of een afdruk
van de grijns die haar heeft verstikt
de dood maakt hindernissen en
spreekt van binnen uit
bemoeienissen die streelden
gaven haar angst…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
Obsessie voor Van Gogh
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
678 waarvan
het beleven voelt als werkelijkheid -
verzeil ik in dimensies waarin tijd
en afstand door verbeelding geslecht
mij inleef in Vincent zijn strijd -
arriveer in Arles waar ik hem de
hand reik maar zoals elke keer in
een gevaarlijke tremor steken blijf -
mij weg denk uit de waanzin maar
blijf hangen in tremor en in angst…
Schizofrene zwaan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.391 Ik koester geen romantische gevoelens
tegenover het bestaan van de zwaan
het zwanenmeer was in mijn jeugd
spiegelmeer van angst en doodsverlangen
mijn vader was een schizofrene zigeuner
die langs de oevers liep om verzameld hout
mijn moeder continu in perkament
blies kleine veertjes van zijn schaduw
er vielen soms dauwdruppels
van mijn…
schaamte (1)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
574 gaan"
zo sprak de schrijver
en het laat me niet meer los
één poging is meteen een daad
wanneer ik afdaal in het donker
van nalatigheden die nu toch
het daglicht moeten zien
over hoe ik toen verborgen wilde houden
dat ik de kille waarheid van de dood
niet onder ogen komen kon
en dus maar niets van me liet horen
mijn lafheid en de angst…
Blindpraat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 zon mazelt
lichtflitsend door het gebladerte
kreunend door de bovenwind
leunend op jeugdige muziek
zwoel gekruide lucht
trillende neusvleugels
verdwazing alom
synoniem aan de geur
zweet parelt
in het schemerlicht
jij niet schuldig
aan mijn belgedrag
vlijt de hoorn
tussen je dijen
klaarkomend
op het spreekgedeelte
mij de gehoorde angst…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit heb gezonden
wolkenveld, ik neem mijn handen
uit droeve zachtheid van jouw wattenzee
en neem uit angst…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 denkend loop ik luisterend
naar de zachte wind
onverwacht bewogen door
een sprankelend springend hert
in vlucht voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn…
Dromende waarheid
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.075 toch blijven ze staan
Jij niet
Jij gaat waar
Het bekende onbekend is
Waar thuis ligt
Is waar de vlinders vliegen
Waar de golven hoog zijn
En waar jij onderaan staat
Kijkend
Voelend dat je er een deel van uitmaakt
Ook al lijk je nog zo klein
Door de ogen van de zon
Aan de neerkomende hemel
In je dromen
Vervuld van meer dromen
En meer angsten…