7931 resultaten.
Familie of niet
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 Ik zal altijd onderaan staan
Waarom doet het toch zo'n pijn
Als ik me nooit verbonden heb gevoeld
Theoretisch gezien zijn ze familie
Maar praktisch gezien zijn ze vage kennissen
Ooit op een dag kan ik daarmee leven
Maar vandaag niet
Niet zolang ik me onbelangrijk voel
Niet zolang ik hieraan vasthoud
Ik zal blijven vechten tot die ene…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal
dat geen mens zou kunnen maken
en nu in een vuilniszak verdwijnt
Jouw leven keert terug tot stof
als een kring die zich gaat sluiten
ik heb jou tenminste nu genoemd
als die ene…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Ik ben altijd aan hem
als bij bliksem en donderslag
op die ene dag blijven hangen.
Aan zijn lippen als hij sprak
zijn ogen als hij dwars door mij keek.
Ik denk altijd in alles aan hem
hij aan mij , wij zijn verweven kamers
een mooie opgerolde werkelijkheid.…
ZOMERS TAFEREELTJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
414 die ene wil het liefst bij mij zijn
een aai een klopje een lief woord
ach hij vindt het zo fijn
en daarna gaat hij toch even
naar z’n eigen soort naar die andere twee
die maar liggen te genieten van hun zijn
o god zo simpel zo simpel
dat ik dit simpele tafereeltje
mag ervaren als zo fijn
dank dat ik met zoiets eenvoudigs
zo simpel even gelukkig…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 ondanks virussen en oorlogen
uit 't verleden
en de tegenwoordige tijd
met tegenstrijdige gedachten
in duistere nachten
is er liefdevolle menselijkheid
onder de zon
in dat ene grote wereldbrein
der volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de…
Berekenbaar?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 beschouwd, z’n vertrouwdheid
tevens als aanstekelijkheid verleid,
blijft de kalmste zee ondoorgrondelijk
ingeval de roekelozen de stilte van
de natuur blijvend onderschatten en
deze buur als veilig wordt beschouwd
het onzichtbare blijft vacant tot
de ingreep volgt, tegen die tragiek
zijn we niet bestand, de chaos groot dat
men alleen dat ene…
Door God geroepen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
689 Alleen die Ene die mij niet los wil laten
die vraagt met Hem op weg te gaan
zal mij in de hemel met liefde beladen
als wat ik bezit - voor anderen laat openstaan!…
Gevallen Appels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 iets beter aan
ook al zullen ze verschillende wegen in slaan
hun band verbroken
door rijpheid en tijd gedwongen
herinnert aan dat waar
ze eens allen begonnen
zal bij de een sterker zijn dan bij de ander
denkbeeldig voelbaar blijven bestaan
hun kleuren verraden
hoe close ze eens waren
van welke boom ze eens kwamen
verbonden vanuit die ene…
De koe die overleefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Niet opgewassen tegen de stormvloed, de tsunami,
behalve dan die ene koe, die meer dan 100 km.
meedreef met de stroom, alsof ie niet beter wist
gewoon.
Voorbij de rommel, de inboedels van velen,
wist dit mooie dier goddank te overleven, werd gered
waar velen verliezen moesten incasseren, wist dit dier
te overleven!…
de overkant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 hij vergroeide met de
tralies en het uitzicht
op een blinde muur
aan de overkant
hij slaat zijn vuisten
niet meer kapot
noch trapt hij
tegen muren
in zijn oren suist de
dood in tergend trage
tijd torst zijn ziel een
onuitwisbare last
diepe rouw balt in hem
samen als hij denkt aan
dat ene ogenblik van
volmaakt kindergeluk…
Vonken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
482 midden ontmoeten
van hen die het niet
willen en durven erkennen
dat zulke blikken bestaan
die je overdonderen en verlegen
verstijfd laten hangen
in een verwarde waan
en zo’n eerste keer doet
vergeten toe te slaan
beiden nog te onervaren en
te kwetsbaar denkend het kan niet –
het is toch niet waar
dit is me nog nooit overkomen
die ene…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 Ach kleine wilde lieveheerskeesje
Beheers je toch een beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien…
Vliegen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
452 Vanmorgen zat iemand zo lief te lachen tijdens het vliegen
Een Japans, Chinese vrouw,
‘t was alsof ze blij en gelukkig was om in haar moeders buik te zijn
En plots was het alsof we allen hier in één grote buik waren en we zo gelukkig waren met elkaar
De ene lach raakte de andere en we lachten om elkaars verschillen
En dan loste dat lachen weer…
Gooi het eruit!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
341 verdomde schapen
en wilde zwijnen
roeken en kouwen en kleregeiten
martelende marters en
schuchtere reeën
lukraak om je heen slaand
naar skinny dive nimfen
en vluchtende vruchtbare
maneaterfeeën
tot je totalloss leeg bent
en niet meer kunt
en een hooglander doof schreeuwt
die op het punt staat
een welp te verschalken
van die ene…
categorisch metaforisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
223 stoelpotten onder gebroken behoeftes
terugzagen tot op de haarwortels
proestend op gewaande paden
denktemperaturen boven het minimaalste
van één ultiem vertraagde centrifugaalflits
daalt de trits in beschamende schalen van richting
de verlichting bracht hemels zwarte mazen
netten van wetten verkaasden
bloemen verwelkomende tenenvazen
van de ene…
Weelderig land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Op die ene plek moet een rivier stromen,
de grond wieden, haar ermee verrassen;
en de zee de zilte kust laten wassen,
zelfs al moet ze van het knopen bekomen.
Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,
die ze af en toe verschoond en maait;
ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.…
Verbazing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
230 Dat de buurman dronken was
dat die ene jongen dom was en
dat je niet op een kluitje moest
voetballen! . /Ga weg!/ . /Professor!/
/Opschepper!/ . /Kletsmajoor!/ . /Huilebalk!…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 Geen brief op tafel,
geen laatste gebaar.
Alle woorden zijn al gezegd,
in elke traan,
in elke lach die hier ooit leefde.
En als de deur sluit,
doe ik dat met zachte hand —
want liefde schreeuwt niet
wanneer ze vertrekt.…
ode aan het eten met mes en vork
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 Hij had een tafel vol met lekkernij,
maar met zijn mes en vork was hij niet zo blij.
De Soep
Met zijn vork stak hij in de soep,
de soep lachte terug, als een ondeugende snoep.
Hij zei: “Waarom niet een lepel, mijn vriend?”
maar Kees hield vast aan traditie, zonder dat het hem hindert.…
BREDA ´S LUIE HOEK
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 Aan weerszijden van stadssingel
horend naar de namen
Nassau en Wilhelmina
fluistert jong verleden
over het zonder-werk-zijn
van onvoorstelbare aard
de ene oever bewaart
geschiedenis in zich
van hen die lange tijd
moesten zitten in
het fraaie koepelgebouw
maar strenge gevangenis
bij de zijde daar tegenover
bezingt zacht gekabbel…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Wie kent er het lied of de sage,
Wie kent ze niet allebeî;
Van ene waternimfe,
Die heette Lorelei?
Zij zat op een rots langs het water,
En lokte met ogen en mond
De arme eenvoudige schipper,
Tot dat hem de maalstroom verslond.…
Vroegtijdig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 hersenschimmen kronkelden
nooit hadden ze kunnen
bevroeden na een te vroeg afscheid
ooit nog op de voorgrond
te zullen schitteren, zij waren immers
de eerste die hadden losgelaten…
1.2 miljoen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 vrouwenvlees is goedkoop
te vangen en te verhandelen
ondergeschikt aan
en gedwongen tot seks
verkocht door hun familie
ontvoerd of geronseld
net zolang geslagen
tot ze er mee instemmen
beroofd van hun kind zijn
het schuldgevoel immens
hopend dat bevrijding
hen ooit ten deel mag vallen…
Liefdevolle herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 In liefdevolle herinnering
verblijf ik
op de drempel
van waan en waanzin.
Op de drempel ook
van huis en heimwee.…
Eenzame kansel
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.185 De dominee gaat scheiden
de kansel is nu leeg
Harten zijn gebroken
de scheuren zijn geteld
Hij liep verloren door de kerk
en zocht zijn god
in psalmen en gebeden
Zijn ziel verscheurt
de stem die zwijgt
Dat liefde wonderen konden preken
toen zijn hart nog loven kon
Nu zoekt hij langs vele wegen
een sleutel voor die ene deur
Hij is…
Pijn
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.986 zonder kan
Ik mis een streling van mijn hand
Dat mij met zoveel geluk omgeeft
Iemand die onvoorwaardelijk naast me staat
alsof het nooit anders is geweest
Achterin mijn hoofd
Die angst dat ik het nooit meer vind
Een hand in de mijne
dat gevoel om te worden bemind
Soms een traan, gelukkig ook vaak een lach,
Toch leef ik toe naar die ene…
Luik-Bastenaken-Luik
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.189 De ene naar de andere kuitenbijter,
de Stockeu of de la Redoute,
of je wilt of niet, je moet.
Aan het eind nog eens een klim van jewelste,
de Saint Nicolaas is de felste,
daar wordt het verschil gemaakt
tussen winst of verlies,
tussen de dood of de gladiolen.
Voor de winnaar eeuwige roem en eer,
de rest moet het doen met niets.…
WAT GEEF IK OM EEN WERELDDEEL?
poëzie
3.0 met 9 stemmen
5.015 Dat éne land is mij genoeg,
Waar mij mijn lieve moeder droeg.
Mijn vaderland, mijn vaderland,
U blijft mijn hart verpand!
Wat maal ik om de grote stad?
Ik ben ze moe, ik ben ze zat!
Mijn needrig huis, mijn lief gezin;
Daar leef ik en daar zweef ik in.
Mijn eigen haard, mijn eigen haard,
Gij zijt mij alles waard!…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het lege hart van winter
tot ik duizend talen lees en stil sta
bij de naam en de beschreven vleugels
van die ene…
dat wat niet kwam
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
911 bloem
wiegend op lentewinden die op weg
door krimpend weideland een fris
koele winter ontvoerden
ze leek op een mens in doorbijtend streven
vroegere tijden, drang naar lenteleven
doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde
alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste
terwijl ze naar elke nieuwe dag verlangde en
hoopte op die ene…