3346 resultaten.
21.63
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
529 Ik zag je zelfs tijdens
de race volop glimlachen.
Met uiterste krachten en
slim beleid won je de 200
meter hardlopen in een
fenomenale tijd. Over
kwikzilver gesproken, meid,
je tart het onmogelijke
uiterst elegant.…
Kersen in december
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
687 '
Even bespeur ik een glimlach
in het reeds vervagende spiegelbeeld.…
groot geluk - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 zomerbriesje
of bij het keukenraam
jou toezingende vogels
onder eerste zonnestralen
een wandeling in het bos
die niet verwachte schouderklop
die geurt in een bloemenvaas
dat vandaag en morgen
als gisteren en de jaren daarvoor
de kleine momenten van geluk
die jou het leven vrolijk tinten
steeds weer opnieuw
in jouw ogen toch
een glimlach…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Hier heb jij vandaag alles wat je wilt
nog steeds mag hebben, de klok staat fier,
en ik ben ook een hangertje om je hals
een glimlach om je kraaienpootjes.
De tijd wordt eerdaags expert en een graf
ik ben al gestorven om het uit te proberen.
Deze nacht met zijn overdonderende stilte
gaf al een hightea zonder molm in de balken.…
Over de jaren heen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 niet los te zien van de jeugd
alwaar, als zovelen tegelijk,
een deugd hebben moeten ontberen
en waar schouders aldoende verstijfden
en hij ook de doorgaande glimlach
al vroeg inlijfde
omdat de hand van de ouder
nog steeds soms, ook wel onbewust
de koude afstand moet vereren
de tijd waarin hij thans verkeert
schreeuwt nog steeds om waardering…
Licht van de nieuwe morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
387 Bij het vroege ochtendlicht
toont zich toch altijd weer een
glimlachend gezicht. Ik weet dat
wat er op mij drukt van betrekkelijk
belang is tijdens mijn vroege ochtendgang.
Wat kan de ochtendwereld toch schitterend
zijn voor de kleine mens die zich bewust
is een deel van de wereld te zijn.…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Met een glimlach worden ze begroet.
Luisterend en kijkend, laat ze zich
overspoelen door een enorme overvloed.
Gedragen… met wilskracht en een beetje moed,
kan ze zeggen: “ Het leven is goed.”…
Knotsgekke Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
564 hier in hemelsnaam
uit dit apocalyptische tafereel vandaan –
wordt het laten bezorgen of
gaan we er zelf even achteraan
– en onder het puin liggen
mensen die besloten er op het
verkeerde moment vandoor te gaan –
de koerier krijgt een fikse fooi
– zij daar moeten hun keuze
met hun leven betalen –
de jongen schenkt ons een glimlach…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 De kleuter vond het prachtig
Je vier vrienden waren er
Je ex die klein en breekbaar
met mondkap,
maar flink en sterk bleek,
de lap vlug afdeed
De mooie kinderen, je kleinkinderen, je schoonzoon alles glimlachend gadeslaand
Je boeken die er lagen
En nu de krans voor jou
die bij ons ligt…
En toen vroeg ze me ten dans.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 AL intredend zag ik direct jou, met een lieve glimlach naar me toe.
IK wist het direct, jij bent mijn ware engel,
zeker na enkele verlegen glimlachjes die we uitwisselden en verleidelijke blikken.
Na een goed uur kwam ze op me af en vroeg me ten dans.
Onze handen en lichamen verstrengelden zich, we waren één.…
zo trots - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 met een hart vol vreugde
feliciteer ik jou vandaag
de zoon, man en vader
die ons vervult met trots
jou een van ons te weten
wij ervaren eens te meer
de impact van jouw zijn
op de wereld om jou heen
door trots jezelf te zijn
bij alles wat je doet en laat
als wij aan jou denken
glimlachen de kleine dingen
die echt van waarde zijn
in…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 met ongekende sierlijkheid
beweegt zijn slanke lijf
vol overgave danst hij
energiek en vol passie
uit zijn traditie de dans
met de melodie in verbinding
stralen donkerbruine ogen
vastberaden jeugdig vuur
doordrongen van precisie
vloeien zijn bewegingen
naadloos naar elkaar over
vol van vreugde en trots
getuigt een schalkse glimlach…
De kracht van loslaten
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
597 Al vergt het haar vele krachten, in de
ruimte van dat loslaten laat ze toe dat al wat is er was
Er verschijnt weer een glimlach op haar aantrekkelijk gezicht terwijl ze
een frisse wind laat waaien over haar heen zoals de maan en de zon die altijd schijnen.…
Stilte tussen ons
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
542 Toch zie ik het, zonder oordeel, zonder
druk, en wil ik naast je staan, in alle kwetsbaarheid, met een glimlach.
Niet altijd zijn het bloemen die mijn
hart verwarmen, maar de blik die jij niet durft
te delen. Ik ben hier, niet om te redden, maar om te begrijpen,
om de zorgen die je verborgen houdt, die soms te zwaar lijken om te dragen.…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Elke glimlach was een voorzichtig evenwicht
tussen breken en blijven staan.
Ze noemden het liefde,
maar het rook naar angst
en het klonk als een deur die altijd op slot zat.
Jouw stilte was hun schild,
en jij droeg het alsof het bij je hoorde.
Tot de dag dat je de sleutel vond—
niet in hun woorden,
maar in je eigen stem.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 De schemering drukt zich
langzaam over het herfstig land, ik blijf stil
tussen het loslaten en het vasthouden, en glimlachend voel
ik hoe de vergankelijkheid mijn wezen opent, zacht, wijd, ontvankelijk voor alles.…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Niemand vraagt waarom haar glimlach
niet verder reikt dan haar lippen.
Of waarom ze zo stil staat in de gang,
alsof ze wacht tot haar eigen voetstappen
haar durven volgen.
Zij is het soort meisje
dat probeert.
Elke dag weer.
Alsof bestaan
iets is wat je kunt oefenen.…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 verblijft,
gebroken en gebonden
Totdat jouw liefde teder
de duisternis zacht verdrijft,
en hoop weer is hervonden
In een verlaten wereld
waar ik steeds werd beschimpt,
ijskoud, zonder enig gevoel
Onder een waakzaam oog
dat ziet hoe leed ineenkrimpt,
vind ik wederom een doel
Mijn rust is hervonden
in jouw speelse genegenheid,
een glimlach…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 In het ritselen van een jas, in een glimlach
die zomaar ergens vandaan lijkt te komen.
Verdriet heeft vreemde voeten:
het leert geluidloos wonen in een mens.
Toch breekt telkens weer het licht open.
Een merel op het dak. Een stoel die wacht
in de zon. De eenvoudige genade
van ademhalen zonder haast.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 De paddenstoelen dansen in de wind,
met een glimlach die niemand vindt.
Ze zijn de wachters van het woud,
hun schoonheid is als goud.
Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 Met kaarslicht op de tafels, een glimlach op ons gezicht,
genieten wij van elkaars gezelschap, in dit zachte licht.
De muren vol schilderijen, zo kleurrijk en fijn,
het interieur zo charmant, als een kunstwerk, heel rein.
De stoelen zijn bekleed met fluweel zo zacht,
een plek waar liefde bloeit, in de stille nacht.…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 Schichtig als een bange hond
aan zijn baasje vastgeklonken
loop ik hijgend in het rond
op zoek naar de vaste grond
in gepeins verzonken
Hallo mijn liefste
ben zojuist verdwenen
als een glimlach in de nacht
in mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten…
Onze Eerste Keer
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
4.496 Ze dwingt mij tot liggen
Wanneer zij bovenop mij gaat zitten
Zweetdruppels glinsteren over haar naakte lijf
Beiden zijn we bevangen door stijgende hitte
Een glimlach gedreven door sexueel verlangen
Laat kleine kuiltjes zien in haar rozige wangen
Kleine heupschokjes verraden haar plannen
Langzaam verliezen we de kracht ons te vermannen
Gezamenlijk…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 moe gespeeld
in een boterham te bijten
een boterham
met kaas en zand
dwars door bijeengeraapte
bladeren rennen
paddestoelen kijken
met motregen op je hoofd
lachen om de peuter
die omkijkt
of moeder hem ziet
nee
en hij stampt
met zijn witte laarsjes
in een modderplas
winter is
kijken door ijsbloemen
naar aards witte matras
glimlachen…
Warm onthaal van taal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.006 Gelukkig merk ik soms wel wat…
Dan schrijft een lezer iets terug
Dan weet ik: ik heb iemand geraakt,
Die iets voelde ongeveer
Wat ik voelde ooit een keer
En warm jawel, dat word ik dan
En ik glimlach ik even, vlug……
Binnenste buiten
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.022 avec toi, la basse opinion mourit en même temps
nog steeds
de strenge vroege akkoorden,
aldoor onderweg,
waar op het voortschrijdend pad
het genot zelden bekoorde;
een kinderziel is met verwarring beklad
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
door buitenlijfse krachten
lijkt nog steeds het vel gespannen,
een milde glimlach…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 voor al diegenen die op of omtrent
Kerstmis hun verjaardag vieren
eens dachten dat al die lichtjes
voor hen waren, de kadootjes klein
december is een dure maand
wat regels soepel gevloeid uit een pen
een Waterman natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Genadevol zal ik me vervullen in jouw
ware aangezicht en ik zal gaan, met enkel een glimlach. Niets meer!
Geen vragen meer zullen jouw ondoorgrondelijkheid teisteren.
En gooi me dan onherroepelijk in de assen van vergetelheid!…
geen vrouw meer
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.694 ik wil leven
schreeuwt het in mij en
even voel ik daar de kracht,
voel ik mij opgewassen
tegen hetgene wat me wacht
een glimlach om mijn mond.
het litteken
waar eens mijn vrouw zijn was
zal me vormen de rest van mijn leven.
moge god het me geven
ik wil deel zijn van de levensloop.
ik noem het een litteken van de hoop!…