3724 resultaten.
Op zoek naar het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 lente
vers van het mes
uit pluizen en
grassen zomaar een
optie om de natuur
in te gaan en daar
te kijken hoeveel
tijd er nog is te gaan
een opwelling of
keurig geregeld of
worden de tweede of derde
macht daarvan verdacht
sinds de mens
de landbouw heeft
losgelaten voor de
commercie is de
entropie gigantisch
toegenomen zonder
vorm…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 er komt verlangen in de zee van het verlangen,
een draaikolk van lust in het golven van de lust:
enkels vormen enkels in het water en het zand.
het treiterkleedje deint omhoog, en valt nat neer.
nog half aan land omrandt het maanlicht vals
haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp
op algen, schelpen en botte ribbels in het zand.…
Stille Nacht
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.125 vederblad ongeschreven
nachtelijk verschenen
patinakleuren geuren
warme dekens
doeken
placenta goudsbloemen soezen
Kirrende geluidjes gniffelen
strohalmen weergalmen
zuigmondjes in papvormen
voelsprietjes impressies
onschuldig wezen
lichtjes verschenen
wit-loofje spruitje herderstasje minnestrelen
Engelenkoren op de molen
Klank-vormen…
Magritte? De stilte achter het zichtbare
netgedicht
2.4 met 26 stemmen
881 Ik ontmoet mezelf in die
afstand, tussen lijnen die niet leiden en vormen die alles suggereren.
Waar tijd en dimensie zich
verliezen en elk beeld een vraag wordt
die niet opgelost wil worden, voel ik hoe zekerheid
smelt en het alledaagse buigt tot iets dat niet genoemd wil worden.…
Taal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
781 Stil is het
't Heeft nog geen woorden
vormen worden geboren
kijkspel krijgt indrukken
zoekt naar uitdrukkingen
Klankborden laten horen
muziekspel in tonen
typfouten in profielen
anders klinken heruitvinden
niet langer weerklinken
was het woord er
voor het vlees is geworden
was de materie er voor het spellen
zochten we de zinspelingen…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Zij heeft geen gezicht,
alleen de vorm
van de kuil in mijn matras.
Zij is de reden dat ik mijn schoenen
niet aantrek wanneer het licht
onder de deur door kruipt.
Ik geef haar geen naam.
Namen vragen antwoord.
Ik ben stil.
Ik voed haar
met wat overblijft:
hard brood,
afgebroken uren,
de blik waarmee ik
de lamellen tel.…
zing voor mij, Lorelei
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
262 Dus wek mij niet bij het ochtendlicht,
laat het oorlogsfront weten dat ik
niet de plicht voel op te staan;
geen bloemen of schone lakens,
maar dit bezoedelde matras
wat mijn eenzame vorm afbakent,
door moet zingen zonder te lekken,
want als dat niet meer gaat,
kan ik de tijd niet langer rekken.…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van dagen
tikt de tijd zijn kleine waarheden
klokken van inzicht
in broze seconden gegoten
hier leert de geest tellen en wegen
vormen…
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 En dat is
de wreedste vorm van verdwijnen:
niet sterven, maar eindigen.
Zelfs verdriet
blijft nog ademen
in andere lichamen.
Alles zoekt een volgende drager—
geld, namen, huizen,
zelfs verdriet
verhuist van mens tot mens.
Je kunt jezelf niet eeuwig dragen.
Op een dag
wordt zelfs jouw spiegel
een vreemde.…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
257 tafel zich de steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een ongeleefd uur
alsof
tijd zich niet voortbeweegt
maar achterblijft in wat ontbreekt
een gesloten doos
wordt steeds zwaarder tegen de avond
alsof
het onbekende zelf
zich verzamelt
binnen haar kartonnen wanden
Niet de vorm…
Handenkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 vandaag leggen we de smartphones weg
en openen onze handpalmen
vingers haken in elkaar
als levende steigers
om de wind te breken
voor onze kinderen
geen blauw schermlicht meer op hun gezichten
maar het warme goud van de ochtend
die wij samen overeind houden
we bouwen geen muren
we vormen een kring
een dichte haag van vlees en bloed
waarbinnen…
De zon is fel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
199 De zon is fel
zoals de werkelijkheid zijn kan
en elk geluid moet zwoegen
in deze golf van hitte
Straks kook ik eieren
in mijn hersenpan
en verstop me dan in het bos
als een witte wolf
Het is de genadige aarde
die mij verkoeling brengt
de bla’ren van de struik
de schaduwen vormen
mijn blik op deze wereld
welbewust verengt
en ik…
A.B.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
155 Wij hebben een nieuw kind besteld
dat bij geboorte al voldoet
aan ons verfijnde schoonheidsideaal
dat kost een kapitaal
maar als je bedenkt
wat wij daar allemaal mee besparen
die corrigerende beugel
en overige ingrepen
op- en aanvullende vormen
of uit te zuigen overdaad
bijpassende oog- en haarkleur niet vergeten
heupen in de juiste…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 En wanneer de wind door
haar bladeren trekt, verandert niets en toch
alles; een ruis trekt door de kruin en neemt mijn haast met
zich mee, zodat ik begrijp dat blijven soms ook een vorm van bewegen is.…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Zwijgend voegen zitkussens zich vorm
om al wie niet jaagt of hoeft te vluchten
bevrijd van angst in woeste storm
dient het nu stilstand te bevruchten.
Traagschuim zinkt traag door de tijd
terwijl het buitenleven razendsnel passeert
achter een glazen laag vol schijnwerkelijkheid
die gestaag ons zitvlees opvreet en verteert.…
Morgenregen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 Wie lang genoeg naar
de druppel kijkt, ontdekt hoe groot het
kleine kan zijn, hoe alles elkaar weerspiegelt zonder
iets te bezitten en hoe stilte de diepste vorm van beweging wordt.…
Alleen voor jou
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.939 Alles aan jou had zo moeten zijn,
Je tanden, de vormen van je hand.
Als jij naar me kijkt met jouw ogen
Is het alsof ik niet meer kan bestaan.
Het stuurt mij naar een onbewogen
Staat waar ik niet weg kan gaan.
Jouw mooie borsten zijn als bergen,
Glooiend op jouw verfijnde lichaam.…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 huid heeft vele kleuren in Afrika
het hart vele vormen
niet de kleur van je huid
maar de kleur van je hart
(als we in het water kijken
schrik ik van het wit dat zo blijft zitten
en de waarheid alwetend probeert aan te stippen)
------------------------------------------
uit: 'Kleur komt nooit alleen', 2002.…
Langzaam wringt zich 't water door 't steile dal
poëzie
3.2 met 13 stemmen
1.801 Daadloze vorm van 't Zelfde, schouwt de geest
Al 't zijnde als wat zal zijn en is geweest,
En breekt tot kunst 't ontzettend licht van God.
-----------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft
poëzie
4.1 met 21 stemmen
1.852 Liefde is als lotos, die de zwerveling
Door 't zoet wegglijden van de^herinnering
Verder, steeds dieper van zijn huis verbant,
Tot eens uit vorm en naam en veelheid 't leed
Dat laat beleven, wat het denken weet,
De onwillige eenling stormt naar 't Vaderland.…
Oorlog
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.745 In mijn ogen is elke vorm van geweld zinloos,
de ene nog meer dan de andere,
En dat maakt mij nou zo boos.
De mensen die moeten vluchten,
lijden pijn en hebben verdriet.
Misschien omdat ze hun kinderen verloren hebben,
maar dat zien wij niet.
Men moet vluchten,
vluchten naar een ander land.…
Een ander paar mouwen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 haar laatste been
December binnen
Ik wil ook naar binnen
Dus draag ik scherven
Naar het spiegelpaleis
Waar ik een mozaïek voltooi
En een matglazen poort vergrendel
Door een valbrug
Ben ik met het gewemel verbonden
Ik maak mezelf wijs
Dat daar ruimte en tijd en stof
Een achterhaalde orde zijn
Die je herschikt
Kneedt in een andere vorm…
Zoute tranen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.129 Zoute tranen die in je wangen bijten
uit je oksels lopen
van je handen glijden
een plas vormen rond je voeten.
Laat je niet kennen
niemand mag je opmerken
handen bij je, opgevouwen onder je armen
niemand mag je aanraken.
Zoute tranen die binnendringen
door je vlees duwen
naar je hart wringen
je ziel langzaam wegvreten.…
Statusbewuste tandarts
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
812 Neem bijvoorbeeld m'n exterieur:
veel ontzag heeft men voor m'n bezit,
want een fietsenrek staat naast de deur
in de vorm van een reuzengebit.
M'n patiënten vermaken zich best:
als ze wachten op trekken of boren,
speelt een vierkoppig stemfluitorkest.
Het zijn kiestonen, die het laat horen.…
What`s up?
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
1.197 Het kwarkt hier chaos in het rond
vormen, kleuren, gras groeit
als papieren cacteeën in spleten
waar de werkelijkheid door ontsnapt
Japanse vlag en een trapje naar de maan
skateboarders schaatsen het beeld aan stukken
door op een kunstwerk te staan
zwart-wit videoot videoot videoot
Foto`s van jezelf tot in de dood
omhangen paspoppen avondjurken…
Glorie
gedicht
4.0 met 18 stemmen
7.872 Glorie aan de blinde muren waarlangs
het eerste duister samenbalt
of juist, iets verderop, het laatste licht
de toon zet voor een warme nacht
in de vorm van een doorzichtig kleed.…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 ontstaat
en in de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam op wil komen
hoe kleur- en vormloos is dat strand
als daar de dichters niet verschijnen
hoe traag slaat nu het hart
als er aan spelen iets ontbreekt
mijn passie gaat al verder
dan kijken en steeds reiken
ik kneed met eigen hand het zand
en vorm…
Venus (niet die van Botticelli)
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.610 Een huidschil dekt de oogbal toe, alles verliest zijn vorm.
De haar verdampt, wij werden gebouwd rond een haarvatenstelsel
van angst. Altijd veel te zachte vingers.
-------------------------------------------------
uit: 'Een grimwoud in mijn keel', 2005.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.112 Een simpele boom neemt vormen aan
ontpopt zich als een reus in het wit.
Het wit doet duizelen, ik kan niet staan
ik voel me nietig, zo als ik daar zit.
Ik kijk naar een oneindig grauwe lucht
en laat me verwennen door kostbaar nat.
En dan besef ik met een zucht
dat ik deze schoonheid te snel vergat.…
Wonderlijk Genoeg
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
2.562 Mijn broek glijdt van mijn heupen
Vet smelt als sneeuw voor de zon
Opeens weer in maatje zesendertig
Wist niet dat ik zo vermageren kon
Mijn buik weer in haar strakke vorm
In een week tijd zomaar zes kilo kwijt
Korte truitjes kunnen zonder bezwaar
Nu ik van mijn vetrolletjes ben bevrijd
Leuke korte rokjes trek ik uit de kast
Borsten wonderlijk…