Alle inzendingen over benaderen

ergens wachten woorden die ik zal schrijven misschien uitspreken er is een zucht het duizelt van binnen waar te beginnen… ik voel me als de specht die hamert op een boom door bijna onwrikbaar hout -- waar is jouw zomergeluk de schikking van bloemen tot een gracieus boeket wat ging er toch fout……

Ik zal je niet benaderen.…

nu vele gedachten bij vlagen over goedlachse zandgrond gaan die bij het breken van dagen en momenten in slagorde staan is er sprake van spiegeling van vliegden en grondverzet met blik op wijde omgeving in elke richting een breed palet om in een ver achterland te helen moet ik contouren bewaken door een huid te strelen zonder aan te raken…

de dood op een haar na benaderen en daar op dat opperste moment vrede mee kunnen hebben dit is bij het bedrijven der liefde voor even een gegeven... maar ook de zindelijkheid benaderen tot op het scherpst van 'de schede'…

Poëzie is het oud abattoir dat het vlees van de onslachtbaren snijdt het Absolute in de vleesmolen draait de slachter die ontwijdt een oor afsnijdt er een paar onzegbaarheden in prevelt uit ranzigheid zijn mond in kiepert op de verspreking sjiekt waarna hij enige eeuwigheid schendt worst voorschotelt in kerstboomschelletjes een variatie op…

Privéhuishoudens ongevraagd benaderen voor commerciële doeleinden is een vorm van 'stalking' en moet strafbaar worden gesteld.…

iets willen schrijven dat is niets dan tijd verdoen doorstrepend wat je schreef opnieuw schrijven en ook dat weer schrappen aangezien wat je gedacht had slecht bleek maar bij nader inzien nog zo gek niet was misschien zelfs bij benadering het beste hoe- wel uiteindelijk toch ook alleen maar bij benadering en dus zo ongeveer precies niet…

Hij zal haar niet benaderen. Zij zal hem nooit benaderen. Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.  …

stemmen cirkelen om elkaar heen een poging tot benadering ze willen een koor vormen een nieuwe betekenis…

Langzaam ik benader en proef en niet hoeven te zijn genietende van oude pijn En daar was hij een andere, warme wind die mij uitademend vindt lucht die over mijn longen stroomt en de adem beneemt Blazende een kus een onbekende rust en ergens, ver weg Een stem verontrustend wie ik ben vertrouwdheid die ik ken maar blindheid die ik…

Koele benadering. Wetend dat het zo niet is- niet kan. Gestalte in duisternis.…

Met kinderdromen die ruimte krijgen voor doen gaan we ver komen. Stimuleer de jeugd in verwezenlijking en zie hun wil als deugd. Reik ze kansen aan en ja, dan verbetert ook het ouderbestaan. Wij deden verkeerd, zij zullen dat allicht doen, maar hebben geleerd? Straffen helpt even? Dat bepaalt geen koers voor een waardevol leven…

Mijn echte problemen zijn niet van materiële aard En bevatten ook geen groepen mensen Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard Ieder mens heeft eigen vraag en wensen Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan Bevestiging veelal van onze eigenwaarde Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan Ontkennen van innerlijke individuele waarde…

Tijdens het zwemmen van de zomeravond onder de zon in het zoete kanaal, heb ik mijn nieuwe duurzame geliefde gevonden tussen het wasgoed van een onbekende dichter in ruw verschijnen boven het water ademend tegen een spiegelbeeld terwijl het langzaam donkert in schemering van de avondgloed.…

boomtoppen benaderen het gras waarin mijn bovenste-ondere ik zich vervindt zich verzoekt in bevolen beneveling verveelt totdat de ik ondergaat in de bovengaande zon der reinheid…

Ik weet niet hoe ik je kan benaderen en als ik je benader, dan zul je me verschroeien met je inhete zonlicht, je eeuwige sexappeal! Je bent gewoon teveel Godin! Was je maar tijdelijk schoon onweerstaanbaar, dan had ik je wellicht wel kunnen beminnen!~ Maar je eeuwigheid beneemt me de levensadem.…

Onaantastbaar lijkt ze maar vind haar zwakke plek en ze laat zich benaderen Raak haar gevoelige snaar en ze reageert welluidend Bespringt je vol passie als een wellustig beest…

de antipoden hard en zacht hebben geen recht van bestaan omdat beide benaderingen geen streep voor elkaar wijken juist omdat zij adepten zijn van dezelfde stam waaruit ooit het eerste leven in status nascendi op aarde kwam…

ondefinieerbaar maar toch benaderbaar een moment een plaats een gebeurtenis vereist is een bepaalde mate van een state of mind een bepaalde ontspannenheid let it all come down geef je over en geniet…

een vleugje boerenjasmijn kan je daar een gedichtje over schrijven vroeg ze mij de geur bij benadering in mooie woorden vatten of blijft 't een cliché ach het maakt niet uit als ik mijn ogen sluit ruik ik boerenjasmijn…

Ben niet van steen maar vlees, en bloed stroomt door mijn aderen Als jij me wilt benaderen, alsof ik slechts een ding ben Ken ik jou niet want 'k ben geen steen waar je tegen schopt Ik ben een mens, van vlees en bloed…

Het sombere heimweeland doet denken aan de naderende winterstorm een vreemde benadering van witte kou je laat gedichten achter geeft mij een glimlach om te herinneren en gaat dan terug naar jouw droom.…

Ik hoop dat ik iets moois was in jouw leven met al de warmte, begrip en liefde die ik aan jou kon geven viel alles met mijn ervaring hart en ziel tot onze benadering in iets bijzonders uiteen wat echt de moeite waard scheen.…

In de morgen Probeerde ik Tot jou te komen, In de middag Je nogmaals Te benaderen, Tussen ons in Lag een ijszee Aan verloren tijd - Toch geef ik niet op, Blijf het proberen Op deze laatste dag, Wil tot je doordringen, Wil dat je me Hoort en ziet, Als de avond het wil…

'Mijn tanden vielen zomaar op Chiellini Hij kwam gewoon te dicht bij mijn gebit Dat doe je niet als ik de bal bezit Maar kijkt u nou eens goed naar mijn panini Wanneer ik echt mijn slachtoffer benader Zoek ik onmiddellijk de halsslagader.…

vind haar voor de ochtendzon met erbarmen benader met liefde haar geërodeerde hart houd van haar bedroefde zelf drink met haar uit porseleinen kopjes voor zij vertrekt naar de donkere oevers aan de overkant daar vindt zij het verre huis vind haar voor de ochtendzon met erbarmen…

Als ik stille dag benader, zie ik de blinde plek van verbintenis..…

dat ene woord, die metafoor steeds weer benadering vertwijfeld zuchten zij en smachten verdrinken onmacht in de kroeg zoeken, zwoegen, schrappen, zagen soms een kus van Muzemond…

Als ik de kassa schuifelend benader Dan kijk ik zielig en lijk wat verward Zo steel ik menig kassajuffrouws hart En val perfect binnen hun zorgtaakkader Ik hou me licht dement en dring wat voor Mijn jaszak vol...en dan er snel vandoor…

Het wortelen van onze liefdesaffaire kost de nodige moeite nu de weg naar dichterbij plaatsvindt via jouw liefde en ik niet de juiste emoties kan vinden om lief te hebben wat voor jou woordloos in het leven zo belangrijk is ik benader slechts een houden van...…