54 resultaten.
De luchten hangen vol dagen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.414 De luchten hangen vol dagen, -
De dagen hangen vol smart…
Ik zal te zwak zijn, om te dragen
Wat mij de wereld tegen-sart;
Ik zal te ziek zijn, om te wezen
Wat uw wil star me tegen-slaat,
O mijne dade’ : allene wezen
Die door ’t gewoel bang henen gaat.
Ik, die te trots ben om te leven
In stalen palen enkle tijd:
Ik zal te moe zijn om te…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.102 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u. Ge zijt mijn; ik leef, ik léef van u,
Gij, die mijn dagen als een…
min
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 het minnen
ener onbekende dame
is niet zonder risico
ofwel
ze blijkt geen dame
ofwel
ze is een vent…
Dromen en denken
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.506 Dromen is denken zonder verstand,
Denken is dromen met open ogen:
Beide zijn vodden uit ener hand,
Waar men op vertrouwt, men is bedrogen.
4 februari 1665…
Deodata
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
430 Een zoetgevooisde
strijkersromance
een sonate
in d grote terts
tempo allegro
vivace
Godelieve Maria
theodora deodata
metamorfose
ener nocturne
in de rijzende
zon...…
Ranomi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
637 Ranomi, Gronings snelle meid,
Kind ener snoek uit het Reitdiep
Zwom heel wat eerder dan zij liep
Doorbreekt nu iedre tijd
Met het goud dat haar aan 't badpak kleeft
Zou het Forum zó zijn opgeleefd!…
leeswijzer
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
570 waarheid gaat
doorgaand schuil
achter duimels
ener bladwijzer
in oude boeken
als legger
groen grijze groezels
tonen eerbied
van lezers
voor orde
in bewaring
op bladerbare zijden
schrijvers' taal
in één maal
voor alle tijden…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
256 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstromen
het komen en het gaan
het groen door het raam…
Zacht
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.325 Prince, mag ik je vragen
niet om mij te treuren, niet
om wrange beelden, niet
om onze weelde ener fel-
begeerde herinnering?…
Onbederf'lijk Vers
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
678 in hartje Nijmegen
streden tien dichters
in de finale
ener dichtfestijn
tussen lerende dichters
onder de heerlijke titel
Onbederf'lijk Vers
om de eer
drie waren de beste
die kregen nog meer eer
sprak jurylid
Ilja Pfeijffer
zo ging ik weer
gewoon met eer
en een zonnebloem
ook mooi vers
mooi dat-ie hing
in het holst
van de nacht…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.397 In deze heilige stille sterren nachten
waar eens geknield de drie koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.911 Zo ver van huis alleen gestorven
In ’t gasthuis ener vreemde stad,
En onbeweend naar ’t graf gedragen,
Terwijl men ginds zo lief hem had!
-------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
DE VRIENDINNEN II
poëzie
4.0 met 11 stemmen
4.395 En met ’t ontwaken ener niet te overwinnen
Vertwijfling waar geen liefde meer tegen streed.
Haar verukkingen konden zij zich niet meer te binnen
Brengen. Haastig begaf elk zich in ’t eigen kleed.…
Meeslepend Wezen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 klein moet ik leven
met mijn hoofd hoog in de wind
waar ik dat zoek om te overleven
waar ik dat van m’n gading vind
daar het bloed in d’aderen
met moeite omhoog wordt gepompt
zal ik mij rustig moeten weten
nee niet moedig maar ook niet laf
ben ik nooit van mijn zijn afgeweken
gedraag ik me zoals
ik me gedragen moet
het is het lot ener…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
3.834 Haast dekt geen sluier meer de aardbol met zijn duister;
De nacht vlugt voor de dag; ras schiet ge uw licht, uw luister,
ô Wetenschappen! uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.
ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.
Europa was te lang der…
grafschrift ener kunstenaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
916 Hier staat een groot kunstenaar uit Her en Der
als geen ander beeldhouwde hij menig stilleven
en hoewel hij ons veel van zichzelf heeft gegeven,
ging hij daarin op 't laatst net ietsjes te ver…
grafschrift ener priester
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
833 het lot van deze man kon niet triester
hij zocht zijn leven naar de kerkstraat
heeft ze nu gevonden, rijkelijk te laat.
Hier rust een verdwaalde priester…
Kroegentocht ener Heilssoldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hoe oud in nieuw de bar collecteert
in heuse kuise kousen,
het hemd de rok nog nader komt
tussen beschonken navels,
waar eender, maar dan onbedekt,
het staren is begonnen
Hoe oud in nieuw het kruis vertaalt
in bellen per mobieltje,
gemixte tijd een hoedje draagt
langs krukken Replay-heupen,
waar lol of lust geen fooien schroomt
voor rammelende…
Bladgroen ener druiloor
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
210 Zeer geleerde heer druiloor alhier,
Wij zien dat u - helaas - alweer
een volslagen nietswaardig poëem in het openbaar publiek domein
over spel zonder knikkers afscheidt
Hoe vaak, domme druiloor alhier
hebben wij u verzocht, gesommeerd
te voet en te vuur en te zwaard
uw episteldwang elders te voeren?
niet hier, waar belezen collega's…
Lenteklacht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.129 Waar 'k mij wend, is er leven
Ener bruisende jeugd,
En het vurigste streven
Naar de vluchtige vreugd.
Ach mijn hart is een droefheidsbron,
Nimmer straalt er de lentezon.
Zoet en lieflijk streelde
Eens mijn wangen de min,
Een zee was de weelde
En - ik stortte me er in.…
AVOND IS HET
poëzie
4.0 met 2 stemmen
860 Langs de bevende, de zacht ontroerde
Luchtspiralen, lopen fijne ritme-
Draden, waarop de gestalten dansen,
Ener teder dromende muziek.
Slechts voor deze die fijn luisteren,
Vloeit de kleurengolving van het ritme;
En begint de melodie haar loop,
Onbekommerd, door het lochtig ruim.…
Penitentie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
24 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
De rat is ook een dienaar van de Boze
poëzie
4.0 met 2 stemmen
868 In de onderwereld ener grote stad,
Daar huist en jaagt en tiert de boze rat,
De drager hij der giftige bacillen,
Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen.
Ik haat de rat, maar ik bemin de muis,
Het vale diertje, dat zo fijn kan piepen,
Dat vrijelijk omzwerft in mijn gastvrij huis.…
FLAUW SCHIJNSEL
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
487 Takken ogen stakerig in een zuinig licht,
flauw schijnsel ener lantaarn, genoeg
om ‘t donker van het laantje te verzachten.
Het voldoet net voor wie de weg hier weet.
Wind dringt er binnen, bladeren opwerpend,
die droog geworden zuchtend voortschuiven.…
talent dicht elcke dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
835 het litteraire mensch
loopt immer syne natuur getrouwe
nooddruftig op alle daeghen
woorden zinnen vaerzen
draeghen sorgh voor den staet
ener innerlijcken springvloed
tapschgewijsch volgt ontlasting
door uitstoot soms spuwing
uit het vaeck onttande gat in 't hoofd
van grijschgroene letterbrij
een krijsch het was een hele heisch
den Heere…
Lenteprikkels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…
Lenteprikkels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
375 Indien dit uw wens is
en dit uw spel
neem dan mijn vervagend vervlieten in ledigheid
vervul die met goud
en laat die zwijgend
drijven op wieken
van de wilde wind
en spreid die in veelheid
van wondere vormen
opgelost in het einde
der stille nacht
dan zal ik verzwinden
in 't eeuwige duister
of wellicht in de glimlach
ener…
TE LANG DOORZETTEN?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
475 Luid galmend feest schittert bij de kroning
van koning Karel, gesteund door handen
ener leidsvrouw, die in zich voelt branden
de voltooiing van nog komende zending.
Kon de vorst niet tot de heldin spreken:
"Mijn redster heeft een wondertaak volbracht;
ze mag terug naar d' eigen boerenstreken?"…