Alle inzendingen over merels

Geef mij de merels maar.…

Merel zingt solo voordat zon zal opkomen een nieuwe morgen.…

gisteren hoorde ik; vandaag tuinvogeltelling ons vogelhuisje werd niet meer bezocht geen roodborstjes, meesjes of merels meer spijts de zaden en noten die ik had gekocht daar vele merels aan een virus gestorven zijn wie zal dan een lentesymfonie voor me zingen of een serenade brengen in de zonneschijn als weldra de lentebloesems openspringen…

de merel die fluit op het huis is veel meer dan het huis de merel wereld het huis hok…

als een merel op de zomeravond zijn vreugde fluit doet hij dat zonder omwegen vraagt niet naar de liefde doet slechts wat anders wordt verzwegen hij zingt op zuivere toon hoor mij toch ik heb voor u uw morgen en avond uw gister en heden in mijn lied geborgen…

mijn merel van de laatste maart die in de verte fluit hoe draagt jouw zang al levenslang ook mijn verlangen uit…

Ik zag vlinders hoog in de lucht. 1 van die vlinders is stiekem gevlucht. Zij heeft zich genesteld, diep in mijn buik. Zij heeft daar mijn lichaam stil in gebruik. Soms, opeens dan kan ik 'r voelen. Ik voel 'r dan fladderen, mijn buik door krioelen. Het vreemde is, het beestje ontwaakt... Alleen wanneer jij mij stiekem…

Die ranke, slanke berk waarin een zwarte merel, melodieus, zijn eeuwenoude lied vervolgt, als een rhapsode.…

Was je er niet ik vond je uit niet onwaarschijnlijk zoals de merel fluit…

. de eeuwige jeugd bezat vandaag wat veren grijzer, tussen bruin, want eeuwigheid bezit wel jeugd doch ook de ouderdom ik hou van ze, van hoe ze tussen groen wat wormen rapen en de dag bezingen met hun stem zo wonderlijk in mooie klanken en zo tijdloos, zoals slechts muziek kan zijn die voortgebracht wordt door iets puurs zonder pijn…

Volgens een bericht betreft het wellicht een zelfmoordende merel-secte.…

een merel op het dak vederlichte klanken orakelen het ontwaken van deze dag lief is deze merel mij zijn euforie een aubade aan de stilte op een laatste reis naar huis en 's avonds druipt de weemoed van het dak en betraant een bed slaperige sleutelbloemen…

donkere wolken en stilte voor de storm dreigende koppen, de lucht betrekt dan moet ik bijna lachen als de merel zingt…

Netten konden niet voorkomen dat m’n vijgen werden opgevreten De merels hebben het op hun geweten Ik zag ze loeren vanuit de bomen Vanmorgen is er een tegen 't raam gevlogen Weerloos versuft, wees gerust, 't zelfs niet overwogen…

in mijn hoofd blijft herhalen en herhalen ik hoor jou in de merels…

in deze wereld waar de merel huilt schuilt een man onder mijn vleugels hij verbergt zijn lijf en zijn gezicht het gewicht van leven is te zwaar ik laat hem daar soms til ik mijn vleugels op en laat de zon hem zachtjes raken zo lijkt het eventjes wat lichter ookal weten wij wel beter…

De nachten in mei zijn mild voor de mens als hij slaapt met geopende ramen Om vijf uur hoort hij de merel zijn wens dan betreuren ze samen de namen.. De namen van hen die ooit gingen in hun bed of in het open veld. Ach mereltje blijf jij maar zingen voor de lafaard, de kneus en de held.…

Een merel uit zijn zorgen, zijn snavel wijd gesperd. Wakker liggen in je bed, de maan beschijnt het duister... De wekker hoeft niet meer gezet, vooruit vogel ik luister.…

Een vrolijk lied klinkt het geluid van de lente vertolkt door Merel. Hoe intens ik een vogel waarneem fluitend tussen de takken tegelijk hupt hij vrolijk met beide poten in het frisgroen gras waar de gele oogrand en zwarte mantel opvallen Het is de uitbundige merel, het geluid van de lente in melodie en ritme gegoten.…

Ik heb geen enkel bewijs dat ik van jou ben. Eigenlijk.... weet ik nog steeds niet wat we van elkaar zijn. Bekenden,vrienden,zielemaatjes of lovers? We reizen samen niet, geen foto van ons gezien. En toch mis ik je vandaag .....als zuurstof.…

het was de natuur zelf die mij haar vruchten schonk als jongeling luisterde ik naar het gezang van de merels en dacht ik: als ik dat eens in poëzie kan omzetten het is mij echter nooit gelukt om een merel te worden…

Op het dorre gras boort hij de bek in de grond. Is één worm genoeg?…

Dit jaar zijn die mooie besjes Er voor de eerste maal, Want de merels vraten De struik niet helemaal kaal. Want de merels Waren dit jaar allemaal weg, Een virus had ze geveld, Zo’n verdrietige domme pech.…

ik dacht dat het een merel was maar door donker zag ik een gevallen blad dat door een windexplosie vleugels had ik vraag me af wie er nu echt recht op leven had het blad dat ik van merel zijn verdacht of toch de merel die in gedachten sterker was dan blad wil melker 12/12/2018 www.wilmelkerrafels.deds.nl…

Er was een man die bij elke strofe die hij hoorde van de merel zei schat schat en er kwamen weer nieuwe merels merels En bij elke jongen die hij zag op de fiets of lopend dacht en zei hij beeld beeld En die man ben ik zelf ------------------------ Uit: 'Verzamelde gedichten', 2018.…

Om vier uur opgestaan. De nok van dit dak heroverd. Op slag beginnen fluiten als een gek. Pas opgehouden toen iedereen hier zijn plaats weer leek te kennen. Vervolgens voor het eten gezorgd voor die smekende, zeurende, zich nooit sluitende snavels waarin wormen eindeloos blijven verdwijnen. En weer medelijden gevoeld met de logge, pluimloze…

In zwarte rok en met oranje bek troont hij op de mooiste plek. Lijzig schalmt zijn lied in bomen; flemend fluit hij zomertonen voor “zijn bruintje” op het hek. De lokroep van haar gemaal klinkt vurig en vitaal. De warme klanken galmen luid en krieuwelen op mijn huid. Zijn dartel en speels vocaal, vloeiend aan elkaar geregen tot een…

zwarte zangvogel een fel oranje snavel met een gouden keel…

Hoe zag 'k in 't zinkend avonduur - Een zwarte stip in bleek azuur - O merel menigmaal U zitten op die dode tak, Die boven 't groen nog opwaarts stak Zo dun en dor en kaal En trilde onder uw licht gewicht, Terwijl ge, 't kopje omhoog gericht, Maar klaar en kwettrend floot.…

zieke merel gevangen in toversteen zilverkleurige schittering op het water zoute tranen langs je wangen zilte herinneringen aan later. bleke huid en doffe ogen boze ziekte zonder mededogen blote borsten met vele draden bange lossers aan de kade.…