Alle inzendingen over terugreis

op de gulden middenweg terug naar de bron raap ik geluidloos vergeten woorden die onuitgesproken bleven noch door jou of mij ik had je liever lief…

eens groot verlangen naar andere oorden nu heel blij met terugreis…

‘Houdt vol, de zon is aan de terugreis begonnen’; wat kan ik anders zeggen?…

Een ruimteavontuur, zoals dat heet Een missie naar een magische planeet Op zoek naar schatten of een olieboorplaats Maar de terugreis is te duur om in te zetten En Halsema werkt nog aan de toiletten…

Ons bobsleeteam komt heelhuids weer retour, Want onze helden in de viermansbob Gaven de strijd vlak voor de start al op - Maar er is een probleem met hun vervoer: Hun terugreis gaat waarschijnlijk nu per boot, Want ook hun vliegangst blijkt opeens te groot.…

En ik, in stilte, pak mijn koffer voor de terugreis, al weet ik niet meer waar haar huis is.…

ze voelt het zand dat dagen later in haar schoenen schuurde ze ziet de boomtoppen die geluidloos voor de ramen wiegden ze hoort de paarden die tot hun knieën in de bagger stonden ze voelt de armen van haar moeder voor even het kind dat ze ooit was…

mijn terugreis draagt dromen en fantasieën wanneer het leven moeilijk is in je ogen dan denk ik aan vlinders je ziet ze in gedachten fladderen en dansen boven een grasveld vol madeliefjes die betovering dat houdt mij wakker rondom een geborduurd bed met zachte kussens herinner ik mij dat tere als vanouds……

Als ik levensmoe wordt mijn leven is voltooid ga ik eerst nog treinen reizen met de NS, 1e klas van Den Helder naar Maastricht van Roodeschool naar Vlissingen en op de terugreis ga ik op het knooppunt Utrecht in het hart van Nederland op de rails liggen zonder enige vertraging languit op het spoor liggen: eindpunt van mijn leven…

ze kwamen van verre koningden de sterre boven winters bethlehem brachten myrrhe wierook en de goudgeschenken naast hun warme wensen aan het kind in menselijk verscheidenheid geel het wit en zwart zo kwamen zij gezamenlijk en toch apart de sterre op hun terugreis mee naar verre oorden nog ongeweten het goedevrijdagse vermoorden…

drinkebroer zijn jouw glazen eindelijk blijvend leeg geld op vandaar dat jij niets meer kreeg draai je om nare feestganger kijk die hulpeloze Spaanse stieren zij zijn allemaal mede door jou marteldood mens hoe kun je zo gewetenloos de terugreis ondergaan rustig genietend van het melk en pakje brood…

Het gordijn van nevel opentrekken de herinneringen ontsluiten durven omhelzen wat eens was achter elke traan een voltooide tijd niets keert weer alles is eindig met trillende handen de foto’s bekijken van het lijkt een veel te ver verleden leren dealen met het heden waarin het martelend besef van niet meer nooit meer een terugreis…

zon kleurt het water Ganzen ondernemen een vroege tocht Een verre bestemming doch vermaak kleurenfoto siert de krant Eerste halte, boerendorp frisse gezichten geur van de ochtend 7 fietsen in de vouw Laatste halte in zicht mensen ontwaken boeken slaan dicht mystiek neemt plaats voor alledaagsheid Kan niet wachten op de terugreis…

De reis naar verzachting, ontkrachting van wat verhard, verward is een levenslange Aan de laatste 'reistafel' zit de dood gezellig aan, schept op, vraagt honderduit en glimlacht Je verwacht de terugreis maar nu blijkt het een enkele reis de dood schrijft je laatste vakantie-kaarten Je levensreis zit er op, voorbij gevlogen als…

Met de terugreis in gedachten kon zij enkel blijven wachten op een gratis vlucht naar huis. Eindelijk was er hoop voor haar, op valentijntjesdag zowaar kwam de redding om de hoek want de heuvel kreeg bezoek van de vliegende sigaar.…

blauwe lucht welkom geliefde met uw warme zucht laten wij elkaar compleet beminnen trage streling over een zee van tijd met golven die zich kalm verroeren zoals een lied emoties kan ontroeren vlammende lichtjes in de ogen vleit sneller zweven door twinkelparadijs en sterren stuk slaan aan het firmament klaart de oerknal heftig op de terugreis…

Dreigende wolken bevolken de lucht en als de wolken vurig gaan ontvolken dan slaak ik van opluchting een zucht bliksemschichten doen de wolken kolken gieten af de overlopende wolken-pan dan 'weer' wachten op het vuur van de zon of het weer slaat onverwachts wederom om!…

Op de terugreis van een vakantie in Spanje met de auto naar Nederland Halverwege Frankrijk Zette mijn vader de auto aan de kant Een sanitaire stop zei hij 't was midden in de nacht Ik zei: "dat is niets voor mij... Zo zitten in de berm, ik wacht tot we bij een cafeetje zijn...…

katoen als de winter haar vacht weer intrekt en ik een insteek heb aan de wereld waarom trekt de lucht zich samen in 't blauw met zwijgzame strepen het gesprokene is nog niet koud als de donderwolken zich verweiden Aan elke druppel hangt een wit woord dat ik in onvruchtbare grond gezaaid heb het heeft zich verhangen als een magneet de terugreis…

Wat we moeten doen?  Niks mijn lief, we moeten niks laat dat die slaven maar doen en anders wel die slavinnen  Wij hoeven niks, wij mogen alles wij zijn vrij om te doen wat we willen  wij zijn vrij om te gaan en staan want onze reis is niet te betalen, mijn schat onze reis is een zoektocht  naar het prille begin waar jij vandaan kwam,…

Voor ze moet zijn Wanneer ze tot de constatatie komen Dat ze geen treinreiziger meer zijn En dus geen noodrem Te hunner beschikking hebben Prettig is ook te beseffen Bij het uitstappen in het Centraal Station Dat jou zoiets toch weer niet overkomen is Wat een glimlach op je gezicht tovert Alhoewel je nooit helemaal zeker bent De terugreis…

de bossen Waarop de stroper vlucht Met zijn gevangen vossen Eén stuurbeweging fout Het knotsen tegen hout Een buil voorop het hoofd En daarbij compleet verdoofd De jager is gevangen Wordt gefolterd in het hol Verblind door het duister En de maag meer leeg dan vol Vier verkenners op het pad Vonden hem ternauwernood Maar op de lange terugreis…

mijn hartboezem ruil ik jouw diepste adem voor de zee, die rode gloed van mijn naakte onderlichaam mijn lijf siddert doorzichtig door de gaten van het ochtendgordijn deze dag, al vroeg onder regen gedompeld is jouw lijf als een rots, bebost maar onbegrepen, laat ik je gaan ik was slechts tegenwind en geef je mijn nachtvracht voor de terugreis…

Kaarten vanuit een tijdelijk Paradijs Maken allemaal een andere reis zij laten de vreugde van de afzenders blijken En de ontvangenden kunnen kijken Waar hun dierbaren genieten In Spanje, Frankrijk of de Dolomieten Van hetgeen, dat die landen weet te binden En hier in Holland niet is te vinden Maar als de terugreis wordt aanvaard Gaat…

aanvaardend dat het buiten mijn kunnen ligt beter en mooier te dichten dan ik dicht, ving ik afdalend de terugreis aan. pas na een lang en struikelend gaan merkte ik dat ik mijn bloem had verloren, zodat dit gedicht gedoemd was dood te worden geboren.…

Is nattigheid om vertraging in te zetten de rij is lang, mensen klam de metro van voor naar achter gelezen toch tikt de tijd voort, maar niemand wordt geroepen terwijl het Chinese jongetje onverstoorbaar verder speelt, met 't weinige speelgoed dat voorhanden is, maakt de dokter uiteindelijk de rekening op en pak ik me in voor de terugreis,…

Roode Draak” uniek bewegingscentrum op de bodem van de oceaan in de polder, Zuidelijk Flevoland het nieuwe land, het nieuwe Nederland met nieuwe kansen, mogelijkheden voor kinderen met hersenletsel zoals mijn dochter Giulia 3 uur hard werken met een half uur pauze 5 kwartier heen van Amsterdam 5 kwartier terug naar Amsterdam naar voor mijn terugreis…

Ik voel opwinding ten top in dit bezoekerscentrum maar ga zo wel afdalen, afdwalen in de stilte van het dal, het veld van Dwingelo! Rijksdichter van het Koninkrijk der Nederlanden…

Wat er al wel niet meurt daar bij de boer, Och, kon men ons daar ook maar van verschonen. Je zult maar naast die koeienboeren wonen, Die mest, en dan dat ingekuilde voer. Pakt men de stikstofuitstoot stevig aan Dan is het met die stinkstof ook gedaan.…

Met mijn terugreis in de trein ben ik nu bijna klaar. Straks dan ben ik thuis en het huis is zo stil. Hoe ik het ook opvrolijk het blijft koud en kil. Het gemis zit in de vloer en in de muren. In het tikken van seconden naar eenzame uren. Hopen dat ik snel de slaap weet te vatten en kan vergeten.…