inloggen

Alle inzendingen over verstild landschap

2114 resultaten.

Sorteren op:

Toen het stil was buiten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 105
Toen het stil Geworden was Buiten en de Vrieskou alles Dat leven ademde In zich had opgenomen, De knorrende beesten Zonder een mens erin Alleen geluidloos Nog voortbewogen, En ook de gierende Onrust in mijn Zorg'lijk hart Was gaan liggen En zich overgaf Aan de strengende Vorst, was het In dit verstilde Landschap…

Grijs monnikeiland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 288
Meeuwen boven een verstild landschap waar ooit monniken sla verbouwden, en getooid in pij, met monnikskap - de eerste kerk hier bouwden. De ganzen, de meeuwen en de grutto's wonen hier al eeuwen, ze voelen zich thuis, omgeven door water en rust aan de schiermonnikoogse kust.…

LANDSCHAP

gedicht
3.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.260
Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap, hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte, wat brengen bewegingen in mij teweeg als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…

Emma Petronella

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 149
Hoe kan je zonder gedachten bij me zijn onze wellust als een woeste rivier onze bedding het verstilde landschap en als je wegebt rode wijn hoe kan ik je niet voelen als zwijgen lust oproept onze lijven in liefde herinneren de berg is bij ons, wij zijn de berg we horen in het hemellandschap van dromen waar niemand praat over het leeftijdsverschil…

Le col de l'homme mort *)

gedicht
2.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 7.248
waren nauwelijks en nog zoals de laatste vogels in de lucht voor het begon te schemeren de tijd was niet te vatten we gaven aan de dingen namen we deelden vragen met elkaar we zegden, kijk, een buizerd geen spijt maar dromen en gedachten kwamen neer als sneeuw eerst kleine vlokken, twijfelende dan grote die gestaag en eensgezind het landschap…

boedapest - újpestri Rakpart

gedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.749
Zo'n late namiddag, licht van mist en druilerig onder de bomen - haar hand raakt wanneer zij afdaalt naar de rivier de leuning niet, maar terloops toch een enkel blad van de zich rond de spijlen slingerende, welige klimop misschien neuriet zij ondertussen iets als 'Trauriger Sonntag', dat zigeunerstrijkjes vandaag de dag dikwijls spelen…

Verstild huis,

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.235
Nadat hij was weggegaan, Begon de wind te loeien beukte het huis, Gromde de schoorsteen. En ik dacht: De wind zal tegen hem brullen als een leeuw. Hij zal de weg verfoeien. Zeven mijlen verder en niet meer zullen de lippen verkleumd zijn die ik zo verhit kuste, Vergeefs want een kus warmt maar een keer. Langer had ik moeten kussen…

verstild

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 421
mijn hand al gerimpeld, het vel dat wel mijn hand dus strekt zich uit over de stilte sneeuw, een onzichtbaar dik tapijt helder wit geweven haast glanzend sluipt op tegen een licht glooiende heuvel mijn korte vingers begeleiden de opgaande lijn in de vallende rust naar de verte toe zelfs mijn denken, mijn denken, vraag…

Heen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Zij knikte verstild zijn afwezigheid zo groot de houtkachel dood de tafel anders daar viel geen nutteloos woord…
delius17 december 2007Lees meer…

Als leven even stokt

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 318
ik verblijf vandaag in een cel niet dat deuren gesloten waren of dat er iets is met de voordeurbel neen, zit de ganse dag met gesloten ogen vanuit mijn stoel te staren het is zo'n dag waar het leven niet wil waar niets er toe doet of misschien wel maar in en buiten mijzelf blijft het stil het is een verdichting waarover ik vertel vaak…

Prélude

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 132
een nieuwe dag begint het licht is nu zacht alles is nog verstild blauwgrijs, ginds in de verte een silhouet van geboomte langzaam aan roert zich leven een vogel zingt een lied zomerrozen geuren de zon wint aan kracht…

Lucht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 136
de stilte, naakt de stilte laakt het haakt losgeslagen gedachten zij lijken uitgebraakt mijn oren zijn dichtgemaakt de wereld is toegedaan de tong verzaakt en likt een verre maan de wonden ongebonden een zin, reeds ongeschreven in lucht opgegaan gaat hene naar deze of gene met gesloten monden waar enkel lippen ronden de stilte…

Ochtendkrieken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
ik kus mijn lieve en vertrek al vroeg naar de polder, nog gehuld in de nevel loop ik in dit schijnbaar desolate landschap. ik zie mezelf in de onmetelijkheid van dit doek dat nog geen penseelstreken en kleur bevat. ik hoor mijn voetstappen in de grijze asfaltlaag dempen. ik ruik de muffigheid van dit verstild beeld.…

Tafereel

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Vanochtend tijdens het ontbijt viel mijn oog op twee verliefde duiven Ze stapten parmantig op het met grind bedekte dak maakten pirouettes beroerden hun snavels namen weer afstand Triomfantelijk keken ze in mijn richting Verliefd Later vanuit de trein twee verstilde paarden in sompig landschap De staart verjaagt een vlieg.…

In eigentijdse liefde

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
met respect voor talent en vaardige vingers toch kies ik niet voor antiek craquelé van oude doeken houtsnijwerk en smederij van edele metalen het zegt me niets wil het echte leven om me heen een lach de warme blik handen die me strelen geen verstild gezicht of landschap uit verleden het eiken waaraan door generaties is gebeden…
wil melker28 augustus 2010Lees meer…

Vincent

hartenkreet
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Al was 't een landschap of stilleven je hebt je er aan overgegeven In 't maken van portretten waar je je zinnen op kon zetten Al was je destijds nog niet gewild de wereld om je heen lijkt heel verstild De emoties die je kon doorleven heb je op 't schildersdoek weergegeven Nu is er veel bewondering en respect door diegene die naar jouw…

de uitkijktoren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
oneindig landschap, eenzame toren verstild ochtend- of avondgloren? de sneeuw heeft het landschap bedekt met witte massa’s bevreemdend bevlekt het zien maakt mij droef te moede alsof het wit het kwade behoedde.…
fets11 september 2014Lees meer…

Verstild

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.845
Geen traan rest ons, om nu nog te verspillen; In deze ene nacht, geleefd voor een eeuwigheid; De wind die zacht en speels, ons beider hoofden streelt; En de aarde, de maan en tijd, staan voor ons heel even stil.…

Verstild

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.982
Verzilverd hebben we je zachte lach je milde staren in brons gegoten het stokkend hart voorgoed omsloten en strijden nog mijmerend jouw slag Wat is verliezen of gewin in de leegte van verstilde uren zelfs de balsem kan het schuren niet verzachten in ons gezin Zo onraakbaar dichtbij zo tastbaar ver weg altijd die echo als ik zeg waar…
kees keizer25 september 2004Lees meer…

Verstild

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 77
Het water slaapt. Vredig en sereen kadert het haar grenzen. Ze spiegelt hemelblauw in licht bewegen, schittert en verdiept zich zonder reden, met alleen een klein verdwarrelt licht geruis.. Het water zingt. Zachtjes, wat alleen, het zwijgen horen kan. En wie, het echt nog wil.. Stil.. Krakend, onbedaarlijk, stil. Zo vlijt de winter…
John Kroos21 februari 2016Lees meer…

Verstild

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 146
Bekend in deze stad in dit oord wijd en zijd Zijn arbeid verstild zijn bewegingen verstomd Hij, ambachtsman stokstijf beeld van ooit....... van toentertijd.…

Duisternacht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 37
In de duisternacht tekende zich een vreemd verstild droombestaan op het naakte droge papier verschenen beelden uit het heden terwijl de nuchtere tekenaar sliep kwam zijn vaardig potloodpunt plot tot aardigheid van leven een landschap met wilde rivieren groene bossen, witte wolken in de lucht het leven op aarde in een fraaie vogelvlucht…

Het innerlijke oog

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 200
Door de boog van de schepping te spannen suizen de beelden van gisteren door het innerlijke oog. Raakt z’n pijl de roos van het licht waar de schaduw van de tijd zijn rug recht in zijn afgesloten kooi. We zijn een theater van overdadig geluid, souffleurs van een glorierijk verleden meningen en stemmingen uit het heden. Wij zijn slechts…
Pama10 december 2015Lees meer…

ego's

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Versteende stilte zo dichtbij Zo veraf Als er zulke mooie versteende momenten, successen Zijn als ook de historie verstild, versteend Zonder rustiek “zijn”, zonder universeel weten… Energie als verlaten straten, als verstilde dagen, als verstilde ….. ego’s…

Droom

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.527
Ik droomde van de zon hij was een gladde bol van bloedkoraal en werd toen op mijn smeken een gespierde jongeling in strak zwart trainingspak met glanzend rode haren. Het was onder een perenboom dat hij mij toen besprong: een zalige ervaring.…

De lente komt

gedicht
4.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 9.687
De lente komt we raken bevangen door licht luisteren gaat in zingen over kijken in springen zien wordt blijheid en ruime adem het duister blijft achter zonder groet als niet de kleine oude stem over het bos zou praten waar bloesem groeit uit herfsten zonder einde…

lied van leed

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
Gebroken mens Gedroogde traan Jouw wereld weent Je wens vergaan Getergde hart Verstilde snik Jouw heden huilt Je smart verstikt Dolende geest verloren vond Jouw leven lijdt Het meest gewond…
geert20 juli 2004Lees meer…

Ik zag jou, jij mij niet...

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 921
Verstild verdriet is mijn mond die schreeuwt maar niemand hoort ogen die verdrinken maar niemand ziet hart dat niet wil weten maar onmogelijk kan en stil, stiller, het stilst als ik aan de liefde denk.…

Lot

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
en dan plots verstild bestaan vlinder zonder vleugels leven als op een foto bevroren beweging een stilleven…
rietvr15 maart 2008Lees meer…

Verstild moment

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan dat alle bomen hun bladeren verliezen dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen het is zo'n moment dat niemand weet hoe het te stoppen de bodem is drijfzand je grijpt je geliefde bij de hand drukt hem stevig vast maar hij lijkt weg te glippen het is zo'n moment dat de wereld verstild…
Meer laden...