Alle inzendingen

De bolle aarde is van zichzelf zonder strepen zonder grenzen in het oneindig niets ontstaan zo spontaan op eigen kracht uit chaotisch gas dat was nergens stonden ook de lijnen die men later had bedacht materie klonterde wolkend samen en nam vervolgens vormen aan bollen draaiden in het rond voor verzet in totale tijd zonder streep…

o wat genieten sommigen van ons toch op hun manier van de natuur van dat kleine schattige konijntje in het bos de bloemen en bijen de eekhoorn de vogeltjes het reetje met z’n prachtige ogen en die mooie rooie vos de bontgekleurde specht al die verschillende bomen met hun bontgekleurd gebladerte maakt bij menigeen iets los ook al vinden…

'JE HEBT HUMOR NODIG OM DINGEN BESPREEKBAAR TE MAKEN' kopt het AD van donderdag 26 september 204, het betreft de 300ste uitzending van de satirische nieuwsquiz: DIT WAS HET NIEUWS, edoch::: Maar dat gaat mijn inziens niet altijd op zeker niet bij vragen over oorlog en vrede ziekte en dood, vernietiging, intens levensverdriet Je gaat niet schuddebuikend…

je zegt: we zijn niet alleen hier zijn ook degenen die er niet meer zijn zij zijn erbij als we slapen spreken denken of zwijgen ik zie je gezicht ingelijst onaanraakbaar dichtbij je ging me voor ik ben bijna voorbij…

Het zou zo fijn zijn, in de winter, de zomer: thuiskomen bij jou.…

Elim werd als Eurydice de onderwereld in gesleurd zonder pardon zonder genade recht van spreken kreeg ze niet Hades werd haar toeziend oog in zijn obscure onderkomen gedwongen zonder daglicht zonder zon en machteloos bleef ze verstoken van de liefde van haar radeloze minnaar Orpheus zong niet meer, klaagt nu zijn lied en roept…

Wordt deze dag Ook zo vaag Zoals al die andere dagen Die ooit voor mij lagen?…

het is geen dag vandaag hooguit de dag waarop alles gek beslagen zal zijn vol zwarte angst en vragen dat alles lijkt op een gebed dat bi polair klotst en hopt in opkomen van de angst die boven dwars door komt de verse geur van warme schizoprut is weer ruiken want dan ga ik aan de struikelloop over mijn eigen benen vloekend…

Afgelast of uitgesteld en dat al zoveel jaar, zoveel maanden, zoveel dagen Hoopvol eerst, nu uitgeteld Hij durft er niet naar vragen Hoe kon een vriendelijk gebaar verworden tot een juk te zwaar om te dragen…

Wie in de oorlog Roma (1) was én Jood (1), Die Peter Petersen zou ze wel krijgen. Het heeft geen zin diens rol nog te verzwijgen, Als nazi was hij debet aan hun dood. Wél onderwijsvernieuwer, géén genie: Bij hem kwam (1) en (1) steeds uit op (3).…

Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal de kamer wit maken, nu, nooit meer later en dat wij dan bijna het volmaakte napraten alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale zoals wij er lagen, liggen, liggen…

Gij houdt u groot in ’t moeilijkst lot – De vraag is: houdt ge u goed voor God? ------------------------------------- uit: Leekedichtjens (1861)…

Al draaiend het fonkelend rode glas gedachtenloos starend in de haard mijmerend hoe het toen was tijd voor ik oud was en bejaard. Voor mij licht mijn oude jachthond op mijn voeten ook voor hem gaat de tijd steeds door tijd van alles mogen, niets meer moeten, en zo nu en dan een uurtje spelen tussendoor. Langzaam zak ik weg in dromen op…

Jong katje springt rondjes om zijn staart te vangen. In het bos - insecten links en rechts langs zijn oren. Oude muziek klinkt als nieuw - ander jasje. Slechtziend- hij heeft een bril nodig om zijn leesbril te zoeken. Op straat mist zij het fluiten van werklui. Trein wacht op de machinist die in de file staat. Pechstrook…

Top tien top veertig boterham met jam hou jij van supertramp en steely dan van hip hop turbo rap poetry slam of meer van klara en classic fm hoor jij als ik je schrijf een symfonie of dulfer deelder jazz disharmonie?…

In kleine flitsjes weerkaatste de kristallen zon sprongen hoge tonen er bovenuit waar gevoelig slanke vingers de ornamenten voorzichtig schoonmaakten het ordenen was onderhevig aan een streng ritueel dat de kans op breuk nivelleerde want juist de gaafheid van het glaswerk maakte een belangrijk deel van de geschatte waarde…

Die na mij komen, deze zullen weten, Het diep geheim, dat in de woorden leeft, Die er geschreven staan in de planeten, En in de bloem, die op de velden beeft. Zij zullen uit het kruid, het denken eten, En de vervoering drinken, die gij geeft O ochtenden, aan holen en aan spleten, Wanneer uw licht de duisternisse zeeft. Zij zullen u begrijpen…

Of ze door de hond of de kat gebeten worden ze zijn ogenschijnlijk zeker niet voor de poes, edoch onze Rijks-ambtenaren (een kleine 150.000) bewegend als Rob Kemps immens populaire Snollebollekes van links naar rechts van rechts naar links sommigen laten daarbij een kick horen maar dat geluid verdwijnt in de massa van de volgzame stilte…

Ik probeer mijn hand los te trekken, maar mijn wil -- blijft ergens steken.…

Omdat jij wist dat ik het was En niet je laatste minnaar De knapste van de klas Omdat je blozend voor me stond Naïef en van de kook Omdat jij smoorverliefd was Daarom was ik het ook Omdat jij bij mij blijven wou Ondanks mijn bot gedrag Die vrijgezellendrift Gepikt hebt elke dag Omdat je maling aan de mensen had Aan geroddel en gestook…

Ze maken ruzie in het openbaar, En het publiek is ongewild getuige, De ene wil niet voor de ander buigen, Vandaag Inside is wel een beetje klaar. Belazeren ze weer gewoon de kluit, Of gaat de show nu als een nachtkaars uit?…

...even op 'Kort bezoek' bij Rala... Wat zien ik driehoog achter over de rand zie twee naast gluren, buren languit tuinstoel splitterpoedel nudelnackt groot, vol twee paar naast elkaar stootkussens niemand zeggen alleen kijken zon, schaduw oote boe rala weg Oote boe? rala weg? o, help! daar is hij weer! 'k Zei …

Mijn trefwoord is: gevoelig - zo ben ik gewoon gemaakt Je hoeft er niet van te schrikken, maar als je me niet raakt, kun je beter op iemand anders mikken…

Iets roepends kom je achterom, ik binnen op de bank, ploft naast me gooit benen over mijn knieën Je lijf dat stevig praten we bij en over bultjes Geen wonder, zo lang vaak zitten tegen autostoel in de hitte We eten ijs en drinken thee Bij de deur een dikke zoen dan voel ik hoe vol zo'n kort bezoek jij met je mee en puzzel…

Verlangen doet begeren: de wereld proeven, ruiken, bezitten. Wat gaat genot toch gauw voorbij! Ontbreekt hier duidelijk een visie? Zijn we wel goed geïnformeerd? Schoonheid eist van jou en mij dat wij gevoelvol reageren. Verlangen blijkt een constante, voortdurend op zoek naar zekerheid. Die te bereiken, vergt vele gebeden bij waar we…

Ik streel mijn cadeau voor haar, en het lijkt alsof -- ik het van haar kreeg.…

Een zeilboot glijdt op zee, voortgestuwd door de wind een met het water Het is eindeloos fascinerend hoe in de vroegte van de morgen de prille zon glinstert in de golven van de zee tegelijk laten voorbij komende wolken zich meedrijven met hun verschillende stromingen, een nieuwe dag is geboren. Dat ook om het even welke donkerte schaduw…

Het was zo dol, het was zo dol in het Dolfinarium, Harderwijk Het was zo fijn, het was zo fijn om bij de dolfijnen te zijn We gaan dan ook, we gaan dan ook dolfijn naar huis, dolfijn naar ons thuis! DE MARIUS MEIJBOOM OP AMSTERDAM-IJBURG!…

één regenbuitje en de tuin glanst en glinstert als ware het de allereerste lentedag…

ik heb je stem weer gehoord met de spannende vibraties die bij praten horen met dat tikje meer dat van spanning trilt in het articuleren van je stem zacht smaken je lippen rood en warm nat in hun bewegen als lieve woordjes naar buiten komen uit het jarenlang samen dromen met als resultaat van wat wij zouden willen…