167585 resultaten.
in herinnering Boudewijn Buch
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
466 dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Buch
van hem kennen wij z'n passie
voor dode dichters en verre reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zo dikwijls in extase
dat het bijna besmettelijk leek
het flirten met de dood en het
onvermijdelijke sterven koesteren
als een…
daglicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 om wolken te vangen
komen we handen tekort
voor het doorgronden van de zon
ontbreekt de tijd
de hoek is laag genoeg
voor de vlakheid van een wand
waarom is het donker afwezig
bij eenhuizig nachtzicht
vraag niet naar een droom
die is niet bekend
met dichtheid van kleur en vorm
tussen vuur en stoom; lichtbewolkt…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Onvoorwaardelijke liefde bouw je op
Je laat elkaar en soms in sop
Maar dan kom je weer samen
En wil dit ook samen beamen
Vergeven en dan het vergeten
Je best doen en niet aan opvreten
Weer uit liefde elkaar behandelen
En weer met zijn twee het pad bewandelen
Alles is weer goed
Gemoedelijk liefdevolle gloed
Wij lachen samen weer
En dat…
KERNOORLOG!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 We raken niet de kern
Van de Palestina-Israël-Libansese oolog
van de Rusland-Oekraine oorlog
van de Afrikaanse oorlogen
We raken de kern niet
we fladderen er omheen
als drones in oorlogsgebied
We raken de kern niet
van oorlog en vrede
van kwaad en goed
We raken de kern niet
van de afgeleide frustraties
en verdorven werkelijkheden…
De vale takkenstramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
310 de herfst heeft
zich verstrakt
in de vale
takkenstramheid
van hen die
nog wachten
op de oogst
die winterklaar
al getooid zijn
om te gaan
hun kleuren
afscheid van
de warme zomer
is allang geleden
en toch zijn er
weer redenen
om op te staan
niet alleen wordt
het kind geboren
maar ook zij die
zijn uitverkoren
voor het nieuwe…
Huilen met de wolken
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
660 Mijn Marokkanse vriend zegt:
ik heb spijt als haren op mijn tanden
rauwe bonen maken honger gaar
het is boter bij de vis geklaagd
Mijn Amsterdamse buurvrouw zegt:
je slaat spijkers op laag water
het is stroop aan de galg gesmeerd
de buit gaat uit voor de baten
Mijn neef die van alle markten thuis is
zegt: je kunt ijzer niet met tanden breken…
De kracht van loslaten
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
475 Geen spijt of hoop
eeuwig verlangen of verdriet
loslaten vergt kracht
Hoe ze zonder aarzeling en zorgen
al haar angsten en twijfels loslaat tegelijk zwerm
negatieve gedachten en meningen die om haar hoofd gonzen
Volledig en volkomen zonder advies of boek gelezen te hebben van een ander.
Dat ze moedig, onverschrokken is
en met flinke…
Check!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
373 Wie nu gecheckt wordt is soms
de sigaar
zij laat d'r tas zien zonder hem
te legen
"Die paprika's, vergat u die
te wegen?"
Als een tomaat zo rood maakt ze
misbaar
o nee, o jee...nu zijn de rapen
gaar
"Komt u maar mee," zegt hij,
pas negentien
"Die poortjes gaan wel voor
een ander open
die wèl betaalt (althans, dat
mag ik…
[ Wonen er wezens ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
327 Wonen er wezens
in de wolken? Wie is daar --
aan het rommelen?…
Zelfscankassa
snelsonnet
3.9 met 11 stemmen
764 De ondernemer noemt het een succes:
een deel van de caissières kon ontslagen.
Wel steelt men nu voor grotere bedragen
en wie moet controleren, voelt de stress.
Soms slaat een agressieveling je raak.
Gelukkig krijg je pleisters van de zaak.…
Mijn vader was altijd goed
gedicht
2.7 met 126 stemmen
32.262 Mijn vader was altijd goed -
moedig, in de winter
droeg hij een bivakmuts
met een hoed erbovenop
om hem af te nemen
eigenlijk was hij een filantroop.
------------------------------------
uit: 'Buitenstaander', 1966.…
Invocatio amoris
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.732 Die de blinden blinde smaden,
Daar uw glans hun schemer dooft
Waar de kroon van uw genaden
Weerlicht om één sterflijk hoofd:
Door de duizenden verloornen
Aangebeden noch vermoed:
God die enkel uw verkoornen
Loven voor het hoogste goed...
Door de kleurgebroken bogen
Van de tranen die gij zond,
Worden ziende weer mijn ogen
Als in nieuwe…
De Groote Oorlog 1914-1918
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
661 Gebeiteld steeds uitdeinende namen
in de 'Ménen'-poort,
de ingang van de stadskern
nooit voltooid.
Oorlogsslachtoffers zovelen
bloeddorstig geleden
oorlogsfronten burgerdoden
ongepaste woorden.
Klaprozen praten
menselijke waarden
Klaroenen blazen
uitzwaaien.
Bloedsporen in loopgraven
"groote" die zich vermaken
de last post…
Soulmate
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 't Is zeer plezant
niet op de bonnefooi
maar elke middag weer
bericht te krijgen
uit een verafgelegen
nomansland
vlakbij de grens met China
Kyrgyzstan
Niet eens in 't Engels
maar in 't Nederlands
heel fraai van stof
verzorgd en ook nog mooi
vanuit een dwergstaat
tussen hoge bergen
die grenzen aan het grote
Kazachstan
Voor…
Een ballade
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 Een man laten we hem
David noemen is op missie
iemand kaapte zijn brein
Iemand schreeuwt bevelen
iemand zendt hem een helm
David vindt Goliath
In de gedaante van
een stoeptegel
zijn handen torsen
De stenen reus
boven het hoofd
van een slapende man die
Op de vloer temidden van
koortsachtige dromen
met schimmen worstelt…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
601 eenzaamheid
is niet de stilte om me heen
niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die…
Warrig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 niet denken
wat wil ik
gevoel
van falen
van niet weten
wat te doen
van stemmen
van verleden
van ja en nee
Niet weten wie er spreekt.
De waarheid in mijzelf,
de stem van verwarring.
Niet weten,
is niet erg.
Niet weten.....
Mag ik je even vragen?
Mag ik mens zijn.
mag ik falen.
Mag ik helemaal fout zijn.
Ja, en…
Wafel
netgedicht
1.5 met 11 stemmen
443 Kom luie lezers van de ronde tafel
Verhef uw achterwerk niet van uw zetel
Voer eens de druk op in uw binnenketel
Uw brein ja, en roer eens uw pen
als wafel
Wie durft te kleuren in zwart blauw of rood
Wie staat op, zegt wat hem of haar beweegt
Voor u het weet heeft tijd uw geest geleegd
Schrijf of uw leven afhangt van de dood!
In godsnaam…
[ Het aantal bruggen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 Het aantal bruggen
is oneven, hoe zet ik --
dan een route uit?…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
411 Zie langs de horizon gouden ochtendgloed
en witte voile bedekt smaragd groen veld
zo wordt de dag na donkere nacht begroet
door deze wonderen staat de mens versteld.
Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan
in de ochtend begroet ik de rijzende zon
die heel de dag aan blauwe lucht zal staan
en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.
Zo is…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
761 ik hoorde muziek
iets in de sfeer
van vallend water
kreeg daar spirituele
gedachten bij
van hogere orde
de zon scheen
kleine dartelende
regenbogen
in de vloed van
deze muziekaal
gekleurde parels
die met hun
bedwelmend
geestveruimend
vermogen alle
emoties op een
hoger plan brachten
achteraf ben ik
meer dan een uur de
hele…
BRUILOFTSLIED
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.247 Mijn gade, het is goed, wij zullen toeven
In een klein stadhuis, ik zal niet vertrekken,
Al bleven mij veel eilanden te ontdekken
Die zich om mijn afwezigheid bedroeven.
Niet dicht bij zee, om mijnentwil,
't Werd mij ondraaglijk aan de rand
Der ruimt' te rusten, bij de golven stil:
Bewaar mij diep in 't binnenland.
'n Gewezen vestingstad…
November
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
782 Novembermaand, normale najaarsgang:
Natuur neigt naar notoire nattigheid
Naar nivellerende neutraliteit
Nee, nergens nabloei, nectar, nesteldrang
Navrante nevel nijdast Nederland
Noordwesterstorm nijpt nukkig, naderhand…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.299 Het is weer herfst, de bollenvelden worden toegedekt
als kind'ren voor de nacht, maar déze nacht gaat maanden duren.
En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt.
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst…
Keep on walking
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
509 Er is iets in mij, een drive om te lopen
naar iemand van wie ik echt hou
Dit hart is leeg, en in gevaar
als ik leven moet zonder jou
Het lijkt of ik, waar ook maar, telkens verliefd word,
zolang ik hoop op iemand
die echt is
hou ik vol en blijf ik geloven
Maar ik vind het niet erg
dat het zo lang geduurd heeft
als jij waar dan ook…
Ideële idylle
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 Waren en zijn wij
bestemd voor de liefde
krijgen wij ooit
elkaar nog te zien
Wordt onze date
aan de côte d'amour
een intieme meeting
of ideële idylle
Met een femme fatale
in de zevende hemel
geluk of verderf
een crime passionnel
Paris zei Hélena
Thisbe vroeg Pyramus
Romeo, Julia
Kom hier dat ik u kus
Gelijk Nefertite…
Bani Israel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Als het kwaad op bezoek komt vindt het ons
Want wij zijn de dragers van Hashem's wet
En door de contrabande ermee besmet
Verkondigen Christenen in respons
De morele code der tien geboden
Een smokkelwaar waarvan het binnenhalen
Nu gemeengoed is in groten getale
Die zou moeten worden verboden
Vonden Adolf Hitler en de zijnen:
"Geef ons…
Liefde wint van haat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Lieve liefde
waar ben je zonder oordeel?
waar was je in Amsterdam
waar was je tijdens dit geweld?
waar was je tijdens de Kristallnacht?
waar, waar ben je dan?
je bent er wel
we kennen je
zelfs als haat je overruled
zelfs als onrecht
doodstil achterblijft
en het ijskoud aanvoelt
Lieve liefde
je moet zo hard je best doen
je vecht…
I AM AMSTERDAM, nou effe niet!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 I AM AMSTERDAM
nou effe niet
"pleurt op"
zeg ik als oud-Rotterdammer
en sinds 3 juli 2019
ingeschreven in de gemeente Amsterdam
Ik noem mij echter
Ramsterdammer
doch voor de goede orde
dit had ook in Rotterdam kunnen gebeuren
na een demonstratie
bij Zadkine's Verwoeste Stad
Maar de vraag blijft Gemeente Amsterdam
waarom, waarom,…
Naamloos
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
353 ik heb
mijn handen
uitgestoken
vingers gespreid
in ultieme vraag
om hulp maar
er is niemand
die vertraagt
even op of
terzijde kijkt
hun blikken zijn
naar binnen gekeerd
het opdringend
bedelen is men
al vele jaren
grondig verleerd
in een maatschappij
met een bezetter
honger lijden
en een niet te
stillen dorst
is het recht…