Alle inzendingen

stille tranen getuigen van verborgen verdriet huilende gedachten daar waar niemand het ziet verlangen druppelt naar binnen vermengd met heimwee ooit is er het weten ooit is er rust ooit ga je mee…

Witte vlinders incognito dansen graag in de wind ook vermomd op een oude fiets wij rijden in gedachten terug naar een moeiteloos voortbewegen op meer dan luchtledige banden in ons nog onbevreesd bestaan naar huis was samen verder terwijl de krekels tjirpten, gelukkig zijn kostte geen moeite bij een maagdelijk witte maan de eerste…

Op het donkerbruine hout dampen sierlijke kopjes geurige koffie daarachter wachten in kasten flessen drank geduldig op hun beurt te mogen schenken hun geestrijk innerlijk glanst en wenkt verlangend maant de bezoekers vriendelijk tot zelfkennis langzaam genieten met eerbied voor het matige hoe veel pils schuimt opgewekt zingt…

Ik ben een gier en tijd is mijn prooi Als hij vliegt, vlieg ik sneller, als hij voorbij is verslind ik hem in mijn hoofd Ik verteer het vlees van mijn ervaringen en verslijt mijn lichaam tot mijn snavel te zwak is en de tijd ontsnapt naar zijn laatste einde…

Letternijen als krokant verbrande versnaperingen alcoholvrije delicatessen vrij van oververzadiging in het antiperistaltische maagdarmcomplex verzwolgen door blauwalg in de koele meren des doods, en op zijn beurt door blaudzun te zijn geconsumeerd en de aanlandige spinvis gedecimeerd en na bewezen diensten gereduceerd tot…

Dichterbij voelde verderaf Verderaf van wie ik wilde zijn Wie ik wilde zijn voor jou Verderaf van wie ik was geweest Wie ik was geweest zonder jou Nooit meer alleen Maakte me eenzaam Dus wees niet kwaad En wees ook niet bang Als ik weg wil Naar waar de ruimte is Waarin ik, en ik alleen, wil overleven Geef me die ruimte Dan…

‘Brigitte Macron is eigenlijk een man, Ze draagt een pruik en loopt in vrouwenkleren,’ Een influencer durft dat te beweren, Omdat zij vindt dat zij dit zeggen kan. De Franse president neemt dit niet licht: Het voelt echt als een klap in zijn gezicht.…

Augustusnacht. – Aan ’t overkant van ’t dal Bruist uit onzicht’bre sneeuw een waterval. In schaduw ligt de weg. Over de stammen Sprenkelt de koele maan zijn blauwe vlammen. Ergens in struiken zweeft krekelgesjirp. Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp. Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd De Grote Beer zijn gouden majesteit…

Dagtrip naar de Z van zee. 'V+V=W. Ruimte en tijd. Materie en leegte. Kruis of munt. Hol of bol van dezelfde pet.' Zoiets zegt je holografische bewustzijn. Op de dijk - een boot op wieltjes zoeft voorbij. Op het strand: daar zijn de wauwwautjes. De dikke vriendinnenclub zingt van 'twintig mezenvoetjes', van ''t aapje liep' en …

​ Ik heb weer zangles (2025) nu voor het eerst na een halve eeuw (1975) hij is Engelssprekend en jong hij is goed, steengoed als zanger en als docent doch ik de oudere zanger wat een nervositeit, angst wat een ongekende emotie maar ook wat een eigenheid waarachtigheid en echtheid opnieuw te mogen beginnen mijn ademhaling een ramp…

ik heb een witte roos gevouwen uit blaadjes van vertrouwen die groeiden in mijn handen lang is zij in knop gebleven omdat ik niet wist hoe ik haar mijn liefde en trouw kon geven totdat ik haar in een totaal wanhopig moment kuste en zij wonderwel zacht opende zij bloeit haar hart naar mij gekeerd omdat wij…

bevroren blauw ik heb een witte roos gevouwen uit blaadjes van vertrouwen die groeiden in mijn handen lang is zij in knop gebleven omdat ik niet wist hoe ik haar mijn liefde en trouw kon geven totdat ik haar in een totaal wanhopig moment kuste en zij wonderwel zacht opende zij bloeit haar hart naar mij gekeerd…

Aan de buitenkant valt het mee Banken ruimte en groen voor het gebouw Binnen wordt het benauwend donkerder Kleine kamers smalle drukke gangen Hij kon het niet gewoon worden at niet meer Miste zijn hof gewoon eens buitenkomen Niets boven je eigen huis eigen eten Eigen bed maar ja het moet gaan Immobiel tussen bleke koude muren rijgen…

Nu met de afdaling van zijn leven heb ik betere vergezichten en vooral inzichten neem nu de controverse tussen Özcan Akyol beter bekend als Eus en Jan Slagter veelal bekend als de gebeten hond die bijt maar het is de tonende en de tanende de potente en de minder potente het lijkt bijna bij Jan op kutnijd dat wat ik in vrouwen verafschuw…

Een rimpeling slechts over het spiegelend water veroorzaakt door een zachte bries en zacht wuift langs de oever het pluimend gekrookte riet. Een visser eenzaam in zijn bootje in gedachten ver buiten aardse trend genietend van stilte en rust alleen aandacht voor zijn dobber gespannen hopend op een kleine vangst. En verderop de witte zeilen…

Met z’n tweeën kun je sparren In je eentje lukt dat niet Met z’n tweeën de knoop ontwarren Bij burn-out en stil verdriet Mocht er een van tweeën vallen door depressie, zwaar getob Samen kunnen zij vuisten ballen Richt de een de ander op.…

ik ben ouder dan mijn schaduw en gewicht, betekenis die nauwelijks valt te grijpen. aan een goed begin hoor je te slijpen — tot nu toe is op verjonging geen zicht. de grove lijnen kaderen mijn jaren, vormen het vlak tussen taal en een zucht. voor het afsterven ben ik nog niet beducht — de donkere lucht zal zeker klaren. ik bleef mezelf,…

Ik mis mijn lief elke dag, Vanaf ’t moment ik ontwaak, Tot ik ’s avonds val in slaap. Dan voel ik dat hevig verlangen Samen met mijn lief te zijn, Haar lippen te voelen op mijn. Maar tant pis zij is er niet meer, Mijn lief ging van mij heen, Ongewild in ’t niets verdween. Alleen d’herinnering aan haar blijft, Zit gegrift in hoofd…

het verloop van het bestaan neigt naar toeval, enkele feiten staan vast. natuurlijk zal het klimmen naar volwassenheid, als het al lukt, in bepaalde stappen gaan. gaandeweg wordt men op de proef gesteld omdat als alles bij elkaar is opgeteld voor en tegenspoed zich bewegen als de klepel van een staande klok en wanneer die stopt, op het…

Alleen, in de lege filmzaal tussen de tapijten mijn ogen in half licht gesloten, rug en dijen stevig in de stoel op reis door de gonzende ruimte van het drukke verkeer van in- en uitvoegen in de verte en ergens glijdt er een liedje voorbij - vertrouwde emoties op afslagen zonder bestemming rondgaand in het wegennet Daarom en omdat…

Aan wie hier reageerde zeg ik ‘dank u wel’, het doet plezier wanneer je wordt gelezen, het leert je dat je niet zo gauw moet vrezen want ja, je neemt je tijd en telt die niet zo snel. Wanneer je al de helft van al je jaren voorbij zag gaan dan wil je wel bedaren.…

Allicht wil Netanyahu onverstoord Heel Gaza (nu ook militair) bezetten Met vredesplannen maakt hij korte metten De Palestijnen moeten uitgemoord Maar wees op genocide niet te kritisch Dan ben je per direct antisemitisch…

Wat je zaait zul je oogsten Lillith, uw woorden zijn en waren afgoden Gods onnoembare naam heeft u uitgesproken tegen alle geboden Neen, de naam Lillith is niet te zoeken in de nalatenschap van Oude, Nieuwe testamenten u droeg en draagt de broek was en bent geen pantoffel(h)geld, integendeel, werd een feministiche aanroepvorm in dat soort…

het verhaal vertelt wij hebben met woorden gespeeld eerst de letters verzameld toen tot zinnen uit gezeefd wij hebben de titels gewogen iets spannends met wat angst in de ogen dat langer blijft hangen maar niet te lang omdat angst de vrijheid van het lezen beperkt zo heeft ieder zijn deel aan de ademloze groep voorgedragen…

Het is bepaald overdreven te denken dat het gedicht een poging betekent om iets verstaanbaar te maken, laat staan een uiting van priesters die god zien. Een gedicht is niet meer dan een oor, om te grijpen wanneer men geen woorden meer heeft in officiële gesprekken, een reling bij zeeziekte in de salon. -----------------------------------…

Het drijven watten wolkjes, van zonnelicht doorboomd. De jongeling ziet ze drijven en droomt... En onbewust elk wolkje na drijft zachtjes een fantasia, doch in de ruimte smelten beî voorbij, voorbij, voorbij. Het drijven blanke zeilen, waar 't meer de hemel zoomt. De jongeling ziet ze drijven en droomt... En onbewust elk schipje na…

Zwetend. Zittend. Naakt op de rand van de zetel. Ogen op het tipje van de plant in het papiertje. Aangestoken. Zwijgend — alsof stilte iets goedmaakt. Je komt nog bij. Het lichaam trilt. Natrilt. Een diepe zucht — uit de kelders van je longen waar de rook nog hangt, vastgekleefd aan herinnering. Je huid brandt bijna net zo warm als…

Prachtig mooie Spaanse tonen luiden door mijn oorschelp, Heerlijk lekker water uit een fantastisch nieuw bierglas doorzoekt mijn keel, Jonge mannenhanden tikken rustig hopelijk juist doordachte woorden op virtueel vel. Terwijl in deze zomermaand al dagen de regen en al dagen de winden bezoeken. Terwijl de drie perfect recht geplaatste zonnepanelen…

OMHELZEN In witte wolken lig ik te dromen van toen Van ruisende wind door hoge bomen Van vogels met hun prille lentetonen Toen klonk alles mooi in harmonie en Was er van gemis geen weten Door duistere wolken, zoek ik nu het licht Waarvoor de zon snel is gezwicht In koude nachten zonder zicht Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren…

Zwarte sluiers over het gelaat, gedachten botsend in de geest. Doolhof zonder uitgang, een ziel gevangen in beton. Verdwijnen in de mist, omdat openstellen moeilijk blijkt. De handreikingen zijn er, maar verdampen in onzekerheid. Deze doolhof lijkt het einde, echter hoop breekt elke muur. Een kleine lichtstraal door de kier, mijn…