Alle inzendingen

Des harten binnenst overleg, gezegd, gezucht, gedacht! Het trillen van een stille vlam die naar de wolken tracht. Het slaken van een ademtocht, het vallen van een traan de blik naar boven van een oog door God-alléén verstaan. De eenvoudigheid, het kunstloos waar der kinderlijke taal, maar aan wie plaats gegeven wordt…

de eerste meldingen waren terloops uit inforubrieken maar wie nieuws zocht kwam tot een heel andere conclusie zeker als men verderging en merkte dat een overheid de rol van organisator leek te hebben overgenomen als dat tenminste nodig bleek omdat er geen sprake was van slachtoffers schade of enige paniek feit was dat de gebeurtenissen…

het heden worstelt met de toekomst worstelt met het verleden   het verleden strekt zijn armen uit omarm me laat me bij je zijn vergeet me niet   de toekomst zegt denk na over morgen over volgende week denk aan later   het heden kijkt naar de toekomst kijkt naar het verleden   hij schudt zijn hoofd en kijkt naar vandaag hij kiest…

Naar gelang wie er over vertellen Was het niets minder dan een kristalnacht Anderen onder het mom van rellen Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht Tumultueus roffelend op de grote trom Als Dante verdwaalt in een donker bos Leeft men in een wankelstaat van Sodom En Gomorra tweedrachtig van God los Getuigenissen die niet echt deugen…

Harde regen op 't zoute glas, de warme sprei ligt glad en strak, de nacht zwijgt zonder zware last, tondelvuur dat zachtjes sprak. Blauwe kuisheid sluimert stil, gebodsbord noch verbodsbord wacht, slapen lijkt een verre wil — het hart verlangt een zachte nacht.…

De wijzer stopt en ik doof het avondlicht. Ragfijn Rank en sober Kruipen mijn gedachten naar een dwalend aangezicht wat ooit had geklopt is roemloos gezwicht Verzachtend glijdt haar glimlach weg alsof ze zegt "doe maar, doof het avondlicht" de wijzer stopt…

alleen in het landschap in aarde verankerd een knotwilg eenvoudig en bescheiden het vanzelfsprekende leven ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend met wie je goed zwijgen kunt kranige wilg uit het lood langs de sloot met littekens op zijn bast leg je handen op zijn schors een oerkracht je kunt van hem op aan…

Heel vreemd! Nu laten weer hun boevenbazen In hun hermetisch afgesloten blokken De premies stijgen waar wij voor gaan dokken Plafonds zijn breekbaar, doch nimmer die glazen... Hun vetpot is een permanent mysterie Ziehier de kopzorg van het ministerie!…

Ik zag je staan 
In de portiek naast het kraam
 Fluisterde je naam Je keek niet om 
mikte je peuk in de goot De assen smeulde na 
Jij weer in het kraam van alweer een baan Ik vecht tegen de drang om 
In de rij te gaan staan
 Dan zeggen hoe ik je mis 
Hoe we geknield naast ons bed 
gebedjes prevelden 
 Die werden verhoord…

zij is de werkelijkheid ontstegen vergeet zichzelve keer op keer vraagt heb ik ooit een kind gekregen en zo ja van wie ook weer...…

Veel wijsheid, als oogst van heel mijn lange leven? Ik weet wel beter.…

een nieuw levensjaar begint met deze dag als eerste stap op een weg vol mogelijkheden die je omarmen of lopen laten mag de zon weet je komt altijd weer ook als je hem even niet ziet om de warmste gloed te schenken aan wie en wat jij wezen wil voor de mensen om jou heen omarm dus deze prachtige dag die ligt in het tapijt van de tijd dat…

Het is nacht!, is het nog nacht? neen het is de vroege ochtend van woensdag 13 november 2024 het is vijf over vijf zij werd geboren vijf over zeven in de vroege avond van maandag 13 november 2006 in het Slotervaartziekenhuis, Amsterdam mijn dochter Giulia Eleonora Liefje ik was er bij als donorvader moeder had meer dan haar best gedaan…

in de vroege ochtend zo tussen vries en dooi deden hoge druppels al voorzichtig het kristallijn subtiel van beginnend matwit uitwaaiend mooi naar licht breekbaar nog hebben zij niet de kracht om licht te breken dat komt over enkele weken zo rond het vriespunt als de uitstraling het grootst is en het uitspansel heldert dan…

Ik moet geregeld naar de apotheek, De assistentes daar zijn altijd bezig, Maar wat ik nodig had was niet aanwezig, M’n zelfbeheersing liet me in de steek. Toen riep ik: ‘Geef me dan maar, als het lukt, Een pil die m’n agressie onderdrukt!’…

Meen, zo ik zing, vol liefde zijn mijn zangen, Niet, dat mijn mond de schamelheid vergat Van 't hart, dat open stond om vreugd te ontvangen, Maar, waar de liefde nimmer binnentrad; Mijn lied is immers vol van uw verlangen, O Liefde, die ik steeds heb liefgehad! Waart gij gekomen, toen ik u verwachtte, Ik had met diepe vreugde u ingeleid,…

Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen maar dronk een glas wijn bij het vuur. Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land. Hij moest nog een meesterwerk scheppen maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen. Hij droomde een mes in de strot van de poolvos maar…

Was vandaag net in de kringloop toen hij mij belde, aan het werk weer na twee week Thailand, nu in zijn pauze wandelend hoe zij het gehad en weer lekker thuis en aan werk alles opnieuw, alsof nieuw. En ik vertellend over diegene naar wiens uitvaart 'k was, had willen zeggen hoe mooi zijn kinderen de dienst verzorgd, de muziek 'Windmills…

Als anarchie van cellen leidt tot röntgenstralen worden negatieven rimpelende vellen tegen een muur van helwit licht leggen zij de fatale massa in spookachtig donker bloot Doktoren dicteren de casus gestaag even exact monotoon als piloten en vellen hun genadeloos oordeel over knieën en heupen galactische borsten en…

Ik had een huis Het was mijn thuis Toen viel die bom Bracht iedereen om Behalve mij Spijtig…

( la différence s' appelle l' art ) er zijn kunstemakers die hun kunstje doen maar er zijn ook mensen die onopvallend iets willen bijdragen aan ons kunstbezit...…

Antwerpens trotse burcht staat met krijgshaftig aanzien stevig en onverwoestbaar wenkt echter glimlachend mensen binnen te komen toont verrassende beelden van roerig verleden hedendaags streven vele kunstwerken van de krachtige stad het kasteel aan de Schelde ziet twee kanten op zijn blik volgt de rivier vult zich met werklust van…

Het geboortehuis van Tante Fumetta staat in Oud-Zevenaar, ze werd nationaal kampioene pijproken, acht keer na elkaar, ze hoestte zich dood in 1907, maar voor velen blijft ze voortleven, er is een tabakssoort en een longziekte vernoemd naar haar ...…

we liepen in een rij met lichtjes in de avond die snel gevallen was. de lampions bungelden onvast en dunne vlammetjes brandden of iets ze stil betoverd had. we liepen met korte stappen zodat het zacht bewegende licht niet uit zou gaan in het rood groen blauw en geel dat op een papieren harmonica leek. we zongen van Sint Maarten de heiligman…

U kent die uitspraak vast en zeker wel U refereert eraan intuïtief Ook in dat snelsonnet nam hij voor lief Waarnaar verwezen wordt in 't voetbalspel Al was het Rinus Michels om het even Men nam het in de mond van rechts tot links Gevleugeld werd het woord van onze sfinks Maar naar nu blijkt, leidt hij een eigen leven Is voetbal oorlog…

We racen omlaag, zo te horen verliezen -- we nu de uitlaat.…

nog steeds hebben ze me niet verlaten ook al zijn ze er niet meer bij toch voel ik die lijn ze houden me in de gaten en staan nog steeds aan mijn zij voel hun trouw en overgave waaraan ik me kan laven ja nog steeds gaan ze overal in gedachten met me heen en zullen mij niet verlaten nee ze laten me nooit alleen…

Indrukwekkende Razzia Herdenking 2024 de plek, de plaats, de kade, het publiek de Marinierskapel, dirigent, ceremoniemeester Het Monument, de beeldhoudster, de kransen De gesproken stevige woorden het nationale lied: 't Wilhelmus maar vooral de stilte, de stilste stilte de stilte om zoveel verleden leed maar een leed dat voelbaar blijft…

Ik zat aan 't venster waar de Donau vloot En op mij aankwam aan mijn rechterhand En onder mij verdween. De donkre rand Van den en loofhout die hem schuilplaats bood Scheidde mijn berg en voorgrond van de schoot Van 't volle en tintenrijke en golvend land: Akkers, veld, dorpen met geboomte omplant; En kim blauwde achter kim, die 'k diep genoot…

nog is er het speelse gefladder van jonge blaadjes op ondeugende vlaagjes van de lichte lentewind toch zullen ook zij binnenkort de koelte van het zomers groen moeten dragen nu nog in hun kleurig fleurig herfsttapijt veeg en opruim al voorbij alles is afgedekt ook de kleine knoppen winterklaar verpakt in afwachting van licht…