Alle inzendingen

beschadig me, breek me, bespot me, met de wreedheid van een god die speelt bespuug me als stormregen op een dorstig veld, verneder me tot ik niets ben dan lucht maar keer terug pijnig me, splijt me, steek me met je stilte verwond me met je afwezigheid vertrap me als aarde, die smeekt om jouw voetstap maar kom terug bestuif me als asregen…

Het imago van Jetten is aangetast nog voor het eerste besluit Zijn woorden “jammer” en “moedig” hebben de start verbruid Jetten, je deed het goed voor de camera Waar je ontspannen, energiek verslag van voortgang deed aan de media als leider in de politiek Je sprak van open, eerlijk Koos voor vrouw en inclusief Toen je door haar werd…

Het is tijd dat we praten. De kamer is leeg, de geheimen opgebruikt. Vergeef me de vraag, maar veeg de tranen weg— ze breken het zicht op wat komt. Soms wil ik de tijd stilzetten, de val verzachten nog voor de grond bestaat. Een gedachte op een rand van zink. Zwaartekracht onderhandelt niet. Ik zat op het dak en zag de dag sterven…

Het zwerk zit vol hongerige vogels de dagen vertragen in rap tempo gekken worden aanbeden als goden het smalle zeegat kiest het ruime sop De glazen dansen totdat ze breken afgesneden bloemen zoeken een vaas de kroegen van vroeger hebben heimwee maar de oude tijden hebben geen haast Achter de dijken boven de hemel huilen de wolven in de…

Voordat je weer een aanval doet op een tekst Wat volgens jou is fout is geschreven Moet je niet vergeten. Dat een gedicht ook artistiek kan worden weergegeven. Een fout hier en daar is zo gemaakt Maar een note wat precies zo staat Is een interpretatie van zijn creatie Het hoeft niet perfect te wezen of compleet ABN . Er is nog iets als…

Naar hoe hij zijn aangelegenheden runt Een roeping volgend tot massage Noemde men hem achter zijn rug om "the cunt" Als gage d'amour van zijn blamage Nu van blazoen en titels gestript Op verdenking van schending van functie Door zowel adelborst als plebs gewipt Liet zijn geheugen hem in de "punctie" Beschermen enkel nog hem zijn miljoenen…

Het kan zo lekker wezen sommigen doen het voor hun brood zo heerlijk tussen twee werelden hangen nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt deze dommel kan ik waarderen maar sommige doen het tot hun dood ze zitten maar wat te rond te hangen met een scheef hangend hoofd soms slaat het hoofd naar voren gebogen in een stram en oud lijf…

Zo ver van mij vandaan Geen rust om thuis te zijn Je wilt de wereld in en jouw werk is de mantel waarin je reist Overal, te weinig bij mij heb je even een thuis en steeds minder een plek waar je blijven wilt ook al is er alles wat je nodig hebt, hier bij mij, samen met mij niet ergens ver weg waar je in welvarende steden een aangename…

Rimpelloos water de storm in mij wordt stilte ik ben weer thuis nu De wereld buiten raast in schreeuwende kleuren, een storm van prikkels die de dag doorkruist. Ik zoek de oever waar de wind is gaan liggen, en de chaos in mijn hoofd langzaam bedaart. Het water ligt daar als een onbewogen plaat, als een zachte uitnodiging om naar binnen…

hij zit aan het orgel stil en recht geen schrift, geen noot die hem iets zegt hij draagt de toon hij jaagt hem niet gelijk men adem draagt in een lied zijn handen gaan waar het hart zijn wil zij maken luide dingen stil de tijd vertraagt de ruimte wijkt en wat verdween wordt weer bereikt Reinaert ging door bos en hof met list, met schijn…

Nancy, Place Stanislas, glansvolle maan, die naam, die klank, die zaak, hoe dan verwant? Het ding een ding. Het beeld daarvan in mij is verinwendiging, grenzeloos band van beeld en denkwerk: dioraam. De naam een ding ook, daarvan de onaanraakbaarheid, tot van de naam het beeld met beeld en beeld verbindt, en taal het al in strengen vangt van…

De maan is achter het huis, Nu moet gij met mij komen! Over het bladgeruis Zijn zilvernachtstromen... De tuin ligt blank beneden, Ziet gij het wel? O! alles was tot heden, Het héle leven, maar spel... Kom! en geef mij de hand En laat mij u leiden door lanen, Waar bloemen aan de kant Glinsteren nat van tranen. Kom! en geef mij uw hand…

Ze hebben ex-prins Andrew opgepakt Wat heeft die koninklijke man misdaan Ja af en toe eens naar de hoeren gaan Maar word je daarom in de pan gehakt Waarschijnlijk is er toch meer aan het handje Hij deed net iets te vaak een adelstandje…

Een wellnessworst vroeg uit de veren ontdeed zich van zijn oppervel vroeg Annalies zich om te keren en hem met gans zijn huid en haar naar beider smaak te consumeren O Lies, zei hij, ik mag je wel ik maak zo je ontbijtje klaar dan zul jij mij nooit meer ontberen mij rest dan als jouw etenswaar één vraag slechts: kan het jou wat deren…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

Als Angsten je leven bepalen En daar moet ik de prijs voor betalen Het leven kent twee kanten van de medaille Er zijn mensen die je leven willen vergallen Dat is bij mij ook gebeurd Al heb ik wel geleefd als een malle Als Angsten je leven bepalen…

WAAR EEN WIL IS, IS EEN WEG Het gezegde Waar een wil is, is een weg Wordt Waar een Wil was, was een weg Dus een echte Wil Van vlees en bloed Met een auto Een aardige Wil Een stoere Wil Een mooie Mooi dat ik dat geluk had Met haar Op die weg Met pech om de Heidelaan te vinden in Bussum "Stap maar in, ik breng je wel" Toen ging het…

In een scharlakenrode weide vol krokussen en paardenbloemen hebben ze een prettige en speelse gewoonte samen. Zie ze schitteren vol vuur en vurige verzen als de woede van een storm en figuren die uitroepen; zie uiteenlopende bedoelingen van tegenstellingen in antipoden ontstaan. Zeker buitengewoon somber van soort.…

Hij heeft de intense emoties om lief te hebben in stilte door pure glorie van natuurlijke heimwee op de lange duur in zijn mystieke erotische dromen waar koude nachten in verlaten steden huilen om een wreed verleden van armoede, verdriet en pijn hij houdt zichzelf niet aan het licht vast zoals de nacht soms om de dag lacht is…

Levenloze taal in de ruimte om ons heen woorden zijn te leen.…

Ik zit hier met ogen gesloten, mijmerend tussen tijd en stilte, waar de wereld slechts voor even naar de achtergrond wordt verschoven. Een stil moment van bezinning vat vlam in vurige aandacht, waar mijn gedachten vervliegen en zorgen worden losgeschoven. Ik volg aandachtig mijn adem, verzetsloos op en neer bewegend in diepe halen van…

de stilte van de winter geeft mij rust en kracht krakende sneeuw heeft voor mij een donsdeken gelegd over kille woorden in de luwte van warme gebaren vertoont het leven waar het om gaat de stilte van de winter drukt langzaam en zacht bewogenheid in mijn hart die ik zal bewaren © Hilly Nicolay…

O lieve Olivia, dierbare schat mijn hemelse goedheid mijn liefste... "Ja, wat? Over wie hèb je het, zeker die ene die jij hebt aanbeden die jou om de tuin leidde met haar hof van eden die jou, verblind door haar blik op haar mouw gespeld heeft, misleid heeft dat mispunt met haar onbetrouwbare uitgekookt smoelwerk - miss piggy…

Soms in het heden zijn er dingen uit het verleden die zomaar boven komen drijven Zelfs zaken waarvan ik aanvankelijk dacht dat ik die wel kon verdragen blijken nu ineens de aandacht te vragen De wanhoop waarin ik zo nu en dan dreig te verzuipen laat me zien waar mijn pijnen zijn te vinden en welke kwesties me nu nog kunnen…

Requiescat In Pace Jan Timman (14 dec. 1951 - 18 feb. 2026) Een schaakgod was hij in het diepst het diepst van zijn gedachten Maar jonge honden werden goden pc's die om hem lachten De Meester van het Eindspel is thans niet meer bij machte zijn schaakgrootmeesterschap te tonen want hij is niet meer dan een die met Max Euwe…

Dieren zijn dieren ook in het paradijs waren ze niet veilig voor elkaar, maar toen kwam het kwaad: de meedogenloze mens voor wie zelfs de slang moest vluchten wegens een rijpe appel aan de boom waarin hij danste De tuin was al gauw te klein voor de mens, hij brak uit en trok de wereld in trok sporen van vernieling om de hoogste…

De woonkamer spic & span, niemand lacht Tot een monumentaal ding opgemaakt Iets dat paspopperig kant nog wal raakt Somber in zijn grafkist binnengebracht Tijdens de avondwake tranen grienend Om de verloren vriend denk ik verslagen Snikkend aan onze verdane dagen En aan de dood op zijn wenken bedient Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…

aan de grote klok had ik een afschuw dat enkel stilte brak met schel geschal geen kling noem ik het- het klingt te braaf nu een klungelig tikken door de lege hal waarom bleef ik hier terwijl ik buiten mij had kunnen laven aan een ander licht waar afwezigheid nog harder fluitte dan deze kamer met gezicht die triestheid gaat maar…

Alleen met de overschenen wemeling der golven, met die langdeinende bewogenheid alleen, onder de volte van het middaglicht bedolven, en met de bodemloze ruimte over zich heen. - met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten tot aan de horizon onrustig is en glanst, en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten rondom haar aan de lucht…

De vrede vliegt te pletter op het glas van de volksgezondheid de salarisschalen de huisvestingsvooruitzichten het democratische gehalte van onze onmin de nieuwe natuur. Oorsuizingen? Hersenletsel? Oude natuur? De vrede vindt de moker die hij nooit is kwijtgeraakt. Achter het glas het woeden van de vrijheid. ---------------------------…