Ik vrij mij Blij mij Laat mij Vrij Van angst…

Soms moet je door je hart heen… Daar kom je woorden tegen, uit lang vervlogen tijd. Woorden die je had vergeten. Je hart vertelt je dan: ‘ Ze nog te weten.’ Woorden: gefluisterd, in het donker van de nacht. Van gelach en vrolijkheid. Met iedere hartenklop, voel je, hoe de tijd verglijdt. Soms moet je door je hart heen, om verder te kunnen…

We zijn in het leven gekomen, Zonder zicht, Toch zijn de kleuren fel, Als je naast me ligt. We zijn in het leven gekomen, Zonder stem, Toch hoor ik je praten, Als je niet bij me bent. We zijn in het leven gekomen, Zonder kou, Toch voel ik geen warmte. In een ruimte zonder jou. We zijn in het leven gekomen, Zonder geur, Toch ruik…

Zo onwaarschijnlijk. O zo echt. Heb jij je ziel in mijn hart gelegd. Zo ver weg Vol met dromen Is mijn ziel in je hart gekropen. Jouw hart klopt als de mijne. Mijn bloed stroomt als de jouwe. Als wij ons eenmaal omhelzen. Zullen we mekaar voor altijd houden.…

(voor Sanna Marin) Met veel wodka in jouw lijf ga jij lekker uit jouw bol jij geeft iedereen de vijf er is even niets te dol Finland wordt NAVO-lid en dat verdient een feest uitzinnig draven zonder bit de bollen nog het meest viva jouw tengere gestel de charme van jouw zang jouw sex-appeal zo fel jij bent van groot belang de godin…

Tranen in je ouders ogen, zijn als parels in het licht. Wanneer die voor jou zijn vergoten, herken je dit aan hun gezicht. Plaats je dan tussen beiden, en zeg dat het je spijt. Misschien mag jij ze dan drogen, zodat het zonnetje weer schijnt…

ijle lucht neemt vorm en spel in haar gedaante aan van zwierig vrij en vrijend licht te licht om stil te zijn ze danst haar dans op barrevoet met vleugels van satijn ontdaan van zwaar getooid met licht met zwier, met geur, met lief en lijf met heel haar lichte voetigheid…

Van boven heb ik naar jou gekeken, maar jij hebt mij niet gezien. Of je moet het toch stilletjes hebben geweten, en stiekem teruggekeken hebben misschien. Slechts honderden meters in een rechte lijn, dan had ik je in mijn armen kunnen nemen. Echter mijn moed en durf waren op dat moment te klein, zo wierp ik vandaar enkel alleen wat fictieve…

Is het niet vreemd dat ongedierte uitsluitend uit gedierte bestaat?…

Vasthoudend aan eigen waarheid staan we lijnrecht tegenover elkaar. De ander is niet betrouwbaar voor mijn bestaanszekerheid.…

Als diepe trechters van een vulkaan, waren je mooie groene ogen. Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan, nooit hebben zij gelogen. Voel regen als tranen vallen in het haar, de wereld huilt er is een cirkel gebroken. Want ik ben hier en jij nu daar, ’n mes diep in mijn hart gestoken. Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven…

Nu kan ik rustig leven de doodspil is in huis!!!…

Waar komt die angst voor 'U' toch vandaan? Als het woord 'U' nog op m'n lippen ligt. bij een spontane ontmoeting wordt veelal gereageerd zeg maar 'jij' Maar dan reageer ik ondeugend en spreek::: "Mevrouw, Meneer, laat ik U dit zeggen mijn Franse vrouw en ik tutoyeren zelfs niet tijdens het vrijen en zeker niet als we een beetje vies…

Ik hou van je in mijn hoofd. Ik wil je omarmen in mijn hoofd. Ik wil je kussen in mijn hoofd. Ik wil afspreken met je liefst zo ver mogelijk in de toekomst. Ik wil je liefhebben in mijn hoofd. Ja. ik geef toe. Ik heb angst om gevoelens te voelen vooral dan de doornen van dewelke geen enkele liefde gespaard blijft. En toch,…

Juist op dagen zoals deze, Wil ik er met hart en ziel voor je wezen. Je hand vast houden of je een knuffel geven, Al is het dan maar voor heel even. Ik wil met je praten en naar je luisteren, Zelfs als je enkel wilt fluisteren. Ik hoor je stilte en zie je lichaamstaal, En dan voelt het of ik faal. Het voelt of ik niets voor je kan doen, Je…

met je zorgeloze zuivere zang breek je de winter en het ijs om mijn hart versplintert onder het plotse verlangen naar jouw belofte van lome warmte dagen zo licht als de tonen van jouw zang Zonder besef dat jouw lichte lied deze donderende gevolgen heeft bezing je de terugkeer van leven Herinnering verlangen Stuiterend geluk…

Tijd is een relatief begrip, in ons universum slechts een tel, ’n wip. Een stap naar voren in het heden, is als je hem loslaat reeds verleden. Net als al die momenten die er waren, die je alleen met gesloten ogen terug kunt halen. Och mocht ik maar eens de tijd vasthouden met mijn ogen open, even voor één keer, ’n seconden, nog eens doorlopen…

Zo breekbaar als glas zo kwetsbaar als een kompas de pracht van een hart. Een plaats waar geheimen en onthullingen veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt nabij. Hoe openlijk en werkelijk zij de golven van…

nooit voel ik me eenzaam zolang jij er bent en naar me wuift en stilletjes ritselt en mij toefluistert door de wind zolang ik weet dat jij het bent waar ieder klein wezentje dat ik altijd heb bemind bij jou geborgenheid en een schuilplaats vindt soms ben je even zo’n prachtig kleurrijk figuur en als je je kleed aflegt toon jij je…

Zie hem zitten staren, naar het vogeltje voor zijn raam. Dat zich door zijn vleugeltjes laat dragen, naar alle plaatsen waar het graag heen wil gaan. Hij kent niet het geluk, dat dit vogeltje geniet. Een traan blinkt in zijn ogen, een traan die niemand ziet. Waarom zit hij tussen deze verharde muren, schreeuwend van verdriet? Waarom…