De wereld om mij heen bestaat uit duizend kleuren; de vogels zingen er en ik ruik zomergeuren. Een reiger vist Een visje uit het water, en eenden in hun vlucht dalen, met luid gesnater in het rimpelloze water. Eenmaal op mijn plek gezeten word ik vredig, rustig stil. De wereld om mij heen is nu zoals ik het heel graag wil. De wind…

Het tikt Seconde per seconde De klok in het lichaam Motor van het leven Het is emotioneel Breekbaar Broos als glas Het doet pijn Van verdriet Het bonkt Van angst Het klopt van verlangen Het klopt voor de liefde Het klopt voor alle mooie dingen Geef het geen balast Het doet wat het kan Maar ook niet meer Dan doet het zeer Bewaar…

Steeds weer, vraag ik mij af is dit wel wat ik wil Wil ik dit wel, achteraf en waarom sta ik hierbij stil? Waar zijn mijn dromen gebleven moet ik deze achterna Mijn doel nastreven stel dat ik een fout bega Het leven is zo kort terwijl de wereld op mij wacht Ik mij op een studie stort had ik dat wel bedacht? Steeds weer, onzekerheid…

Onze emoties stromen als eb en vloed ze rijzen en dalen als golven in de oceaan…

Al die mensen zeggen: je moet ophouden met die onzin eindelijk word je ouder zie je die gezichten dat zijn gezichten van mensen die ouder zijn geworden en die mensen zijn opgehouden met die onzin…

Tederheid, passie, samensmelting zwangerschap, euforie geboorte, wonder met liefde omringd groei, herkenning een lieve lach huilen, kruipen verkennen staan, lopen woordjes praten, spelen contact maken, school, leren, sport puberteit, opstandig tegendraads de andere sekse verliefd, zoekende studeren een carriere een vrouw een man…

Jij bent de enige vrouw voor mij, de enige vrouw waar ik van hou, zei hij. Jij bent steeds in mijn gedachten, hoe kan ik zo naar iemand smachten, bij jou voel ik me vrij, zei hij. Jij voelt je toch wel iets te vrij, iets te vrij voor mij, zei zij. Stop maar met je uit te sloven, hoe kan ik jou nog geloven, wie was die vrouw dan aan je zij…

In volkomen stilte ontmoet je de stem van je geweten…

M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…

Soms krijg ik voor een hartenkreet een tien dat is toch leuk om te zien maar dan.. gaat hij een paar cijfers naar benee ach, daar zit ik niet echt mee een cijfer daar doe ik het niet voor maar een 10 klinkt toch wel als muziek in je oor ik schrijf over van alles wat ik voel en zie want gevoelens en gedachten uitgedrukt in woorden geven…

Fiere man Die zijn dromen Heeft gelaten En nu avonden Met schmink gezicht Naar de gracht kijkt Die naast zijn huis ligt. Hij wilde alles En heeft wat snel De lucht uit zijn ballon laten lopen Omdat hij niet opsteeg, In de stilte van de wind. Heeft nu meer nog dan hij wensen kon, Maar niks Dan geroezemoes in een vol café.…

het verhaal van het einde van alle leven dient ver op voorhand geschreven want er zal in wezen niemand meer zijn om het te lezen wat heeft het verdomme dan nog nut sta ik hier dan niet voor schut dat ik probeer duidelijk te maken dat op een keer alle wijsheid die geboekstaafd staat mee met de wereld ten onder gaat nadat alles zal verdwijnen…

Stel, het wordt nooit meer licht, de zon verbergt haar aangezicht. Weg met bloei en kleurenpracht, vanaf morgen blijft het altijd nacht. Weg blauwe lucht en regenboog, niets streelt langer nog ons oog. Weg horizon en vergezicht, stel, het wordt nooit meer licht! Stel, het wordt nooit meer nacht, wie heeft daaraan ooit gedacht. Weg de sterren…

Een woordje van dank Letters met kleur Woorden met flair Zinnen met liefde Tekst met warmte Mijn hart verblijdt Mijn ziel verheven Mijn ogen sterren Mijn gemoed hoog Bedanken doe je met je Hele lichaam Met je hart Verwarmd door de vriendschap Het onverwachte kwam Het ongelooflijke werd werkelijkheid Ik werd warm van binnen Heel…

Het heden, vandaag, een dag van de week, Een dag die zoals alle andere dagen leek. Opstaan, eten en hard aan de slag, Gelukkig dat je het allemaal mag. Je baalt en zucht want het is allemaal wat, De baas buldert erop los en je bent het zat. Ga toch werken ondankbare hond, De kwetsende woorden vliegen in het rond. Versuft schrik je wakker…

Knussig warm en wegverborgen gecreëerd leven in haar eigen geest buitengesloten zijn al haar zorgen nu alleen nog maar plezieren en feest nee, even geen werkelijke aardse dingen binnen de omheiningen van het omarmen alleen nog maar dromerig zijn en zingen de hele wereld met haar leven verwarmen ze wil houden van gehouden worden geen onvertogen…

De hemel opent de nacht met het morgenlicht de aarde ontwaakt in al haar pracht een zonnestraal raakt m'n gezicht alles nog stil alleen hoorbaar de zachte fluistering van de wind een nieuwe dag begint waarin ik alles weer vind…

Als poezie de ziel niet verheft dan zijn de woorden zinloos…

Een heel eenvoudig leven. Een onopgemerkt leven in een grijze wereld gevuld met pijpestelen. Een leven zonder schijnwerpers, zonder lampen. Zonder een discolamp die op mij brandt. Een leven zonder een fel licht dat mij beschijnt wil ik en heb ik. Ik doe helemaal niets. Misschien moeten de mensen wat keukenzout op mij strooien. Want dan ga…

Waarheen? Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot, en toch staat het hier zwart op wit. Wij denken alles in eigen hand te hebben, onze eigen keuzes te kunnen maken maar we hebben het fout. Anderen komen met hun mening, met adviezen. Deze zouden ons kunnen beïnvloeden. Maar doen ze dat ook? Dat maakt niet uit. Niets maakt wat uit, zolang…