Dat wordt happen naar lucht!…

Liefde van golven opstuivend zand brandmerk van water vlieger in de lucht Met engelen weet je het nooit ze zitten aan je tafel, lachen honderduit maar als je ze wilt aanraken lossen ze op in het niets Woorden verwaaien in de wind, stekeblind maar de herinnering blijft sterk als een berg.…

Ik heb haar eventjes gekend, mijn buurvrouw van hier tegenover. Vanmiddag mocht ik haar nog zien, ze lag daar met gesloten ogen. Waarom wilde ik haar nog zien, zo vraag ik mij? Omdat ik van haar hield misschien. Haar leven ging voorbij. Ze was een bijzonder mens. Zorgde steeds een beetje, ook voor mij. Waar had ik dat aan te danken. Misschien…

Jouw glimlach warmt die late avonduren als mijn hart op een naakte winter lijkt verdrietig om ons geluk dat niet mocht duren en waarvan de glans toch onuitwisbaar blijkt mijn koude handen wil ik aan je warmen mijn ijzig voorhoofd tegen je zachte hals die zaligheid voelen van een intens omarmen als het dromerige zweven op een trage wals.…

Bomen bij een sloot. Een reiger die staat doodstil. De kikker kwaakt luid.…

Een klein stukje in de krant je bent niet meer oh je was niet gezond meer toch kwam ‘t bericht onverwachts! Een paar regels is wat rest, na alles wat je al overkwam is de laatste stap te snel gekomen maar is ‘t dat niet altijd? Een klein stukje in de krant je bent niet meer Rust zacht vriend, we zien elkander vast wel weer!…

Ik wil me ankeren in vrijheid als luchtwortels fabelachtig orchidee…

In de jonge jaren van de twintigste eeuw verkoopt de meubelmaker voldaan zijn kapstok van donkerbruin hout waarin een spiegel glanst aan twee trouwlustigen gedurende heel het leven van de beide geliefden houdt de kledingdrager aan zijn sierlijke booghaken jassen en hoeden die de tijd doet verschijnen en later verdwijnen nieuwe gewaden…

de geloofsgemeenschap van onderandere moskee of kerk hebben jou het verkeerde huwelijk in geduwd toch ging werk maar zelf ben je ook niet eerlijk geweest een breedlachende bruidegom op een schijnheilig huwelijksfeest jouw partner zal nooit intens het ware geluk ervaren een enorme treurigheid zeker weten kortom een…

Het is bij ons thuis aan en uit open en dicht en dat geldt niet tot onze relatie maar de relatie tot de energie lichtje aan lichtje uit deur open deur dicht en de ramen de ramen potdicht!! Het houdt ons energiek het behoudt van energie!!…

z’n gedachten zijn niet altijd meer te volgen ga er maar niet in mee want als je goed kijkt zijn het onnavolgbare golven die allemaal behoren tot de in hem gevormde zee…

Of iemand echt gelooft dat kan geen mens duiden en wat ze duiden bij overlijden is vooral de buitenkant van de gestorvene Hij, zij was een heel gelovig mens een Christen, Cristin, heel erg christelijk Hij, zij wandelde met Christus Hij, zij leefde voor God, voor God alleen Maar dan gaan de kasten open en de laden met boekjes van plezier…

als d’ ogen voorgoed zijn gesloten en al ‘t aardse licht is uitgegaan de toekomstdromen zijn verbroken en wij zonder jou moeten verder gaan wie zal die donkere nacht verdrijven die zich pijnlijk over de dagen schuift wie zal ons van de tranen bevrijden wanneer ons hart ononderbroken huilt de leegte is zo diep, het gemis zo groot de stilte…

Ik zag je vermoeide ogen, ik zag de vele pijn. Hetgeen ik zag heeft mij erg bewogen, wat kan het leven meedogenloos zijn. Maar jouw krachtige hand bij het afscheid nemen, heeft me toch ook weer meegegeven. Dat de mens die het ondergaat, tot de laatste snik zijn mannetje staat.…

Als ik naar Oogappels kijk Eet ik graag een appeltje Want een appeltje is gezond En kijken naar Oogappels ook Het is de diversiteit van generaties In een naturel spel, wat z’n weerga niet kent Hoe herkenbaar mijn vroege jeugd tot vroege ouderdom Een feest van herkenning, maar wel met een traan!…

Het komt goed blijf Ik zeggen Maar van binnen schreeuwt er een bang en eenzaam kind Die niet weet hoe…

In de herfst vallen de dorre zomerblaren in een massagraf.…

Met letters van het alfabet verwoord en opgeschreven kan zelfs de Dood te groot voor woorden eenmaal geweven letterkoorden niet meer vermoorden want taal de tong van een verhaal heeft eeuwig leven de schrijver voorgoed erbij gebleven.…

Ken je het gevoel dat je op het randje van de afgrond staat en ieder moment neer kan storten Terwijl je juist zo goed ging dacht je Ik zoek dan houvast In mijn Zijn In mijn diepste wezen Mijn diepste kern waar alles goed is Hoe mijn stemming ook is daar is alles vredig en goed Daar zit mijn kracht en puurheid…

Het moet er dan maar helaas van komen Met een bloedend hart schrijf ik dit Als Rijksdichter van Ons Koninkrijk. Dat Koninkrijk van ons, dus niet van Hem Dat van de zuidelijke Caribische Eilanden Tot de Noordelijkste Wadden Eilanden Wordt dat nog wat met al die crisissen Waar de menselijke maat volledig weg is Tussen de politiek, ambtenarij…