Alles komt goed Ik haat die zin. Het is een leugen met een strikje maar we horen hem graag, soms liever dan te moeten vaststellen dat het leven niet alles brengt wat werd gehoopt. Wat nochtans waardevolle verhalen zijn. Toppers die een steile klim hebben gemaakt, zijn inspirerend. Maar ook mannen en vrouwen die zijn moeten afdalen tot…

Allen die het alfabet integer beroeren, luistert! Onder ons huist een Parasiet. En die is groeiende... In volgers. Met nauwelijks commentaar pikt hij uw poëem in en plaatst daarbij zijn eigen versie: het koekoeksei. Herhaalt dat in een andere rubriek zodat men het niet wissen kan. Alle aandacht moet naar Hem! Zijn naam? M.d.L. (de Mol…

Hij keek naar z'n bord hij ontvouwde zijn servet hij nam een hap hij nam een slok hij keek eens naar buiten hij keek niet naar zijn vrouw Zij evenmin naar hem, haar man Ze pakten bijna tegelijk hun smartphone ze belden, maar NIET MET ELKAAR…

Anna, je bent nu vijfenzestig geworden één jaar ouder, één jaar minder jong maar je weet het is maar schijn je was, je bent, je zal altijd zijn Anna van de bergen, Anna van de bossen, Anna van de zee altijd en veel langer Arnold van de bergen, Arnold van de bossen, Arnold van de zee…

Er lokt een land, ver van hier, waar iedereen in huizen woont en dagelijks te eten heeft op de bank voor de TV; Waar kinderen naar school toe gaan, mogen spelen in plaats van werken, waar je vrijelijk gay mag zijn en kunt zeggen wat je denkt; Er lokt een land, ver van hier, waar zelfs dieren die ziek zijn naar de dokter kunnen: Eldorado…

Ik weet nog dat we op deze bank zaten. Om het verste pitten spuugden. Later je lang naar je kaart staarde. Je het noorden zocht. Langs mos op de stammen. De witte plooien me deden denken aan de lanen. Hoe wijde brandwegen lopen. Dwars het dennenbos doorklieven. Een eenzame roze zwemband geeft zich over aan hoe grillig iets kan stromen.…

DAAR ZIJN ZE WEER!! Ik zag ze gisteren voor het eerst aan de ontbijttafel in het Dorint Hotel In Siegen, Westelijk Duitsland op de dag des heren en dames zaterdag 5 augustus 2023 Vandaag op zondag wederom daar zijn ze weer in frisse vrolijke kleurige kleding Ze vielen me gisteren al direct op eind zestig, begin zeventig, was m’n gedachte…

Het gemopper is niet van de ( grijze ) lucht de gehele bevolking steunt en zucht, weer een regenbui! Wolken vliegen met een noodgang langs verliezen water met een grote kans dat het juist hier valt? Al weken valt er meer hier- dan daar een plens het vocht was van de zomer ieders wens, toen we zuinig moesten doen? ‘t Goede bericht is nu…

ik vraag me soms af waarom ik me van alles afvraag het is vaak zo zinloos en wat is het waard achteraf is het toch zoals het nu eenmaal is en dan vraag je je weer af wat nu nog echt zorgen baart maar eigenlijk is het je afvragen toch best wel heel leuk een bezigheid die nu eenmaal ligt in de mens z’n aard en dan soms nog eens een…

Er is geen zin Meer in dit Dichten Ik ben gelukkig Nu Er is geen pijn Om nog te uiten Het gaat dicht De poorten sluiten Het gaat je goed Veel goeds veel moed…

Er was eens een musje Die vond zichzelf erg grauw Hij wou zo graag mooi rood zijn Of geel of paars of blauw   In de straat wat verderop Zat een kanarie in een kooi Wat was die prachtig geel O, wat was dat vreselijk mooi   En daar die papegaai Die was rood en blauw en groen Het musje was stikjaloers Daar kon hij niets aan doen   Hij keek…

jij zoekt nu de rust natuur klinkt toch enigszins wat zuur je zit op jouw visstoel hengel in hand vlakbij de waterkant maar owee wij dieren vrienden leven met deze ontspannend zwemmende vissen mee prettig levend in sloten meren en zee veelal teruggeworpen enorme stress hengelaar bedenk dit allemaal het is beslist…

Ieder mens heeft zo zijn eigen mooie dromen, maar vaak lijken die onbereikbaar ver weg. Ze worden je ontnomen, doordat je er niet meer in gelooft, er geen moeite meer inlegt. Veroorzaakt door een noodlottig gebeuren, of door een kortsluiting in je zelf. Gaan verloren alle prachtige kleuren, achterlatend een donker diep koud gewelf. Echter…

deze regen verzuurd verziekt zinkend langs kundig afgeknotte bomen zijn zalvend ruisen snijdt…

Dit lied gaat over zakjes thee Liggend in een grote doos Daar zijn ze niet echt blij mee Ze zijn verschrikkelijk boos Wat hebben we aan ons leven We gaan straks in een glas of pot Het water, dat is gloeiendheet We schrikken ons dan rot Zo mopperen ze steeds maar door Eén theezakje is positief En zegt dat men van thee geniet Dat vertelt…

Voor mijn buren NATUURLIJK GELUKKIG Zo mijn ziel verlangt naar roerselen Zo verlangt mijn lichaam naar water 70% van mijn lichaam laat zich graag verfrissen Door het drinkwater uit de kraan Ik zie geen verschil met de natuur Onze binnentuin smacht naar water Wie de kraan daarvoor open draait De slang over de schutting gooit…

Een duidelijk betoeterde chauffeur, ‘n hoofd als een pioen, wordt staande gehouden in de dorpskom van Moeskroen, “Alcoholcontrole, zoals u zult merken !” zegt ‘n agent, “Zou u willen meewerken ?” De man knikt “Geef mij maar ’n uniform en zeg wat ik moet doen !”…

Ik was een tijdje weg door persoonlijke mijmerij wel thuis, maar niet aan de schrijverij Nu echter weer terug met pen en 'banaan' om er weer met zin, zinnen tegenaan te gaan voor de liefde van het woord, de dichtcultuur en morgen al een hartenkreet over de natuur!!…

mijn herders in had er drie die over mij waken ze beginnen langzaam in mijn dromen naar de achtergrond te geraken toch worden ze oprecht gemist want een hechter vriendschap heb ik nooit mogen ervaren geen mens kan daar tegenop vertel me maar eens wie nee deze vrienden zullen nooit uit mijn geheugen worden gewist…

De verlaten eenzaamheid kon eindelijk zichzelf zijn…