Ik ben bang, zeg ik tegen haar, en kijk naar de vele rimpels in het verouderde gelaat. De jaren hebben haar getekend. Haar spiegelbeeld... En toch Er verschijnt een zachte geruststellende glimlach. Het is ok, het ouder worden. Het brengt ook zoveel mooie andere dingen mee. Wat maakt dat jij daar zo rustig bij blijft? Zeg ik tegen…

wantrouwen sluipt niet luid naar binnen maar ademt stil onder haar huid een breuk die niemand kan beginnen en toch de hele wereld sluit een blik blijft hangen zonder reden een woord verliest zijn zachte grond de tijd vertraagt tussen de leden alsof niets ooit echt bestond ze voelt het vóór het zich kan tonen een spanning…

Het lot Kent zelden Rechtvaardigheid Verwijt het lot niets Zij is slechts Een toevalligheid…

In een verharde wereld waar negativiteit het nieuws overschaduwd, boos en verdrietig maakt Is het vinden van liefde in de kleine dingen van het leven, de brandstof van een gelukkig leven Waarin elke gebeurtenis fungeert als een knikker in een een hele grote pot vol herinneringen aan dierbare mensen, onbevooroordeelden huisdieren…

Aan de oppervlakte blijven‐— dat was mijn drijfvermogen niet omdat ik licht was maar omdat de diepte mij kende ik leerde ademen alsof het een besluit was leerde wachten in het water dat geen vragen stelde en toch alles onthield na de duik was ik niet verbaasd over de onbewuste ziel die opdook maar ook over de rust waarmee zij mij hield…

Je wordt niet gek geboren Veeleer enkel gek gewiegd..…

Als ik iets of wat zeg of vertel, voordraag vraag ik niets ook niet als ik emotioneel wordt of heftig, of boos of verontwaardigd verongelijkt of zelfs te geestig zelfs ook niet bij verdriet als tranen me ontschieten en ik hevig moet trillen dan vraag ik niets kom dan niet direct met suggesties, oplossingen, verwijzingen en zeker…

5 u in de ochtend, haar hoofd bonkt. Gedachten roepen als schimmen met open mond. Woorden verstommen rond verleden pijnen: " heb je het nu nog niet geleerd?" Terwijl haar weten verdwijnt, het kleine kind in haar verdrietig wegkwijnt. Haar handjes kloppen tegen de opgetrokken muren beklad van beelden rond niet begrepen zijn. Er…

Ik ben hondsmoe en de spullen zat ik werk als een paard met mijn eigen paard met mijn eigen lijf en leden: vooral m'n handen en bovenal vindingrijkheid in het tillen, sjouwen en ordenen van mijn volkstuinspullen en de tuin zelf want het zijn m'n eigen spullen, mijn eigen volkstuin 'Casa Giulia' uit een ver en kort verleden; gekocht 2008…

Azuurblauwe torenhoge einders lonken en wenken, schenken onvoorwaardelijk mild, zachtjes lief hebbend immer Oneindig weids veel belovend breedspectrum universum respecteert grandioos de grootse minus Wat je voor de minste van de mijnen deed, deed je om Mij, me steeds dankend indachtig, gigantische Liefde compleet Elk levend ademend wezen, uniek ook…

begonnen met vormpjes in een speeldoos te steken. leren lego te ontrafelen – hoe je een perfect plan moet volgen. geniepig snoepjes stelen in de winkel. en daar was je eerste fiets, niet de jouwe, maar nu wel. oh, een brommertje? hoeveel wil je er hebben? een auto – dat was speelgoed voor grote kindjes. en op de rommelmarkt stond ik met…

Vraag een generaal of hij genoeg wapens heeft Hij zal hightech drones willen, duizenden Vraag een generaal of hij genoeg manschappen heeft Hij zucht, onderbezetting, nauwelijks gamers Vraag een generaal wat de bedreigingen zijn Ga er goed voor zitten, hij zal ze allemaal noemen Vraag een generaal naar zijn sneuvelbereidheid Die is groot (al…

Er is een wereld van verschil Welke voeten mij betreden De een is warm De ander kil Een halve zool van zweet Een veeg van lik-me-reet En elke voetstap die ik voel Verdwijnt als stof Lost op in 't kleed Zoals het leven doet met lief en leed Ik ken ze allemaal De bakker en de generaal De minnaar en de moordenaar De waarheid…

Schil per schil Vel na vel Van peuter naar jeugd Slot na slot Cel per cel Van driften naar deugd Van wil naar weg Van vuur naar vlam Vol hart en ziel…

Ik ben helemaal niet zo lief Ik ben vooral stevig van taal en toon Ik ben daar vooral de beste in Ik weet ook vooral dat ik niet de enige ben Ik ben 1 van de velen besten en van die velen zijn er velen niet lief!!…

ik wil de wereld
 geef me de ruimte…

net geteld zestien maanden alcoholvrij geleefd weliswaar ook tegenslagen geteisterd; alle lichtkracht ontbrak duistere obscure hemelen zo hol, geen schitterend hoopgevend sterretje te bespeuren mezelf constant moeizaam tot nodige actie dwingend leuke belevenisjes steeds maar schaarser, monotonie maakte bokkensprongen dromen luid galmend in gruizelementen…

Ik ben ziek geweest doch herstellende krijg aardige goedbedoelde reacties maar ook sommige stomme zoals: "Word maar weer snel de oude! dat gaat niet, ouder worden wel in dat ouder worden je beter voelen ook veel mensen willen verjongen jeugdiger lijken dan ze zijn en laten aan zich sleutelen En bedoezelen zo hun geest die ouder en ouder…

oud worden ik doe er lekker niet aan mee blijf voor altijd jong ook al zal ik wel moeten mijn lichaam heeft dankzij een uitbundige levensstijl toch moeten boeten wat mij er fysiek dus toe dwong wat mij bleek toen ik mijn spiegelbeeld bekeek maar ook al doet m’n lichaam niet mee aan dat wat ik mezelf heb beloofd en de tijd mij ongewild…

God Gordon, dit ben ik of te wel dit is mijn lijf, pik, dit is mijn kick kreeg sterk tegenvallende kijkcijfers 't SBS 6 publiek kent hem nu wel niets vernieuwend, dikke lul stuitende eigen reflectie op z'n (p)ik hijzelf houdt het nu voorgezien geen Dubai, geen Blaricum, maar... op z'n levensblaren in Laren in het Rosa Spierhuis als…