Alle inzendingen

Ik ben het ongeboren woord al wel geregen letterkoord dat verlegen promptverloren aan de linguaeinder gloort. Wie of wat geeft mij de kans in ieder geval in het Nederlands om die verdomde Van Dale te halen voor bij vergetelheid gesmoord nooit iemand ooit van mij heeft gehoord?…

Wat men breuk noemt is soms slechts een opening die te lang is genegeerd. Niet alles wat barst wil terug naar vroeger. Sommige lijnen ontstaan om licht te geleiden. Aan tafel ligt ervaring opengevouwen: code naast compassie, structuur met adem. Een mens die systemen leest en daarin mensen blijft zien. Wat uiteen viel werd geen…

Elk afscheid doet weer pijn, ook als we echt geloven dat je zus nu vrede heeft gevonden bij de Heer van alle leven; nooit zal je haar nog zien zoals je vroeger haar kon groeten. Er is nu tijd voor nieuw ontmoeten. De dood is overgang naar ander leven: een oeverloos bestaan in vrede en in vreugd. Mocht dit besef je troosten, ook ondanks…

We zoeken elkaar binnen elkaars grenzen die ons insnoeren al willen we dat niet Maar in vrijheid zouden we elkaar verliezen, dus gaan we zwijgend verder, opgejaagd door het afbrokkelende land achter ons, hopend nog vooruit te kunnen waar geen pad meer is Men kijkt ons verwonderd na en ziet ons de takken wegslaan Inmiddels is er geen…

Ze praten, glanzend van zekerheid. Beloftes als plastic bloemen, altijd mooi, nooit echt. “Alles komt goed,” alsof woorden ooit konden repareren wat al gebroken is. Ik grijns, koud, vanbinnen stil. Vertrouwen is een dobbelsteen in handen van iemand die niet kan gooien. Ze beloven hemel en aarde, maar hun handen zijn leeg. Iedere glimlach…

de vele verbroken beloften ver voorbij de zeven sloten doorgestoken en achteloos verstrooid als bedoelingen als maaiende bewegingen boven gladgestreken gras als het weggeblazen blad in de hoop aan de randen belandt door omwenteling na de wisseling van tijden geleidelijk aan als compost glorieus en verlost vergaan onder anderen en de…

Ik heb een vrouw bemind, die best een tweede Troje zou verdienen, en die door drank en heroïne onder mijn ogen werd verpest. Tot ziekbed kromp het liefdesnest, en ik zou zachtjes willen grienen, omdat alleen dit clandestiene sonnetje van ons tweeën rest. Zo'n veertien regeltjes waarmee je een tipje van de sluier licht, wat zout om in…

Knapen met bebloemde helmen Reizen lachend naar de grenzen, Sterven zalig voor de leuzen Die zij van hun ouders leerden. Dat is oorlog! In hun harten Openden zich diepe sluizen En de donkre dammen braken. Vloeden van gemeenzaam voelen Overstromen de genoten. Met een kinderlijk vertrouwen Scharen zij zich om hun leiders. Vriend of vreemd…

Vanmorgen op straat, verborgen onder het vuil ligt een vrouw, geen spoor van gehuil Rode wangen, blonde haren, een sjaal tegen de kou zo zag ze eruit als alledaagse vrouw ‘O, het verscheen in de krant,’ zei pap bij het ontbijt een sappige titel erbij, gekozen door een journalist zonder spijt Uit de straat gegrepen, verdwenen in een steeg…

Het wintert in mijn tenen, Ook wintert het in mijn hart, Ik ben al te lang allene, Gaat gepaard met bittre smart. Steeds korter worden de dagen, ’t Duistert meer en meer, Niet dat ik daarover mag klagen, Maar ’t doet me zo zeer. Straks begint weer een nieuw jaar, Gaan de dagen weer lengen, Ik hoop dat mijn lijden is dan klaar, Ik…

Alles in het leven gaat voorbij Wanneer word je weer gelukkig en blij Je voelt de pijn Ooit word jij gelukkig En zal het anders zijn Alles in het leven gaat voorbij Voel het als je plicht Dan komen dromen weer in zicht…

misschien is dit niet de plek nooit het juiste moment om tegen alle verhoudingen in de grote bek die op en neer door deze en gene verweten en dikwijls gebezigd wordt uit of in naam en/of namen van de hogere waarden dan die van de andere of anderen waarmee de strofen gekruist de verzen te gebald worden over woorden van meer of minder reikende…

Jouw erotische versregels doen mij romantisch huiveren vol sensueel verlangen en lustgevoelens klaar als de wakkerende wind alsof ik al een tijdje intiem woon in de mystiek van jouw erotische gedicht er vrolijk door de passionele zinnen wandel af en toe blijf wachten bij een vergeetachtige komma zonder twijfel, alleen om diep te rusten…

Een hele collectie regenbogen Hangt boven in de lucht En neemt de plek in van witte wolken Zo grijs als mijn recente dromen Ik zag mensen lopen De wedstrijd was begonnen De trots die ik zozeer koesterde Toen ik bij het startschot geen seconde verloor Want aan het eind van de regenboog Wacht de grootste schat Op hij die iedereen verslaat…

Duizend-en-een Decoratieve Denneboom Dwergen en Driehoornige Deunen Drenzende Deernen Dwalend Door De Decembermaand Dralen als Djinns, Duivelse Decreten in Dickens Dracht Debiterend, Door Deventer Dreven terwijl Derwischen Der Delfische Delegatie Doordachte Dwaalwegen Delibereren Die Demente…

De dagen hangen aan een dunne draad bijen zoemen in een honingraat een kat droogt zijn vacht bij de haard en het alfabet is van de kaart De regen valt maar hindert mij niet ik heb genoeg aan mijn verdriet met al die nattigheid langs mijn wangen is er niemand die mijn tranen ziet De klok slaat als een hamer in de tiktak hollende tijd er…

Een Jood is honderd Arabieren waard of duizend Afrikanen Dat is de koers op de wereldmarkt voor Joods nieuws in persorganen De westerling is hypocriet Hij klasseert medeleven en verdriet…

In Breda s gezellig Heuvelkwartier heeft het grote Buurthuis fraaie zalen, waar de wanden hun blik laten dwalen over samenzijn en kunstwerken alhier. Bij vredig samenspel en schappelijk vertier klinkt mengeling van welluidende talen. Omlijste beelden, schilderijen stralen verleden uit als welwillende vlier. Verfbeugel en kwast wachten…

We dreven beiden welgemoed op liefde van haar warme baren mijn arme leuter krom onder ´t al meer molmend mom van vele jaren monter paren ons beider einde tegemoet. Het leven immers is een knoet van glanzend schichten dat schooltje nét nog niet gevangen vis die pedo pater pootje lichten een plotse paardenbries de Pier van Stotter…

We dachten eerst: kennis woont in rapporten, in grafieken met nette assen en besluiten met voetnoten. Maar toen schoof iemand aan met modder aan de schoenen en een verhaal dat geen samenvatting kende. Een ouder, die zei: het gaat over míjn kind, en ineens werd de tafel groter en stiller tegelijk. Een jongere, die niet vroeg om oplossingen…

Ziekmakend is de geitenhouderij. Wat wordt de leefomgeving opgedrongen? Bacteriën, gevaarlijk voor de longen, maar Wiersma weet Big Agro aan haar zij. Niet wetenschap, maar winst vormt haar beleid. Ze vent met apekool en spaart de geit.…

Bijtend in een stuk peperkoek alsof het iets kan redden, alsof suiker en kruid het verleden kunnen herschrijven. Het plakt aan mijn vingers zoals dingen blijven hangen die allang voorbij zouden moeten zijn. Ik zie mezelf zitten, figurant in een ochtend die nergens heen gaat— met brood dat te zoet is voor mijn leeftijd en te droog voor…

Hoe klein kan het leven nog interessant zijn? Hoe klein kan mijn wereld nog groot genoeg zijn? Hoe klein kan ik de pijn krijgen en helder blijven in conditie blijven een mens blijven met het weinige dat er wonderlijk genoeg nog functioneert in mijn lijf in mijn hoofd in de sociale zorg Valt er iets op te leuken aan de dagen aan…

We leven in een zeer bizarre tijd Een tijd waarin de kunst van boeken drukken Langzaam vervangen wordt als dat gaat lukken Door de technologie en - wereldwijd Naar kunst en namaak is al jaren vraag Nepplanten, bloemen, kaarsen, dennenbomen Toch blijft het zaak om tegemoet te komen Aan zorg, klimaat, natuur en ozonlaag Religie, kerstzang,…

hoe te schrijven met de inkt van genade als een dieper donker dan zwart het licht van ieder leven wist? hoe als in verlaten olijfgaarden op gebarsten aarde Gazaanse tranen stromen in een verwoest maanlandschap? hoe dan te schrijven als diepe wonden worden geslagen de leegte leger wordt in een oceaan van wachten? hoe te schrijven…

‘Ach,’ sprak een eendagsvlieg te Doorn, ‘hoe heerlijk is het ochtendgloren en hoe verrukkelijk het uur waarop het laaiend zonnevuur verstild ter kimme wordt gedreven! Men moest twee dagen kunnen leven.’ -------------------------------------------- uit: Het grote beestenfeest, 1988.…

Zeg niet: "mijn leven is mislukt." Neen: het Leven is ene mislukking van God. De hand, die heden bloemen plukt, Krampt morgen in zijn laatste lot. ------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…

Straatmentaliteit Als je daar vandaan komt Raak je het niet kwijt Op steeds jongere leeftijd gaan ze liegen en helen Als je van de straat komt en armoede kent en je hebt niets Dan ga je stelen Straatmentaliteit Soms kan je er niet meer tegen Je bent ook mens Maar je moet overleven Gokken alcohol vrouwen en mannen beheersen je leven…

Zij danste in het maanlicht Haar rituele liefdesdans, Fauns en nimfen zagen toe, Genoten van het zicht. Ik stond daar aan de bosrand, Ademloos en sprakeloos, Van ’t zicht zij mij bood, ‘k Verloor bijna mijn verstand. D’pirouettes die zij draaide, D’arabesken en nog veel meer, Zorgden dat het vuur oplaaide In mijn hart, mijn bloed…

Je prie Je prie dans a nuit Voor hen die ik lief heb en heb liefgehad Dat dat gevoel mag blijven Je prie dans a nuit Voor hen met een verscheurd hart Dat hun hart de liefde weer mag vinden Je prie dans a nuit Voor hen die het moeilijk hebben Dat het hun beter mag gaan Je prie dans a nuit Voor hen met verdriet Dat ze troost mogen…