Netgedichten over dieren

Voor jou heb ik mijn laatste kleren in de kast gelegd puur uit schaamte omdat ik ze niet nodig heb om de mensheid te fileren, En ik kom ook niet terug op mijn ernstige besluit voortaan de naakte waarheid te dienen ik eet geen vlees meer het is gewoon niet nodig de wereld te vernietigen met welvaart die pure welzijn in de weg staat…

de hond graaft een diepe kuil in de tuin met beide voorpoten werkt ze nagels tikken tegen stenen aarde spat achter haar vandaan alsof de grond iets vertelt wat zij niet kan verstaan steeds dieper volgt haar gevoel naar beneden haar neus vlak boven de aarde haar staart beweegt mee de grond wordt koeler het licht valt minder ver het…

Roerloos in de stroom volgt hij slechts zijn eigen koers rustend in het zijn Reiger volgt zijn eigen koers en hoeft niet mee met alles wat beweegt, hij staat waar hij wil staan en laat de wereld om hem heen haar eigen gang maar gaan. Hij kent geen haast om ergens aan te komen, geen drang om zich te voegen naar de stroom, hij blijft alleen…

opeens kwamen ze aangevlogen twee jonge tortelduiven het was een dag in mei ik zag ze gaan, af en aan met takjes, sprietjes en wat al nietjes zo bezig waren zij met hun sterke snavels bouwden zij een huis met rafels slordig ergens op een tak die wankel, dun, nog net niet brak een liefdesnest in onze tuin in 100 tinten bruin snel gaven…

Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting. Haar broze vleugels raken het veld alsof ze luisteren naar wat in het zachte licht verborgen…

Soms keurt een slager eigen vlees doch meestal van een koe niet als een heilig dier doch meer als tweeling van de mens gedijend van de morgenstond tot laat bij rituelen haar kaken malen gras tot sap in viermaal maag en pens kan zij ooit zonder  hem of haar, der  schepping kroonjuwelen?  't zou onnatuurlijk zijn als…

een matte streep rust rood goud ontvlamt de vleugel het gras wordt weer stil Als de Spaanse vlag zich tussen het groen laat zien, ontstaat iets wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn. Haar vleugels bewaren een gloed die pas zichtbaar wordt wanneer ze zich langzaam…

Hij proeft geen gevoel meer in het cynisme van de raven hoe ze van kadavers vreten elkaar imiteren als valse papegaaien in het rottende oeverland van een droom met aangespoelde poppen op de kasseien. Een nieuwe werkelijkheid spreekt zich breed uit over nauwe stegen waar hij de wolken bijna kan aanraken: De euforie is waanzinnig brutaal…

Talloze eeuwen door zwaait de gestreepte reuzenkat zijn scepter over het bewonderde eiland van 't Indonesische rijk het sierlijke roofdier wordt vol angst vereerd mag als het hem zint zich meester maken van een dienstbare karbouw doch bossen moeten wijken voor akkers en rijstvelden de vorst van oerwoud en hoog gras wordt verdreven…

Baasje staat buiten, sigaartje in de hand, alsof hij iets oplost dat niemand echt begrijpt. De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan, alsof denken belangrijker is dan bestaan. Dan komt Nacho, zonder plan of bezwaar, gaat naast hem zitten alsof hij het begrijpt Hij kijkt even op, met zachte blik: “Waarom zo moeilijk…

Zacht zoemende bij de bloem beweegt in de wind zomer ademt mee Een bij beweegt door het veld; haar zachte zoem draagt de belofte van een bloemrijke ontmoeting, alsof licht en geur elkaar vinden in het kalme ritme van de zomer. Tussen bloemen vol stille overvloed volgt ze een spoor dat niemand ziet, alsof haar vleugels luisteren naar…

gekleed in zijn wijde verenpak zwaar van verborgen verlangen droomt kraai dat hij niet is zwarte vogels verstaan de kunst van rebelleren wanen worden uit vuur geboren handlezen is voor dwazen kraai is niet bestemd om de wereld te begrijpen vanuit het kraaiennest haakt zijn blik achter verdwijnende wolken ik ben denkt kraai hoe…

Oude grindweg zwijgt een blauwtje drinkt de zomer bloemblad buigt heel licht Op het gele hart van de bloem rust de vlinder alsof ze luistert naar een trage beweging die alleen in de lucht bestaat en mij herinnert aan hoe aandacht groeit in stilte. Haar broze vleugels bewaren een spoor zonder richting, een lijn die zich aftekent in elke…

het is de zware vlucht van de zeegier die diepe trage vleugelslag hij weet dat de zee groot is groter dan het leven onverschrokken schreeuwt hij de wereld van lichtgeraakte goden toe zeegeraas smoort zijn zachte sissende geluid als in een meditatieve bespiegeling hangt hij soms stil in de lucht hij weet dat de zee groot is groter…

Witte vlinder rust op jong blad in ochtendlicht het veld wordt wakker Het koolwitje verschijnt niet plotseling, maar alsof het al een tijdje op mij heeft gewacht, een wit trillen in de lucht dat mijn fijngevoelige, waakzame zintuigen voorzichtig opent. Ik voel hoe het licht zich aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging een minieme verschuiving…

Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Avond over riet een zang verdwijnt in de wind duinen ademen Onder een bleke lucht, waar vogels zich verliezen boven het gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde. Langs de stille duinen, waar helmgras buigt in ademende wind voel ik hoe de drukte in mij zachter wordt…

Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…

In dat ene ijzer vastgeklonken aan de muur valt alle pijn niet ondersteboven gebroken in vrijheid zocht ze mijn hand waar in de vroege ochtend zij de mooiste zon zag komen de vogels harder floten dan gras dansen kon…

Wij nono's op het wereldwijde web Wij onbezoldigde bevlogen profs Wij trucendozensociobabbelaars Wij scheppen uit het niets bedachte woorden die leiden om de tuin naar buitenboorden waar ik meer dichter ben dan wat ik heb Geïnspireerd door lappen aan de laars die afwijkt van de standaarddeviatie van doorsnee nono's op het world wide…

bij het ochtendgloren is het getrompetter niet van de lucht, Canadezen voelen zich buitengesloten, zwanen staan erom berucht zodra een nestplaats is gevonden, vecht pa zwaan hen uit de sloot, de kleintjes mogen blijven, maar al dat groter is dan groot zal er om moeten knokken, wie het sterkste is van de twee, vandaar het droevige getrompetter…

Voor kenners van kennels vol hondstrouwe viervoeters en laag kuitenbijtend klein wild is 't een grof schandaal en een schande dat ik na een kwartiertje blaffend geweld naast de mechelse herder die cave canem over de casa waakt de takshond pardoes was vergeten je ziet hem zo over het hoofd - arme teckel - maar hij bijt je de…

Men neme voor de lijn een rottweiler en aan de lijn een zwarte deense dog men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd wel duizend penningen aan de gemeente per jaar, wel te verstaan, en dat alleen omdat een doberman of sennenhond nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers een leonberg mastiff of pyreneese berghond die zich meet met een…

Stille hond naast mij ademt zacht mijn wereld ruim milde ziel ontwaakt Zijn ogen volgen stil mijn beweging; elk moment voelt als een uitnodiging om aanwezig te zijn. Zijn wollige vacht tegen mijn hand maakt de wereld even eenvoudiger, minder zwaar. Hij ligt loom naast me op het tapijt, traag ademend, warm en veilig, en de kalmte die van…

Spiegelend water borst aan borst in zacht ritme zij volgen het licht In kalmte glijdt de fuut over het water, zijn beweging zo zacht dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht. Hij zoekt de ander in een balans van licht en water, een afstemming waarin niets wordt…

De deuren van de stal zwaaien wijd open telgen van het runderras verdringen elkaar wild na maandenlange opsluiting rennen springen en stampen op de ruime weide waar elke grasspriet feestroes en vrijheid roept de dolle dieren werpen al hossend de stalgeuren van hun huid door zuiv're lucht over bloemen reuk kringelt en windt op stijgt…

Eén zuivere toon weeft de stilte aan elkaar de dag ademt in De stilte is niet leeg, ze wacht op de eerste toon, een verre merel die de grijze lucht voorzichtig kleurt. Ik voel de trilling in de koele ochtendwind, nog voordat het verstand de dag bij naam heeft genoemd. Het geluid als een weefsel van losse draden, elk fluittoon een…

Geboren aan de Zuiderzee proef ik de smaak van paling. Uit wijde water glijdt zij naar de lokkende rivier. Ongrijpbaar drift vergezelt haar reis, opdat zij zout en zoet bemint. Geboren aan de Zuiderzee proef ik de smaak van paling.…

De hoorns van de koe ogen soms als angstwekkende wapens die steeds gereed zijn tot keiharde strijd deze strenge speren herbergen het beheer over warmte binnen haar lichaam bewaren in zich bouwsteentjes voor goede gezondheid helpen mee met al wat het runderlijf inwendig doet tevens beslissen die gekromde sieraden van de koeienkop…

Vleugels in de zon langs bloesem dwarrelt hij zacht lente ademt licht De ochtend ademt over het jonge gras, een zachte gloed die de stilte kust. Daar dwarrelt een vlek van kleur, los van de aarde, een fluistering van lente die zich voorzichtig aandient. Je draagt het licht van nieuw begin, lichtvoetig, onbelemmerd door gisteren. Met vleugels…