Hartenkreten over ziekte

Na 4 dagen en 3 nachten OLVG, oost weer 'de Jordaan' thuis uit het ziekenhuis Maar m'n thuis voelt nog als een ziekenhuis met mijn man als broeder, de ziekenbroeder Mijn bed als een ziekenhuisbed maar zonder alle elektronisch foefjes De eerste nacht deed niet onder voor de vorige ik versleet door transpiratie 7 T shirts Maar gelukkig…

Zij is haar eigen weg verloren, de kern uit haar bestaan. Het ochtendlicht kan niet meer bekoren, vaak blijft ze zonder aanleiding zomaar staan. Ze kijkt dan om zich heen, de meeste zijn nu vreemden. Vaak herkent ze er zelf geen één, ja vaag iets uit het verleden. Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen, die woelige woeste zee. Maar…

Mijn dochter Giulia van 17, zwaar beperkt Wordt 24/7 verzorgd door haar moeder En door moeders samengestelde Zorgteam Zij maken gezamenlijk innig liefdevol Gehandicapte Giulia bijna ‘onbeperkt’ Binnen de door haar aangegeven mogelijkheden Als ik het als Papa Jan Op een afstandje bekijk Beklijft mij intense dankbaarheid Die dankbaarheid…

De sleutel van mijn geheugen Had ik even weggelegd Vergeten waar is geen leugen Of is dat net gezegd?…

Vrijdag, 21 juni 2024, de langste dag, de dag dat ik dit als vader en RijksDichter van Ons Koninkrijk der Nederlanden toevertrouw aan de openbaarheid!! BIO VAKANTIEOORD Zit ik in een film Of in de werkelijkheid De actuele werkelijkheid Van gehandicapte mensen jong en oud Woensdag, 19 juni 1974 Ik kan me goed herinneren van vroeger In…

ik droomde van een huis met heel veel lichte kamers waar vrienden welkom waren van verre reizen met een vrouw die sterre moest heten een vraagbaak was ik voor onze kinderen en (vooruit) kleinkinderen maar ik heb altijd geweten dat ik het moest doen met wat er was wat er restte wat ik kreeg (niet nam) dat ik leefde in geleende tijd…

Soms zit de dood aan tafel Soms zelfs eet ie mee Het is geen smakelijk gezicht Het laat boeren en scheten Moeten we dat 'smakkelijk' aanhoren met slijm vallend van de lippen Soms wordt het ons te veel  Moet ie eten in de bijkeuken Maar veelal is ie niet in huis Niet uitgenodigd, niet nodig Dwaalt ie rond in het buiten Dan is er…

Dit tableau vivant wordt als ons meesterwerk gezien; een lomp verwekte virusvariant smoort miljoenen in de kiem. In een Chinese megastal greep het zijn kansen en vloog businessclass in weldoorvoede ganzen. Door die eigentijdse hub weet het pijlsnel te verkassen, de vogelclub waarin het woont, achterlatend als karkassen. Met koude onbekend…

daar lig je dan gekluisterd aan je bed en soms even schuifelend achter een looprek wat een ellende man je stem gekraakt een lichaam dat als bevroren raakt helaas hebben we het in het leven niet voor het kiezen zodat jij jezelf ongewild en ik mijn broer dreig te verliezen…

Stilte heeft voor mij geen vragen antwoord ligt te rusten in het brein alleen wanneer immens verdriet of pijn nog vraagt naar het waarom wordt stilte uitgedaagd ligt het schreeuwen voor de hand dan verlang ik naar intense rust met gesloten ogen vraagt het gemoed geen mededogen waarin ik verzand veerkracht is soms schijn doch het antwoord…

wat als je haar niet meer kunt vertrouwen als je niet op haar kunt rekenen wat kun je dan doen als ze dreigt je te verlaten je geen toekomst meer met haar op kunt bouwen haten of jezelf moed inpraten?…

getriggerd door een reclamezin en de heersende griep. (verfris je huis) zet de ramen flink open het is daar niet pluis pak een sopdoek ga ermee door het huis een virusje hier, een virusje daar nog even een hoekje en een verborgen gaatje dan ben je weer voor even klaar Magda Haan…

Ik sta vast op dit station Ik wil verder reizen Mee met die wagon…

De prikkels worden mij teveel Emotie's vliegen naar mijn keel Ik kan de vele indrukken niet meer verwerken Dat laat mijn zenuwstelsel mij dan ook zeer goed merken Het eist nu zijn hoognodige rust Ik ben mij daar dan ook zeer van bewust Als ik verkeer in deze staat En weet dat dit niet zomaar over gaat Er zware hersenmist ontstaat Ik me haast…

Als ik ben gevallen, dan sta ik weer op. Als ik twijfel, dan ga ik op zoek naar antwoorden. Als ik bang ben, dan probeer ik mijn angst te overwinnen. Als ik fouten maak, dan leer ik daarvan. Als ik boos ben, dan probeer ik kalm te blijven. Als ik succes heb, dan blijf ik bescheiden. Als ik verlies, dan probeer ik te leren van…

De zon verlicht de dag De dag die ik niet zag De dag die elke dag hetzelfde is Tussen muren en gordijnen De dag waarop ik weer niet buiten zal verschijnen en niet het zonlicht zag…

Beste heer we hebben voor U een slecht bericht, we hebben U onderzocht, uitvoerig en gericht. U bent door de ziekte Amyloïdose getroffen en gelooft U ons maar dat is niet boffen. Agressieve plasmacellen hebben uw organen aangetast, uw nieren en hartspier zijn hierdoor ernstig belast. Deze ziekte is zeldzaam en bij de meeste artsen onbekend, dankzij…

Ik wil zo graag Zo ontzettend graag De doodgewone dingen "Die" doodgewone dingen van het leven Gewoon weer kunnen doen Net als vroeger Net als toen 's Avonds een blokje om Even langs de bakker Uren kletsen met vriendinnen Spontaan aan een schilderij beginnen Op de Bonnefooi met de tent op reis Genieten op een terras met heerlijk sorbetijs…

Vier seizoenen in een jaar... Maar in mijn hoofd niet, daar is het altijd herfst geloof me maar. Te vaak teistert er een zware zuidwester mijn hersencellen in mijn hoofd. Te vaak kortsluiting, machteloosheid, verdriet als weer langzaam mijn lichtje dooft. Steeds weer overvallen worden door bliksem, regen en de inktzwarte tunnel Op zoek naar…

Ik verlang geen rozentuin niemand hoeft me dat te beloven maar ik wil ook geen bed vol violen waarop ik moet knielen Weet u, ik ben al snel tevreden met grassprietjes tussen de stenen met soms een klein verrassend bloementje wordt mijn leven verrijkt!!…

Iedere ochtend glimmend op een rij, gelijk te melken koeien in de wei. Pil 1 : voor de juiste bloeddruk, Pil 2 : maakt eventuele jicht stuk Pil 3 : hierdoor wordt je lijf een open riool, het frequente toilet bezoek is geen apenkool. Pil 4 : heeft een anti bloemenveiling effect, je gordel wordt niet met rozen bedekt. Pil 5 : beschermt…

Jij warmde mijn handen tegen de kou. Jij maakte mijn staartjes als mama niet wou. Jij leerde mij fietsen bij ons in de straat. We kletsten gezellig tijdens de vaat. Jij hielp me met huiswerk, als dat nodig was, Door jouw wijze woorden begreep ik wat ik las. Jij vertelde verhalen over de zon en de maan. En gaf mij een kusje voor…

Zwijgzaam zoek je naar de woorden, gevangen in je eigen hoofd. Gedachten maken vreemde kronkels, gevoelens raken uitgedoofd. Het maakt je bang en heel onzeker, niet snappend hoe dit jou nu raakt. Nooit meer nieuwe herinneringen maken, niet meer weten hoe iets smaakt. Staren naar een lege toekomst, bang voor wat nog komen gaat. Steeds…

z’n gedachten zijn niet altijd meer te volgen ga er maar niet in mee want als je goed kijkt zijn het onnavolgbare golven die allemaal behoren tot de in hem gevormde zee…

hier in het mij zo vertrouwde UMCG hangt tegenover mijn bed een poster van plafond tot benee van boven zee zwevende meeuwen hoog langs het zwerk vannacht namen ze mij met zich mee ik voelde de wind als het föhnen van mijn haren en onder mij de wild opspattende woelige baren en toen ik wakker werd van het tijdens het nachtelijk uur beleefde…

Ik sta vast op dit station Ik wil verder reizen Mee met die wagon!…

Ik kijk door het raam naar buiten Daar buiten is het leven Ik wil het ook proeven Aanraken en voelen Al is het maar heel even Maar liever voor altijd Ik ben het al veels te lang kwijt…

God almachtig, ik bid U krijg ik nog de tijd dat ik mag beleven dat ik word bevrijd van de knagende zorg die mijn ziel niet loslaat maar bovenal voor hem die dit leven niet meer dragen kan het gemoed dag en nacht beheerst geef allereerst hem die kracht dan om te accepteren wat hij en niemand veranderen kan Lieve Heer geef me nog wat tijd…

Piepende machines Lange slangen Knikkende hoofden Schuddende doktershoofden Mensenlichaam net een lijk Alsof hij onder al de stress bezwijkt Gaat hij verder of is dit het eind?…

Vandaag is alles anders. Het is een vreemd gevoel. Alsof er telkens tranen komen en wist ik maar waarom. Ik woon hier bij bejaarden, omdat ik er zelf één ben. Er is er eentje heel erg ziek, één die ik heel goed ken. O, eigenlijk weet ik wel waarom. De dood heerst immers nog als koning. Ze volgt de weg van al het aardse, de weg naar haar…