Alle inzendingen

Onder spotlights waarvoor niemand staat is hij getuige van de glorie die hij persoonlijk achterlaat Coulissen vol portretten van zijn magische koor dit lied zingt alleen voor hem en liegt zichzelf voor Schone kunsten grijnzen achter een glazen wand vol internationale stempels gedrukt in het zachte zand Als almachtige heerser van…

jij drinkt de nacht zonder fluweel, geen japon dat aan jouw adem kleeft en de sierlijkheid waarin het verlangen zichtbaar in je leeft, draag ik voor uit het boekwerk en lees hoe dit intiem gebeuren was geweest het podium graaft in lege graven dit alles droomt zich in wegen door landschappen die ik vrees, het verstilt de nacht en avontuurt…

dit is het punt tussen twee verre kusten halfwaarde van herkenning met oog tot oog de weg naar erkenning zonder wederkeer in gezamenlijke nadering elkaar te ontmoeten aan te raken halverwege…

Mijn buik verstaat de verzonnen talen, het staal dat het invalide huis haat. Ze treurt het ontwerp dat in stof vergaat, in de ochtend kauwt ze de verhalen. Genegen blijf ik indien ze weer waakt, haar ergernis achter de komma legt. Wat zij moest slikken, was zo onterecht, vooral omdat de waarheid had verzaakt. Verborgen codes vond ze wonderlijk…

Alazôn daarentegen kon de zware last van een verzekerde grootsheid zonder ezel zeer degelijk pas na pas met veel kabaal stuurse bergen overduwen en de klare lucht duurzaam bereiken waar uitgespuwde wolken van kritiek nimmer als één voortdurende stortregen hem ieder uur zuur doorweekte daar hij immers nooit bezweek onder de brutaalste…

Toen ik klein was droeg ik een matrozenpakje mijn moeder nam me mee naar de vijver in het bos daar aan een touwtje liet ik mijn zeilboot varen de bomen ruisten de wind kwam van zee nu is het vele havens later en mijn moeder dood nooit vond ik meer zo'n veilige ree ----------------------------------- uit: 'Een oud geluid', 2011.…

Toen hoorde ik, in mijn droom, een koor van klokken, Die allen plechtig voor een uitvaart luidden. En statig stapte, in 't wit gewaad der bruiden, Een stoet van maagden met omkranste lokken. Een zwerm van vogels vlood naar 't verre Zuiden En de eerste sneeuw viel zacht, in donzen vlokken. Mij klopte 't hart beklemd, bij wilde schokken…

In het woord verslaving ligt ook de noodzakelijke laving opgesloten van lichaam en geest om geraakt te worden en aangeraakt te worden door de liefde de verliefdheid, aardigheid en aaibaarheid of minstens de hang naar huidhonger welke de seksuele intimiteit te boven gaat ver overstijgt, want voor die lichamelijke bevrediging zijn er de meisjes…

Zondag de kubisten vluchten ruilhandel op de papiermarkt flopt de mystieke driehoek sluit zich grijze ratten slapen zonder script Glas reflecteert een oude bekende fantoom-meubels tegen woekerprijzen de glimlach is een valstrik geheugen gecrasht in paranoia Kijk in de verweerde spiegel de zwarte markt stort in van goud naar oud papier…

het wort weder stille om mij henen ofte krimpt het buytenland oock van binnen, in mij selven heeft elck mensch dat ghemeen? sal het een verslavende vryheyt sijn die u ende mij verblindt, wil ick gheene angste ervaren „het goede is mij immers welghesint” schreeuw ick om mijn selven te bedaren doch de schaduwe naedert nu snel…

Als antwoord op recente speldenprikken Is Grynkewich al klaar voor het gevecht, Hij heeft zijn oorlogsplannen uitgelegd, Die zijn alleen bedoeld om af te schrikken. Mijn tip, want anders kost het veel te veel: Gebruik opblaasbaar oorlogsmaterieel.…

De woorden willen niet dansen ze komen niet los van het papier. Logge lucht houdt hen in haar greep balt ze verstikkend samen. De dans plakt zonder noten op het puntje van de tong. Rouwtaal vindt geen dansvloer niets wat hem bevrijden kan. Alleen een hardnekkig kleven van vastgepinde zinnen. In de theorie van alles alles van het…

De dag legt zacht zijn kleuren neer, het licht omarmt de wolken nog één keer. De stad wordt stil, de hemel gloeit, alsof er goud door alle uren vloeit. Wat zwaar was, mag nu lichter zijn, de avond draagt de laatste zonneschijn. En in de warmte van dit stille uur blijft liefde branden als een zacht vuur.…

zoals de schilder zijn emotie op het doek smijt zo tracht de dichter in eigen woorden lichtvoetig over één nacht ijs te gaan wanneer het lukt is dit louter winst zo niet dan ga je nat...…

ben jij weg en ik alleen dan ben ik eerstens blij geen aandachtvragers om me heen ik ben volledig vrij actiefilms op de tv bier en whisky, snacks en pret mijn gevloek, geschreeuw van nee en veel te laat naar bed en in dat bed slaat het dan toe ik weet eerst niet wat het is de slaap komt niet al ben ik moe omdat ik voel dat ik wat mis…

Wat mij nou toch weer overkwam vanmorgen: Doordat er technische problemen zijn Kan zelfs een supermarkt als Albert Heijn Al mijn artikelen nu niet bezorgen! Ik schrijf, terwijl ik van mijn laatste brood hap Dus nu maar een gedichtje zonder boodschap…

Aaneengesloten grijs van wolken hangt over Alphens kampeerplaats. Het leven ligt stil binnen woudreuzen vol vocht, omringd door hagen. Een hoge eik houdt koppig zijn groen; onder hem kleuren struiken fel. Rijen woonwagens, deftig uitziende hutten, zwijgen gelaten. Paarden in de stal bij het woonhuis laten zich het vol lust smaken…

spreeck niet van later, want later woont niet in mijn ure. dan ben ick reeds wechgegleden uyt uwen tijt. . maer nu drijf ick op de rimpelen, lichtblaeuwe wateren, gelijck een stille ademtocht onder den hemel. , alsof den deze mijne glimlach bemint, alsof het hooghe mij wederkent. . ja, ick ben ick, ende voor een corten stond gevoele…

Praten dat kan ik als aan 1 stuk voordragen ook en zingen, dat is praten met noten ontmoeten kan ik ook omdat het geen moeten is en met labrador Mika is het hek van de Dam dan wordt ik aangesproken en begint het praatje soms ervaar ik mij als een praatprostitué anderen weten dat wel te beantwoorden met je bent gewoon een ouwehoer…

Voor de priesters is het helder Ze hebben het goddelijke antwoord gegoten in hexameters en herhaald tot ze het feilloos konden opzeggen als vertaling van de wanklanken uit de mond van hun gevangene die ze dienen voor het oog van boeren, burgers en gezanten aan een voet van het huis van de goden, de witte berg van zwakke kalksteen op…

Ik vraag mij wel eens af, Komt eerst de wens En daarna de gedachte, Of is ’t omgekeerd? Het gezegde luidt: ‘De wens is de vader van de gedachte’, Al zou dat impliceren, Dat de wens voorloopt op de gedachte, Weet ik het nog zo zeker niet, Ik blijf er over tobben, Lood om oud ijzer is ’t niet, Kom er niet uit, ’t kan vriezen of dooien.…

Hij haalt beter zijn hand open aan de randjes van het onpeilbare dan dat hij één zin verbrandt aan afgezaagde nieuwspraak of zweert bij overleden taal Hij zal neodraken roasten maar de oudjes niet ijskoud wegzetten daar hij voetveegjes nodig heeft die op papier immer gepikeerde kwakzalvers die zeuren over het gebrek aan de erkenning die…

Je hoeft niet sterk te zijn vandaag. Kom zitten, met je jas nog aan. Je mag de woorden laten rusten, ik zal niet zomaar gaan. Een kind hoeft niet de wereld op zijn schouders mee te dragen. Het mag een toren bouwen, huilen, spelen, vragen. Soms begint ‘veerkracht’ klein: een stoel, een warme boterham, iemand die naar je luistert en blijft…

De week voordat mijn moeder gehaald werd op haar duikadres was ik bij haar met mijn zoontje elf maanden oud ze nam hem op schoot hield hem met een hand omklemd en legde met de andere een plaat op de grammafoon wil je even? vroeg ze mij ik liet de plaat spelen mijn zoontje begon te schommelen zie je wel zei mijn moeder hij is muzikaal…

Menig zou met recht mijn geluk benijen Om de schoonheid van haar, die mij bemint, Dan hiertegen zijn mijn ogen zo zeer verblind, Dat ik haar geenszins zou kunnen vrijen. Ik bemin een ander, die mij zet ter zijen, Zie, hoe rechtvaardig mij de liefde plaagt, Door liefde mijwaart van die mij mishaagt, Door liefde t’haarwaart, die mij niet mag lijen…

als jij van het breien zinnen kan schrijven, het leggen van puzzelstukjes in braille uit kan lezen, hoe doorsta je dan mijn waanzin wanneer mijn innerlijke stormram jou de nacht in delen splitst zelfs nog in de nadagen die ik voorheen beschouwde als een absurdistische waan, daar mijn ziel de wapenen reeds had gesust en de intieme betrokkenen…

Mijn angst blokkeerd mijn benen als ik probeer hard te fietsen Mijn angst is van mij en niemand anders Mijn angst ben ik aan het overwinnen Mijn angst vertel me alsjeblieft hoe dat moet…

Lachen is dodelijk dat had ik nooit verwacht want ik lach graag om mopjes, groot of klein en slecht uitgevoerde flopjes totdat ik gisteren inzag dat lachen zomaar ‘t eind kan zijn Ik besloot dus te zwijgen mijn lippen persten plat om geen grappige gedachte of lachspier toe te laten, te krijgen geen grappig ideetje overdag sappigheid…

Eirōneía liep op haar stilste tenen voorbij maar was zich niet bewust van het spoor dat zij achterliet aan ellende en diep verdriet bij een deel van het koor dat haar zowat niet begrepen had toen zij het lied voorzong over de sprong die zij aldoor maakt als wrange wraak op kleinerende kaken die zich onder gordels van draken van dames…

De dichter vertaalt al wat er in hem om gaat en waar hij voor staat...…