Alle inzendingen over plataan

91 resultaten.

Sorteren op:

Stervenskoud

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.294
sneeuw dwarrelt langs zijn raam wijl hij de godganse dag bleke muren ziet en stijfgestreken hagelwitte jassen hij staart bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw het oude jachtpad met die scheve plataan winter is te koud om te verkassen hij vloekt niet om het sterven, maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Hanny6 januari 2010Lees meer >

Zonsondergang op 't meer

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
In 't meer, omkranst met wilgen en platanen, Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt Zich naar de kim.... En met hem gaan de lange water-banen, De lauwe geuren.... Het rozen-blad op de gefronsde vloed, Het deinend dons der dommelende zwanen....…
Jacques Perk25 februari 2018Lees meer >

Pleintje

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Plein, platanen, fontein, alles was zoals het hoort, volmaakt van barsten, kloven, mossen. Het was gezellig met zijn weduwe op die avond van het oude jaar waar hij niet was. Hij kon niet. Hij was - dat zagen we toch?…

OKTOBER

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.557
Als in vogelvlucht fladdert daar ineens een koppel bladeren op uit de platanen, om heel ergens anders neer te strijken. Deinend klimop met bijen en vlinders. Alleen de mussen pikken zenuwachting door in het korte gras, alsof het winter wordt.…

Ochtenddroom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Als ik denk aan de platanen bij het strand, voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen, denk verstild aan de pluimen riet als observant aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen.…

kinderkoppen

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 622
het is warm de fontein spuit haar zilveren stadse sappen uit over de kinderkoppen een kind huilt in een wagen een fanfare sproeit noten platanen verwachten lente een bruiloft verandert levens het gemeentehuis uit roze bakstenen opgetrokken waakt over dit bruisend plein als een stenen mensenwaker een kind huilt in een wagen het weet…

bitterzoet bloed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
ze mijmert in een huis van glas waar de dag in zachte tinten vervloeit de laaghangende wolk het zonlicht weerkaatst de lucht aan het donkergrijze water raakt de azure zee het schip op handen draagt de tedere takken van de plataan de westenwind weerstaan ai solitas ai saudade weemoedig zingt haar bitterzoete…
J.Bakx16 november 2017Lees meer >

Oude bomen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
Platanen langs de laan pathetisch van bestaan, staan hun plaats af aan nieuwe twijgen in de wind om tegen de verwachting in dood te gaan, gespreide takken in een hol gezicht, geheven armen naar de lucht en naar de grond, het licht maant voorzichtig om niet meer te bewegen, ontleend aan stramheid in de druilerige regen, ze zijn…
pama10 januari 2010Lees meer >

De droefrode maan

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
het was niet de droefrode maan die langzaam boven de bergen verscheen niet het zachte ruisen van oude platanen die rust en stilte van schemer beaamden het waren jouw ogen die glansden van zomer op het dorpse terras waar onze lach de spanning verbrak we dansten en lachten in een nacht zonder einde vrijden ludiek de muziek langs…
wil melker27 september 2010Lees meer >

LIEFSTE

gedicht
3.6 met 263 stemmen aantal keer bekeken 67.532
tussen de klaproos en de korenbloem stond ik te wuiven als graan gedenk mij wanneer de halmen rijpen of als de leeuwerik ten hoogsten hemel stijgt aanhoor de elegie van pijnboom en plataan denk hoe ik was genegen het zachte oeverlis onthou de vuurdoorn de zonnebloem de goudenregen en... liefste...…

SAMOS

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.309
honderd kleuren blauw strelen stil jouw stranden onstuimig groen herrees waar eens de bossen brandden de pijn trok weg het uitzicht bleef een dal vol nachtegalen in de hitte rond het plein zwijgen de platanen hun middagslaap verstoord door het kraaien van de hanen de tijd staat stil het leven duurt al honderd jaren eeuwig…

op de rand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
liggend onder een schaduwrijke plataan zag ik oogluikend de vage contouren van het wiegend bladerdak ik hoorde een haan kraaien en ergens blafte een hond ik wankelde op de luwe rand van gaan of blijven op de rand van waken en slapen zweefde ik de diepte in waar morpheus met zachte hand het maanzaad over mijn knikkebollend…

Een vrolijk vooruitzicht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.733
Langs lanen met schilferige platanen flaneert men heel mooi. Hotels ruiken naar boenwas; je krijgt er badschuim en shampoo en in je nachtkastje het evangelie. Nu ben ik nog niet in zo'n stad, maar volgende week lekker wel. ------------------------------------------- Uit: 'In handen', 1997.…

uitgelicht

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
onder de platanen tegen het goud geblakerd van een ondergaande zon rookt een man zijn pijp gehurkte eenvoud in het dorp dat vandaag zijn water vond het gekrijs van wilde apen verstoort het blikken radiogeluid Coca Cola uit de koelkast smaakt toch overal hetzelfde ergens in de wereld brandt een lamp verdwaald er is geen mens in huis…

Sevilla!

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 947
Lanen van wuivende platanen. De gele waaier van de zon. Sevilla! Het park van Maria Luisa zindert levendig onder de reflectie van de gouden toren. Talloze terrassen vol rode parasollen, ademen aroma´s van tapas, lichte wijnen en vertier. Orkestrivier!…

Françoise

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 912
ik leg jouw naam in blauwe krullen op het parelmoer papier strijk voorzichtig als was het perkament mijn hand over het vel ik blaas jouw naam in witte krullen over de bloeiende zee die eindeloos zal golven tot daar waar ogen de einder raken ik plant jouw naam in rode krullen rond de oude plataan waar lelietjes der dalen hun kopjes…
Hanny12 september 2009Lees meer >

Een mooier later

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
(Het leven als kunstwerk) Met mijn handen die Hij gemaakt heeft schep ik een kleine hemel over land en water en later rots en strand pover en verlaten alles wat nog in mijn herinnering leeft De wind draait om oud gebergte, om lovertjes en platanen waar liefde pijn verdreef Dit is wat Hij mij geeft iets sterkers om in te geloven…

Knisperend ritselend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik zeg u dank, hoge platanen Ook dit jaar is het uw tapijt Weer dat verrast en zeer verblijdt Al kan het nat zijn van uw tranen U plengt die samen met de wolken Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan Straks humus, zal het blad vergaan Jong groen zal u daarna bevolken De levenskracht die in u schuilt Die zie ik aan met winterogen Ik leef…

Het doven van het licht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
De katten aan onze voeten ik schop ze noch streel ze zie de kraaien zitten, soeverein in de toppen van schurftige platanen ik weet, geen mens zal ze verjagen.. Ik heb de herfst geroken, vanmorgen zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei omhels me thans teder en treur met mij om het trage doven van het licht.…

O Konakry

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.522
Ik ging alleen door brede lanen; Als rouwfloers door de eeuwen groot Hing daar de schaduw der platanen. O Konakry, zo stil en heet, Wij hadden niets elkaar te geven, Wie dof is en geen uitkomst weet, Die moet maar troostloos verder leven, Niet Konakry?…

Misschien is dit het laatste

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.476
Platanen in hun blote bast langs een herkende weg - maar waar, waar ook alweer - in een bestofte hitte die lijkt op ongevraagd geluk. Zich zomaar in den vreemde thuis te voelen, en dat bewaard voor wel een tel of zes, zeg zeven.…
Jan Eijkelboom28 september 2006Lees meer >

Stilte lijkt de spijs

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
liep de heuvel af naar een dorpje in het dal een kerk en wat huizen de toren in verval geen mens te zien onder het groene loof van de platanen een deur staat aan ik zie het leven gaan en treed naar binnen zet me neer als gast ik werd verwacht de maaltijd gaat beginnen stilte lijkt de spijs naast brood en vis gebroken door…
wil melker19 december 2010Lees meer >

Zomeravond

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Zomeravond Op het stoepje naast m’n voordeur staat een bankje voor mij alleen de zon schijnt haar zomeravondkleuren in oranje –rood en geel de lijster op haar nest doet haar best fluitend mijn gedachten te begeleiden waarmee ik dromend speel de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan ze zet mij in het verstilde licht Aronskelk vouwt…

Honderd dagen

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Dick schoof het gordijn wat opzij Keek naar buiten en zag de geraamten Vertwijfelde oude platanen Gedaanten bladloos op een rij Doorschenen in rossige gloed Met vóór zich gedoe en gedaver De vuist met de vinger van klaver Vergalde zijn ochtendgemoed De marathonman met de hamer Zag niets dan de paarsloze leegte Geen bijval of steun in zijn…
Maxim13 oktober 2024Lees meer >

HILLEGERSBERG RUIKT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
De lange Molenlaan geniet milde lichte schemer onder wijde hoge bogen van reusachtige platanen die opgewekt hun geur blazen over de huizen van Rotterdams weeldebuurt tot ze terug gestuwd wordt door vochtige vrijheidszuchten van de grote Bergse Plassen lover- en wateradem zorgen voor verlicht toeven en gezonde levenslust binnen…
Han Messie24 oktober 2025Lees meer >

Gewone plataan in zomergroei

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 332
Zomerlicht valt stil plataan draagt ronde vruchten groen ademt zacht mee In het stille dragen van je ronde vruchten voel ik hoe de zomer zich langzaam ontvouwt, hoe elke stekelige bol een kleine wereld bewaart waarin mijn aandacht rustig mag landen.…
CB8 augustus 2026Lees meer >

Windkracht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
gewoed zonder dat ik iets kon doen op de weg ligt een els uitgestrekt mannen als wandelende takken zwoegen hun vermoeide lijven naar open haarden, vastberaden knettert het vuur vrouwen staan voor open deuren vegen bladeren aan de kant naar waar de wind gegaan is kinderen smijten stekelbollen in vijvers - die ik zag rollen uit platanen…

Vlaanderenplein

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 818
ze danste op het Vlaanderenplein onder oude platanen, tussen de tafels en stoelen, ik zag haar bewegen als een rode flamingo tussen gele herfstbladeren, mooi schenen je handen, teder je lach ik walste met woorden in je dans je paste precies onder mijn arm niets knelde, je vloog lachend weg dag Vlaanderenplein, dag vandaag wij komen weer…
Rieg6 oktober 2008Lees meer >

Harde bankjes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Daar zijn de platanen, het plein van Camus dat klaterend zijn in het ongerief, dat domweg, eenvoudigweg, laten gaan, het heden voorbij en bestaan in het nu. Het nu, het nu, en het eeuwig voorbijgaan.…

Maria

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Wel in haar, als omhoog gezogen levenssappen vlak voorbij de bast van een plataan, die naar de hemel tast. De vogels zijn alvast gevlogen. Maria met haar kind, uitgebeeld in steen. Haar schepper moet haar hart voor ogen hebben gehad, uitgehakt in marmer leeft ze meer en is ze warmer dan in alle kerstbetogen bij elkaar.…
Chris de Valk22 december 2023Lees meer >